Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ : Συγκέντρωση τιμής στη μνήμη του Γρηγόρη Λαμπράκη από τη ΛΑΕ το Σάββατο 27 Μαΐου


Το Σάββατο 27 Μαΐου 2017 κλείνουν 54 χρόνια από την ημέρα που ο αγωνιστής της ειρήνης και της δημοκρατίας, ο Γρηγόρης Λαμπράκης, άφησε την τελευταία του πνοή στην εντατική όπου νοσηλευόταν για 5 μέρες, μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχθηκε από το παρακράτος της δεξιάς, στις 22 Μαΐου 1963, στη Θεσσαλονίκη, μετά την ομιλία του σε εκδήλωση της Επιτροπής Θεσσαλονίκης για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη.

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης γεννήθηκε στις 3 Απρίλη του 1912. Ήταν αγωνιστής της Αντίστασης, αργότερα βουλευτής της ΕΔΑ, υφηγητής της Ιατρικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και παλιός βαλκανιονίκης. Υπήρξε ειρηνιστής, ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Βαλκανική Συνεννόηση, ενώ μετά από δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (EEΔYE).

Στις 21 Απριλίου 1963 το Eλληνικό Κίνημα Ειρήνης οργάνωσε την πρώτη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση Καραμανλή φρόντισε να την απαγορεύσει.

Το κράτος που απαγόρευσε την πρώτη πορεία Ειρήνης στις 21 Απρίλη 1963, ένα μήνα σχεδόν μετά μαζί με το παρακράτος, δολοφόνησε τον Γρηγόρη Λαμπράκη και 4 χρόνια αργότερα (ανήμερα της επετείου της πρώτης πορείας Ειρήνης στη χώρα μας) επιβλήθηκε η αμερικανοκίνητη χούντα.

Σήμερα, η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου μετατρέπει τη χώρα μας σε ορμητήριο των αμερικανο-νατοϊκών πολεμικών σχεδιασμών στη Μέση Ανατολή. Επεκτείνει και αναβαθμίζει τη βάση της Σούδας για να διευκολύνει τις αμερικανο-νατοϊκές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή. Συνεπώς ο αγώνας του Γρηγόρη Λαμπράκη για την ειρήνη αποκτά στις μέρες μας εξαιρετική επικαιρότητα.

Η Λαϊκή Ενότητα (ΛΑΕ) θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη του αγωνιστή της ειρήνης, Γρηγόρη Λαμπράκη, οργανώνει στην επέτειο του θανάτου του, το Σάββατο 27 Μαΐου 2017 στις 10.30 το πρωί, συγκέντρωση τιμής στη μνήμη του, στο Άγαλμα του Λαμπράκη μπροστά στο Σταθμό του ΜΕΤΡΟ, Ηλιούπολης-Γρηγόρης Λαμπράκης (Γραμμή 2: Ανθούπολη-Ελληνικό)

Καλούμε όλους τους συναγωνιστές του Γρηγόρη Λαμπράκη, κάθε δημοκρατικό πολίτη, που θέλει να τιμήσει τη μνήμη του αγωνιστή της Ειρήνης και της Δημοκρατίας, που δεν θέλει να παραδοθεί η χώρα μας στους αμερικανο-νατοϊκούς σχεδιασμούς, να δώσουν το «παρών» σε αυτή τη εκδήλωση τιμής και διαμαρτυρίας.

Διαβάστε Περισσότερα »

Θα πούμε το... νερό, νεράκι!

Του Αναστάσιου Κώνστα


Στον ιστότοπο της οικονομικής εφημερίδας «ΗΜΕΡΗΣΙΑ» δημοσιεύτηκε άρθρο για το νέο περιβαλλοντικό χαράτσι στο νερό και τη μεταφορά του κόστους συντήρησης του δικτύου ύδρευσης σε αγρότες και καταναλωτές. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, αναφέρεται:

«Ένα ακόμη χαράτσι θα κληθούν να αντιμετωπίσουν όλοι οι Έλληνες, κυρίως οι αγρότες με μεγάλες καλλιέργειες. Ο λόγος για το... περιβαλλοντικό τέλος στο νερό το οποίο θα επιβαρύνει και τα νοικοκυριά σε όλη τη χώρα αφού θα επιβληθεί από όλες τις εταιρείες ύδρευσης (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ κ.λ.π.) και θα συνδέεται με την κατανάλωση του νερού.

Η τιμολογιακή πολιτική εξασφαλίζει επαρκή ανάκτηση του κόστους και μακροχρόνια βιωσιμότητα των επενδύσεων στον αστικό κύκλο.

Το ύψος των τελών που αντιστοιχεί στην υψηλότερη κλίμακα κατανάλωσης ορίζεται σε επίπεδα που αποθαρρύνουν την υπερβολική κατανάλωση.

Σε κάθε περίπτωση, πιθανά κενά ανάκτησης κόστους που θα προκύψουν θα καλύπτονται από τους υπόλοιπους χρήστες ύδατος του παρόχου.

Στην περίπτωση κατά την οποία, παρά τα μέτρα που έχουν ληφθεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην απόφαση, δεν εξασφαλίζεται επαρκής ανάκτηση του κόστους, ο πάροχος υπηρεσιών ύδατος υποβάλει στη Διεύθυνση Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Σχέδιο Εφαρμογής Δράσης στο οποίο εκτίθενται τα μέτρα που απαιτούνται για τη διασφάλιση της επαρκούς ανάκτησης συμπεριλαμβανομένης τυχόν απόκλισης. Το Σχέδιο εγκρίνεται από τον Ειδικό Γραμματέα Υδάτων της ΕΓΥ.

Κάθε πάροχος υποχρεούται να καταγράφει τους χρήστες του, τις ποσότητες ύδατος που παρέχει για κάθε χρήση σε κάθε χρήστη, τα στοιχεία κόστους του και τα έσοδα από κάθε χρήστη».

Είναι προφανές ότι με όσα θεσπίζουν, θα πούμε το νερό νεράκι. Η μεταφορά έστω και μέρους του κόστους συντήρησης του δικτύου ύδρευσης στους καταναλωτές θα επιφέρει μεγάλη αύξηση της τιμής του νερού και δυσθεώρητη αύξηση στην τιμή των λαχανικών και των φρούτων.

Ένα ακόμα βήμα καταστροφής αγροτών και καταναλωτών, αφού θα μειωθεί η κατανάλωση λαχανικών και φρούτων, καθώς οι μεν αγρότες δεν θα έχουν άλλη επιλογή από την αύξηση των τιμών διάθεσης των προϊόντων τους λόγω αύξησης του κόστους παραγωγής από τη νέα υπερτιμολόγηση του νερού, οι δε καταναλωτές δεν θα έχουν διαθέσιμο εισόδημα για την κατανάλωση τέτοιων προϊόντων.

Μας εξοντώνουν μεθοδικά, όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε. Το άρθρο αποκρύπτει επιμελώς ότι οι σχετικές ρυθμίσεις εδράζονται σε οδηγία της ΕΕ, δηλαδή συνιστούν εξειδίκευση της πολιτικής της ΕΕ. Αυτή είναι δηλαδή εκείνη που μεθοδεύει την εξόντωσή μας.

Καθίσταται επομένως προφανές ότι η αύξηση των τιμών των εγχώριων γεωργικών προϊόντων θα οδηγήσει σε αύξηση αντίστοιχων εισαγωγών φθηνών προϊόντων άλλων χωρών και συνεπώς σε εκροή συναλλάγματος και αύξηση της εξάρτησής μας από δανεικά. Κάνουν δηλαδή ό,τι μπορούν, ώστε να παραμένει το υποτιθέμενο χρέος μόνιμα μη βιώσιμο. Ωστόσο μεταθέτουν κυνικά τις όποιες συζητήσεις επ' αυτού για μετά τις γερμανικές εκλογές (τουλάχιστον).

Είναι χαρακτηριστικό ότι η σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) κυοφορείται επί τουλάχιστον 9 μήνες, έλαβε την έγκριση των τυράννων που αποκαλούν «θεσμούς» και εκβιαζόταν η υπογραφή της με την απειλή του παγώματος των χρηματοδοτήσεων της ΕΕ που σχετίζονται με έργα ύδρευσης κλπ. Απώτερη δε συνέπεια αυτής θα είναι η ιδιωτικοποίηση των δημοτικών εταιρειών ύδρευσης, αφού λόγω της εκ μέρους τους προσπάθειας απορρόφησης ενός τέτοιου αυξημένου κόστους λειτουργίας (επιβαρυνόμενες δηλαδή με το κόστος συντήρησης των δικτύων που δεν θα μεταφέρουν στους καταναλωτές για πολιτικούς λόγους) θα καθίστανται ζημιογόνες κι επομένως υποψήφιες για ιδιωτικοποίηση. Αν νομίζετε ότι πρόκειται για «παρακινδυνευμένη» πρόβλεψη, απλά σημειώστε τη, γιατί δεν θα αργήσει η επαλήθευσή της για πολύ.

Βλέπουμε λοιπόν ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η επίσημη πολιτική της ΕΕ συνεπάγεται τη βαθμιαία καταστροφή της πατρίδας μας, γεγονός που αποδεικνύει ότι η ΕΕ είναι ο επίσημος εχθρός μας.

Αποδεικνύεται, όμως, και κάτι ακόμα, που έχει ιδιαίτερη σημασία: Ότι η απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας δεν οδηγεί απλά στη φτωχοποίηση του λαού και το ξεπούλημα ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, αλλά ουσιαστικά, θέτει τις βάσεις για την καταστροφή μας ως λαού.

Επομένως το πρώτο ζητούμενο πρέπει να είναι η ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο.

Απλές διαμαρτυρίες μόνο για την αύξηση της τιμής του νερού προφανώς δεν επαρκούν, αν δεν συνοδεύονται με καταγγελία των πολιτικών της ΕΕ και με αιτήματα για την αποδέσμευσή μας, την έξοδο από την ευρωζώνη, τη μη αναγνώριση του υποτιθέμενου χρέους και την ανατροπή του εγχώριου σάπιου πολιτικού κατεστημένου. Διαφορετικά θα πρόκειται μόνο για διαμαρτυρίες κατά του συμπτώματος κι όχι για αντίδραση στην πραγματική αιτία των κακουχιών μας.

Πηγή: dromosanoixtos.gr



Δρόμος Ανοιχτός: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Απόπειρα εξήγησης του φαινομένου Σόιμπλε

Γιώργος X. Παπασωτηρίου


Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, «Ο αιώνια νούμερο δύο», όπως τον είχε χαρακτηρίσει το Spiegel, αυτός που διερωτάται τι λέει τόσες ώρες στο τηλέφωνο ο Τσίπρας με την Μέρκελ, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας επιμένει να γονατίζει την Ελλάδα. Γιατί άραγε αυτή η εμμονή; Κάποιοι διατείνονται πως το κάνει για προεκλογικούς λόγους. Όμως το ίδιο έκανε και πριν. Κι αυτό γιατί μεταξύ του Σόιμπλε και της Μέρκελ υπάρχει μία υπόγεια αλληλοϋπονόμευση από τότε που η δεύτερη έγραψε, χωρίς να γνωρίζει ο πρώτος, που τότε ήταν ο προϊστάμενός της, εκείνο το φοβερό άρθρο στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, στο οποίο παρότρυνε το κόμμα της να απαλλαγεί από το «γέρικο άλογο του πολέμου», τον Κολ, που ήταν ο πολιτικός μέντορας του Σόιμπλε.

Ο Β. Σόιμπλε ήταν ο αδιαφιλονίκητος διάδοχος του Κολ, όμως σε μία προεκλογική συγκέντρωση τρεις σφαίρες τον καθήλωσαν στο αναπηρικό καρότσι και του σκότωσαν τις πολιτικές φιλοδοξίες. Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο του Stern και βιογράφο του, Χανς Πέτερ Στις, ο Σόιμπλε έτρεφε «βαθιά μνησικακία» το 2004 για την Άγγελα Μέρκελ. Η Μέρκελ, όμως, ακολουθώντας την τακτική, «τον φίλο μου κοντά και τον εχθρό μου πιο κοντά», τον έκανε νούμερο δύο στην κυβέρνησή της, τοποθετώντας τον υπουργό Εσωτερικών το 2005. Ωστόσο, κάθε στιγμή, ο Σόιμπλε εφάρμοζε την παλιά αρχή του «αλληλομαχαιρώματος».

Εφόσον επί παραδείγματι η Μέρκελ αποκλείει ένα Grexit, ο ίδιος ως «μια παλιά αλεπού της πολιτικής», χρησιμοποιεί το ΔΝΤ, ώστε να εξυπηρετήσει τους δικούς του σκοπούς, αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα του Grexit και δημιουργώντας στην καγκελάριο μία επικίνδυνη κατάσταση. Έτσι, η Μέρκελ εκτίθεται καθώς καθησυχάζει τον Α. Τσίπρα –που προβάρει γραβάτες- για την έκβαση του τελευταίου Γιούρογκρουπ, το οποίο τελικά δεν έχει αίσιο τέλος λόγω Σόιμπλε. Παραδόξως, η υπόγεια αντιπαράθεση αυτή είναι γνωστή σε όλους εκτός από το Μαξίμου, που υφίσταται σκωτσέζικο, ή για την ακρίβεια γερμανικό ντους.

Τι ενώνει, τάχα, τους δύο Γερμανούς πολιτικούς; Ο συλλογικός εθνικός ιδεαλισμός της Γερμανίας, μία ακραία μορφή συλλογικού εγωισμού κατά τον Ν. Ελίας, που τροφοδότησε την αγάπη για μια ιδεατή χώρα αλλά και το σχέδιο οργάνωσης μιας γερμανικής αυτοκρατορίας στην Ευρώπη. Σ’ αυτό συμφωνούν και οι δύο, διαφοροποιούνται όμως στον τρόπο.

Βέβαια, πάνω σε αυτό το υπόβαθρο επικάθησε ο ναζισμός, πάνω σε αυτό το βάθρο εγκαταστάθηκε ο Χίτλερ. Παρόλα αυτά, η «κατάρρευση των αναχωμάτων του πολιτισμού» μπορεί να ήρθε επί εθνικοσοσιαλισμού, έλκει όμως την καταγωγή της από προϋπάρχουσες σταθερές όπως η εγκατάλειψη εκ μέρους της μεσαίας τάξης των καθολικών ουμανιστικών αξιών χάριν του εθνικισμού, η υιοθέτηση μιας Realpolitik με ροπή προς τη φυσική βία, ο μερικός ή πλήρης αποκλεισμός κοινωνικών και εθνοτικών ομαδώσεων (σοσιαλιστές, Εβραίοι) από το γερμανικό έθνος. Σ’ αυτό το πλαίσιο μπορεί να εξηγήσει κανείς και την κυνική απόπειρα αποκλεισμού σε ό,τι αμφισβητεί την γερμανική ηγεμονία στην ΕΕ, ακόμα κι αν πρόκειται για τον «τσακισμένο» ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχει, συνεπώς, ένα κοινωνικοπολιτιστικό υπόβαθρο που καλλιεργεί το μίσος. Στο βιβλίο του «Αφανισμός» ο αυστραϊκός συγγραφέας Τόμας Μπέρνχαρντ γράφει για την μεσευρώπη όπου κατοικούν οι βάρβαροι, οι άνθρωποι που δεν εξελίσσονται, αυτοί που δεν ανοίγουν δικούς τους δρόμους, αυτοί που δεν τους ελκύει τίποτε και δεν τους απωθεί τίποτε, αυτοί που εκμηδενίζουν καθημερινά τα παιδιά και τους ενήλικες από παραξενιά και εκδικητικότητα για τη χαλασμένη τους ζωή…

Στον «βορρά» κατοικούν οι «νεοβάρβαροι του χρήματος» που έχουν αναγάγει σε ύψιστη τέχνη τον καιροσκοπισμό, και είναι εθνικοσοσιαλιστές, γιατί εδώ ο εθνικοσοσιαλισμός εξακολουθεί να υφίσταται ως διαπαιδαγώγηση και τρόπος ζωής. Οι ίδιοι άνθρωποι «λάσπωσαν» και το σοσιαλισμό. Εδώ τον κάθε άνθρωπο «τον έχει αδράξει γερά η απληστία, η ανοικτιρμοσύνη, η ατιμία, το ψέμα, η υποκρισία, η χαμέρπεια». Εδώ οι άνθρωποι «έχουν χάσει το πρόσωπό τους». Μίσος, μίσος, μίσος. Μισούν ακόμη και ό,τι αγαπούν!

Πηγή: artinews.gr



Arti News: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Η καρδιά του Σκότους

Στάθης


Συνομιλία Τσίπρα - Μακρόν πριν από το τελευταίο Eurogroup (σύμφωνα με το Reuters): για την ελάφρυνση ου χρέους. Μακρόν: «Βεβαίως! Σε βάθος χρόνου». Τι δεν κατάλαβε ο Τσίπρας και συνέχιζε τους εκ προοιμίου πανηγυρισμούς με τις γραβάτες;

Μία από τις πιο χυδαίες πλευρές της προπαγάνδας των κυβερνώντων είναι η εξής: Η κυβέρνηση Τσίπρα κάνει ό,τι της λέει η (υπεράνω όλων) κυβέρνηση Σόιμπλε και όταν στη συνέχεια ο Σόιμπλε την αδειάζει, η κυβέρνηση Τσίπρα κατηγορεί όλους τους άλλους ότι είναι με τον Σόιμπλε!!

Το τραγικό είναι ότι έχει δίκιο. Ολες οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις (πλην ΚΚΕ) είναι με τον Σόιμπλε, με τον οποίον όμως πρωτίστως είναι και η ίδια. Διότι υπό τις υπαγορεύσεις του Σόιμπλε νομοθετεί η Βουλή και κυβερνά η κυβέρνηση.

Νομοθέτησε η κυβέρνηση Τσίπρα εναντίον της μάνας της και του πατέρα της και πήρε μαύρο αντίδωρο από τον Σόιμπλε αυτό που είχε υπογράψει μαζί του από τις 17 Μαρτίου 2016: Συζήτηση για τη διευθέτηση (κι όχι το κούρεμα) του χρέους, το 2018. Τελεία.

Τα ίδια και ο κολαούζος του κ. Σόιμπλε, κ. Μακρόν. Ομως για το ναυάγιο φταίει μόνον ο κ. Σόιμπλε. Ενώ ο κ. Μακρόν απλώς απέτυχε ως «ναυαγοσώστης» - γελοία πράγματα και στο μεταξύ οι Ελληνες συνεχίζουν να αυτοκτονούν.

Ο Τσίπρας χρειαζόταν το «καρότο» της διευθέτησης του χρέους, για να περάσει το τελευταίο και τρισχειρότερο (διότι οι Ελληνες έχουν πλέον εξαντληθεί) πακέτο μέτρων. Βεβαίως η πρωθύστερη φύση αυτών των μέτρων συνεπάγεται ότι με τη σειρά τους θα «γεννήσουν» κι άλλα νέα μέτρα στο εγγύς κι απώτερο μέλλον.

Αλλωστε, αυτή είναι η ιδιοπροσωπία αυτών των μέτρων - κάθε δέσμη νέων μέτρων γεννά την «ανάγκη» να λαμβάνονται τα επόμενα.

Τώρα τα ζάρια μαζεύονται για να ριφθούν εκ νέου στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου. Τι θα αλλάξει έως τότε; Αγνωστον. Ομως ήδη στήνεται ξανά το ίδιο παραμύθι: Ο Τσίπρας (κι όχι ο κ. Καρανίκας) «αναλαμβάνει πολιτικές πρωτοβουλίες στο ανώτατο δυνατό επίπεδο για λύση στο επόμενο Eurogroup» - ακριβώς δηλαδή τα ίδια με όσα έκανε έως τώρα, με αποτέλεσμα να χάσουμε στα Γαυγάμηλα και να μας πάρουν φαλάγγι στο Ματζικέρτ.

Ομως, ας αφήσουμε τα γελοία, παρά τις τραγωδίες στις οποίες οδηγούν, κι ας πάμε στην καρδιά του σκότους, τη φωτισμένη Δύση.

Στις κεντρικές πλατείες στο Παρίσι, το Λονδίνο, το Βερολίνο, τη Βαρσοβία, τη Μαδρίτη, τη Ρώμη και παντού αλλού, οι ιθύνουσες τάξεις ήδη από τη δεκαετία του 1980 έστηναν φωτεινές επιγραφές στις οποίες όφειλαν και οφείλουν να ομνύουν γονυπετείς οι λαοί και να θυσιάζουν τη ζωή τους αγογγύστως - χωρίς λαϊκισμούς και λοιπές τσιριτζάτζουλες.

Τιμή και δόξα, λίβανος και σμύρνα στην Αγία και Κραταιά Ιδιωτικοποίηση. Η Ευρώπη ιδιωτικοποιείται ήδη από τη δεκαετία του 1980. Το αποτέλεσμα, ένα τέρας που τρέφεται με τις ζωές των πιο αδύναμων, μετατρέποντας σε αδύναμους όλο και πιο πολλούς.

Ο Ανταγωνισμός. Αυτός κι αν είναι ένας θαυμαστός και εύρωστος, γενναίος θεός. Μόνον που είναι ένας ψεύτης θεός και οδηγεί στα αντίθετα από εκείνα που ευαγγελίζεται, δηλαδή στα μονοπώλια, τα ολιγοπώλια και τα τραστ.

Η Αγία Ελεύθερη Αγορά - γεννάει σκλάβους, όπως οι φιδομάνες τα αυγά τους. Ελεύθερη Αγορά - πιο διευθυνόμενο τέρας απ’ αυτό δεν έχει υπάρξει ποτέ. Πρόκειται για μια μοχθηρή οικονομική ευγονική που διαχωρίζει τους ανθρώπους σε υπεράνθρωπους του πλούτου και αναλώσιμους της μαύρης φτώχειας.

Δύσμορφο τέκνο της Ελεύθερης Αγοράς, η Ευελιξία της Εργασίας, τιμάται κι αυτή και δοξάζεται σε όλες τις φωτεινές επιγραφές που έχουν στηθεί πάνω στις πλατείες του κόσμου και μέσα στο μυαλό μας. Η μαμά Ευρώπη προσκυνάει πάλι το «βαθύ σκότος» που υπηρέτησαν ο φασισμός και ο ναζισμός.

Το έρεβος δεν βρίσκεται πια μόνον στα καταγώγια και τις μπυραρίες, αλλά στους υψηλούς ορόφους των ουρανοξυστών, απ’ όπου οι Εταιρείες κουμαντάρουν τον πλανήτη.

Ο Μακρόν των Ρότσιλδ δεν είναι η άμυνα της δημοκρατίας εναντίον του φασισμού, είναι η υπερφαλάγγισή της. Αυτή η σκοτεινή Ευρώπη, αυτή η σκοτεινή Δύση σπέρνει θύελλες και θερίζει δαίμονες. Που χτυπούν το Μάντσεστερ, το Παρίσι, τη Νέα Υόρκη.

Κλείστε, παρακαλώ, τα μάτια. Βρεθείτε μια γλυκιά μεσανατολίτικη βραδιά σε ένα χωριό. Τα κατσίκια δεν βελάζουν πια, τα χελιδόνια έχουν κουρνιάσει, το φως σβήνει μενεξελί, ώρα ειρήνης και γαλήνης γύρω από το βραδινό φαγητό, ένα ντρον ζουζουνίζει σαν κουνούπι πάνω από τα έλη της Βασόρας, ήσυχα μπαίνει απ’ το παράθυρο του σπιτιού ένας πύραυλος κι ύστερα τίποτα...

Την ίδια ώρα στο Μάντσεστερ αρχίζει μια συναυλία και στο Μπατακλάν μια άλλη - και οι δύο τελειώνουν με τη φρικτή σιωπή των νεκρών και τα ουρλιαχτά των ασθενοφόρων.

«Ποιος ήρξατο χειρών αδίκων;». Μπορεί η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα να δώσει τη λύση στο πρόβλημα; Οχι τώρα πια. Ούτε ποτέ άλλοτε η σωστή απάντηση έλυνε πάντα ένα πρόβλημα. Δεν είναι θέμα λογικής ή δικαίου, είναι θέμα ισχύος. Ετσι σκέφτεται η Δύση από την εποχή των Ομηρικών Επών.

Ο Βρετανός στρατιώτης απ’ το Μάντσεστερ ξέκανε πριν λίγα χρόνια δυο-τρεις υπόπτους μια νύχτα νοτίως της Βαγδάτης. Βρισκόταν σε μία «ανθρωπιστική αποστολή» που άφησε πίσω της και κάποια μακελεμένα γυναικόπαιδα - «παράπλευρες απώλειες». Λίγα λεπτά μετά, ένας ελεύθερος σκοπευτής τον πέτυχε στην καύτρα του τσιγάρου. Ο Βρετανός από το Μάντσεστερ έπεσε κι άφησε ορφανά δυο κοριτσάκια πίσω στην εργατούπολη. Λίγα χρόνια μετά, τα κοριτσάκια πήγαν στη συναυλία, και ύστερα τίποτα.

Ομως, τι να πει στον κ. Τραμπ η σιωπή των νεκρών; Τι να αλλάξει αυτή η σιωπή στις αποφάσεις των Εταιρειών; Εκείνες που ομιλούν είναι οι φωτεινές επιγραφές στις πλατείες και μέσα στο μυαλό μας...

Ω, Ιδιωτικοποίηση! ω, Ελεύθερη Αγορά! ω, Ανταγωνισμέ! Συ κυβερνάς, Αύγουστε! συ νικάς!..

ΥΓ.: Προς το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος. Η ανακοίνωση που εκδώσατε εναντίον μου, για όσα έγραψα όχι εναντίον σας, αλλά εναντίον της πολιτικής και της προπαγάνδας του ισραηλινού κράτους, αποδεικνύει την ορθότητα όσων έγραψα. Διαστρέφετε και πάλι τις έννοιες, ώστε να βγάζετε αντισημίτη ή νεοαντισημίτη (sic) όποιον θέλετε. Η Ελλάδα είναι μικρή χώρα και όλοι γνωριζόμαστε. Δεν θα επικαλεσθώ εκατοντάδες αντιφασιστικά, αντιρατσιστικά κείμενα και σκίτσα που έχω υπογράψει, ούτε ότι με συνέπεια υπερασπίζομαι τους Εβραίους και τα δίκαιά τους, όπως με την ίδια συνέπεια καταδικάζω ταυτοχρόνως τη φασιστική και γενοκτονική πολιτική του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων.

Καταλαβαίνω ότι είσθε υποχρεωμένοι να συκοφαντείτε Ελληνες συμπατριώτες σας, αλλά και διαφωνούντες Εβραίους, δίνοντας εξετάσεις στην Ισραηλινή Πρεσβεία και την ADL. Γνωρίζετε ότι καταδιώκουν και προσπαθούν να τρομοκρατήσουν όσους προγράφουν, αλλά αυτόν τον δρόμο έχετε επιλέξει: να συντρέχετε τους κατατρέχοντες.

Πλην όμως, αυτή σας η μάνητα δεν θα με κάνει να αναθεωρήσω τον βαθύ σεβασμό που τρέφω για τον λαό του Ισραήλ, την ιστορία του, τον πολιτισμό του και τα πάθια του, με κορυφαίο το Ολοκαύτωμα. Και ακριβώς για αυτόν τον λόγο θα συνεχίσω με τις ελάχιστες δυνάμεις μου να αντιστέκομαι σε κάθε ναζιστική πολιτική απ’ όπου κι αν προέρχεται, εναντίον όποιου και αν εξαπολύεται.

Και, τέλος, υιοθετώντας την (τριακονταετή) συκοφαντία ότι οι Ελληνες είναι κατ’ εξοχήν αντισημίτες (μια ρετσινιά που συστηματικά χτίζεται από πράκτορες αυτής της αποστολής), συγκαλλιεργείτε μαζί τους τον κίνδυνο, για εσάς και όχι για εκείνους, μιας αυτοεκπληρούμενης προφητείας

Πηγή: enikos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Το ΝΑΤΟ ξεκινάει επιθέσεις σε Ιράκ και Συρία


Οι 28 χώρες μέλη του NATO αποφάσισαν σήμερα να ενταχθούν κι επίσημα ως συμμαχία στον διεθνή συνασπισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ που διεξάγει επιχειρήσεις στο Ιράκ και στη Συρία εναντίον της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), δήλωσε διπλωματική πηγή στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Η Ουάσινγκτον ζητούσε εδώ και πάνω από έναν χρόνο το NATO να ενταχθεί ως όλον στον συνασπισμό. Η απόφαση, η οποία εγκρίθηκε σε επίπεδο πρεσβευτών των 28 χωρών μελών της ατλαντικής συμμαχίας, «απομένει ακόμη να εγκριθεί από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων» κατά τη σύνοδο κορυφής της Πέμπτης στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με την πηγή που επικαλείται το Γαλλικό Πρακτορείο.

Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας είχε χαρακτηρίσει το NATO «απαρχαιωμένο» πριν ανακαλέσει, θέλει να αξιοποιήσει αυτή τη σύνοδο για να πιέσει τις 27 άλλες χώρες μέλη να κάνουν περισσότερα στο πλαίσιο του αγώνα κατά της τρομοκρατίας και να αυξήσουν τους αμυντικούς προϋπολογισμούς τους για να μειωθεί η εξάρτησή τους από την Ουάσινγκτον.

Το καθένα από τα 28 κράτη-μέλη του NATO έχε ήδη ενταχθεί μεμονωμένα στον διεθνή συνασπισμό, αλλά το NATO ως συμμαχία δεν είχε κάνει αυτό το βήμα, προτιμώντας να έχει καθεστώς «παρατηρητή».

Ορισμένα από τα κράτη μέλη του, όπως η Γαλλία, εμφανίζονταν μέχρι τώρα να διστάζουν, εκφράζοντας κυρίως τον φόβο πως αυτό θα πλήξει την εικόνα της συμμαχίας, η συμμετοχή της οποίας στις αεροπορικές επιδρομές στη Λιβύη το 2011 άφησε άσχημες μνήμες στον αραβικό κόσμο, ανέφερε μια διπλωματική πηγή.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρεξ Τίλερσον, ο οποίος συνοδεύει τον αμερικανό πρόεδρο Τραμπ στην πρώτη του περιοδεία στο εξωτερικό, χαρακτήρισε χθες «αληθινά σημαντικό» το NATO να ενταχθεί επίσημα στον συνασπισμό εναντίον του ΙΚ.

Ο Τραμπ, ο οποίος αρχικά ήταν ιδιαίτερα επικριτικός έναντι της ατλαντικής συμμαχίας, αναμένεται εξάλλου να εμφανιστεί «πολύ σκληρός» και να απαιτήσει από τις 27 χώρες μέλη της συμμαχίας να αυξήσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες, προεξόφλησε ο Τίλερσον.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ 
Διαβάστε Περισσότερα »

Και το ρεζιλίκι Τσίπρα συνεχίζεται...Πιο ισχυρό ΝΑΤΟ ζήτησε!!!


Μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο που θεωρούσε το ΝΑΤΟ πολεμική μηχανή, κτλ....

Από Ποντίκι:   

Να παραμείνει ισχυρός ο ευρω-ατλαντικός δεσμός σε ένα διεθνές περιβάλλον με πολλαπλές προκλήσεις ασφάλειας ζήτησε ο πρωθυπουργός κατά την τοποθέτησή του στο περιθώριο του δείπνου εργασίας της Συνόδου Κορυφής αρχηγών κρατών χωρών μελών του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές και παράλληλα ζήτησε να συνδέει - σε ισότιμη βάση - τις δυο πλευρές του Ατλαντικού και να ενισχύει τη συλλογική μας ασφάλεια, εξασφαλίζοντας την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η Ελλάδα, από τα παλαιότερα κράτη-μέλη του Οργανισμού, πάροχος ασφαλείας και πυλώνας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και την ευρύτερη παρευξείνια γειτονιά, εργάζεται και θα εργαστεί σταθερά προς αυτήν την κατεύθυνση.

Κατά την έναρξη της τοποθέτησης του, ο Έλληνας πρωθυπουργός καταδίκασε απερίφραστα τη βάρβαρη τρομοκρατική επίθεση στο Μάντσεστερ και εξέφρασε τη συμπαράσταση της Ελλάδας στον βρετανικό λαό, σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Σημείωσε πως συμμεριζόμαστε την ανάγκη δικαιότερου επιμερισμού των αμυντικών βαρών και πρόσθεσε ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει, παρά το πλαίσιο αυστηρής δημοσιονομικής προσαρμογής, να πληροί το στόχο που ετέθη στην Ουαλία για 2% του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες.

Επίσης είπε ότι θα εξακολουθήσουμε, με το ειδικό γεωστρατηγικό μας βάρος, να ανταποκρινόμαστε ενεργά στις επιχειρήσεις, αποστολές και δράσεις του ΝΑΤΟ, ενώ σύμφωνα με τις ίδιες πηγές είπε στηρίζουμε, στο πλαίσιο αυτό, και την ενίσχυση του αμυντικού τομέα της ΕΕ μέσω πρωτοβουλιών όπως η Μόνιμη Διαρθρωμένη Συνεργασία και πρόσθεσε ότι αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στην αντιμετώπιση της διεθνούς τρομοκρατίας και θεωρούμε ότι τα μέτρα στα οποία συμφωνήσαμε σήμερα θα συνεισφέρουν προς αυτήν την κατεύθυνση.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η τρομοκρατία δεν εκπορεύεται από μία μόνο χώρα, μία μόνο θρησκεία ή ακόμη και από μία μόνον ομάδα, αλλά από δίκτυα τα οποία διαχέονται σε όλη την υφήλιο από Ανατολή σε Δύση και από Βορρά σε Νότο, ανεξαρτήτως εθνικών συνόρων.

Και τόνισε ότι στο πλαίσιο αυτό, η ενίσχυση του ρόλου της Συμμαχίας στις διεθνείς προσπάθειες αντιμετώπισης της τρομοκρατίας πρέπει να εντάσσεται σε μία ευρύτερη στρατηγική της διεθνούς κοινότητας για εξασφάλιση ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή. Υπογράμμισε πάντως πως επουδενί δεν θα πρέπει να λάβει χαρακτήρα αντι-ισλαμικό και να δίνει την εντύπωση «σύγχρονης σταυροφορίας».

Ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή των τρομοκρατικών δικτύων, απαιτείται αποφασιστικότητα, αλλά και η βούληση να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, τα οποία είχαν επιπτώσεις τόσο στη συλλογική μας ασφάλεια, όσο και στη διεθνή εικόνα της Δύσης. Απαιτείται προσήλωση στην υπόθεση του Αφγανιστάν. Απαιτούνται πρακτικές αποφάσεις, όπως η πρόσφατα ληφθείσα για τη συγκρότηση του περιφερειακού κέντρου για το Νότο αλλά και δράσεις με άλλους διεθνείς δρώντες.

Ο πρωθυπουργός σύμφωνα με τις ίδιες πηγές σημείωσε ότι έχει ιδιαίτερη σημασία η συνεργασία ΝΑΤΟ-ΕΕ, χωρίς αποκλεισμούς έναντι του συνόλου των κρατών-μελών και υποστήριξε την ενίσχυση του Μεσογειακού Διαλόγου με στόχο την ενδυνάμωση της περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας. Κάτι στο οποίο η Ελλάδα διαδραματίζει ουσιαστικό και δραστήριο ρόλο.

Αναφερθείς στη μεταναστευτική και προσφυγική κρίση, το οποίο χαρακτήρισε απότοκο της ρευστότητας και της έντασης στη Μέση Ανατολή, υπογράμμισε ότι η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο της κρίσης και παρά τις όποιες δυσκολίες, έχουμε καταφέρει να ανταπεξέλθουμε θετικά. Η δραστηριότητα του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο μας έχει βοηθήσει, έχει δώσει αξιοσημείωτα αποτελέσματα και θα πρέπει να συνεχίσει υπό τη σημερινή της μορφή τόνισε ο πρωθυπουργός.

Καταλήγοντας ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε στις σχέσεις με τη Ρωσία, υπογραμμίζοντας πως θα πρέπει να συνεχίσουμε να υλοποιούμε τη διττή προσέγγιση: της συλλογικής άμυνας και αποτροπής, αλλά και του απαραίτητου διαλόγου, προκειμένου να αποφεύγονται παρανοήσεις, εσφαλμένες εκτιμήσεις και αναίτια κλιμάκωση.

Πηγή: ΑΠΕ

Διαβάστε Περισσότερα »

Για την τραγωδία στο Manchester Arena...

Βασίλης Μακρίδης


►Η είδηση που «στοιχειώνει» τη σημερινή μέρα είναι η ανείπωτη χθεσινοβραδινή (22/05) τραγωδία στο Manchester Arena, όπου σε συναυλία της Ariana Grande που παρακολουθούσαν κυρίως παιδιά και έφηβοι, καμικάζι αυτοκτονίας (προφανώς τζιχαντιστής) ενεργοποίησε εκρηκτικό μηχανισμό που έφερε επάνω του, σκορπώντας τον θάνατο...

►Μέχρι αυτή τη στιγμή έχουν καταμετρηθεί 22 νεκροί μαζί με τον δράστη και 59 τραυματίες. Τα περισσότερα από τα θύματα ήταν παιδιά και έφηβοι...

Υπάρχουν επίσης περίπου 20 αγνοούμενοι, πράγμα που σημαίνει ότι ο αριθμός των νεκρών μπορεί να αυξηθεί δραματικά τις επόμενες ώρες...

►Και έρχεται η στιγμή που αναρωτιέται κανείς: πόσο μισάνθρωπος, πόσο απαίδευτος, πόσο μισαλλόδοξος και πόσο κυνικός πρέπει να είναι κάποιος, ώστε να πάει συνειδητά να σκοτώσει - μεταξύ άλλων και - μικρά παιδιά, επειδή και μόνο έτυχε να είναι διαφορετικός από τον ίδιο;;;

►Τι να 'ναι αυτό που οπλίζει αυτόν τον συγκεκριμένο τύπο διπόδων (γιατί εγώ προσωπικά ΔΕΝ τους κατατάσσω στους ανθρώπους), ώστε να δολοφονούν μαζικά ό,τι δεν αποτελεί δική τους εικόνα και ομοίωση;;;

►Η κοινωνική παράμετρος (ανέχεια, ανεργία, αίσθηση «απόβλητου» της κοινωνίας κλπ) είναι μία εξήγηση, αλλά όχι η μόνη και, κατά τα φαινόμενα, όχι αρκετή...

Ανάμεσα στους κατά καιρούς «καμικάζι» δολοφόνους έχουν υπάρξει και άτομα ευκατάστατα, απόφοιτοι πανεπιστημίων, ακόμη και «κανονικοί» λευκοί Ευρωπαίοι, που δεν είχαν ποτέ στο παρελθόν καμία σχέση με τον αραβικό ή τον μουσουλμανικό κόσμο... Άρα είναι ΚΑΙ κάτι άλλο, το οποίο και αναζητείται...

►Το μόνο που είναι σίγουρο, είναι ότι το φαινόμενο της τζιχαντιστικής τρομοκρατίας αντιμετωπίζεται ΜΟΝΟ δυναμικά και, πρώτα και κύρια, στον τόπο «παραγωγής» του.

►Το πρόβλημα εδώ είναι, ότι λίγες, ελάχιστες σε αριθμό (αν και διόλου ευκαταφρόνητες σε ισχύ) είναι οι δυνάμεις που μάχονται συνειδητά και αποτελεσματικά κατά του φαινομένου.

►Η «καθ' ημάς» «πολιτισμένη» Δύση, αντί να αντιμετωπίζει τον τζιχαντισμό, στην πραγματικότητα τον εκτρέφει και τον θεριεύει, βάζοντας ως προτεραιότητα την προστασία των συμφερόντων των μονοπωλίων και των ολιγοπωλίων της και όχι των πολιτών της, αδιαφορώντας πλήρως για το εάν έτσι τίθενται σε κίνδυνο η ζωή και η σωματική ακεραιότητα αθώων ανθρώπων.

►Όποιοι, λοιπόν, σπέρνουν ανέμους, θερίζουν θύελλες.

Ο δυτικός καπιταλισμός και ιμπεριαλισμός, όμως, αυτήν την απλή αλήθεια την αγνοεί, συνειδητά ή ασυνείδητα, συμβάλλοντας έτσι, εκών-άκων, στην αυτοκαταστροφή του. Είναι μια κατάσταση που εύστοχα, σε πρόσφατο άρθρο του στην «Εφ. Συν.», ο συνάδελφος Τάσος Τσακίρογλου χαρακτήρισε ως «αυτοάνοσο νόσημα».

►Η καταστροφή του παγκόσμιου (και ειδικά του δυτικού) καπιταλισμού και ιμπεριαλισμού, σε τελική ανάλυση, για να αποτελέσει θετικό βήμα προς τα εμπρός για την ανθρωπότητα, θα πρέπει όχι απλώς να πραγματοποιηθεί με τον μικρότερο δυνατό αριθμό θυμάτων, αλλά θα πρέπει να την οδηγήσει σε μια κοινωνία απαλλαγμένη από τις διακρίσεις και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και όχι σε μια κοινωνία σκοταδιστική, όπου ό,τι διαφέρει από αυτό που επιβάλλεται από την απολυταρχική εξουσία καταδικάζεται σε εξαφάνιση...

Ας σκεφτούμε τους τρόπους, ώστε να εμποδίσουμε μια τέτοια προοπτική για τον κόσμο μας... Για τους εαυτούς μας και για τους απογόνους μας...




Βασίλης Μακρίδης: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Σούπερμαν δεν φοράει γραβάτα!!!

Λίλα Μήτσουρα


Είναι λογικό να πιστεύει ένα μικρό παιδί ότι είναι ο σούπερμαν και ότι όλα μπορεί να τα καταφέρει. Είναι συνηθισμένο να πιστεύει ένα παιδάκι ότι έχει μαγικές δυνάμεις. Υπάρχει πίσω συνήθως ένας κηδεμόνας να τον κρατάει γερά στη γη.

Όταν όμως τον κάνει ένας αρχηγός κράτους τότε τα πράγματα είναι σοβαρά για όλους. Πολύ σοβαρά!!! ή μιλάμε για παλιμπαιδισμό ή για σχιζοφρένεια ή για εμπαιγμό του χειρότερου βαθμού. Και είναι ΚΑΘΗΚΟΝ του λαού να τον συγκρατήσει και κυρίως αυτών που τον αγαπάνε και τον υποστηρίζουν. Αυτοί έχουν το ρόλο του κηδεμόνα, διότι αυτοί ξέρουν την πραγματικότητα και μπορούν να τον συγκρατήσουν.

Τον πιάνεις από την μπέρτα και του λες: Όπα μικρέ προσγειώσου θα σκοτωθείς και θα σκοτώσεις και μας μαζί!

Αν τώρα αυτός ο κηδεμόνας νομίζει ότι πράγματι το παιδάκι του έχει μαγικές ικανότητες σημαίνει ότι το παιδάκι του έχει όντως ικανότητες αλλά όχι μαγικές αλλά να δημιουργεί μαλάκυνση εγκεφάλου στους άλλους, εκτός και αν είναι μεταδοτικό, δεν το ξέρω αυτό. Κάτι σαν μολυσματική ασθένεια.

Γιατί όπως λέει και ο λαός μας με στραβό αν κοιμηθείς το πρωί θα αλληθωρίζεις. Νομίζει λοιπόν ο μικρός ότι θα πετάξει πιάνεται και ο κηδεμόνας από την μπέρτα την μακριά να πετάξει και αυτός μαζί του. Και συ που φωνάζεις από κάτω ότι θα σκοτωθούν θέλεις το κακό τους και είσαι προπέτης και κυρίως δεν βλέπεις την μεγάλη εικόνα, αυτή που βλέπουν αυτοί με τις παρωπίδες τους: ΒΖΟΥΝ ΒΖΟΥΝ!!!! ΕΊΜΑΣΤΕ ΟΙ ΣΟΥΠΕΡΜΕΝ ΘΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΟΣΜΟ!!!!

Και ανεμίζει η μπέρτα η κόκκινη.

Όταν λοιπόν το κάνει αυτό ένας αρχηγός κράτους που έχει πρώτα ενδώσει σε όλες τις απαιτήσεις των νταβατζήδων και μετά ζητάει το αντίτιμο, όταν πρώτα τα δίνεις όλα και μετά αποφασίζεις να ζητήσεις τη δίκαιη πληρωμή σου, τότε ή ο κόκκινος μανδύας πρέπει να αντικατασταθεί με λευκό πουκαμισάκι που σταυρώνει πίσω τα χεράκια ή να αντικατασταθεί από ωραιότατες αλυσίδες στα χεράκια, γιατί είναι λαμόγιο που πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες και καθρεπτάκια σε ανεγκέφαλους.

Όταν υπογράφεις το ξεπούλημα της χώρας σου με την αιτιολογία ότι τη ΄σώζεις, όταν τα δίνεις όλα στη φτήνια τα ξεπουλάς όλα έμψυχο και άψυχο υλικό και ακυρώνεις το σύνταγμα του κράτους και μετά ζητάς παρακαλετά να σε λυπηθούν, είσαι αξιοθρήνητος και εξευτελίζεις έναν ολόκληρο λαό!

Καθήκον των υποστηρικτών σου λοιπόν είναι να σε συγκρατήσουν να φωνάξουν "ΕΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΊΝΑΙ ΓΥΜΝΟς!!" και όχι να σε χειροκροτούν που μας πουλάς όλους και κυρίως αυτούς που σε πίστεψαν. Αλλά είπαμε ο κόκκινος μανδύας θα μας σώσει.

Φταίει που είναι μακρυά πολύ η μπέρτα και έχει κρύψει τη σωτηρία από κάτω για αυτό και δεν βλέπουμε,κατάλαβες?

Ο σούπερμαν φοράει κόκκινη μπέρτα, αλλά τελικά δεν φόρεσε την γραβάτα. Απόμεινε δίχως λαιμοδέτη. Αυτόν ίσως του τον βάλαμε εμείς, οι κακοί άνθρωποι που δεν θέλουμε την σωτηρία της χώρας μας.

Τώρα αν εσύ που με διαβάζεις ένιωσες ένα αεράκι στα μουτράκια ξαφνικά μην ανησυχείς, ο σούπερμαν πετάει από πάνω σου για την σωτηρία μας.



Λίλα Μήτσουρα: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Νέα δημοσκόπηση της Pulse- 13 μονάδες η διαφορά..Αβαντάρει τον Βελόπουλο


Διεύρυνση της ψαλίδας μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στην πρόθεση ψήφου καταγράφει πανελλαδική δημοσκόπηση της Pulse για το Action24.
Αναλυτικά τα αποτελέσματα στην πρόθεση ψήφου έχουν ως εξής:
ΣΥΡΙΖΑ 17%
ΝΔ 30%
ΧΑ 7%
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ 6,5%
ΚΚΕ 6%
ΠΟΤΑΜΙ 1,5%
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ 1,5%
ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ 1,5%
ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 1%
ΑΝΤΑΡΣΥΑ 1%
ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 2%
ΕΠΑΜ 1%
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ 1,5%(κόμμα Βελόπουλου)

Επίσης, οι ερωτηθέντες αξιολογούν αρνητικά τη συνολική συμφωνία, με τα μέτρα και τα αντίμετρα, σε ποσοστό 76%, έναντι 16% που την αποτιμούν θετικά. Το 73% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι τα συμφωνηθέντα μέτρα και αντίμετρα αποτελούν καινούριο τέταρτο μνημόνιο, ενώ το 74% κρίνει ότι δεν προδιαγράφουν έξοδο από μνημόνια και τέλος της κρίσης.
Στο ερώτημα αν /όταν εφαρμοστούν τα αντίμετρα θα καλύψουν τις απώλειες από τα μέτρα, το 14% απαντά θετικά και το 74% «όχι».
Στην παράσταση νίκης η Νέα Δημοκρατία προηγείται με 47 ποσοστιαίες μονάδες, συγκεντρώνοντας ποσοστό 64%, έναντι 17% του ΣΥΡΙΖΑ.
Καταλληλότερος για πρωθυπουργός εμφανίζεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 34%, έναντι 19% του Αλέξη Τσίπρα.
Αξιολογώντας τις ομιλίες των δύο πολιτικών αρχηγών στη Βουλή, οι ερωτηθέντες κρίνουν θετικά την ομιλία Τσίπρα σε ποσοστό 17% (έναντι 52% που την κρίνουν αρνητικά) και θετικά την ομιλία Μητσοτάκη σε ποσοστό 32% (έναντι 37% που την κρίνουν αρνητικά).

Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Οι Τράπεζες θα προχωρήσουν σε αντίποινα για την άνανδρη επίθεση στον Λουκά Παπαδήμο


Σκληρή ανακοίνωση της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών......

Στοχοποιεί όλους τους καταθέτες που αμέσως μετά την επίθεση στον Λουκά Παπαδήμο αντί να συντρέξουν σε ολονυκτία έξω από τον Ευαγγελισμό, σχολίαζαν στα social media προσβλητικά για το θύμα πράγματα. 

Η λιτή ανακοίνωση της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών έχει ως εξής:

Η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών είναι βαθιά συγκλονισμένη σήμερα μετά την άνανδρη τρομοκρατική επίθεση εναντίον του μέντορα μας, Λουκά Παπαδήμου. Ο άνθρωπος που συνέβαλε καθοριστικά ως τραπεζίτης στην είσοδο της χώρας μας στην ευρωζώνη και ως πρωθυπουργός στην διάσωση του ελληνικών τραπεζών αποκλειστικά από τις τσέπες των Ελλήνων φορολογουμένων, ευτυχώς είναι καλά!

Αν οι τρομοκράτες νόμιζαν ότι θα μας πανικοβάλλουν, γεννιούνται. Και επειδή παρατηρήσαμε στα social media την μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού να μην συμπονά τον δικό μας, Λουκά Παπαδήμο και μέρος του κόσμου να εύχεται ακόμα και να μην τα καταφέρει, η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών προχωρά στα παραπάνω αντίμετρα:

- Κλείνουν όλα τα ATM μέχρι την Δευτέρα 29/5 όπως και τα γκισέ των ταμείων. Λεφτά γιοκ, κύριοι!

- Αύριο θα αφαιρεθεί από κάθε λογαριασμό Έλληνα καταθέτη που δεν είναι τραπεζίτης 2€, έτσι για την αλητεία!

- Από αύριο θα διπλασιαστεί ο ρυθμός λήψης αναγκαστικών μέτρων είσπραξης σε οφειλέτες που δεν ανταποκρίνονται στην εμπρόθεσμη εξόφληση των υποχρεώσεων. Μάλιστα ειδική ομάδα φονιάδων μας, θα εκτελέσει 100 μεροκαματιάρηδες που δεν πληρώνουν τα δάνεια τους.

- Με ένα νόμο και ένα άρθρο, θα πάρουμε μέσω ενός πέμπτου μνημονίου από τον ελληνικό λαό 20 δις για περαιτέρω ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μας!

* Το άρθρο είναι προϊόν μυθοπλασίας....


Διαβάστε Περισσότερα »

Λαπαβίτσας: Οι δανειστές οδεύουν προς θρίαμβο


Για μια ακόμη φορά το δημόσιο χρέος προκαλεί βομβαρδισμό ανακοινώσεων, δηλώσεων και αναλύσεων που δημιουργούν σύγχυση στον ελληνικό λαό. Οι τεχνικές λεπτομέρειες είναι όντως πολύπλοκες. Η πραγματικότητα όμως είναι απλή: οι δανειστές έχουν επιβάλλει τη θέλησή τους, η κυβέρνηση παριστάνει το λιοντάρι, αλλά είναι έρμαιο στα χέρια τους, και οι προοπτικές για την οικονομία και την κοινωνία είναι καταθλιπτικές.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Το Γιούρογκρουπ της 22ας Μαΐου 2017

Μετά την τελευταία συνάντηση του Γιούρογκρουπ δεν υπήρξε ανακοινωθέν γιατί δεν υπήρξε συμφωνία, αλλά ο κ. Ντάισελμπλουμ ήταν σαφής. Συζητήθηκε με λεπτομέρεια η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και τα μέτρα ελάφρυνσής του(αν χρειαστούν, είπε ο κ. Ντάισελμπλουμ) θα αποφασισθούν αργότερα στη βάση δύο αρχών:
  1. Θα είναι μέσα στο γενικό πλαίσιο που έχει ήδη αποφασίσει το Γιούρογκρουπ.
  2. Η τελική απόφαση θα ληφθεί μετά το πέρας του σημερινού προγράμματος το καλοκαίρι του 2018.
Το γενικό πλαίσιο στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Ντάισελμπλουμ είναι πλήρως γνωστό και έχει ανακοινωθεί από το Γιούρογκρουπ εδώ και ένα χρόνο.


Το Γιούρογκρουπ της 25ης Μαΐου 2016

Συγκεκριμένα, το Μάιο του 2016 το Γιούρογκρουπ αποφάσισε τα εξής:
  1. Η βιωσιμότητα του χρέους θα βασίζεται στον περιορισμό των συνολικών χρηματοδοτικών απαιτήσεών του (δηλαδή τόκοι και χρεολύσια) στο 15% του ΑΕΠ ετησίως.
  2. Η βιώσιμοτητα θα συνδέεται μεσοπρόθεσμα με την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% μετά το 2018. Η διασφάλιση της βιωσιμότητας θα απαιτήσει βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα.
  3. Τα βραχυπρόθεσμα, τα οποία ήδη εφαρμόζονται, περιλαμβάνουν μια σειρά βημάτων μικρής σημασίας για το επιτόκιο και το χρονοδιάγραμμα πληρωμών προς τονESMκαι το EFSF, ώστε να διευκολύνεται η ομαλή αποπληρωμή τους.
  4. Τα μεσοπρόθεσμα (για τα οποία γίνεται η τωρινή συζήτηση) θα περιλαμβάνουν (αν η μελέτη βιωσιμότητας καταδείξει την αναγκαιότητά τους) μια σειρά πιο σημαντικών βημάτων, όπως η μείωση κάποιων επιτοκίων, η μεταφορά κερδών από ομόλογα, η πρόωρη αποπληρωμή ορισμένων χρεών και κυρίως η επιμήκυνση των δανείων και η αναπροσαρμογή των τοκοχρεολυσίων του EFSF.
  5. Μακροπρόθεσμα αναμένεται ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει να αντιμετωπίσει το χρέος, αν βεβαίως συνεχίσει να εφαρμόζει τη μνημονιακή πολιτική. Αλλά σε κάθε περίπτωση υπάρχει η δυνατότητα για νέο πρόγραμμαπου φυσικά θα περιλαμβάνει νέο μνημόνιο.
Για να γίνουν κατανοητές οι σημερινές επιπτώσεις αυτής της απόφασης του Γιούρογκρουπ, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας την περίφημη διαμάχη ΕΕ και ΔΝΤ.

Τι ζητάει το ΔΝΤ;

Το ΔΝΤ δεν είναι απλό ενεργούμενο κανενός και έχει δικούς του κανόνες λειτουργίας και εσωτερικές πιέσεις. Δύο παράγοντες είναι πολύ σημαντικοί. Πρώτον, η πασιφανής αποτυχία του ελληνικού προγράμματος μετά το 2010, η οποία έχει επιφέρει τεράστιο πλήγμα στην αξιοπιστία του. Δεύτερον, ο μεγάλος του δανειασμός στην Ελλάδα, ο οποίος ήδη το έφερε αντιμέτωπο με τον κίνδυνο μη αποπληρωμής. ΤονΙούνιο του 2015 η Ελλάδα αρνήθηκε να αποπληρώσει 1,5δις προς το ΔΝΤ. Ακόμη χειρότερα, οι φερέγγυοι «εταίροι» της χώρας μας στην ΕΕ δεν έδειξαν καμία προθυμία να αναλάβουν οι ίδιοι την αποπληρωμή, παρά τις εγγυήσεις που είχαν δοθεί.

Οι Ευρωπαίοι μπορεί να προσποιούνται ότι το έχουν ξεχάσει, το ΔΝΤ όχι. Δεν υπάρχει πλέον καμία εμπιστοσύνη ανάμεσα τους, πράγμα που σημαίνει ότι το κόστος θα το πληρώσει η Ελλάδα. Δεν έχουμε παρά να δούμε τις θέσεις του Ταμείου, όπως τις κατέγραψαν ο Μόρις Όμπστφελντ και ο Πόουλ Τόμσεν στην περιβόητη ανάρτησή τους τον Δεκέμβριο του 2016:
  1. Το ΔΝΤ θεωρεί ότι ο στόχος του 3,5% για το πλεόνασμα είναι ανέφικτος μακροπρόθεσμα και ζημιογόνος μεσοπρόθεσμα διότι επιφέρει αχρείαστη λιτότητα και θέτει σε κίνδυνο την ανάκαμψη. Προτείνει 1,5%, αλλά η ΕΕ,με τη συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης,απορρίπτει την πρότασή του.
  2. Το ελληνικό χρέος είναι απολύτως μη βιώσιμο και χρειάζεται ελάφρυνση. Εφόσον όμως η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδεχθεί πλεονάσματα 3,5% για μερικά χρόνια, η ελάφρυνση που απαιτείται κατά το διάστημα αυτό θα είναι πολύ μικρότερη. Η Ελλάδα θα δημιουργεί μόνη της τους πόρους βιωσιμότητας.
  3. Έστω κι έτσι, για να συνεχίσει να συμμετέχει το ΔΝΤ απαιτεί επιπλέον μέτρα που θα δίνουν αξιοπιστία στο 3,5% για όσο διάστημα αυτός θα είναι ο στόχος. Τα επιπλέον μέτρα θα πρέπει να νομοθετηθούν εκ των προτέρων.
  4. Το ΔΝΤ, τέλος, θεωρεί ότι η Ελλάδα χρειάζεται διεύρυνση της φορολογικής της βάσης, προφανώς με μείωση του αφορολόγητου, και σοβαρή μείωση των συντάξεων.
Το πρόβλημα του κ. Σόιμπλε με αυτές τις θέσεις του ΔΝΤ ήταν εμφανές. Από τη μια, χρειαζόταν οπωσδήποτε τη συμμετοχή του Ταμείου στο πρόγραμμα για να έχει πολιτική κάλυψη. Από την άλλη, δε μπορούσε (και δεν ήθελε) να κάνει την παραμικρή παραχώρηση στο χρέος, ακόμη και μέσα στο πλαίσιο του Γιούρογκρουπ, διότι το πολιτικό κόστος πριν τις γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2017 θα ήταν πολύ μεγάλο.

Η λύση ήταν προφανής: να σηκώσει το βάρος η Ελλάδα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε βολική, υπό την ηγεσία του αδίστακτου κ. Τσίπρα και με την τραγική φιγούρα του κ. Τσακαλώτου στη γραμμή του πυρός.

Ποιος επιβλήθηκε στη διαπραγμάτευση;

Το Γιούρογκρουπ της 22ας Μαΐου δεν έλαβε τελικές αποφάσεις και πολλά θα ξεκαθαρίσουν στις 15 Ιουνίου. Αλλά έχουμε ήδη αρκετά στοιχεία για να ξέρουμε ότι η Ελλάδα οδεύει προς μια ακόμη ήττα κατά κράτος. Δεν χρειάζεται παρά να δούμε το Συμπληρωματικό Μνημόνιο και τους εφαρμοστικούς νόμους που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Με τα νέα μέτρα το ΔΝΤ έχει ήδη ικανοποιηθεί στις κύριες άμεσες απαιτήσεις του, ώστε να υπάρχει περιθώριο να συνεχίσει να συμμετέχει στο πρόγραμμα για ένα διάστημα, χωρίς ίσως να συμβάλλει χρηματοδοτικά. Δεν χρειάζεται παρά κάποιες γενικόλογες διαβεβαιώσεις που να εμπίπτουν στο συμφωνημένο μεσοπρόθεσμο πλαίσιο για το χρέος. Οι τελικές αποφάσεις μπορούν να ληφθούν αργότερα, δεδομένου ότι η ελληνική πλευρά έχει – με τόση γενναιοδωρία... – συμφωνήσει στα επιπλέον μέτρα.

Η γερμανική πλευρά δεν έδωσε τίποτε στο θέμα του χρέους στο Γιούρογκρουπ και επανέλαβε ότι όλα θα γίνουν μέσα στο πλαίσιο των ήδη ειλημμένων αποφάσεων. Έχει πλέον το περιθώριο να κρατήσει το ΔΝΤ στο πρόγραμμα τουλάχιστον για το αμέσως επόμενο διάστημα μέσα από κάποιες κοσμητικές παραχωρήσεις. Αρκεί να είναι λίγο προσεκτικός ο κ. Σόιμπλε.

Εκτός απροόπτου, η ελληνική κυβέρνηση θα βρεθεί με τον «μουντζούρη» στο χέρι – έχει ήδη ψηφίσει τα μέτρα, ενώ είναι άκρως απίθανο ότι θα λάβει κάτι σοβαρό στο χρέος μέχρι τις γερμανικές εκλογές. Από τον Οκτώβριο η Ελλάδα θα μπει ξανά σε διαδικασία διαπραγμάτευσης, πάντα μέσα στο πλαίσιο του Γιούρογκρουπ.

Η καταθλιπτική πραγματικότητα

Οι συζητήσεις στο Γιούρογκρουπ καλύφθηκαν από πέπλο μυστηρίου, πράγμα φυσικά απαράδεκτο για μια «κυβέρνηση της Αριστεράς». Ήρθε όμως το Ρόιτερς με μια διαρροή κειμένου του ESMνα μας πει ότι στο τραπέζι βρέθηκαν τρία σενάρια για το χρέος, την ανάπτυξη και τα πλεονάσματα μέχρι το 2060, για τα οποία δεν υπήρξε συμφωνία ΕΕ (δηλαδή Γερμανίας) και ΔΝΤ. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, εν μέρει γιατί δεν είναι επίσημο κείμενο. Δεν υπάρχει λόγος επίσης να επιτείνεται η σύγχυση με επιπλέον βομβαρδισμό στοιχείων τα οποία αναφέρονται σε μακρινές δεκαετίες στο μέλλον.

Κρατώ όμως δύο πράγματα που έχουν μεγάλη σημασία. Πρώτο, και τα τρία σενάρια προβλέπουν αυστηρή (έως φονική) λιτότητα για δεκαετίες. Δεύτερον και τα τρία σενάρια προβλέπουν μέσο όρο ανάπτυξης της Ελλάδας από 1% έως 1,3% μέχρι το 2060.

Η μεσοπρόθεσμη εικόνα της Ελλάδας που αναδύεται από τα στοιχεία αυτά είναι απλώς τραγική. Μια εξουθενωμένη, γηρασμένη και άνιση χώρα, με υψηλότατη ανεργία, που θα αγωνίζεται να πληρώσει ένα υπέρογκο χρέος. Ένα υποχείριο των δανειστών με περιορισμένη λαϊκή και εθνική κυριαρχία. Αυτή είναι η πραγματικότητα που προσπαθεί να καλύψει η ανόητη φιλολογία περί συμμετοχής μας στο «σκληρό πυρήνα» της ευρωπαϊκής «ολοκλήρωσης».

Εξίσου καταθλιπτική είναι όμως και η βραχυπρόθεσμη εικόνα. Η κυβέρνηση υπολογίζει να βγει στις ανοιχτές αγορές, ίσως και φέτος, ώστε να μπορέσει να απαλλαγεί από την επιτροπεία των Μνημονίων, όταν τελειώσει το πρόγραμμα το καλοκαίρι του 2018. Όπως και οι δανειστές, νομίζει ότι οι ασκήσεις βιωσιμότητας και οι αποφάσεις που τελικά θα ληφθούν θα επιτρέψουν την ομαλή πρόσβαση στις αγορές. Αυτό που δεν λαμβάνουν υπόψη τους είναι η ψυχολογική επίπτωση του μεγάλου χρέους στους ιδιώτες δανειστές. 

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδα θα κινηθεί γύρω στο 180% του ΑΕΠ το επόμενο διάστημα, όποια απόφαση και αν τελικά ληφθεί στο πλαίσιο του Γιούρογκρουπ. Με τέτοιο ύψος χρέους και δεδομένου ότι οι επίσημοι δανειστές διατηρούν ισχυρά νομικά ερείσματα αποπληρωμής, οι ιδιώτες δανειστές θα έχουν υψηλό ρίσκο, άρα θα απαιτήσουν υψηλό επιτόκιο. Θα είναι επίσης ιδιαίτερα νευρικοί όσον αφορά τις επιπτώσεις από μια άνοδο των διεθνών επιτοκίων στο άμεσο μέλλον, η οποία είναι ιδιαίτερα πιθανή. Στις συνθήκες αυτές θα χρειαστεί θαύμα για να μπορέσει η Ελλάδα να βγει με ανεκτούς όρους στην ανοιχτή αγορά. Το πιθανότερο είναι να χρειαστεί νέο πρόγραμμα μετά το καλοκαίρι του 2018.

Δεν υπάρχει καλόπιστος παρατηρητής που να μην αντιλαμβάνεται πια ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε παγίδα. Η κρίση της Ευρωζώνης έχει καταλαγιάσει, αλλά η Ευρώπη που έχει εμφανιστεί είναι βαθιά χωρισμένη σε κέντρο και περιφέρεια, με τη χώρα μας σε εξαιρετικά αδύναμη θέση. Το πολιτικό σύστημα και οι μηχανισμοί εξουσίας την έχουν κρατήσει με μανιασμένη επιμονή μέσα στην Ευρωζώνη, παρά το τεράστιο κόστος. Στην πράξη έχουν εγγυηθεί την ιστορική της περιθωριοποίηση. Μετά την ιλαροτραγωδία της αξιολόγησης, τίποτε δε μπορεί κανείς να περιμένει από τα στρώματα αυτά και την πολιτική τους εκπροσώπηση. Η μόνη ελπίδα για το μέλλον βρίσκεται στην πλευρά των δυνάμεων της εργασίας και των λαϊκών στρωμάτων. Απαιτείται νέα πολιτική εκπροσώπηση και πρόγραμμα ριζικής κοινωνικής αλλαγής.


Διαβάστε Περισσότερα »

Στο νοσοκομείο τρεις εργαζόμενοι μετά από ανάφλεξη σε φιάλες υγραερίου


Στο «Αττικό Νοσοκομείο» με εγκαύματα νοσηλεύονται τρεις εργαζόμενοι που διακομίστηκαν από το ΕΚΑΒ, μετά από ανάφλεξη σε φιάλες υγραερίου που σημειώθηκε λίγα λεπτά πριν από τις 3 μ.μ. της Πέμπτης 25 Μάη, στην εταιρεία υγραερίου «TOPGAZ» στον Ασπρόπυργο, στην περιοχή Νεόκτιστα.

Στο σημείο έσπευσαν δυνάμεις της Πυροσβεστικής και της αστυνομίας, ενώ αδιεκρίνιστα παραμένουν τα αίτια της ανάφλεξης.

Στο πλευρό των τραυματιών εργατών βρίσκονται από την πρώτη στιγμή μέλη του κλαδικού Συνδικάτου Ενέργειας.

Οι δύο εκ των τριών έχουν τραυματιστεί σοβαρά και φέρουν εισπνευστικά εγκαύματα και εγκαύματα προσώπου και ο ένας από αυτούς νοσηλεύεται στη ΜΕΘ. Ο τρίτος είναι ελαφρά τραυματισμένος.


Διαβάστε Περισσότερα »

Συγκινητική η προσπάθεια καθεστώτος και ΜΜΕ να καταστήσουν τον Παπαδήμο συμπαθή


Ο Λουκάς Παπαδήμος μέγας τραπεζίτης από αυτούς που μας έβαλαν στο ευρώ, και δοτός πρωθυπουργός την περίοδο 2011-2012 είναι το πρόσωπο της ημέρας, με αφορμή την τρομοκρατική επίθεση με παγιδευμένο με εκρηκτικά, φάκελο που τον έπληξε. Με την μέθοδο του "ζορό", και των επιλεκτικών κτυπημάτων σε ανθρώπους έξω από κάθε λαϊκή-κινηματική διαδικασία είναι βέβαιο ότι επί της ουσίας τίποτα θετικό δεν μπορεί να παραχθεί για τις δυνάμεις εργασίας αυτού του τόπου. Αντίθετα εντατικοποίηση εφαρμογής τρομονόμων μπορούν να πλήξουν το Κίνημα σε τέτοιους περιόδους.

Με το άκουσμα της είδησης της επίθεσης στον Παπαδήμο, έσπευσε όλος ο πολιτικός αστικός κόσμος με σπαρακτικά μηνύματα να δηλώσουν πόσο αποτρόπαια ήταν η παραπάνω η ενέργεια. Κυβέρνηση, δια μέσου Τζανακόπουλου, ΝΔ, Ποτάμια και ΠΑΣΟΚ έτρεξαν στον Ευαγγελισμό που νοσηλεύεται και το θέμα δεν είναι ότι έτρεξαν αλλά το έκαναν με τρόπο δημόσιο και δραματικό για να συγκινηθεί το πόπολο!

Από την άλλη τα καθεστωτικά ΜΜΕ εδώ και δύο ώρες (και συνεχίζουν) με διαρκείς συνδέσεις προβάλουν το δράμα του Παπαδήμου, μας λένε πόσο καλός άνθρωπος ήταν κτλ. Θυμίζουμε ότι επί πρωθυπουργίας Παπαδήμου εφαρμόστηκε τα άθλιο PSI που απάλλαξε τις ευρωπαϊκές τράπεζες από το ελληνικό χρέος πράγμα που αφαίρεσε από την χώρας ένα πολύ μεγάλο διαπραγματευτικό όπλο και προκάλεσε απώλειες χρημάτων για τους μικρο=ομολογιούχους,

Την ώρα που χτυπήθηκε ο Παπαδήμος και μία άλλη είδηση έγινε γνωστή. Έκρηξη σημειώθηκε λίγο μετά τις 14:00 το μεσημέρι της Πέμπτης σε εταιρεία υγραερίου στην περιοχή Νεόκτιστα του Ασπρόπυργου, με τρεις ανθρώπους να τραυματίζονται. Κανείς πολιτικός του ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι δεν πήγε στο νοσοκομείο με τους τρεις εργάτες. Κανένα ΜΜΕ δεν ασχολήθηκε πέραν της απλής αναφοράς στα ηλεκτρονικά μέσα. Καμία ζωντανή σύνδεση!

Η συγκίνηση και η ενημέρωση σαφέστατα ταξικό πρόσημο στις μέρες μας, είναι το συμπέρασμα!

Αν μπει κάποιος στα social media (facebook, twitter) θα δει πάντως μία άλλη εικόνα από αυτή που παρουσιάζουν τα επίσημα κόμματα και τα ΜΜΕ. Ο κόσμος δεν ξέχασε τα πολιτικά εγκλήματα Παπαδήμου, και δεν τον συμπονά κατά πλειοψηφία καθόλου. Μάλιστα κάποια σχόλια, και είναι πάρα πολλά είναι σκληρά για το πως θα επιθυμούσαν να καταλήξει η κατάσταση!


Διαβάστε Περισσότερα »

Βόμβα-φάκελος για τον δοτό πρωθυπουργό της περιόδου 2011-2012 Λουκά Παπαδήμο


Εκρηξη σημειώθηκε στη συμβολή των οδών 3ης Σεπτεμβρίου και Μάρνη, σε όχημα στο οποίο επέβαινε ο πρώην πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος.


Οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για σοβαρό τραυματισμό του Λουκά Παπαδήμου, του αστυνομικού φρουρού και του οδηγού του.

Ο υπουργός Νίκος Τόσκας ενημερώνει αυτή την ώρα τους υπουργούς της κυβέρνησης, ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος μεταβαίνει στον Ευαγγελισμό.
Στο νοσοκομείο βρίσκεται ήδη ο Γιάννης Στουρνάρας και ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Μητσοτάκης: Οι δράστες εχθροί της πατρίδας μας και της Δημοκρατίας

Eχθρούς της πατρίδας και της Δημοκρατίας χαρακτηρίζει σε δήλωσή του τους δράστες της επίθεσης κατά του Λουκά Παπαδήμου ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης.
«Καταδικάζω, με οργή, την άνανδρη τρομοκρατική επίθεση σε βάρος του πρώην πρωθυπουργού κ. Λουκά Παπαδήμου. Εύχομαι στον ίδιο και σε όλους τους τραυματίες ταχεία και πλήρη ανάρρωση.
Καλώ, ταυτόχρονα, την Κυβέρνηση και τις Αρχές Ασφαλείας να κάνουν τα πάντα, προκειμένου να συλληφθούν οι αδίστακτοι τρομοκράτες. Είναι εχθροί της πατρίδας μας και της Δημοκρατίας».
«Περαστικά στον Λουκά Παπαδήμο & στους ανθρώπους που επέβαιναν στο αυτοκίνητο του. Πλήγμα στην δημοκρατία τέτοιες ενέργειες», έγραψε στο Twitter ο Νίκος Παππάς για το περιστατικό.
«Αποτροπιασμός και καταδίκη για την άνανδρη, δολοφονική επίθεση κατά του Προέδρου της Ακαδημίας Ι. Παπαδήμου. Θερμές ευχές να πάνε όλα καλά», σημείωσε ο Γιώργος Κουμουτσάκος.
Τη συμπαράστασή του στον Λουκά Παπαδήμο εκφράζει ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης.
Σε ανάρτησή του στο Twitter αναφέρει ότι «εχθροί μας δεν είναι μόνο οι επίδοξοι δολοφόνοι αλλά και αυτοί που σπέρνουν μόνο μίσος στην κοινωνία».
Πώς έγινε η έκρηξη

Η περιοχή στην οδό Μάρνη έχει αποκλειστεί, σπεύδουν δυνάμεις της αστυνομίας, με κλιμάκιο του ΤΕΕΜ.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες οι τραυματίες μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο στον Ευαγγελισμό και ο πρώην πρωθυπουργός είναι τραυματισμένος στην κοιλιακή χώρα και στα πόδια. Αλλες πληροφορίες θέλουν τον Λουκά Παπαδήμο να έχει εισαχθεί στο χειρουργείο σε κρίσιμη κατάσταση και να έχει διασωληνωθεί.


Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι η έκρηξη σημειώθηκε σε παγιδευμένο φάκελο στο εσωτερικό του οχήματος όπου επέβαινε ο κ. Παπαδήμος.

Φαίνεται ότι ο Λουκάς Παπαδήμος άνοιξε τον φάκελο μέσα στον οποίο υπήρχε ο παγιδευμένος εκρηκτικός μηχανισμός. Ηταν καθισμένος στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, ενώ ο αστυνομικός βρισκόταν στο μπροστινό κάθισμα. Ενδεικτικό της ισχύος της έκρηξης είναι ότι τα τζάμια του αυτοκινήτου που είναι αλεξίσφαιρα ράγισαν, άνοιξαν οι αερόσακοι και βγήκε καπνός.

Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida χωρίς να το αντιληφθεί κανείς πέρασε ο φάκελος στην αλληλογραφία του Λουκά Παπαδήμου και τον άνοιξε εν κινήσει, μέσα στο αυτοκίνητο. Πίσω από το όχημα του κ. Παπαδήμου ακολουθούσε συνοδευτικό της αστυνομίας.

Δείτε τις φωτογραφίες από το σημείο. Διακρίνεται καθαρά, το αυτοκίνητο του Λουκά Παπαδήμου.


Ως έκτακτο γεγονός παρουσιάζουν BBC και Daily Mail την έκρηξη στο αυτοκίνητο του Λουκά Παπαδήμου.

Διαβάστε Περισσότερα »

Παρουσίαση του βιβλίου "τα πουλιά της ψυχής". Του Κωστή Μουδάτσου (Ομιλίες)

Κωστής Μουδάτσος


Ευχαριστούμε όλους τους φίλους γιατί μας τίμησαν στην παρουσίαση του βιβλίου "τα πουλιά της ψυχής".

Ευχαριστούμε τους Γιάννη Ξυλούρη, Ηλία Λυγερό, Κατερίνα Μηναδάκη, και το καλεσμα της φυσης, Μιχάλη και Γιώργη Ξυδάκη, Δημήτρη Νεονάκη, Βαρβάρα Τσιτσιμπάκου, Έφη Σκαράκη - Καραπιδάκη!


Τον Kardesim Καμίλ Σούμπαση που ήρθε από την Έφεσο της Μικράς Ασίας και μας τίμησε με την παρουσία του!

Τον κόσμο που μας τίμησε κι εμείς αισθανόμαστε το χρέος απέναντι σε αυτόν!

Ομιλία του ΚΩΣΤΗ ΜΟΥΔΑΤΣΟΥ



Η εκδήλωση μας, η παρουσίαση του νέου βιβλίου, γίνεται εδώ στο βενετσιάνικο λιμάνι. Δίπλα είναι το βενετσιάνικο κάστρο, ο Κούλες, από την άλλη τα Νεώρια και μπροστά το κτίριο του Κωνσταντινίδη, η Μαρίνα. Αρχαιολογικός χώρος! Και τι αρχαιολογικός χώρος… από τους μινωικούς χρόνους! Γι αυτό, συμβολικά κάνομε σήμερα εδώ την παρουσίαση. Το βενετσιάνικο λιμάνι, το δικό μας λιμάνι, ανήκει στους πολίτες της πόλης, στους δημότες της πόλης και στους επισκέπτες της πόλης μας. Δεν πωλείται και πρέπει να αποδοθεί στο λαό της πόλης μας και στο θεσμικό φορέα μας, το Δήμο της πόλης μας, το Ηράκλειο!

Τα πουλιά της ψυχής μου, τα πουλιά της δυστυχίας, είναι μια συλλογή από είκοσι τρία διηγήματα που γράφτηκαν τα τελευταία δώδεκα χρόνια. Είναι παιδί της εποχής μας. Γι αυτό τα συναισθήματα είναι ποικίλα, άλλοτε πικρά, άλλοτε ερωτικά, άλλοτε αμφισβητούν κι άλλοτε δημιουργούν εικόνες και φαντασιώσεις η οραματισμούς!

Δεν προσπαθούμε να μιμηθούμε τίποτα. Απλά βγάζομε τις σκέψεις και τις ιδέες μας. Άλλωστε η μίμηση μοιάζει με κινήσεις πιθήκων που εξωτερικά μοιάζουν ανθρώπινες, όμως είναι χωρίς εσωτερικό κόσμο, συναισθήματα, ιδέες και φαντασιώσεις. Οι προσπάθειες μίμησης και αναβίωσης μοιάζουν περισσότερο με μωρά κοπέλια που γεννιούνται νεκρά.

Μιλάμε και γράφομε κόντρα στην υποκουλτούρα, στην φτηνοδιασκέδαση, την ατέρμονη φαγοπιοτούρα, στον νεοπλουτισμό και τον νεοποτισμό. Ενάντια στον πνευματικό και υλικό βούρκο.

Προσπαθούμε να προσφέρομε στη δίψα, καθάριο, γάργαρο νερό.

Είναι στιγμές που ο καλλιτέχνης αισθάνεται σαν το Μωυσή που επιστρέφοντας από το βουνό βλέπει τον αχρείο όχλο να χορεύει ξευτελισμένους χορούς μπροστά στο χρυσό μουσκάρι. Τότε βάνει τις φωνές και τα γκρεμίζει όλα προσφέροντας νέες ιδέες, νέες γνώσεις στους ανθρώπους.

Σας προσφέρομε είκοσι τρία διηγήματα και άλλα τόσα τραγούδια με απαγγελίες για τη ζωή μας, τον έρωτα μας, την αγωνία για το όραμα μιας καλύτερης κοινωνίας. Για το όραμα της κοινωνικής αλληλεγγύης, της φιλίας των λαών, του αλληλοσεβασμού των λαών. Κοινωνίες χωρίς όραμα είναι καταδικασμένες να καταστραφούν και να λεηλατηθούν!

Γράφομε και τραγουδούμε για όλους εσάς, επειδή οι ρίζες της καρδιάς μας είναι στις καρδιές σας! Εσείς είστε οι ήρωες και οι πρωταγωνιστές του βιβλίου μας! Εσείς είστε τα πουλιά της ψυχής μας! Η ψυχή βρίσκεται στο σώμα, στο κορμί της ζωής και στο λαό μας, το δοκιμαζόμενο λαό μας!

Ας αναζητούμε όλοι μαζί την ομορφιά της ζωής μας.

Ας αναζητούμε όλοι μαζί το όραμα μιας καλύτερης κοινωνίας κι επειδή ότι συμβαίνει στη ζωή, συμβαίνει και στη τέχνη, ας αναζητήσομε όλοι μαζί το όμορφο, το ωραίο και το αγαθό!

Ομιλία του ΓΙΑΝΝΗ ΞΥΛΟΥΡΗ



Πριν ενάμισυ αιώνα και πλέον, ο μεγάλος συγγραφέας και στοχαστής, ο Βικτώρ Ουγκώ, έδωσε ίσως τον πληρέστερο ορισμό τού συγγραφέα. Είπε πως “ο συγγραφέας είναι ολόκληρος ο κόσμος, φυλακισμένος μέσα σ’ έναν άνθρωπο”. Η τέχνη του συνίσταται στο πώς θα δώσει διέξοδο, πώς θ’ απελευθερώσει όλη αυτή τη σωρευμένη γνώση και εμπειρία. Πώς δηλαδή, θα μετουσιώσει το όνειρο σε λέξεις. Είναι αυτό που λέμε τρόπος γραφής.

Ο εύστοχος και εύγλωττος τίτλος τών διηγημάτων τού Κώστα Μουδάτσου, “Τα πουλιά τής ψυχής μου”, δείχνει αυτό ακριβώς που έγραψε. Πως δηλαδή, καταθέτοντας με ευαισθησία την ίδια την ψυχή του στο χαρτί, απευλευθερώνει σαν πουλιά στον απέραντο ουρανό όλες αυτές τις μνήμες, τις γνώσεις, και προπαντός τα όνειρα και τις αλήθειες.

Ο ίδιος αναφέρει στην εισαγωγή του: “Εγώ δεν είμαι κήρυκας να περιγράφω τη λουσάτη ζωή τής νεόπλουτης κοινωνίας. Ούτε τις αναμνήσεις τών καταστροφέων τής ζωής. Ό,τι θωρώ μολογώ. Για ό,τι ζούμε, για ό,τι αντιπροσωπεύουμε εμείς και οι φίλοι μας. Τα μαύρα πουλιά τής δυστυχίας γράφω. Δεν είμαι επαγγελματίας, ούτε ψυχρός εκτελεστής παραγγελιών. Το κέφι μου κάνω. Ψάχνω την ομορφιά τής παλιάς εποχής, μα και τα δώρα που προσφέρει στη νέα, χωρίς έτοιμες ιδέες. Είμαι ένας πλανόδιος πραματευτής, που διαλαλώ ιδέες. Καθημερινά τσακώνομαι με τον αόρατο εαυτό μου, για να παραμένει νέος και αλητόβιος. Εραστής τής ζωής και τής τέχνης. Διαλαλώ ότι, τού Γέρου Κόσμου η Καρδιά καινούργιο αίμα θέλει”.

Τι εννοεί μ’ ολ’ αυτά; Πως μέσα του παλεύουν δυο μεγάλες δυνάμεις. Εκείνη τού λόγιου, τού σκεπτόμενου, και εκείνη τού πλάνητα, τού αλητόβιου όπως τον αποκαλεί, που μ’ ευαισθησία προσεγγίζει τις ομορφιές τής ζωής και γεύεται τις χαρές της. Δηλαδή, οι δυο αρχέγονες δυνάμεις τού πνεύματος και τής ύλης, που τόσο πολύ επηρρέασαν το έργο τού άλλου μεγάλου συντοπίτη μας. Τού Νίκου Καζαντζάκη.

Ήταν για μένα, πολύ μεγάλη η τιμή τής πρότασης να σάς παρoυσιάσω το βιβλίο ενός ακριβού φίλου. Με συμπαρουσιαστή μάλιστα έναν επίσης αγαπημένο φίλο. Τον Ηλία Λυγερό. Είχα επισημάνει το λογοτεχνικό ταλέντο και το προσωπικό ύφος τού Κώστα, από μια σειρά διηγημάτων που ήδη είχε δημοσιεύσει στον τοπικό τύπο. Έτσι, δεν προσέγγισα το βιβλίο από τη σκοπιά κάποιου ειδικού φιλόλογου ή βιβλιοκριτικού. Δεν είμαι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Είμαι ένας απλός αναγνώστης, που όπως και ο Κώστας αγαπώ πολύ τα βιβλία.

Ένα έργο τέχνης συναπαρτίζεται από τη μορφή και το περιεχόμενο. Στην περίπτωση τών διηγημάτων τού Κώστα Μουδάτσου, αυτά τα δυο μέρη βρίσκονται σε αγαστή συνεργασία και αρμονία. Το μεγαλύτερο μέρος τών διηγημάτων του, η μυθοπλασία, παρουσιάζεται με τη μορφή αναμνήσεων από γεγονότα που είτε τα έζησε ο ίδιος, είτε τού τα διηγήθηκαν. Το αχανές σύμπαν τής παιδικής ηλικίας και τα νεανικά βιώματα. Όλα μαζί τα διηγήματα, αποτελούν μικρά, και γεμάτα νοήματα λογοτεχνικά τεχνουργήματα, που ορίζουν και ανατέμνουν το κοινωνικό αλλά ταυτόχρονα και το πολιτικό γίγνεσθαι.

Ο ίδιος ο συγγραφέας, κομίζει ιδέες, μηνύματα, έννοιες, μέσα από ιστορίες τού χθες και τού σήμερα, μετασχηματίζοντας το λόγο του σε βίωμα καθημερινής ζωής, που ενώ συντρίβεται στις μυλόπτετρες τών διαψεύσεων, παρ’ όλ’ αυτά προχωρά και συνεχίζει. Η γραφή του, μαχόμενη, δεν ωραιοποιεί πρόσωπα, γεγονότα και καταστάσεις, αλλά μετουσιώνει την υποκειμενικότητα τού συγγραφέα σε δράση και κίνηση προς τα εμπρός. Δεν επιδιώκει απλά να διηγηθεί μια ιστορία, αλλά να τής προσδώσει τις προσλαμβάνουσες τού τόπου και τού χρόνου. Στρέφει το βλέμμα του με πολλή ευασθησία στις μοναχικές υπάρξεις, που σαν τους ήρωες τού μεγάλου Αμερικάνου συγγραφέα Τζων Στάϊνμπεκ πάσχουν από τα βάσανα τής ανθρώπινης μοίρας, που δεν απαλλάσσει και δεν εξαιρεί κανένα μας από τον ψυχικό και σωματικό πόνο. Στη ζωή, στον έρωτα και στο θάνατο, καθένας μόνος του πορεύεται, λέει ο Τάσος Λειβαδίτης.

Η ευρύτατη θεματολογία του, δυσκολεύει το να κατατάξει κανείς τα διηγήματα του σ’ ένα είδος. Παρ’ όλο που διακρίνουμε μια έντονη νοσταλγία για τη φυσική ζωή στην ύπαιθρο, και την αστική στις πόλεις, τής παλιάς και τής σύγχρονης ανατολικής Κρήτης, με τις ανάγκες και τις συνήθειες της, τις μικρές και τις μεγάλες στιγμές τών ανθρώπων της. Οι σκέψεις και τα συναισθήματα, παίζουν με τα βιώματα, τη μνήμη, τη φύση, τη νοσταλγία, τον έρωτα και το θάνατο. Χωρίς να καταργούν το χώρο και το χρόνο, συνθέτουν έναν κόσμο ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα. Μα πάνω απ’ όλα, στο μεγαλείο και τη δύναμη τής ανθρώπινης μοναξιάς. Στη Ρώμη υπάρχει η εκκλησία τού Σαν Πιέτρο ιν Βόνκολι, που είναι γνωστή από ένα περίφημο γλυπτό τού Μικελάντζελο. Ο δημιουργός σ’ αυτό το αθάνατο έργο του, κατάφερε ν’ αποτυπώσει στο πρόσωπο τού Μωυσή, ένα κράμα δύναμης και μοναξιάς. Αυτό το κράμα συναντάμε στους ήρωες τών διηγημάτων τού Κώστα Μουδάτσου.

Ήρωες, που βγαίνουν μέσα από τη συλλογική μνήμη τών αδικαίωτων αγώνων και τών θυσιών που αναζητούν μέχρι και σήμερα τη θέση τους, στην έννοια τής συνέχειας, που θεωρητικά διαμορφώνει την κάθε γενιά. “Στις βουβές στιγμές μαθαίνω τα μυστικά τής θύελλας που έρχεται”, όπως ο ίδιος μας λέει, και παρακάτω, “Ακούω τις κραυγές από τον καιρό τής λησμονιάς”.

Σ’ ένα άλλο διήγημα που εγώ τουλάχιστο το ξεχώρισα, ο “Καβαλάρης τού Ουρανού”, λέει: “Τρέχει ο χρόνος και περνά, τρέχει και δεν γυρίζει. Εμείς όμως τον κουβαλάμε μέσα μας. Όπως ζούμε το σήμερα, θα βρούμε το αύριο. Ξαναγυρνάμε στα παλιά, αναζητώντας καημούς, νταλκάδες, εκείνα που καταστρέψαμε, νοήματα και σχέσεις που μας λείπουν. Ψάχνουμε ρωγμές για να βρούμε φωτεινά διαλείμματα στη ζωή μας. Δεν ζει κάποιος επειδή έχει γεννηθεί. Ζει στις ανηφοριές και στις στροφές. Λίγα τα ίσια μέρη”.

Παρ’ όλ’ αυτά, και μια αποστροφή τού λόγου του, “η ομορφιά έχει το πρόσωπο τής θλίψης”, τα διηγήματα του δεν αποπνέουν απαισιοδοξία και θλίψη. “Τα βάσανα μου χαίρουμαι, τις πίκρες μου γλεντίζω” λέει ο συγγραφέας, και παρακάτω “Μα ως κι αν διαβαίνουν οι καιροί, ως κι αν περνούν οι χρόνοι, παλιώνει ο λύχνος, μα ποτέ το φως του δεν παλιώνει. Άνεμος είμαστε, και σκιές, στο φως τού αρχαίου λύχνου”.

Ήρωες με σάρκα και οστά, μοναχικοί ερημίτες, που μάχουνται μόνοι τους και ηρωικά το σύμπαν που τους τριγυρίζει. Μέσα σε εικόνες και μνήμες με μια συναισθηματική ωριμότητα, που συνταιριάζει με την αριστοτεχνική γραφή του ο συγγραφέας, τα πρόσωπα με το φυσικό περιβάλλον. Τον απασχολούν τα ίδια πανανθρώπινα και ανεξάντλητα θέματα. Η απομόνωση, η μοναξιά, οι σχέσεις, η επικοινωνία, ο θάνατος, η συμπόνοια, η κακία και η καλωσύνη στο ίδιο πλάνο. Η ματαιότητα ορίζεται με τη φράση: “Όλα είναι μάταια, αλλά όσο δεν το ξέρουμε νοιώθουμε εγωιστές και αθάνατοι, και νομίζουμε ότι όλα είναι δικά μας”.

Με το ύφος του στέκεται δίπλα στον αναγνώστη σαν να κουβεντιάζουν. Δεν είναι δηλαδή αποστασιοποιημένος παρακολουθώντας τα πράγματα από μακρυά. Συμπονά και συμπάσχει με τους χαρακτήρες που περιγράφει. “Γιατί ο θάνατος τών άλλων, γεννά και το δικό μας θάνατο”, και ακόμα “άνθρωπος είναι εκείνος που νοιώθει τον πόνο τού άλλου, τον πόθο και το πάθος τού συνανθρώπου του” όπως σε άλλα σημεία αναφέρει.

Σε κάποια από τα διηγήματα του, οι ήρωες του είναι άνθρωποι εγκλωβισμένοι και ηττημένοι από τις συνθήκες της ζωής. Δεν έχουν παρόν. Ζουν με τις αναμνήσεις τού παρελθόντος αντιμετωπίζοντας ένα μέλλον ζοφερό. Ένας κοινωνικός ιστός από καθημερινούς, οικείους, αναγνωρίσιμους ανθρώπους, που μιλούν με το δικό μας τοπικό γλωσσικό ιδίωμα, και αναμετρώνται με κάθε είδους απώλεια. Αυτοί είναι το περιβάλλον μας, ο περίγυρος τής ζωής μας, εμείς οι ίδιοι. Ο κόμπος στο λαιμό είναι συχνά αναπόφευκτος στον αναγνώστη.

Όμως το κυριότερο, είναι η δυναμική που διαπερνά το έργο του. Με οξυμένη παρατηρητικότητα, και επιστρατεύοντας τεράστια αποθέματα δημιουργικότητας σε αφηγηματικές τεχνικές, οι ιστορίες του, πότε απροσδόκητες και πότε προσγειωμένες, χωρίς περιττές επιτηδεύσεις, σωστά στρωτά και πυκνά, ενώ ο ίδιος δεν μάς λέει κάτι συγκλονιστικά καινούργιο, μάς μεταφέρει σε παλιές βιωματικές καταστάσεις, που όπως φαίνεται τον συνοδεύουν ακόμη. Δεν προσπαθεί ν’ αντιγράψει μεγάλους συγγραφείς, ούτε και να εντυπωσιάσει με ακατανόητες και επιτηδευμένες προτάσεις, χρησιμοποιεί μια γλώσσα απλή και εμφανώς πολύ καλά δουλεμένη.

Υπάρχουν δυο ειδών συγγραφείς. Ο ένας, εντυπωσιάζει με την περίτεχνα επιτιδευμένη γραφή του, με την οποία ναρκισσεύεται, και εκεί εξαντλείται. Ο άλλος, κάτι τέτοιο δεν το χρειάζεται. Κυριευμένος από την αγωνία και το μέγα πάθος τής γλώσσας, αποκαλύπτει. Γι’ αυτόν, γραφή είναι μια διαρκής πράξη μεταμόρφωσης, μέχρι ν’ ανακαλύψει τη μόνη αληθινή γλώσσα τού πάσχοντος ανθρώπου. Τη γλώσσα τής κραυγής. Ο Κώστας Μουδάτσος, ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Οι λέξεις του, μοιάζουν με τις νότες που φτάνουν στο κρεσέντο μιας υπέροχης μελωδίας. Γιατί, όπως και ο ίδιος λέει, “η ζωή είναι μια αστραπή, και εμείς θα ζούμε με τη δύναμη τών ονείρων και τής ουτοπίας, τής τρανής ελπίδας, τών μεγάλων ερώτων και στο άγιο πάθος μας. Ερημητήριο τελετών η μοναχική μου ψυχή. Τιμόνι δυνατό θέλουν τα πάθη της.”. Kαι καταλήγει: “Θέλω να βάζω ζωή στα χρόνια μου και όχι να επιβιώνω”.

Τελειώνοντας, θα ήταν παράλειψη να μην επισημάνω την προσεγμένη, όπως πάντα άλλωστε, έκδοση τού Ταξειδευτή. Σε χαλεπούς καιρούς, ειδικά στον εκδοτικό χώρο, τολμά με γεναιότητα να δώσει βήμα σε μια νέα και πολλά υποσχόμενη συγγραφική φωνή. Κώστα, σε συγχαίρω, και σ’ ευχαριστώ.

Ομιλία του ΗΛΙΑ ΛΥΓΕΡΟΥ



«Τα πουλιά της ψυχής» Μας ταξιδεύουν στο χρόνο.

Στην ιστορία του νησιού μας, ξεκινώντας από τους Χαΐνηδες μέχρι τους αντάρτες του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου

Στους ανθρώπους που εκτιμήθηκαν και δοξάστηκαν για τις επιλογές τους , για τις αναμνήσεις που άφησαν σε ιστορίες που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα - και όχι από επίσημες αναγνωρίσεις.

Στα παιχνίδια που έπαιζαν οι κατά καιρούς σύμμαχοι στην χώρα μας. Έχει ιδιαίτερη αξία να δούμε όλες τις λεπτομέρειες και τις διαφορετικές αγωνίες στο διήγημα με τίτλο «οι χρυσές λίρες» . Με ιστορικά στοιχεία -που χρειάστηκε πολύς κόπος για να συλλεχθούν- αναδεικνύεται αφενός, η ανιδιοτελής και περήφανη δράση των κρητικών και η προσφορά τους στην αντίσταση, αφετέρου οι «κρυφές δεύτερες σκέψεις» των συμμάχων και οι προσωπικές επιδιώξεις των συμμετεχόντων στις επιχειρήσεις.

Στις ανθρώπινες αξίες, με κήρυκες αυτών να είναι πότε ο παπάς του χωριού, πότε ο πρόσφυγας , πότε ο αλλοεθνής που βίωσε και αγάπησε τον τόπο και έγινε κρητικός. Με ανθρώπους δηλαδή, απλούς, της καθημερινής μας ζωής, που είναι δίπλα μας ,αγωνίζονται μαζί μας , βιώνουν τις ίδιες δυσκολίες μα δεν ξεχνούν ότι είναι Άνθρωποι.

Τα διηγήματα του Κωστή μας ταξιδεύουν Στο έρωτα και στα παιχνίδια του , που άλλοτε σαν χαρά μας γεμίζει, μας ταξιδεύει , μας συνεπαίρνει, και άλλοτε (τραγικός, αλλά πάντα αιώνιος , παρών).

Στον «αταίριαστο γάμο» (7) όπου οι μητρικές επιλογές είναι διαφορετικές από τις ερωτικές επιλογές του γιού. Οικονομικές και με συμφέρον οι πρώτες , αισθηματικές οι δεύτερες . Κι έτσι ορίζουν μια προσωπική μάχη για την επιλογή ανάμεσα στην «μητέρα» ,την αγάπη και τον έρωτα .

Η εξέλιξη είχε όλα τα στοιχεία αρχαίας τραγωδίας. Η νέμεση ήρθε στα άψυχα σώματα των δύο νέων που τα ένωσε ο θάνατος .

Και ο Κωστής κλείνει την ιστορία αυτή ως εξής:

«Πάνε… πάνε τα ομορφότερα παιδιά του Κάστρου!»

Υ.Γ. Αυτό είναι το τέλος μιας θλιβερής ιστορίας που ακουγόταν για χρόνια στις βεγγέρες, στις γειτονιές. Λέγαν ακόμη ότι για πολλά χρόνια, τις νύχτες, μια μαυροντυμένη γυναίκα περιφερόταν στο νεκροταφείο βγάζοντας σπαραχτικές κραυγές. Τότε που υπήρχαν γειτονιές και γειτόνισσες, που κουβέντιαζαν όλες μαζί, καθισμένες στο ασπρισμένο πεζούλι με τους βασιλικούς και το καστρινό φούλι…

Μα ο έρωτας είναι χαρά, ζωντάνια, παιχνίδι, ανεμελιά και υπέρβαση. Και σε πολλά διηγήματα ο Κωστής τα περιγράφει όλα:

Άλλοτε στο Χαίνι ,

«Σ’ ένα γλέντι πρωτοείδα τη τύχη μου. Χόρεψα, σίμωσα και χόρεψε μαζί μου. Ήνοιωσα το φως το αληθινό να φέγγει στη καρδιά μου. Δεν ήταν νταηλίκι να βγάλω το μαχαίρι, να κάμω γιουρούσι στο ασκέρι! Πολεμούσα και την συλλογιζόμουνα, ξαπόσταινα και τη συλλογιζόμουνα, έπεφτα να κοιμηθώ και δεν μου κόλλαγε ύπνος. Αυτήν συλλογιζόμουνα! Άρχισα να συχνοκατεβαίνω στα γλέντια για να τη χορέψω, να πιάσω το χέρι της στο χορό, να της πω μια κουβέντα, ένα λόγο. Μα κι αυτή έστρωνε καλά το ανυφαντικό. Έδινε αέρα της καρδιάς!

Και άλλοτε πάλι στον 25αρη Κρητικό που γυρίζει στα σοκάκια του Ηρακλείου

« Ατίθασες κι ανέμελες με τα φορεματάκια που ανάδυαν θηλυκότητα και προκλητικότητα. Με τα λουλούδια να ξεχωρίζουν σε όλο το μήκος και το πλάτος του σώματος. Τα λουλούδια, η ομορφιά, τα ζωηρά χείλη, το χαμόγελο που χαρίζει την αίσθηση της γοητείας. Σαν ηλιοτρόπια στραμμένα στον ήλιο. Η αρπακτική ομορφιά, τα όμορφα μαλλιά σε γυμνές ωμοπλάτες. Τα κορμιά που προκαλούν το μάτι, που ποθούν το χάδι. Το ανακάτωμα των αισθήσεων, των παραισθήσεων και των φαντασιώσεων. Το άγγιγμα των δαχτύλων και το ταξίδι σε όμορφα κορμιά ξεσηκώνουν αλλόκοτες δυνάμεις, στα σπλάχνα και στα σωθικά. Αισθησιακές και φαντασιακές δυνάμεις. Ανήσυχη ένταση, κινητικότητα και ορμές με προοπτικές

Ο Κωστής μας μιλά ( με προσωπικά βιώματα ) για την αδελφοσύνη των λαών, για τις κοινές εμπειρίες και πως αυτές μπορούν να γίνουν μία ακτίνα συνεννόησης , συνύπαρξης και ειρήνης μεταξύ των λαών .

Στο νησί μας έχουν ζήσει πολλοί και διαφορετικοί λαοί .

Στο «ένας ξένος στο χωριό του παππού, στη Κρήτη» (6) ο Κωστής

Αναθιβάνει (επαναφέρει μνήμες), γεγονότα, σόγια και συγγένειες μακρινές και χαμένες στο χρόνο

Η πόρτα του καφενέ έτριξε. Ένας γέροντας πρόβαλε χαδεύοντας τα γένια του και στύλωσε τα μάτια. Μια ευγενική θλίψη απλωνόταν στο πρόσωπό του.

-Ποιος είναι ο μουσαφίρης;

- Σουμπασάκης από το Σουκαρά. Σου-καρά, δηλαδή μαύρο νερό.

- Σουμπασή σε λένε κι είμαστε κι οι δυο Βελουλιανοί.

Χαρίδημο με λένε εμένα.

Ο Τζαμίλ αγάς έφυγε το ’24 για τη Σμύρνη, μα στο δικό μας το σπίτι, η αθιβολή του ήταν κάθε μέρα.

Ο πατέρας μου, και την ώρα που ψυχομαχούσε για το Σουμπασή μιλούσε. Γροίκα παιδί μου. Ο πατέρας μου ήταν δυο χρονώ σαν τον έφερε ο παππούς μου στο χωριό. Ορφανός. Είχε πεθάνει η μάνα του. Φτωχοί και πεινασμένοι. Από το Ψηλορείτη κατέβηκαν.

- Πες παππού και λαχταρά η καρδιά μου. Τα που έχω μέσα στο μυαλό φαντάζομαι πως θα ακούσω!

- Τη νύχτα αποχαιρετούσαν και το σκοτάδι ομπρός τους. Έφτασαν στο Βελούλι και κόνεψαν σε ένα κατάλυμα. Ο παππούς τραβούσε για το μεροκάματο κι ο πατέρας βρήκε καταφύγιο στου Σουμπασή το σπίτι. Στου Τζαμίλ αγά. Εκειά ήτρωε και εκειά μεγάλωσε. Εκειά ήπαιζε με τα δικά του κοπέλια. Αυτός γλύτωσε τη φαμίλια μας από τη πείνα και τις αρρώστιες. Πόσες φορές η εφεντίνα χανούμ δεν ήκοψε βεντούζες στη πλάτη του κυρού μου!

Σώπασε ο γέρος μια στιγμή και ήπαιξε τα μάτια.

- Έχω να πω, συνέχισε δακρύζοντας, ότι εάν δεν ήταν ο Τζαμίλ αγάς, εγώ δεν θα ζούσα σήμερο, θα είχε ποθάνει ο πατέρας μου. Δεν κατέχω αλλά ορκίζομαι, ότι αυτά μου έλεγε ο μακαρίτης. Σίμωσε παιδί μου να σε αγκαλιάσω γιατί αυτή τη χαρά λαχταρούσα να τη ζήσω! Μα δεν πίστευα ότι θα τη ζούσα. Νόμιζα ότι θα πέθανα πριν να τη προφτάσω.

Σηκώθηκε ο Καμίλ κράζοντας, «καλώς σε βρήκα», κι όρμησε στην αγκαλιά του γέρου. Φιλήθηκαν και τους πήραν τα κλάματα. Εκείνη την ώρα μπήκε ο γιος του Χαρίδημου, ο Μανόλης, στο καφενέ. Στάθηκε τρίβοντας τα μάτια του. Πετάχτηκαν όλοι απάνω αγκαλιασμένοι. Σώπαιναν, γελούσαν, έκλαιγαν κι άνθρωπος δεν έδινε σημασία στον αχνιστό λαγό πάνω στο τραπέζι. Ήπιαν κρασί, αναντράνισε ο νους κι όλοι ξανακαθήσαν περιμένοντας τα μυστικά της νύχτα

Κρήτη όμως είναι και η λύρα, το θεϊκό όργανο

Περιγράφει λοιπόν ο Κωστής μια συνάντηση του Δια με ένα νέο βοσκό στο Ψηλορείτη και πως φθάσαμε στην λύρα

Ο Ξένος έφερε το σακούλι του στα γόνατα κι έβγαλε ένα καύκαλο από χελώνα. Το καθάρισε και τέντωσε πάνω του το καλοδουλεμένο προβίδι του τράγου, που του είχε χαρίσει η Αμάλθεια, στη σπηλιά της Δίκτης. Δεξά κι αριστερά έβαλε τα δυο τραγίσια κέρατα και στην άκρη τα ένωσε με ένα ξύλο. Με ξεραμένα στον ήλιο έντερα του τράγου έφτιαξε τρεις χορδές και τις πέρασε πάνω από τη προβιά. Μετά πήρε ένα μακρύ ξύλο και αφού το λύγισε, έδεσε ένα μάτσο αλογότριχες, από την ουρά του φτερωτού αλόγου. Έτσι έφτιαξε το καμπύλο τόξο, που αιώνες αργότερα οι άνθρωποι ονόμασαν δοξάρι. Έφερε το όργανο και το ακούμπησε στο γόνατο, το κούρδισε και με το καμπύλο τόξο άρχισε να παίζει σκοπούς και μελωδίες. Γλυκόλαλο όργανο! Το βοσκόπουλο κοίταζε σαστισμένο. Τα είχε χάσει με τον Ξένο. «Τούτος δεν είναι ζητιάνος! Ποιος να είναι άραγε;», ντουχιούντισε από μέσα του αλλά δεν μίλησε.

- Τούτο το παιγνίδι το λέμε, Λύρα!

Βοσκέ, πιάσε την στα χέρια σου και παίξε αυτό που θες να ζήσεις!

- Μα δεν ξέρω!

- Όσο περισσότερο παίζεις τόσο καθαροτράγουδη θα γίνεται!

Άρχισε το βοσκόπουλο να παίζει κι ένας μαγευτικός σκοπός απλώθηκε στα πλάγια. Τα αγρίμια βγήκαν στο ξέφωτο. Ανακάθισαν τρουλώνοντας τα αυτιά τους. Τα ζώα άρχισαν να παίζουν τα κουδούνια τους στο ρυθμό του σκοπού. Στα κλαδιά των δέντρων άρχισαν να κελαηδούν οι πετροκότσυφες. Οι σκύλοι ήρθαν και στάθηκαν μπροστά τους. Ο αγέρας σφυρολογούσε στα φυλλώματα του γέρου δρυ. Τα αντριοβέλανα άρχισαν να χορεύουν στο σκοπό της Λύρας. Ένα αντριοβέλανο ξέφυγε από την κούπα του και άρχισε το ταξίδι προς τη μάνα γη. Κοίταξε προς τον δρυ και τον ευχαρίστησε για τη ζωή που του χάρισε. Στράφηκε προς την αγκαλιά της μάνας γης. Πολλά χρόνια αργότερα οι άνθρωποι θα έβλεπαν ένα δρυ να μεγαλώνει δίπλα στο στεφανωμένο με κισσό γέρο δρυ. Τα ‘χασε ο νέος ακούγοντας τι έπαιζε και κοίταξε τον Ξένο.

- Παίξε νεαρέ, παίξε και μην σταματάς! Όλο το νησί, από την μια άκρη μέχρι την άλλη, θα ταραχτεί και θα στρώσουν μαλαματένια στρωμνιά και τρικούβερτα γλέντια για τη ζωή. Με τη Λύρα θα κάνετε τη ζωή να βλαστοανθοκαρποδένει μαζί σας!

Με τη λύρα θα βάλετε θεμέλιο στη τέχνη σας!

Έκανε ο νέος να ευχαριστήσει τον Ξένο αλλά τα μάτια έμειναν ολογρούλωτα. Είδε τον Ξένο να εξαφανίζεται μπροστά του και μια φωνή ανέβαινε στον ουρανό:

-Λύρα καθαροτράγουδη, ξάστερο ήχο βγάνει, ως κλαίει η μάνα το παιδί που έχει αποθάνει.

Και βέβαια δεν θα μπορούσε να λείπει από τα διηγήματα και το σήμερα. Η αγωνία του για το πολιτισμό, την πόλη μας, τους σχεδιασμούς πολλών και διαφορετικών κέντρων για την τύχη τους, για αυτά που γίνονται και λέγονται και για αυτά που δεν λέγονται και σχεδιάζονται για εμάς, αλλά δυστυχώς χωρίς εμάς.

Η σημερινή εποχή έχει πολλές προκλήσεις . Οι « ταγοί » πρέπει να κατακτούν με το έργο τους την αξία τους , το λόγο και την παρουσία τους. Οι εποχές είναι δύσκολες , η απογοήτευση φαίνεται να κερδίζει μεγάλο έδαφος και οι φωνές , οι γραφές και οι δράσεις που μάχονται και δεν εγκαταλείπουν το ζητούμενο .

Τα διηγήματα του Κωστή φωτισμένα με το φως του πρωινού αλλά και εκείνη την υγρασία του οροπεδίου , τα διαπερνά μία κουζουλάδα και ένα νεύρο, ξεχειλίζει η αγάπη για τον τόπο και τη φύση, η αγάπη για τους ανθρώπους του που μάχονται… κάποτε για ανεξαρτησία, για ένωση, για ελευθερία, για ψωμί, για μεροκάματο… Τα διηγήματα αυτά έχουν την πληθωρικότητα του Κωστή, το φως του, τη μελωδία της ψυχής του… έτσι αμόλησε τα πουλιά της ψυχής του λοιπόν και έφτασαν σε μας…

Με ιστορίες που στο κύτταρο τους κρύβουν τον ανθρώπινο μόχθο και την αξιοπρέπεια.

Η αξιοπρέπεια είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο και ένα μεγάλο ζητούμενο όχι μόνο στο βιβλίο αυτό αλλά και στον καθημερινό λόγο του Κωστή ... για αυτήν μάχεται,

Ο λόγος του ξεχειλίζει από Κρήτη και φως.

Με σεβασμό στην Κρητική ντοπιολαλιά, χωρίς ακρότητες και υπερβολές κάνει σαφές ότι η παράδοση ζει, μέσα από την καθημερινότητα του Κρητικού, που αγαπά τον τόπο του και ξέρει να αναδεικνύει τα υγιή του στοιχεία και όχι εκείνα που έχουν περάσει από τον παραμορφωτικό καθρέφτη της επικοινωνίας.

Με υπέροχες περιγραφές της Κρητικής υπαίθρου, με στοιχεία ηθογραφίας, εξαιρετικά και με έναν αξεπέραστο ρεαλισμό στις σύγχρονες αναφορές του ο Κωστής δίνει μικρές στιγμές… Κι όλα αυτά με μικρές προτάσεις, αιχμηρές και κείμενα που κρύβουν πολύ δουλειά και μεράκι.

Στο κλείσιμο του εισαγωγικού του σημειώματος ο Κωστής μας λέει

«Εύχομαι να προκαλέσω όμορφα ερεθίσματα στις ψυχές μας. Όμως εγώ, βάζω φωτιές στις καρδιές που έχουν ευγενικά αισθήματα και στα μυαλά που ψάχνουν νέες ιδέες, νέα μπουρλότα. Λέω ό,τι θέλω να πω κι όπου το βγάλει η βράση… »

Νομίζω , από την πρώτη ανάγνωση τα κατάφερε.

Να ευχηθούμε αυτή η εκδοτική προσπάθεια να είναι πετυχημένη γιατί έχει πολλά να προσφέρει.

Ομιλία της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΜΗΝΑΔΑΚΗ



Όταν γνώρισα τον Κωστή εντυπωσιάστηκα από την πληθωρικότητα και το φως του, από την ευρύτητα του πνεύματος και την αγάπη του στον μικρό- Μεγάλο μας τόπο, από τον τρόπο του να καταγράφει και τα μη θετικά. Αλλά –κυρίως- εντυπωσιάστηκα από αυτή του τη μελωδικότητα …

Νομίζω – ξέρετε ο καθένας έχει τη δική του προσέγγιση ανθρώπων και καταστάσεων- ο ρυθμός και η μελωδία που εκπέμπει ο καθένας από εμάς μπορεί να παρασύρει ή και να αποδιώξει.

Όλα τα βρήκα Κωστή μου στο βιβλίο σου. Για αυτό είπα στην αρχή ότι θα ξεκινήσω ανάποδα… Όχι από το βιβλίο αλλά από τον συγγραφέα.

Όταν το ξεφυλλίζω είναι σαν να σε κρατάω από το χέρι! Τα πουλιά της ψυχής σου ήρθαν και κάθισαν στα σύρματα και της δικής μου ψυχής. Μου μίλησαν για συντροφικότητα, για επανάσταση, για μάχη, για έρωτα – αυτά πάνε μαζί- για θάνατο, για τη χαρά της προσφοράς, για την αδερφοσύνη και την αγάπη των λαών, για την ιστορία που γράφτηκε με αίμα αλλά και για εκείνες τις μικρές καθημερινές ιστορίες χαράς και πόνου, γέλιων και δακρύων που διαδραματίζονται σε μικρά γραφικά χωριά της Κρητικής υπαίθρου αλλά ακόμα – ακόμα και σε διαδρόμους νοσοκομείων. Ιστορίες που γράφονται με κρητική λύρα και κεμεντζέ, με ένα καραφάκι ρακή και καλό μεζέ. Ιστορίες που στο κύτταρο τους κρύβουν τον ανθρώπινο μόχθο και την αξιοπρέπεια.

Αυτό που ήθελες να πεις, εμένα ήρθε και με βρήκε… Τα πουλιά το έφεραν το μήνυμα. Ένα μήνυμα που ξεχειλίζει Κρήτη, φως, αγάπη με σεβασμό στην Κρητική ντοπιολαλιά, με υπέροχες περιγραφές της Κρητικής υπαίθρου, με έναν αξεπέραστο ρεαλισμό στις σύγχρονες αναφορές σου…

Μικρές προτάσεις, αιχμηρές που βρίσκουν κατευθείαν στην καρδιά. Δουλεμένα κείμενα. Δημιουργείς εικόνες, συναισθήματα και μας πας μικρά ταξίδια με αυτά τα 20 σου διηγήματα …

Δε θα πω άλλα. Οι φίλοι σου τα πουν όλα. Ο Γιάννης Ξυλούρης και ο Ηλίας Λυγερός είναι απόψε εδώ για να μιλήσουν για το νέο βιβλίο του Κωστή Μουδάτσου «Τα πουλιά της ψυχής μου» από τις εκδόσεις Ταξιδευτής.

Πρόκειται για το 4ο βιβλίο. Τα τρία προηγούμενα ήταν «Οι αλήτες στα Βαλκάνια», «Ο άσωτος που δεν επέστρεψε ποτέ» και «Διογένης ο Μοσκοκούζουλος».


Το εξώφυλλο ζωγράφισε η ζωγράφος Κατερίνα Δραμιτινού





Κωστής Μουδάτσος: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη ιστολογίου