Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Επικίνδυνα παιχνίδια σε βάρος της χώρας και της κοινωνίας

Ρούντι Ρινάλντι


Τυχοδιωκτισμοί επιτελείου Τσίπρα και κυνισμός των μεγάλων «παικτών»

Πριν δύο βδομάδες από αυτές τις στήλες είχαμε υποστηρίξουμε τα ακόλουθα:

Α) Όσο κι αν μοιάζει το σκηνικό με όσα συνέβησαν σε όλες τις περιπτώσεις «διαπραγματεύσεων», οι όροι είναι διαφορετικοί και δεν θα δούμε μια απλή επανάληψη του γνωστού «παραμυθιού».

Β) Ο Τσίπρας φλερτάρει με την ιδέα να παρατείνει την διαπραγμάτευση, να ζητά πολιτική λύση, πιστεύοντας ότι θα προκύψουν καλύτερες στιγμές από την τροποποίηση του συσχετισμού στην καρδιά της Ευρώπης, κι άρα να τύχει συμφωνιών με καλύτερους όρους

Γ) Η επαναφορά της συζήτησης γύρω από το νόμισμα έχει πολλούς πρωταγωνιστές πλέον και ο ΣΥΡΙΖΑ την χρησιμοποιεί για τις ειδικές στοχεύσεις του. Δεν είναι διόλου τυχαίο που ο Ξυδάκης και ο Κυρίτσης έθεσαν ανοικτά το ζήτημα, ούτε βέβαια η υπουργοποίηση του Δ. Παπαδημητρίου, θερμού θιασώτη του παράλληλου νομίσματος και με στενές σχέσεις με τις ΗΠΑ.

Στο παρόν σημείωμα, θα επιμείνουμε σε αυτές τις τρεις διαπιστώσεις που εξηγούν και αποκωδικοποιούν τα όσα γίνονται ή γράφονται ετούτο τον καιρό.

Η Γερμανική Ευρώπη υπό πίεση και εξαναγκασμένη σε τροποποιήσεις


Η δυσφορία για την άκαμπτη οικονομική πολιτική που επιβάλλουν τα ορντοφιλελεύθερα δόγματα των γερμανικών επιτελείων για δεκαετίες επί των ευρωπαϊκών χωρών και κοινωνιών, έχει φθάσει σε ένα σημείο που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η αποχώρηση της Μ. Βρετανίας από την Ε.Ε., η βαθύτατη κρίση στην ζώνη του ευρώ, ιδιαίτερα σε Ιταλία και Ισπανία και κυρίως ο ανοικτός πόλεμος του Τραμπ απέναντι στην Γερμανία με την ανοικτή πρόσκληση για «εξέγερση» απέναντι στο Βερολίνο και το ευρώ, οδηγούν την Γερμανία σε μια δυσκολότατη θέση και την αναγκάζουν να βάλει σε εφαρμογή διάφορους σχεδιασμούς και στρατηγικές, που θα έχουν την σφραγίδα νέων ρυθμίσεων σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Ο πολιτικός σεισμός που αναμένεται από τις εκλογικές αναμετρήσεις σε Ολλανδία, Γαλλία και στην ίδια την Γερμανία θα επιτείνουν την ανάγκη αλλαγών και τροποποιήσεων και ίσως αλλάξουν κατά πολύ την γενική εικόνα.

Ως αποτέλεσμα όλων αυτών των πιέσεων οδηγηθήκαμε στην Μάλτα με την Μέρκελ να ανακοινώνει το σχεδιασμό μιας Ευρώπης πολλών ταχυτήτων, που θα πρέπει να νοηθεί σαν μια ρεαλιστική προσαρμογή και σε ένα σχετικό χαλάρωμα των ενιαίων κριτηρίων που έμπαιναν σε όλους τους παίκτες μέχρι τώρα. Μια πολιτική πιο εύκαμπτη, πιο πλαστική σαν απάντηση στις πολλαπλές πιέσεις. Με παρέμβαση του Ντράγκι που ανησύχησε μήπως οι πολλαπλές ταχύτητες εντός της ευρωζώνης σημάνει και την ύπαρξη δύο τύπων ευρώ, η Μέρκελ «διόρθωσε» κάπως την δήλωση ότι οι ταχύτητες δεν αφορούν την ζώνη του ευρώ αλλά ολόκληρο το οικοδόμημα της Ευρώπης. Πέρα από αυτήν την διευκρίνιση το πρόβλημα παραμένει, γιατί στο οικονομικό επιτελείο της Γερμανίας εκφράζεται μια σφοδρή κόντρα ανάμεσα σε Μέρκελ και Σόιμπλε. Ο τελευταίος π.χ. βλέπει με θετικό μάτι μια ισχυρή ταχύτητα γύρω από τον ευρωπαϊκό Βορρά με κέντρο την Γερμανία και έναν εξοβελισμό των περιττών βαρών, π.χ. Grexit για την Ελλάδα με γερμανική κηδεμονία ή και διπλό νόμισμα. Η διαμάχη αυτή γίνεται πιο σύνθετη λόγω του προεκλογικού κλίματος στην Γερμανία και τις τακτικές που πρέπει να ακολουθηθούν ώστε να αντιμετωπιστεί και η ακροδεξιά αλλά και η πριμοδότηση του Σουλτς, λόγω της πορείας της Γαλλίας που ενδιαφέρει πολύ την Μέρκελ για μια βιώσιμη πορεία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Μια άνοδος του ευρωσκεπτικισμού και μια νίκη των ακροδεξιών δυνάμεων σε Ολλανδία και Γαλλία θα αλλάξει όλο το τοπίο. Παράλληλα πέραν του ατλαντικού δεν υπάρχει πλέον ο Ομπάμα αλλά ο Τραμπ. Γεγονός που ώθησε τον Ντ. Τουσκ να συμπεριλάβει τις ΗΠΑ στις απειλές για την Ε.Ε., μαζί με την Ρωσία, την Κίνα και την Μέση Ανατολή.

Άρα, παρόλο που ο Σόιμπλε ελέγχει ακόμα το Γιούρογκρουπ, στην καρδιά του συστήματος, στην Γερμανία , έχει φθάσει το μήνυμα ότι χρειάζονται εναλλακτικές και σχέδια Β ή Γ για την συνέχεια που θα είναι διαφορετική.

Πότε είναι καλύτερη μια «συμφωνία»;


Οι κυβερνητικοί παράγοντες γράφουν και δηλώνουν στα ΜΜΕ τους «βαθύτατους» προβληματισμούς τους για το τι είναι καλύτερο: μια χειρότερη συμφωνία αλλά τώρα, ή μια καλύτερη κάπως συμφωνία σε συνθήκες που μπορεί να είναι πολύ χειρότερες σε λίγο καιρό. Υιοθετούν κατά περίπτωση τους πιο περίεργους συνδυασμούς περιγραφής των τωρινών ή των επόμενων συνθηκών, χωρίς να καταλήγουν σε πρακτική πρόταση, γεγονός που δείχνει ότι μάλλον επιδίδονται σε κωλυσιεργία μέσω της αρλουμπολογίας, αφού αυτή παράγει αποπροσανατολισμό και αδιαφορία.

Το επιτελείο Τσίπρα, το Μαξίμου δηλαδή, γνωρίζει τα διλήμματα της γερμανικής πολιτικής, έχει αποκτήσει επαφές με κύκλους ευρωπαϊκούς που αντιπολιτεύονται τον Σόιμπλε και προσπαθούν να πιάσουν επαφές και να ζυγίσουν δεδομένα και στο χώρο των «αγορών». Στα πλαίσια αυτά, η κρυφή επίσκεψη αστραπή του Τσίπρα στο Παρίσι, αμέσως μετά την Μάλτα, είχε πολλαπλή σημασία. Όχι γιατί είδε εκπρόσωπο της Loreal αλλά κυρίως γιατί είχε ιδιαίτερη συνομιλία με τον οίκο Ρόθτσιλντ που προσφέρει υπηρεσίες και δίνει συμβουλές σε ακανθώδη ζητήματα. Οι συνομιλίες αυτές σχετίζονται με το πόσο μπορεί να τραβήξει η διαπραγμάτευση, ποιος χρόνος είναι καταλληλότερος για μια συμφωνία, πόσο χειρότερη μπορεί να είναι μια συμφωνία αργότερα σε σχέση με τώρα και τι θα μπορούσε να προκύψει από την υιοθέτηση μέτρων, όπως του διπλού νομίσματος ή της επιστροφής στην δραχμή μέσα στο τοπίο που ξανοίγεται.

Όταν ο Κυρίτσης αναφέρει πως η Τράπεζα της Ελλάδος πρέπει να έχει ένα σχέδιο σε περίπτωση που το ευρώ διαλυθεί ή μας θέσουν εκτός, όταν φουντώνει όλη η αρθρογραφία σε φιλοσύριζα εβδομαδιαίο περιοδικό για το θέμα του νομίσματος, τότε θα πρέπει κανείς να είναι αφελής αν νομίζει ότι όλα αυτά γίνονται χωρίς να υπάρχουν ειδικοί σχεδιασμοί.

Ο Αμερικανός οικονομολόγος Τεντ Μάλοχ, άνθρωπος του Τραμπ για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, μιλώντας στην εκπομπή «Ιστορίες» του Σκάι δήλωσε πως η Ελλάδα είναι πολύ πιθανόν να φύγει από το ευρώ. Σε άλλη συνέντευξή του στο Bloomberg είχε πει ότι η Ελλάδα πρέπει να φύγει από το ευρώ και είχε προβλέψει την κατάρρευση του κοινού νομίσματος.

Η εφημερίδα Daily Mail, έγραψε ότι «H Ελλάδα φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο να φύγει από το ευρώ και να υιοθετήσει το δολάριο ως νόμισμα, σε μια απέλπιδα κίνηση που θα ταπείνωνε τις Βρυξέλλες», τονίζοντας ότι ο Τεντ Μάλοχ, ισχυρίστηκε πως «ανώτατοι Έλληνες οικονομολόγοι εξετάζουν τη “δολαριοποίηση” της Ελλάδας σε περίπτωση που η χώρα γυρίσει την πλάτη της στο ευρωπαϊκό νόμισμα». «Ξέρω κάποιους Έλληνες οικονομολόγους που έχουν πάει σε μεγάλα think tanks στις ΗΠΑ για να συζητήσουν αυτό το θέμα και το ζήτημα της δολαριοποίησης», είπε ο Μάλοχ. Και συνέχισε: «Φυσικά, ένα τέτοιο θέμα φρικάρει τους Γερμανούς, γιατί στην πραγματικότητα δεν θέλουν καν να ακούνε τέτοιες ιδέες».

Ποιοι είναι οι έλληνες οικονομολόγοι που έχουν πάει στα μεγάλα ινστιτούτα των ΗΠΑ και γιατί το αναφέρει τώρα ο Μάλοχ; Κανένας δεν βρέθηκε να εξετάσει αυτή την μπηχτή και αποκάλυψη που έκανε ο εκλεκτός του Τραμπ. Και μάλλον θα είναι αφέλειά μας να νομίζουμε πως πετιούνται μερικές κουβέντες έτσι για να περνάει η ώρα…

Στο ηλεκτρονικό Βήμα δημοσιεύτηκε ένα μακροσκελέστατο άρθρο (9.500 λέξεις) του δημοσιογράφου Παύλου Παπαδόπουλου. Πρόκειται για το alter ego του Σ. Ψυχάρη και με δική του υπογραφή είχαν κυκλοφορήσει τα καλοκαιρινά άρθρα στο Κυριακάτικο Βήμα περί μυστικών συναντήσεων Τσίπρα, Ψυχάρη και γάτας Ιμαλαϊων. Την περίοδο 2000-2004 ο εν λόγω δημοσιογράφος είχε διατελέσει ειδικός σύμβουλος στο Πολιτικό Γραφείο του πρωθυπουργού της Ελλάδας Κώστα Σημίτη. Στο άρθρο του λοιπόν –που έχει προκαλέσει αρκετή συζήτηση – τονίζει πως ο Τσίπρας μελετά με σοβαρότητα την εκδοχή να προχωρήσει σε δημοψήφισμα για το αν θέλουμε ή όχι την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Ο λόγος που το σκέφτεται και πιθανόν να το κάνει σχετίζεται με το γεγονός ότι η ανάπτυξη του ευρωσκεπτικισμού και της απόρριψης του ευρώ, μπορεί να δώσει πολιτική δύναμη ή ακόμα και ένα αποτέλεσμα δημοψηφίσματος να δικαιολογήσει τις καταστρεπτικές επιδράσεις που θα έχει μια έξοδος υπό το παρόν πολιτικό σύστημα, να οδηγήσει – πιο εύκολα – σε λύσεις διπλού νομίσματος. Κατά τον αρθρογράφο η τελική απόφαση θα παρθεί όταν κριθεί ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα είναι συντριπτικά υπέρ της εξόδου από το ευρώ. Με τον τρόπο αυτό ο Τσίπρας θα έχει εξουδετερώσει το αντίπαλο στρατόπεδο της Δεξιάς και θα μπορεί να «σεβαστεί την απόφαση του λαού» στο δημοψήφισμα κ.λπ. κ.λπ.

Όλες μα όλες οι εξελίξεις και ο θόρυβος που τις ακολουθεί δεν επιτρέπουν να εκπλαγεί κανείς από όσα θα γίνουν που δεν προοιωνίζεται να έχουν την εκδοχή μιας απλής επανάληψης σε ό,τι έχουμε δει μέχρι τώρα. Θα εκπλαγούν μόνο όσοι ζουν σε καθαρότητες και σχήματα που υπάρχουν μόνο στο μυαλό τους.

Τι συμβαίνει στο βάθος; Προς μια μεγάλη συστημική θεσμική διάρρηξη


Μέσα στην αναταραχή που ξεδιπλώνεται και στις εξελίξεις που έρχονται σαν χιονοστιβάδα, είναι λογικό να υπάρξουν ισχυρά τραντάγματα και ανακατατάξεις σε όλο το φάσμα του πολιτικού, οικονομικού και θεσμικού συστήματος στην χώρα μας. Ο χώρος της Δεξιάς συσπειρώνεται κοινωνικά γύρω από την Ν.Δ. του Μητσοτάκη, αλλά δεν εμπνέει καμιά σιγουριά. Ταυτόχρονα ο χώρος της παραδοσιακής δεξιάς έχει διεμβολιστεί από τον ΣΥΡΙΖΑ (η καραμανλική πτέρυγα τον έχει στηρίξει, ο Παυλόπουλος ως πρόεδρος της δημοκρατίας δεν έχει πει κουβέντα που να εμποδίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Καμένος και το μικρό του κόμμα είναι συνέταιρος και απαραίτητος για την στήριξή του, η εκκλησία κλασικός συντηρητικός πυλώνας καθησυχάστηκε με την απομάκρυνση Φίλη, ενώ η Χρυσή Αυγή έχει ρίξει γέφυρες με το πολιτικό σύστημα και παζαρεύει κάνοντας περισσότερο θόρυβο ενάντια στην Ν.Δ.).

Τώρα, ο μεν Παυλόπουλος τρέχει και κάνει διαρκώς δηλώσεις για τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας, ενώ ο Καραμανλής περιμένει καλύτερες συγκυρίες για να εμφανιστεί ξανά. Ο χώρος της δικαιοσύνης δεν ελέγχεται από την κυβέρνηση άμεσα, ενώ τμήματα του οικονομικού κατεστημένου και μεγαλοσπεκουλαδόροι για διαφορετικούς λόγους φλερτάρουν με την επιστροφή στην δραχμή.

Όλα, μα όλα, τα σημάδια μαρτυρούν πως οδεύουμε προς μεγάλες εξελίξεις και μάλιστα όχι σε προοδευτική θετική ελπιδοφόρα κατεύθυνση. Οδεύουμε σε εξελίξεις που θα σημαδεύονται από μια βαθειά συστημική και θεσμική διάρρηξη. Απλούστατα γιατί ο αναπροσανατολισμός τμημάτων των ελληνικών ελίτ (δηλαδή της εξαρτημένης μεγαλοαστικής τάξης) δεν θα γίνει χωρίς τριβές, συγκρούσεις, επεισόδια και αιφνιδιασμούς. Ο πολιτικός χάρτης θα υποστεί κι άλλες μεταβολές και τα στρατόπεδα εντός της χώρας θα αναδιαταχθούν με περίεργο τρόπο.

Υπάρχουν τρεις μεγάλες μεταβλητές που τα διάφορα σενάρια δεν υπολογίζουν καλά ή δεν έχουν στοιχεία για να τα σταθμίσουν: α) τι γίνεται σε περίπτωση μεγάλων γεγονότων όπως χρεοκοπία, Grexit κ.λπ. και τι αντίκτυπο θα έχουν στην κοινωνία. Θα τιθασεύονται εύκολα οι κοινωνικές εντάσεις που θα προκληθούν; β) σε συνάρτηση με το προηγούμενο, μια πανεθνική κρίση και μεγάλη αναδιάρθρωση όλων των όρων, τι κλυδωνισμούς θα δημιουργούσε; γ) η συνάντηση τέτοιων γεγονότων με εθνικά ζητήματα και με εξελίξεις εμπλοκών στις οποίες σημειώνονται πολεμικά επεισόδια ή και απώλεια εδάφους (έστω μερικών βραχονησίδων) μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες εθνικές τραγωδίες ή αυτό αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας;

Υπενθυμίζουμε ότι η Ελλάδα από τον καιρό της τριπλής κατοχής (από Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες) είχε να βρεθεί σε τόσο αδύναμη θέση όπως τώρα. Αλλά τι θυμίζουμε τέτοια ρετρό ζητήματα, εδώ πλέον «η Ελλάς» είναι με απόφανση όλων των αριστερών καθοδηγήσεων ιμπεριαλιστική χώρα… Θεός φυλάξοι από τέτοιες αναλύσεις…

Πηγή: e-dromos.gr



Δρόμος της Αριστεράς: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Εκτακτο: Επεσε τουρκικό ελικόπτερο στα Ιμια -Σύμφωνα με Τουρκικά ΜΜΕ


Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, το ελικόπτερο ανήκει στην τουρκική ακτοφυλακή και πραγματοποιούσε χαμηλές πτήσεις στην περιοχή κοντά στα Ιμια.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδίδουν τα τουρκικά ΜΜΕ το ελικόπτερο έχει πέσει σε διεθνή ύδατα και έχουν σπεύσει τουρκικά και ελληνικά μέσα διάσωσης.
Πάντως μέχρι στιγμής οι ελληνικές Αρχές δεν επιβεβαιώνουν το ατύχημα κοντά στα Ιμια.
Δείτε δημοσιεύματα από την Τουρκία για το θέμα




Διαβάστε Περισσότερα »

Αθώος παμψηφεί ο Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης, στη δίκη με τη Χρυσή Αυγή


Αθώος παμψηφεί κρίθηκε ο δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης, στη δίκη με τη Χρυσή Αυγή. Νωρίτερα, ο εισαγγελέας της έδρας του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου είχε προτείνει την αθώωσή του.
AdTech Ad

Όπως ανέφερε συγκεκριμένα, σε βάρος του κ. Πελετίδη δεν στοιχειοθετήθηκε κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος.
Όσον αφορά στους χώρους που δεν παραχωρήθηκαν στην Χρυσή Αυγή, κατά την προεκλογική περίοδο του 2015, είπε ότι ήταν απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, όπως διεφάνη από την ακροαματική διαδικασία που προηγήθηκε, καθώς και τις σχετικές αποφάσεις του σώματος που έχουν κατατεθεί.

Θα συνεχίσουμε το χρέος μας, να μην διευκολύνουμε τη ναζιστική ιδεολογία της ΧΑ

Ο Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης αμέσως μετά την απόφαση του Δικαστηρίου, σε δηλώσεις του στα ΜΜΕ, ανέφερε:
«Ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο συνεχίζουν να υπερασπίζονται με συνέπεια τα λαϊκά συμφέροντα. Θα συνεχίσουμε να κάνουμε το χρέος μας, να μην διευκολύνουμε τη δράση της Χρυσής Αυγής, τη ναζιστική της ιδεολογία, από την οποία εκπορεύεται ο εγκληματικός της χαρακτήρας. Συνεχίζουμε μαζί με το λαό και τις οργανώσεις του, που όλο αυτό το διάστημα στήριξαν τη Δημοτική Αρχή, για να απομονωθεί η δράση ενός μορφώματος που εκφράζει την πιο ακραία μορφή της ταξικής εκμετάλλευσης. Μαζί με το λαό μας στον αγώνα για να παίρνει ανάσες η λαϊκή οικογένεια, που δοκιμάζεται από τα βάρβαρα μέτρα των μέχρι σήμερα αστικών κυβερνήσεων».
 

Το χρονικό της υπόθεσης

Στις 26 Αυγούστου 2016 το Σώμα Επιθεωρητών - Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης έστειλε έγγραφο προς τον δήμαρχο της Πάτρας, στο οποίο αναφέρει πως υπάρχει έκθεση του Σώματος Επιθεωρητών - Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης «με αντικείμενο τον έλεγχο νομιμότητας μη χορήγησης στοιχείων από Υπηρεσίες του Δήμου σε υποψήφιο βουλευτή του "Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή".
Ανέφερε ότι οι Υπηρεσίες είναι υποχρεωμένες μέσα σε δύο μήνες να αναφέρουν στον υπουργό και σε άλλους παράγοντες "τις ενέργειες στις οποίες προέβησαν προς συμμόρφωση με την έκθεση".
Η αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Πατρών, Αναστασία Αργυράκη, στις 8/9/2016, κάλεσε τον Κ. Πελετίδη να δικαστεί στις 13 Φλεβάρη 2017 καθώς: "Κατηγορείται ως υπαίτιος του ότι στην Πάτρα στις 09-06-2015, με πρόθεση παρέβη τα καθήκοντα της υπηρεσίας του (...) με σκοπό να προκαλέσει βλάβη σε άλλον, και συγκεκριμένα, υπό την ιδιότητά του ως δημάρχου Πατρέων, απέστειλε το υπ' αριθ. πρωτ. 2490/70160 έγγραφο στην πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρών, στους αντιδημάρχους του Δήμου Πατρέων και στους Προϊσταμένους όλων των διευθύνσεων του Δήμου Πατρέων και παρεμπόδισε την πρόσβαση των μελών του κόμματος "Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή" στα έγγραφα στοιχεία των υπηρεσιών του Δήμου Πατρέων για τις δημόσιες εμφανίσεις τους, με αντίστοιχη βλάβη τους, συνισταμένη ιδίως στο ότι στερήθηκαν με τον τρόπο αυτό τη δυνατότητα να προβούν στον κοινοβουλευτικό έλεγχο των ενεργειών του Δήμου Πατρέων και να εκφράσουν δημοσίως στους ως άνω χώρους τις πολιτικές τους απόψεις κατά τη διάρκεια προεκλογικής περιόδου, ενώ κατά τα προεκτεθέντα καθήκοντά του είχε υποχρέωση να τους επιτρέψει την πρόσβαση στα προειρημένα στοιχεία του δήμου και κοινόχρηστους χώρους".
Ο Ν. Βούτσης είχε τοποθετηθεί σχετικά στη Βουλή, ως εξής:
"Η απόφαση του δημάρχου Πάτρας είναι μια πολιτική θέση και ευθύνη την οποία παίρνει ο δήμαρχος, η οποία βεβαίως είναι στην κρίση και των πολιτών και της κοινής γνώμης, του δημόσιου χώρου ευρύτερα (...) Εάν υφίσταται ζήτημα παράβασης καθήκοντος, υπάρχει το ζήτημα των πειθαρχικών ποινών, τις οποίες ο ελεγκτής νομιμότητας επιβάλλει κ.λπ. Υπάρχει ένα ολόκληρο πλαίσιο στο οποίο θα μπορούσε κανείς να αναφερθεί ως προς αυτό το ζήτημα. Σας το λέω ευθέως, παρότι δε συμφωνώ - διαφωνώ - με την πολιτική θέση αυτού του δημάρχου".
Όπως αναφέρει ο Ριζοσπάστης, την όλη διαδικασία "κίνησε" η Γενική Γραμματεία Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας:
"Ο ασκών καθήκοντα γενικού γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης, Δ. Παναγιωτόπουλος, εμφανίζεται να μη συμμερίζεται την άποψη πως η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση. Λέει, δηλαδή, ότι, «επιπλέον, δεν έχει περιέλθει σε γνώση μας η έκδοση δικαστικής αποφάσεως, με την οποία να χαρακτηρίζεται ως εγκληματική οργάνωση ο κομματικός σχηματισμός "ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ", επομένως δε συνάγεται η ισχύς κάποιου νόμιμου λόγου, βάσει του οποίου δικαιολογείται η άρνηση αναγνώρισης στο εν λόγω κόμμα της άσκησης δικαιωμάτων και ευχερειών που αναγνωρίζονται και στα λοιπά κόμματα».
Συνέχιζε, δε, τονίζοντας πως η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ενόψει των εκλογών του Γενάρη για την κατανομή χώρων στην πόλη σε όλα τα κόμματα εκτός της Χρυσής Αυγής, «αναφερόταν στη διακριτική δυσμενή μεταχείριση του κόμματος της Χρυσής Αυγής έναντι των λοιπών κομμάτων, αναφορικά με τη διακίνηση του πολιτικού λόγου και την προβολή προεκλογικού υλικού, μόνο σε σχέση με την περίοδο των εκλογών της 25.1.2015 και όχι για οιαδήποτε άλλη περίσταση, ούτε εξουσιοδότησε τον δήμαρχο Πατρέων να μη χορηγεί στοιχεία στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του εν λόγω κόμματος ή να μη διαθέτει χώρους του δήμου για δημόσιες εμφανίσεις του κόμματος αυτού, οπότε το υπ' αριθ. πρωτ. 2490/70160/9.6.2015 έγγραφο δεν εξεδόθη προς εφαρμογή της».
Σε όλα τα παραπάνω, ο κομμουνιστής δήμαρχος Πάτρας, Κώστας Πελετίδης, είχε απαντήσει τον περασμένο Νοέμβρη, με υπόμνημα, στη Δ' πταισματοδίκη Πατρών". 

Το υπόμνημα Πελετίδη

"Ως δήμαρχος της Πάτρας και συνολικά ως δημοτική αρχή έχουμε σαφή πολιτική θέση για τη Χρυσή Αυγή, εξ ονόματος της οποίας μάλιστα, όπως ο ίδιος δηλώνει, καταθέτει τη μηνυτήρια αναφορά ο πρώην βουλευτής Αχαΐας και υπόδικος για διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Η θέση μας απορρέει από το χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής, ως μίας καθαρά ναζιστικής, εγκληματικής οργάνωσης.
Αξίζει, τέλος, να αναφέρουμε ότι η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής περιγράφεται αναλυτικά και εμπεριστατωμένα στο με αριθμό 215/2015 παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθήνας, με το οποίο παραπέμφθηκαν οι βουλευτές - ηγέτες της, μεταξύ των οποίων και ο μηνυτής, σε δίκη που είναι ήδη σε εξέλιξη, για τα κακουργήματα της ένταξης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης, καθώς και μια σειρά άλλων εγκλημάτων, τα οποία διέπραξε, μέσω των ταγμάτων εφόδου που έχει συγκροτήσει".

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για την αθώωση του Κ. Πελετίδη

"Να μπει φραγμός στη Χρυσή Αυγή
Η αθώωση του δημάρχου Πατρέων, Κώστα Πελετίδη, από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο για τη μήνυση που είχε κατατεθεί εναντίον του από τον πρώην βουλευτή Αχαΐας της Χρυσής Αυγής, Μιχάλη Αρβανίτη, συνιστά μια εύλογη απόφαση που ακυρώνει την τακτική εκτόξευσης απειλών μέσω δικαστικών διώξεων, που ακολουθεί η εγκληματική οργάνωση της Χ.Α.
Η επιλογή του Κ. Πελετίδη να μην παραχωρήσει στην εγκληματική οργάνωση της Χ. Α. δημοτικό χώρο κατά την προεκλογική περίοδο, για την οποία του είχε ασκηθεί η μήνυση, δίνει ένα πολύ σημαντικό μήνυμα για το ρόλο που καλείται να παίξει η Τοπική Αυτοδιοίκηση στον αγώνα κατά του φασισμού και του ρατσισμού. Η ανάγκη να μπει φραγμός στους εχθρούς της δημοκρατίας, σε όλους τους κοινωνικούς χώρους, καθίσταται επιτακτική".

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Παιδεία,ο Πολιτισμός και η Παράδοση του τόπου.

Του Κωστή Μουδάτσου


Βαδίζομε σε μια νέα φάση εξέλιξης της ανθρωπότητας. Οδηγούμαστε στην επικράτηση του κυρίαρχου πολιτισμού, που απλώνεται σε όλη την υφήλιο. Η ταχύτητα των σύγχρονων επικοινωνιών, ΜΜΕ, Διαδικτύου, κτλ, ευνοεί την γοργή κι αποτελεσματική διάδοση των κυρίαρχων τάσεων. Έτσι ο βιομηχανικός πολιτισμός της Δύσης θα κυριαρχήσει στον συλλογικό πολιτισμό του κόσμου και θα επηρεάσει αποφασιστικά τις δομές των άλλων πολιτισμών. Όμως, για πολύ καιρό ακόμη, θα υπάρχουν οι διαφορετικοί πολιτισμοί. Ο ένας θα διαφέρει από τον άλλο, θα αλληλοδανείζονται και ίσως να έχομε συγκρούσεις και πισωγυρίσματα. Ο πολιτισμός, ανεξαρτήτου μεγέθους, μπορεί να εντοπιστεί στο χάρτη. Η γεωγραφική εξάρτηση είναι ορισμένου αλλά σημαντικού βαθμού. Ο γεωγραφικός χώρος διαμορφώνει τον πολιτισμό και τον ίδιο τον άνθρωπο. Ο συγκεκριμένος χώρος, (γη, βουνά, κλίμα, θάλασσα, βλάστηση, ζώα) σημαίνει πλεονεκτήματα, που προσφέρθηκαν αβίαστα στον άνθρωπο ή που τα απόκτησε με τον μόχθο του. Κανένας πολιτισμός δεν ζει χωρίς την δική του κίνηση ενώ όλοι εμπλουτίζονται από τις ανταλλαγές και τις συγκρούσεις που προκαλούν οι γειτνιάσεις και οι επαφές. Η ίδια η Φύση διδάσκει ότι η πρόκληση απαντάει στην πρόκληση.

Είναι γνωστό ότι ένας πολιτισμός αποφεύγει να υιοθετήσει πολιτισμικά αγαθά που αμφισβητούν θεμελιώδεις δομές του. Αυτές οι αρνήσεις πολιτιστικών δανείων προκαλούν υποβόσκουσες εχθρότητες κι αντιπαλότητες. Είναι σπάνιες αλλά οδηγούν πάντοτε στη καρδιά ενός πολιτισμού. Οι θεμελιώδεις δομές των πολιτισμών διακρίνονται:

  • Στον γεωγραφικό χώρο
  • Στις κοινωνικές ιεραρχίες
  • Στους ομαδικούς ψυχισμούς
  •  Στις οικονομικές ανάγκες κ.α.

Οι δυνατοί πολιτισμοί συνήθως προκαλούν αντιπάθειες και απορρίψεις. Όμως όλοι οι πολιτισμοί δανείζονται συνεχώς στοιχεία που αφού τα επεξεργαστούν, τα αφομοιώνουν. Η απόρριψη έρχεται μετά από πολλούς δισταγμούς και πειραματισμούς. Είναι απόσταγμα περίσκεψης που απαιτεί χρόνο και κόπο και γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Όμως τη διαδικασία απόρριψης, άρνησης ή αποδοχής ξένων πολιτισμικών στοιχείων, ο ίδιος ο πολιτισμός, την εφαρμόζει με αργούς ρυθμούς και στον ίδιο τον εαυτό του. Οι επιλογές γίνονται με τρόπο ανεπαίσθητο ή καθόλου συνειδητό. Έτσι, αργά-αργά, μεταβάλλεται διαχωρίζοντας τη θέση του απέναντι από ένα μέρος, του δικού του παρελθόντος.

  • Ο πολιτισμός δεν αποτελεί μια δεδομένη οικονομία.
  • Ο πολιτισμός δεν αποτελεί μια δεδομένη κοινωνία.

Είναι αυτό που είναι μέσα από διαδοχικές οικονομικές και κοινωνικές καταστάσεις. Εξακολουθεί να επιβιώνει και δεν επιτρέπει παρά ελάχιστες και σταδιακές παρεκκλίσεις από την πορεία του. Είναι σταθμός στην εξέλιξη της σκέψης, μια στιγμή σημαντικών αλλαγών!


Για τις κοινωνίες και τις οικονομίες αλλά και για όλα όσα διαδραματίζονται μέσα στα στενά πλαίσια της ιστορίας, οι πολιτισμοί μοιάζουν σαν αθάνατοι. Η γένεση μιας παράδοσης χρειάζεται αμέτρητα χρόνια. Το ίδιο, τεράστια χρονικά διαστήματα, απαιτούνται για να διευθετήσουν το χώρο τους οι πολιτισμοί και να αρχίσουν να δημιουργούν. Έχομε την τύχη να αναλαμβάνουμε την διαχείριση μιας πλούσιας κληρονομιάς. Έχομε σπουδαίο παρελθόν, σημαντικό παρόν και βλέπουμε μέλλον.

Εάν θέλομε να παραμείνουμε σε υψηλό επίπεδο πρέπει να δουλεύουμε για,

  • α) επιστημονική δύναμη
  • β) Οικουμενική εμβέλεια των κατακτήσεων του πνεύματος
  • γ) Διάρκεια στο χρόνο
  • δ) Πολιτική δύναμη
  • ε) Οικονομική ανάπτυξη

Η άνθηση εκφράζεται όχι μόνο μέσω της οικονομίας και της επιστήμης. Εκφράζεται και από τους καλλιτέχνες και από την καλαισθησία όλων των τεχνικών και λειτουργικών μορφών, όλης της ζωής και της φύσης της Κρήτης.


Η τέχνη της Κρήτης εφόσον επιδρά σε άλλες τέχνες έχει επιτυχίες. Είναι όμως διαφορετικό πράγμα η μέρα με το φως και άλλο η μαυροσκοτεινιασμένη νύχτα με τους καταχανάδες. Άλλο είναι η εξέλιξη της παράδοσης κι άλλο η παραδοσιολαγνεία!

Στην παιδεία και στην παράδοση μπορεί να νομίζουμε ότι είμαστε φοβεροί και τρομεροί αλλά εάν παρατηρήσομε, με κριτική ματιά και σε βάθος, υπάρχουν πολλά προβλήματα. Εάν ζούμε στην αυταρέσκεια του τίποτε και της εθνικής πόλωσης, θα χάσομε την εθνική μας ταυτότητα. Η πόλωση και οι αντινομίες όταν συνδέονται με μικρές κι ευτελείς αξίες, οδηγούν στην απώλεια της εθνικής ταυτότητας. Οι ευτελείς αξίες, ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, οι φασιστικές αντιλήψεις, δείχνουν ότι το παλικαράκι είναι με αγύμναστο κορμί και παραλυμένο μυαλό. Το σώμα και ο νους είναι σε μόνιμη ατροφία. Για να έχουμε αναγνωρίσιμη ταυτότητα πρέπει να μαθαίνομε για το μινωικό πνεύμα και για την ψυχή της Αρχαίας Ελλάδας. Πρέπει να διαβάσομε πέρα από τα κολλυβογράμματα του σχολείου. Να σκύψομε σε μια τραγωδία, στο πρωτότυπο ή σε μια ραψωδία του Ομήρου. Πρέπει να ξαναμάθομε την τέχνη να καλλιεργούμε τη γη της γνώσης. Να ξαναβρούμε τον κρυμμένο ελληνισμό και την ψυχή της Κρήτης. Αυτά τα δείχνουν οι καλλιτέχνες, οι ποιητές και οι επιστήμονες.


Δεν έχει αξία η ζωή σαν το πρωί ξεκινάμε με μετάνοιες και προσευχές αλλά το μεσημέρι κατακλέβομε το σύμπαν σαν έντιμοι φοροφυγάδες και «κλεφτοκοτάδες». Δεν έχει αξία να είμαστε επίτροποι στο παγκάρι και ληστές στην προσωπική ζωή. Δεν έχει αξία η μιζέρια και το κλάμα. Ο Έλληνας παλεύει με τους συντρόφους του στη γη ή στη θάλασσα. Κι άμα δεν πάνε καλά τα πράγματα, μαζεύονται οι φίλοι να πιούνε καλό κρασί τραγουδώντας. Κι ο θάνατος τραγούδι θέλει! Ελληνισμός σημαίνει να είμαστε γνώστες των παγκόσμιων εγκλημάτων – οικονομικό, κρίσεις, μεταναστευτικό, οικολογικό, πυρηνικό, αποζώωση, αδικία που συσσωρεύεται γενεές τώρα στους αδυνάτους, ηλεκτρονική ασυδοσία, φανατισμούς θρησκοληψίας και δεισιδαιμονίας.

Όμως ο καλός Θεός, βρέχει επί δικαίους και αδίκους. Εάν δεν ξαναβρούμε την κρητική ματιά και την ψυχή της Ελλάδας θα πεθάνουμε από την Μεγάλη Τετάρτη, πριν τη σταύρωση της Μεγάλης Παρασκευής. Θα ζήσομε ζωντανοί το θάνατο μας, μόνοι και παραμελημένοι. Περίλυποι θα παραδοθούμε στα θελήματα των άλλων, για να ξεψυχήσομε αργά και βασανιστικά, αισχρά κι ατιμασμένα. Ας ξαναδούν τα έργα τους οι «σωτήρες» των μνημονίων!

Η κοινωνία πρέπει να πάψει να προσκυνά το χρήμα σαν Μεσσία και τους διαφημιστές σαν αγίους ή τους τραπεζίτες με τους χρηματιστές σαν προφήτες.

Πρέπει να ξαναβρεί την αίγλη που την έχει ντύσει η ιστορία και ο πολιτισμός. Το Ηράκλειο είναι μια πόλη που κρύβει την εξέλιξη του ανθρώπου, από την Μινωική Κρήτη μέχρι σήμερα. Ιστορική πόλη που υποφέρει από την αρρώστια και την υποκρισία του σύγχρονου υπερκαταναλωτισμού αλλά και του άμετρου, αντιπαραγωγικού δανεισμού. Ο λαός πρέπει να καταγγέλλει τα ψέματα που ηχούν σαν σάλπιγγα στις πομπώδης συγκεντρώσεις της φαρισαϊκής ηθικής. Οι παραδοσιολάγνοι και οι πλιατσικολόγοι, οι μαστροποί και οι πρωτομάστορες των σύγχρονων ναών του χρήματος είναι οι ίδιοι οι τάφοι. Οι τάφοι της ακαθαρσίας και της σαπίλας. Οι κρυμμένοι στα μαύρα πέπλα της νύχτας κατασπαράζουν τις σάρκες της πόλης. Με ρομφαία και μαχαίρια, ο πολιτισμός και η παιδεία, κηρύσσει τον μεγάλο πόλεμο πρώτα στον ίδιο τον εαυτό μας και ύστερα στους υποκριτές και στους φαρισαίους. Ο πολιτισμός και οι τέχνες, η παιδεία και η επιστήμη θα μας μάθουν να μιλάμε κρυστάλλινα κι απλά. Όποιος θέλει να ανοίγει δρόμους σηκώνει το δικό του σταυρό ανεβαίνοντας στον Γολγοθά. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.


Αντί να διακωμωδούμε τις τραγωδίες ας τις ξαναμελετήσομε. Ας μάθομε να βρίσκουμε τον τρόπο να ανοίγουμε πόρτες που κλείσαμε, ή να ανακαλύψουμε πόρτες που δεν υπάρχουν; Αυτό μπορεί να γίνει μόνο σαν πολεμήσουμε την αμάθεια, την οκνηρία και το βόλεμα. Γίνεται μόνο σαν πάψομε να πιστεύουμε ότι ο καθένας από εμάς είναι το κέντρο του σύμπαντος κι όλα κινούνται γύρω μας ή είμαστε ο άξονας που κινείται η γης και η ιστορία. «Το φάλι του κόσμου!»

Το δρόμο θα τον ανοίγει εκείνος που επιλέγει τον αγώνα της ζωής, της γνώσης, του δίκιου και του πολιτισμού. Αυτός που θα ξεκόψει από τους κάλπηδες και τους καπηλευτές του ξένου ιδρώτα. Αυτός που θα μάθει να παρατηρεί ώστε να βρει το σημείο εκείνο που πρέπει να το διευρύνει, να το βαθύνει και να το επεκτείνει. Είναι το σημείο του αγώνα της δοκιμασίας και της αγωνίας ώστε να δημιουργήσει διάσταση, έκταση, διάρκεια, χώρο και χρόνο. Ανάμεσα στο ναι και στο όχι, να πλάσει ζωή και αλήθειες. Τη λύτρωση θα την βρει εκείνος που θα μπορέσει να περάσει τις Συμπληγάδες πέτρες που ανοιγοκλείνουν ακατάπαυστα. Αυτός που επιζητά το άγνωστο. Αυτός που ψάχνει να περάσει τοίχους που δεν έχουν πορτοπαράθυρα. Αυτός που κάνει την απορία, δημιουργία, επιζητώντας την λύτρωση. Με την γνώση και τον πολιτισμό θα δουλέψομε στα περβόλια της άνοιξης. Η δράση είναι ανάμεσα στις συντηρητικές και τις προοδευτικές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε ευρωπαϊκό αλλά και διεθνές επίπεδο. Ο πολιτισμός είναι κινητήριος δύναμη για την κοινωνία μας!

Υπάρχουν οράματα και φιλοδοξίες. Μπορούν οι θεσμικοί και κοινωνικοί φορείς να βοηθήσουν με τις δραστηριότητες τους να βρίσκομε την κρητική ματιά και το ελληνικό φως της γαλήνης, της δύναμης και της διαύγειας. Καλά οργανωμένες υποδομές πολιτισμού αποτελούν, σημεία δικαιωμένης μνήμης στον τόπο και στο χρόνο. Τόσα χρόνια πάθαμε και μάθαμε. Ας βρούμε την δικαίωση πάνω στην πέτρα της δοκιμασίας ξεκινώντας νέες διαδρομές. Με τη γνώση θα μάθομε να ζούμε, κι εμείς και οι μετά από εμάς, σαν γήινοι και αληθινοί, απλοί κι εξαγνισμένοι. Θα μάθομε να διορθώνουμε τα λάθη μας. Θα εξαφανίσουμε γρήγορα το άψυχο κουφάρι του νεοπλουτισμού, του νεποτισμού, της διαφθοράς και του νεοαλφαβητισμού, πριν την επερχόμενη σήψη, την ανυπόφορη δυσωδία και το γλέντι στα φαγοπότια των σκουληκιών.

Ο Έλληνας δεν είναι αφελής. Ο Αρχαίος Έλληνας η ο Κνώσιος δεν ήταν αφελής. Ούτε πρωτόγονος και δεισιδαίμονας. Ήταν άφταστος καλλιτέχνης και φτασμένος ρεαλιστής.



Κωστής Μουδάτσος: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Εσμός αδίστακτων, ξεφωνίζει... ’’Νενικήκαμεν’’!

Του Κώστα Γιαννιώτη 


Ξεκίνησαν το γιουρούσι προς τις Βρυξέλλες με το γιαταγάνι στο χέρι και γύρισαν δαρμένοι και δεμένοι χειροπόδαρα!

Το χαμόγελο της απάτης όμως δεν έλειψε από τα χείλη τους!

Γύρισαν πίσω, ξεφωνίζοντας... «Νενικήκαμεν»!

Εκεί, στα ‘’υπόγεια’’ των Βρυξελλών, δεσμεύτηκαν για...

  • Μείωση συντάξεων (με κατάργηση της προσωπικής διαφοράς)
  • Μείωση του αφορολόγητου κάτω από τα όρια της εξαθλίωσης (όχι της φτώχειας)
  • Αύξηση του ορίου των απολύσεων!

Κι όμως... ‘’νίκησαν’...!!

Γιατί όπως είπε και το πρωτοπαλίκαρο του Τσίπρα, ο Ν. Παππάς, σε συνέντευξή του του... «Εάν έχουμε τη λήψη κάποιου μέτρου που θα επιβαρύνει, θα έχουμε αμέσως τη λήψη κάποιου άλλου, αντίστοιχου, μέτρου που θα αντισταθμίζει την επιβάρυνση και θα ελαφρύνει»!

Με άλλα λόγια... εάν πάρουν κάποιο μέτρο που θα επιβαρύνει τους ήδη εξαθλιωμένους Έλληνες κατά ένα ΕΥΡΩ, θα πάρουν κάποιο άλλο μέτρο που θα ωφελεί την τσέπη του πολίτη κατά ένα ΕΥΡΩ!!

Στην εύλογη ερώτηση του δημοσιογράφου... «δηλαδή εάν είναι να νομοθετείτε μέτρα και αμέσως μετά να νομοθετείτε άλλα μέτρα που –δημοσιονομικά- θα αναιρούν τα πρώτα, ποιο το νόημα της συμφωνίας;;».... ήρθε η ‘’αποστομωτική’’ απάντηση του Ν. Παππά... «Μα για να ικανοποιήσουμε τους δανειστές, να προχωρήσει η αξιολόγηση και να κερδίσουμε την ποσοτική χαλάρωση»!!

Το ‘’παλικάρι’’ ή το παίζει τρελός ή απευθύνεται σε υποτιθέμενους μαλάκες!

Γιατί δεν πιστεύω ότι θεωρεί τους ‘’δανειστές’’ ηλίθιους ή φιλανθρώπους, που μπορεί η μαγκιά του κάθε Τσίπρα, Παππά ή Τσακαλώτου να τους τουμπάρει και να τους τη φέρει, ώστε να τους δίνουν με το ένα χέρι ένα ΕΥΡΩ και να τους το ξαναπαίρνουν με το άλλο!

Μάλλον εμάς θεωρούν ηλίθιους και ικανούς για αέναο δούλεμα, γιατί το ‘’παλικάρι’’ προχώρησε και σε παραδείγματα για να στηρίξει τη θέση του, λέγοντας πως... «αν για παράδειγμα αναγκαστούμε (sic) να κόψουμε συντάξεις(!!) θα πάρουμε αντίμετρα, μειώνοντας τον ΕΝΦΙΑ (που θα καταργούσε), μειώνοντας το ΦΠΑ (που ανέβασε στα ύψη) στο χώρο της εστίασης...»!

Να το πούμε αλλιώς;

Θα μειώσει το όριο του αφορολόγητου, με άμεσο αποτέλεσμα την αύξηση της φορολογίας για την πληθώρα των χαμιλόμισθων και των συνταξιούχων!

Θα τους εξαθλιώσει ακόμα περισσότερο, αλλά θα τους μειώσει τον ΕΝΦΙΑ!!

Αν όμως λάβουμε υπόψη μας ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών των ανθρώπων δεν έχουν ιδιόκτητο σπίτι και μένουν στο ενοίκιο, από πού θα ωφεληθούν;

Θα ρημάξει τη ζωή ακόμα κι αυτών που μετρούν την κάθε μπουκιά, αλλά θα τους μειώσει τον ΦΠΑ από το λαγαριασμό του εστιατορίου και της ταβέρνας που... συχνάζουν κάθε λίγο!!

Αυτό θα πει πολιτική ξεφτίλα, πολιτική απάτη και πολιτικός αμοραλισμός!

Διευκολύνοντας την προεκλογική καμπάνια του Σόιμπλε, καμαρώνουν ότι τον έπεισαν να δεχθεί κάποια συζήτηση για το... ‘’θείο’’ χρέος ΤΟΥΣ, μετά από κάποια τέρμινα, αφού πρώτα θα έχουν οι ίδιοι φροντίσει για την καρατόμηση του εναπομείναντος πληθυσμού της Ελλάδας!

Διαλαλούν ότι τα βάρη θα πέσουν στις πλάτες των... ‘’εχόντων’’, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτά τα μέτρα θα είναι η ταφόπλακα για την πλειάδα των εξαθλιωμένων!

Ενώ γνωρίζουν πως οι δανειστές απαιτούν και προτείνουν σαν ‘’αναπτυξιακό’’ μέτρο τη μείωση της φορολόγησης των... μεγάλων επιχειρήσεων!!

Καμαρώνουν γιατί η Τρόικα θα ξαναγυρίσει στον τόπο των... εγκλημάτων της κατά της ανθρωπότητας, για να αξιολογήσει την ικανότητα των ‘’κυβερνώντων’’ στο πολιτικό έγκλημα!

Κι όμως ακόμα ξεφωνίζουν... «ούτε ένα ΕΥΡΩ νέα μέτρα» και θα συνεχίσουν να ξεφωνίζουν, για πολύ καιρό και με κάθε τρόπο!

Από κοντά και η αντιπολίτευση, του... ‘’ευρωπαϊκού τόξου’’!

Ενώ νιώθει ανακουφισμένη, που άλλος θα φορτωθεί το έγκλημα που θα ήταν αναγκασμένη να κάνει η ίδια, ξεφωνίζει κι αυτή, κλαψουρίζοντας, τάχα, για τα ασήκωτα κι άδικα μέτρα κατά της κοινωνίας, που στην ουσία δεν είναι τίποτε άλλο από τα μέτρα που ΚΑΙ η ίδια –σύσσωμη– ψήφισε, με το τρίτο μνημόνιο!

Οι άνθρωποι είναι όχι μόνο προκλητικοί, όχι μόνο αδίστακτοι, όχι μόνο πολιτικοί απατεώνες και τσαρλατάνοι...

Είναι επικίνδυνοι!

Προγραμματίζουν μαζική γενοκτονία του ελληνικού λαού!



Κώστας Γιαννιώτης: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

«Νεκρικοί Διάλογοι» (για μιαν ακόμα φορά)

Στάθης


- Μα να τους μειώσουμε πάλι τις συντάξεις μετά το 2018; Δεν θα έχουμε πολιτικό κόστος;

- Μέχρι τότε θα έχουμε ξεπαστρέψει τους μισούς. Υπολόγισε το πολιτικό κόστος στο μισό.


Ηταν ένας ακόμη «επώδυνος συμβιβασμός» (όπως λέγεται εις το πολιτικώς ορθό ιδιόλεκτο η πανωλεθρία). Η κυβέρνηση είπε και επισήμως «ναι» σε όσα υποτίθεται ότι έλεγε «όχι» (δεν έλεγε, απλώς μας δούλευε ότι έλεγε). Απλώς έπρεπε να δείξει ότι «διαπραγματεύθηκε» για όσα είχε υπογράψει ήδη από το 2015. Κι όμως η κυβέρνηση πανηγυρίζει!

Τι υποτίθεται ότι διεκδικούσε η κυβέρνηση; Μια κουβέντα για το χρέος! Την έλαβε! (για πολλοστή φορά): ο κ. Ντάισελμπλουμ και οι συν αυτώ είπαν ότι «για το χρέος θα κουβεντιάσουμε μετά το τέλος του προγράμματος». Πάλι δικαιώθηκε ο Τσίπρας!

Τι άλλο διεκδικούσε ο Τσίπρας; την ποσοτική χαλάρωση - τι κρίμα! δεν την προλάβαμε! Από Ιούλιο και βλέπουμε αν θα την προλάβουμε. Τι άλλο έλεγε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (μέχρι να αναστήσει ο κ. Φίλης τα ζόμπι του ΠΑΣΟΚ); Οτι δεν θα προχωρήσει σε «προκαταβολική ψήφιση μέτρων». Θα προχωρήσει και θα πει κι ένα τραγούδι - ο χερ Σόιμπλε θα βαράει τα νταούλια και η Ελλάδα θα χορεύει. Από το 2019 ως το 2025 και βλέπουμε. (Η προνομοθέτηση μέτρων είναι αντισυνταγματική, αλλά ευτυχώς δεν έχουμε Σύνταγμα.)

Αλλά, αν η κυβέρνηση απέτυχε σε τρία στα τρία, η Τρόικα (και κυρίως το ΔΝΤ που θα έφευγε) πέτυχε επίσης τρία στα τρία: για το αφορολόγητο, για το Ασφαλιστικό, για τα εργασιακά.

Αποδεικνύεται ότι αφορολόγητες σε αυτήν τη χώρα είναι μόνο οι μαλακίες που λέει η προπαγάνδα. Το αφορολόγητο θα πέσει, οι συντάξεις θα κοπούν, η εργασία θα κακοποιηθεί κι άλλο, αλλά η κυβέρνηση πανηγυρίζει(!). Διότι μας θεωρεί ηλίθιους. «Για κάθε μέτρο που θα πάρουμε, θα πάρουμε ένα αντίμετρο»! Και έτσι «το δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα είναι μηδενικό». Πώς; Ακου, χρυσέ μου: Σου κόβω τη σύνταξη, αλλά σου διευκολύνω την πρόσβαση στα φάρμακα!

- Μα ακόμα δεν έχω ανάγκη φάρμακα!

-Να αρρωστήσεις, γίδι! ώστε να αντισταθμίσεις την κομμένη σύνταξη με χαπάκια για τον ίκτερο. «Νεκρικοί διάλογοι» της κατωτάτης υποστάθμης.

Τι όντως πέτυχε η κυβέρνηση σε αυτήν τη «διαπραγμάτευση»; Την επιστροφή της Τρόικας!! Και κλαίει από τη χαρά του κάθε πικραμένος! Τι άλλο πέτυχε; Τα καλά λόγια των ξυλοσχιστών (που μας γδέρνουν) για τις «καλές επιδόσεις» της ελληνικής οικονομίας στο ξεζούμισμα του λαού, καθώς και για τις θυσίες των Ελλήνων που επιτέλους πιάνουν τόπο (και τους αφήνουν στον τόπο). «Νεκρικοί διάλογοι» και νεκρικοί μονόλογοι: τώρα τα αλήστου μνήμης «ισοδύναμα» τα λέμε «αντίμετρα», τη λιτότητα τη λέμε «νέο μείγμα πολιτικής» και τη συμμορία των Δανειστών-Δυναστών τη λέμε «συμμαχία της λογικής». Δεν ξέρω πλέον πότε είναι πιο θλιβεροί οι αριστεροί που γονάτισαν; όταν αυτοπαραμυθιάζονται ή όταν προσπαθούν να μας παραμυθιάσουν; «Ούτε ένα ευρώ νέα μέτρα» έλεγε ο Τσίπρας - μόνον το 2% του ΑΕΠ! Αλλά ακόμα πιο ωραίος ο κ. Ντάισελμπλουμ: «να μη ρίχνουμε πια το βάρος μας στη λιτότητα, αλλά στις βαθιές μεταρρυθμίσεις». Λες και αυτές οι «βαθιές μεταρρυθμίσεις» δεν σημαίνουν ακριβώς ακόμα πιο άγρια λιτότητα.

Ομως ευτυχώς επιστρέφει η Τρόικα! Καβάλα στους χαρταετούς επιστρέφει η Τρόικα! Χαρείτε γέροντες, χαρείτε παίδες! κι εσείς, άνεργοι, υμνείστε! Κι εσείς, Τσίπρα και Κυριάκο, πλακωθείτε! Για το ποιος υπηρετεί τους «θεσμούς» καλύτερα! Το πακετάρισμα του γορίλα είναι η ουσία, το πακετάρισμα των κάθε φορά νέων μέτρων. Στο τσίρκο αυτό δεν έχει πλέον καμιά σημασία η προειδοποίηση «Προσοχή στον Γορίλα», αφού δεν έχει καν σημασία ούτε η προειδοποίηση «Προσοχή στο Πακετάρισμα του Γορίλα»...

Πηγή: enikos.gr



Η Σφήκα: Επιλογές




Διαβάστε Περισσότερα »

Και στην ευρωζώνη καθόμαστε λέει το ΚΚΕ


Πηγή: Iskra

Πρόσφατα ο Δ. Κουτσούμπας έδωσε μακρά τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή «Επτά» της ΕΤ1 και στη δημοσιογράφο Βάλια Πετούρη.

Η απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του 902.gr. Δεν αναρτήθηκε, όμως, ολόκληρη, αλλά «λογοκριμένη». Ο 902.gr, ενώ δημοσίευσε όλες τις ερωταπαντήσεις παρέλειψε, προφανώς με εντολή της ηγεσίας του ΚΚΕ και μάλλον του ιδίου του Δ. Κουτσούμπα, πέντε κρίσιμες ερωταπαντήσεις. Κι αυτές οι «λογοκριμένες» ερωταπαντήσεις, όλως τυχαίως, αφορούσαν το κρίσιμο δίλημμα του νομίσματος, ευρώ ή εθνικό νόμισμα, για το οποίο διεξάγεται σήμερα μεγάλη διαμάχη σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, βρίσκεται στα χείλη ολόκληρου του ελληνικού λαού, ενώ το ελληνικό μαζί με το ευρωπαϊκό κατεστημένο, έχουν λυσσάξει κυριολεκτικά το τελευταίο διάστημα για να δυσφημίσουν και να αποτρέψουν ένα Grexit στη βάση ενός ριζοσπαστικού προοδευτικού προγράμματος.

Ο λόγος αυτής της λογοκρισίας αποκαλύπτεται πλήρως εάν διαβάσει κανείς τις απαντήσεις του Δ. Κουτσούμπα στις ερωτήσεις της Βάλιας Πετούρη.

Ο Δ. Κουτσούμπας με τις απαντήσεις του τα έκανε στην κυριολεξία «μούσκεμα».

Ο Δ. Κουτσούμπας, δυστυχώς, αποκάλυψε, χωρίς φτιασιδώματα και τακτικισμούς, τις πραγματικές θέσεις του ΚΚΕ, οι οποίες, πάλι δυστυχώς, ενισχύουν εκείνες του αστικού μνημονιακού μπλοκ για το ευρώ και γι’ αυτό άλλωστε τα «φάουλ» του Δ. Κουτσούμπα δεν έτυχαν κριτικής αλλά αντίθετα προβλήθηκαν με ιδιαίτερο ζήλο από τα κυρίαρχα Μέσα Ενημέρωσης.

Είναι εντυπωσιακό αλλά ερωτώμενος ο Δ. Κουτσούμπας για το νόμισμα που θα γίνουν όλα αυτά που προτείνει το ΚΚΕ, αντί να απαντήσει ευθέως με το εθνικό μας νόμισμα, ο Δ. Κουτσούμπας άφησε άφωνους τους τηλεθεατές και όσους άκουσαν το σχετικό βίντεο λέγοντας: «Δεν είναι ο ρόλος μου να προτείνω νόμισμα»!

Και ο Δ. Κουτσούμπας συνέχισε απτόητος και ολίγον ασυνάρτητα:

«Το νόμισμα μπορεί να είναι ευρώ, μπορεί να είναι και δραχμή (!). Στο εσωτερικό ένα διαφορετικό νόμισμα από αυτό που χρησιμοποιείται στο εξωτερικό».

Με δυο λόγια ο Δ. Κουτσούμπας είναι αδιάφορος για το νόμισμα (με το οποίο θα γίνει ο σοσιαλισμός!). Μπορεί να είναι το ευρώ (!), μπορεί να είναι η δραχμή, μπορεί να είναι και το διπλό νόμισμα, άλλο για το εσωτερικό, τους φτωχούς και εξαθλιωμένους και άλλο για το εξωτερικό, τους προνομιούχους ευκατάστατους και πλούσιους, διπλό νόμισμα που, ως γνωστόν, εντελώς άστοχα, περίπου, πρότεινε και ο Γ. Βαρουφάκης.
Πολύ χειρότερα, σε άλλο σημείο των απαντήσεών του ο Δ. Κουτσούμπας αναπαράγει ατυχώς τη θεωρία των «δύο άκρων» λέγοντας ότι «στην Ευρώπη και στη χώρα μας αναπτύσσεται ένα “ευρωσκεπτικιστικό” ρεύμα από αντιδραστικές, ακροδεξιές, φασιστικές πολιτικές δυνάμεις αλλά και από δυνάμεις που ορκίζονται στην Αριστερά».
Η ταύτιση που ο Δ. Κουτσούμπας επιχειρεί στο όνομα τάχα του «ευρωσκεπτικισμού» ανάμεσα σε φασιστικές δυνάμεις και δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς, είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή, ενώ λίγο παραπάνω παρουσίαζε την αντίθεση στο ευρώ στις χώρες της Ευρώπης σε παρέμβαση «ισχυρών κύκλων των κυβερνήσεων και της ΕΕ και μονοπωλιακών ομίλων», αγνοώντας πλήρως και παρακάμπτοντας τις κυρίαρχες δυνάμεις του κεφαλαίου που στηρίζουν το ευρώ, λες και το τελευταίο το στηρίζουν οι λαοί της Ευρώπης για τα καλά που τους έχει επιφυλάξει.
Τέλος από τος απαντήσεις «μαργαριτάρια» του Δ. Κουτσούμπα επισημαίνουμε ότι αναγορεύει, περιφρονητικά, «σε μόδα την θέση δυνάμεων της Αριστεράς για να βγούμε από το ευρώ και να πάμε στη δραχμή» και εντελώς επιπόλαια προσθέτει ότι αυτές οι δυνάμεις δεν έχουν εναλλακτική πρόταση διεξόδου, λες και δεν έχει διαβάσει τα ριζοσπαστικά προγράμματα που έχουν καταθέσει.
Πολιτικοί κύκλοι της Αριστεράς έθεταν στην Iskra το ερώτημα: Ποιον βοηθούν αυτά που είπε στην ΕΤ1 ο Δ. Κουτσούμπας; Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
Πάλι καλά, πάντως, που ο Δ. Κουτσούμπας δεν επανέλαβε όσα είχε πει πριν τις εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη 2015, πως αν πάμε στη δραχμή θα είναι καταστροφή για τη χώρα, πράγμα που βοήθησε τα μάλα τότε τις δυνάμεις του κεφαλαίου και ειδικά τον ΣΥΡΙΖΑ.
Στη συνέχεια η Iskra παραθέτει τις δύο ερωταπαντήσεις από τη συνέντευξη του Δ. Κουτσούμπα στην ΕΤ1, οι οποίες «λογοκρίθηκαν», προκειμένου οι ίδιοι οι αναγνώστες μας να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα.

Κ.Μ

ΟΙ «ΛΟΓΟΚΡΙΜΕΝΕΣ» ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ

Με ποιο νόμισμα θα γίνει αυτό;

To νόμισμα είναι εργαλείο. Μπορεί να είναι και ευρώ μπορεί να ‘ναι και δραχμή.

Δηλαδή θα μείνουμε στην ευρωζώνη και θα μείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Για ένα διάστημα ήδη τα σκέπτονται αυτά. Θα υπάρχει μια μεταβατική περίοδος όπου στο εσωτερικό θα υπάρχει άλλο νόμισμα και στις διεθνείς συναλλαγές άλλο νόμισμα. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν θέλω να προτείνω άλλο νόμισμα. Δεν είναι ο ρόλος μου.
Αν δεν είναι ευρώ, το ερώτημα είναι πώς θα ανταπεξέλθει το όποιο νόμισμα στις υποτιμήσεις που θα γίνουν έναντι του ευρώ.

Να σας πω που διαφοροποιούμαστε σαν ΚΚΕ έναντι των άλλων δυνάμεων. Για παράδειγμα αυτή τη στιγμή ισχυροί κύκλοι των κυβερνήσεων και της ΕΕ, οικονομικοί παράγοντες, κυρίως μονοπωλιακοί όμιλοι, ενδιαφέρονται για απόσχιση κάποιων χωρών, το πέρασμα δηλαδή κάποιων χωρών σε εθνικά νομίσματα. Αυτό για παράδειγμα το έκανε η Βρετανία πρόσφατα, η οποία δεν έφυγε από νόμισμα αλλά από την ΕΕ και η οποία δεν είχε μπει στο ευρώ. Επίσης, είναι άλλες χώρες οι οποίες το σκέφτονται αυτό.

Εμείς μπήκαμε όμως στο ευρώ και όταν θα παραλάβετε μια κατάσταση, αυτή θα είναι η υφιστάμενη…

Παρακαλώ προσπαθήστε να παρακολουθήσετε τη σκέψη μου… Αυτή τη στιγμή είναι διάφοροι κύκλοι που θέλουν το πέρασμα στο ευρώ για παράδειγμα και βέβαια βάζουν και λαϊκό κόσμο να μιλάει για έξοδο από την ευρωζώνη, μένοντας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ψάχνοντας άλλες διεθνείς συμμαχίες και τον βάζουν κάτω από τη σημαία τη δική τους να παλεύουν για τα δικά τους συμφέροντα χωρίς καμιά άλλη κοινωνική και πολιτική αλλαγή στο κοινωνικό σύστημα, δηλαδή με το ίδιο κοινωνικό σύστημα πάλι με τους ίδιους να έχουν την εξουσία .

Δεν ήταν σαφής η ερώτησή μου κύριε Κουτσούμπα.

Απλώς εξηγώ ποια είναι η διαφοροποίηση μας απέναντι στο ευρωσκεπτικιστικό ρεύμα που αναπτύσσεται στην Ευρώπη και στη χώρα μας και το οποίο μπορεί να το υιοθετούν ακροδεξιές, φασιστικές δυνάμεις αντιδραστικές αλλά δυστυχώς το έχουν υιοθετήσει και άλλες δυνάμεις που μιλάνε εξ ονόματι της αριστεράς. Γι’ αυτό θέλω να διαφοροποιηθώ απ’ αυτές τις δυνάμεις. Άρα λοιπόν είναι άλλο ζήτημα η θέση του ΚΚΕ που δεν βάζει ως κύριο ζήτημα την έξοδο από την Ε/Ζ, που ως δια μαγείας θα μας λύσει τα προβλήματα. Εμείς μιλάμε για μια άλλη κοινωνία, για μια άλλη οικονομία που στα πλαίσια αυτά πρέπει να παλέψει ο Ελληνικός λαός και τον καλούμε να μας επιλέξει σε αυτήν την κατεύθυνση πάλης. Και αυτό γιατί τώρα αναπτύσσεται μια μόδα, μια άποψη όπως: ”όχι ρε παιδιά να βγούμε από το ευρώ να παμε σε εθνικό νόμισμα”. Και μιλάει για αυτές τις δυνάμεις, τις δυνάμεις της Αριστεράς που υιοθετούν τις απόψεις αυτές. Και δεν έχουν οι δυνάμεις που μιλάνε εν ονόματι της Αριστεράς πως δεν έχουν πρόταση εναλλακτική πολιτικής διεξόδου.

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Προοδευτική τιμάει την τέχνη του ποδοσφαίρου 21 μοναδικοί (ποδοσφαιρικοί) πίνακες κορυφαίων ζωγράφων στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Κορυδαλλού



Το ποδόσφαιρο είναι μοναδικό διότι συνδυάζει πλαστικότητα, ξεχωριστή πνευματική προσπά-θεια, ταχύτητα σκέψης  και σωματική άσκηση υψηλού βαθμού. Εν ολίγοις το ποδόσφαιρο εί-ναι άθλημα καλλιτεχνικό, καθώς προκαλεί τις ανθρώπινες αισθήσεις διεγείροντας το νου και το συναίσθημα. Από όλες τις τέχνες, τη δύναμη να κρατά ταυτόχρονα σε αγωνία 100.000 θεα-τές και εκατομμύρια τηλεθεατές, έχει μόνο το ποδόσφαιρο. Τυχεροί όσοι αντιλαμβάνονται ως υψηλή τέχνη το άθλημα των αθλημάτων και άτυχοι εκείνοι οι οποίοι επιμένουν να βλέπουν το γήπεδο ως πεδίο μάχης και επίλυσης προσωπικών διαφορών.

Οι μεγάλες στιγμές του ποδοσφαίρου και οι κορυφαίοι μύστες του αθλήματος,   αποτελούν μο-ναδική πηγή έμπνευσης για ποιητές και συγγραφείς, ζωγράφους και μουσικούς. Ως εκ τούτου, η τέχνη στο ποδόσφαιρο, δεν θα μπορούσε να απουσιάσει από τις εκδηλώσεις της Προοδευτι-κής Νεολαίας η οποία το 2017 εορτάζει 90 χρόνια δημιουργικής παρουσίας ειδικά στην κοινω-νία του Κορυδαλλού και του Πειραιά αλλά και του ελληνικού αθλητισμού γενικότερα.

Την Δευτέρα το βράδυ, στο Πνευματικό Κέντρο του δήμου Κορυδαλλού, η οικογένεια της Προοδευτικής πραγματοποίησε τα εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής με θέμα το ποδόσφαιρο. Οι δεκάδες καλεσμένοι είχαν την δυνατότητα να θαυμάσουν 21 μοναδικούς πίνακες εμπνευσμέ-νους από το ελληνικό ποδόσφαιρο, έργα των καλλιτεχνών Πέτρου Ζουμπουλάκη, Ιωάννη Πα-πανελόπουλου, Μίνας Παπαθεοδώρου – Βαλυράκη, Παύλου Σάμιου, Σπύρου Κουρσάρη, Μαί-ρης Παπαϊωάννου, Νίκου Οικονομίδη και Βασίλη Διονυσόπουλου - πρώην τερματοφύλακα της Προοδευτικής.

Τα εγκαίνια της έκθεσης τίμησαν με την παρουσία τους, οι ζωγράφοι Νίκος Οικονομίδης, Βα-σίλης Διονυσόπουλος,  ο ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης, η πρόεδρος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος Εύα Μελά, ο Αντιπεριφερειάρχης Αττικής Γιώργος Γαβρίλης με τον συνεργάτη του Ιπποκράτη Κατερλή, οι δήμαρχοι Κορυδαλ-λού Σταύρος Κασιμάτης, Νίκαιας – Ρέντη Γιώργος Ιωακειμίδης, ο πρόεδρος του Οργανισμού Άθλησης & Πολιτισμού Κορυδαλλού Γιώργος Μακρυνός, ο Εντεταλμένος δημοτικός σύμβουλος Κορυδαλλού Παύλος Γερακάρης, οι επικεφαλής δημοτικών παρατάξεων Κορυδαλλού Καίτη Κυλάκου και Γιώργος Δημόπουλος, ο πρώην δήμαρχος Νίκαιας Στέλιος Μπενετάτος, ο πρώην δημοτικός σύμβουλος και αντιπρόεδρος της ΕΠΣΠ Χρήστος Στούκας, ο πρόεδρος της Προοδευτικής Νίκος Λεμονής και ο γενικός αρχηγός της ομάδας Αλέκος Νταβέλης, ο εκπρό-σωπος της Λέσχης Ιστορίας και Πολιτισμού της ΑΕΚ Κυριάκος Χηνάς, οι βετεράνοι ποδο-σφαιριστές Νίκος Τζουνάκος, Γιώργος Ροκίδης, Ηλίας Βασιλαράκης, Δημήτρης Σεϊταρίδης, Νίκος Σεβαστόπουλος, Μιχάλης Γεροθόδωρος και Κώστας Μπάκης, ο πρώην προπονητής των εθνικών ομάδων  Γιάννης Παπαδάτος, βετεράνοι και νυν ποδοσφαιριστές της Προοδευτικής και δεκάδες φίλοι της ομάδας. Χαιρετισμούς έστειλαν, ο πρόεδρος της Σούπερ Λίγκας Γιώργος Στράτος, ο Αριστείδης Καμάρας και οι βετεράνοι ποδοσφαιριστές του Απόλλωνα Σμύρνης.

Η έκθεση θα είναι ανοιχτή για το κοινό έως και την Παρασκευή (24/2) από τις 18.00 – 21.00.


Διαβάστε Περισσότερα »

Εκτός Γραμμής / Politically Incorrect Party | Παρασκευή 24/2, 10:30 μ.μ.


Εκτός Γραμμής / Politically Incorrect Party

Τι κοινό έχουν η Άντζελα Ντέιβις με τον Σταύρο Θεοδωράκη; Ο Λένιν με τη Φώφη Γεννηματά; Η Τζούντιθ Μπάτλερ με τον Βασίλη Λεβέντη; Ο Πούτιν με τον Γκάντι; Ο Λουί Αλτουσέρ με τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Ο Ντόναλντ Τραμπ με τον Αλέξη Τσίπρα, και ο Μισέλ Φουκώ με την Αλέκα Παπαρήγα; Ή/και όλες/οι μεταξύ τους;

Θα βρεθούν την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου, μετά τις 10:30 μ.μ., σε ένα μοναδικό Politically Incorrect Party, πού αλλού; Στην Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Εκτός Γραμμής!

Επιστρατεύστε λοιπόν περούκες, γραβάτες και μανικετόκουμπα, γόβες, ταγέρ και αμπέχονα για να γίνετε σωσίες εμβληματικών ή «εμβληματικών» προσωπικοτήτων της πολιτικής και της θεωρίας και join the party!

Υ.Γ.: Βραβείο καλύτερου κοστουμιού δεν θα έχουμε – με την αριστεία είμαστε;  


Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου, μετά τις 10:30 μ.μ.
στην Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Εκτός Γραμμής
Στρατηγοπούλου 7 & Μαυρικίου


Μοιραστείτε το άρθρο
Ακολουθείστε εδώ την εκδήλωση στο facebook


Σας περιμένουμε!



Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Εκτός Γραμμής
Στρατηγοπούλου 7 & Μαυρικίου, Αθήνα

f: /EktosGrammis
t: @ektos_grammis

Διαβάστε Περισσότερα »

Γαλιατσάτος... όπως Πελετίδης


Την ώρα που ο δήμαρχος Πατρέων διώκεται έπειτα από μήνυση χρυσαυγίτη βουλευτή, μια παρόμοια υπόθεση εξελίσσεται σε βάρος ενός ακόμη αυτοδιοικητικού, του περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων, Θόδωρου Γαλιατσάτου. Εναντίον του έχει κατατεθεί μηνυτήρια αναφορά για παράβαση καθήκοντος από βουλευτή του νεοναζιστικού μορφώματος, Γιάννη Αϊβατίδη, επειδή ο τελευταίος εξαιρέθηκε από τον κατάλογο των επισήμων στην κατάθεση στεφάνων στις εκδηλώσεις που έλαβαν χώρα στην Κέρκυρα το 2015, για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. 

Εν ολίγοις, ο περιφερειάρχης διώκεται επειδή έκανε το αυτονόητο: εξαίρεσε από τις εκδηλώσεις αυτούς που θεωρούν τον εαυτό τους «σπορά των ηττημένων του '45», δηλαδή των ναζί. 

«Πράξαμε το καθήκον μας και τίποτα παραπάνω. Και καθήκον μας είναι να ορθώνουμε τείχη προστασίας έναντι όσων αντιστρατεύονται την ισονομία και την ισοπολιτεία και σε όσους προσπαθούν με κάθε τρόπο να δηλητηριάσουν την πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου μας με κηρύγματα μίσους», υπογράμμισε το πρωί ο κ. Γαλιατσάτος, από τα δικαστήρια Κέρκυρας, όπου παρέστη προκειμένου να εξεταστεί ως μηνυόμενος. «Είμαστε και θα παραμείνουμε αντίπαλοι όσων επιχειρούν πολιτικές διχασμού της κοινωνίας, με αντιδημοκρατικές και ρατσιστικές πρακτικές», συμπλήρωσε. 

Ο περιφερειάρχης πήρε προθεσμία για να απολογηθεί, ώστε να λάβει γνώση του κατηγορητηρίου. Νέα ημερομηνία εξέτασης, ορίστηκε η 6η Μαρτίου. 

Την συμπαράστασή της και την αλληλεγγύη της στον περιφερειάρχη εξέφρασε η Ένωση Περιφερειών Ελλάδος (ΕΝΠΕ). 

Το πρωί στα δικαστήρια στην Κέρκυρα, παραβρέθηκαν για να δηλώσουν συμβολικά την συμπαράστασή τους στον περιφερειάρχη, αντιπεριφερειάρχες και περιφερειακοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι του Δήμου Κέρκυρας, του ΣΥΡΙΖΑ και της Λαϊκής Ενότητας.


Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

ΚΚΕ για Κούνδουρο: Βιώσε τις διώξεις των ΕΑΜΙΤΩΝ, συμπαραστάθηκε έμπρακτα σε αποκλεισμένους



Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για το θάνατο του Νίκου Κούνδουρου, αναφέρει:

«Αποχαιρετούμε με θλίψη το Νίκο Κούνδουρο, έναν από τους κορυφαίους Έλληνες σκηνοθέτες, που εξέφρασε με βαθιά ανθρωπιά, διεισδυτικά και χωρίς εξιδανικεύσεις τις αγωνίες και τον καθημερινό αγώνα των λαϊκών ανθρώπων.

Ο Νίκος Κούνδουρος έβλεπε στην κινηματογραφική δημιουργία ένα κοινωνικό ρόλο, δεν έκανε τέχνη για την τέχνη. Όπως ο ίδιος έλεγε: "Δεν κάνω κινηματογράφο για την αφεντιά μου. Οι άλλοι με νοιάζουν. Των άλλων τα ντέρτια, οι καημοί, οι δυστυχίες, οι έρωτες, οι θάνατοι". Τα έργα του ξεχωρίζουν για την ποιητικότητα και την εξαιρετική εικαστική απόδοση της ατμόσφαιρας, στοιχεία οφειλόμενα στις πολύπλευρες γνώσεις του και την ιδιαίτερη καλλιτεχνική ιδιοσυγκρασία του.

Έχοντας ο ίδιος βιώσει τις διώξεις των αγωνιστών της ΕΑΜικής Αντίστασης και την εξορία στη Μακρόνησο, συμπαραστάθηκε έμπρακτα σε πολλούς αποκλεισμένους από το δικαίωμα της εργασίας συγκρατούμενους - συναγωνιστές του, προσλαμβάνοντάς τους στο κινηματογραφικό συνεργείο του.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας εκφράζει τα βαθιά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του».


Διαβάστε Περισσότερα »

Ουκρανία: Τρία χρόνια μετά το νεοναζιστικό-νεοφιλελεύθερο πραξικόπημα

Βασίλης Μακρίδης


Σήμερα, 22 Φεβρουαρίου, κλείνουν 3 χρόνια από την πραγματοποίηση του πραξικοπήματος στην Ουκρανία, που εκδίωξε τον νόμιμα εκλεγμένο Πρόεδρο της χώρας Βίκτορ Γιανουκόβιτς και εγκατέστησε στην εξουσία ένα κράμα νεοφιλελεύθερων, ξενόδουλων διεφθαρμένων πολιτικών από τη μία και νεοναζί και άλλων ακροδεξιών παραστρατιωτικών ομάδων και οργανώσεων από την άλλη.

Όπως είναι πλέον γνωστό και έχει αναφερθεί κατά κόρον από τότε (μεταξύ άλλων και από τον γράφοντα), το πραξικόπημα της 22ης Φεβρουαρίου 2014 στο Κίεβο ήταν μία απολύτως ξενοκίνητη πολιτική και στρατιωτική ενέργεια, που βρήκε μέσα στην Ουκρανία τους «πρόθυμους» συνεργάτες για την υλοποίησή της. Εμπνευστές του σχεδίου ήταν οι κυβερνητικοί και στρατιωτικοί κύκλοι των ΗΠΑ και των μεγάλων χωρών του ΝΑΤΟ (Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία) και ο στόχος τους ήταν και είναι η περαιτέρω γεωπολιτική πίεση προς την Ρωσία, μέσω του ελέγχου χωρών που ανήκαν μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’90 είτε στην πρώην ΕΣΣΔ, είτε στο πάλαι ποτέ «στρατόπεδο» του Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Οι απαρχές της αποσταθεροποίησης στην πολιτική ζωή της Ουκρανίας βρίσκονταν, εν προκειμένω, στις διαδηλώσεις που ξεκίνησαν από τον Σεπτέμβριο του 2013, με βασικό αίτημα –τότε– των διαδηλωτών την υπογραφή της σύνδεσης της Ουκρανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωσης. Γι’ αυτό, άλλωστε, οι διαδηλώσεις αυτές πήραν από νωρίς την ονομασία «Ευρω-Μαϊντάν», από τη σύνθεση των λέξεων «Ευρώπη» και «μαϊντάν», που στα Ουκρανικά σημαίνει «πλατεία», δεδομένου ότι το βασικό θέατρο των διαδηλώσεων ήταν η Πλατεία της Ανεξαρτησίας, πάνω στην λεωφόρο Χρεσάτικ, στο κέντρο της πόλης του Κιέβου. Ο τότε Πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς, βρέθηκε απέναντι σε ένα δίλημμα: να υπογράψει μια συμφωνία σύνδεσης της χώρας του με την ΕΕ, η οποία θα συνοδευόταν από δάνειο ύψους 10 δισ. ευρώ, αλλά και με την ωμή επέμβαση των γνωστών και στη χώρα μας «θεσμών», μεταξύ των οποίων και του ΔΝΤ, ή να υπογράψει μια απλή δανειακή σύμβαση με τη Ρωσία, με το διπλάσιο ποσό (20 δισ.ευρώ), με συμφέροντες όρους αποπληρωμής και χωρίς καμία επέμβαση της Ρωσίας στα δημοσιονομικά και, εν γένει, στα εσωτερικά ζητήματα της Ουκρανίας. Κάθε σώφρων άνθρωπος θα επέλεγε, υπό κανονικές συνθήκες, το δεύτερο. Αυτό έπραξε και ο Γιανουκόβιτς, αποδεχόμενος την πρόταση των Ρώσων.

Η επιλογή του Γιανουκόβιτς έδωσε το έναυσμα, στις αρχές Νοεμβρίου του 2013, για την πλέον ενεργή ανάμειξη των νεοναζιστικών παραστρατιωτικών ομάδων στην υπόθεση του «Μαϊντάν». Χάρη στην στρατιωτική μορφή οργάνωσης και πειθαρχίας στο εσωτερικό τους και εκμεταλλευόμενες το κλίμα δυσφορίας που υπήρχε στον περισσότερο κόσμο απέναντι στην εξουσία του Γιανουκόβιτς, λόγω της κάκιστης οικονομικής κατάστασης της χώρας και των σοβαρών κρουσμάτων διαφθοράς του κυβερνητικού πολιτικού προσωπικού, οι ομάδες αυτές πήραν πολύ γρήγορα το «πάνω χέρι» στις διαδηλώσεις αυτές και, ουσιαστικά, επέβαλαν τη δική τους ατζέντα, που συμπεριλάμβανε την απευθείας σύγκρουση με τις δυνάμεις του καθεστώτος Γιανουκόβιτς αλλά και την επικράτηση μιας απολύτως νεοναζιστικής έμπνευσης πολιτικής πλατφόρμας, με απαγορεύσεις και διώξεις εναντίον κάθε δημοκρατικής και προοδευτικής φωνής, με κατάπνιξη κάθε εθνικής ιδιαιτερότητας (με ιδιαίτερο μένος εναντίον της ρωσικής εθνικής ταυτότητας) και με ανάδειξη ως υπέρτατης αξίας της ουκρανικής εθνικής ταυτότητας.

Σταδιακά, ο κόσμος που είχε ξεκινήσει να πηγαίνει στις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον του Γιανουκόβιτς από τον Σεπτέμβριο του 2013 άρχισε να αποχωρεί από το «Μαϊντάν» και τη στιγμή της τελικής σύγκρουσης τον Φεβρουάριο του 2014 ουσιαστικά στο «πεδίο της μάχης» είχαν απομείνει από τη μία οι νεοναζιστικές παραστρατιωτικές ομάδες («Δεξιός Τομέας». «Σβομπόντα» κλπ) και από την άλλη τα κρατικά Σώματα Ασφαλείας (αστυνομία και «Μπέρκουτ», δηλαδή τα ουκρανικά «ΜΑΤ»).

Ήδη με την είσοδο του 2014 οι μάχες «σώμα με σώμα» στο κέντρο του Κιέβου έχουν γίνει καθημερινό φαινόμενο, με τις νεοναζιστικές ομάδες να δείχνουν πρωτοφανή προκλητικότητα και επιθετικότητα και τις κρατικές δυνάμεις ασφαλείας, αντίθετα, να τηρούν απολύτως αμυντική στάση, αφού κανείς (γιατί άραγε;) δεν τολμούσε να δώσει εντολή για να χτυπήσουν «στο ψαχνό».Το αποτέλεσμα ήταν ότι δεκάδες αστυνομικοί και μέλη της «Μπέρκουτ» σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν σοβαρά, χωρίς να έχουν την εξουσιοδότηση να ανταποδώσουν τα χτυπήματα, υπό τον κίνδυνο να κατηγορηθούν ότι «καταστέλλουν», δήθεν, τη «λαϊκή εξέγερση»…

Η ακολουθία των γεγονότων είναι, πλέον, ραγδαία: ο Γιανουκόβιτς, βλέποντας τον κόσμο να χάνεται κάτω από τα πόδια του, συγκαλεί έκτακτη σύσκεψη με τους εκπροσώπους της ουκρανικής αντιπολίτευσης, υπό την υψηλή εποπτεία των Υπουργών Εξωτερικών των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Πολωνίας (!) και της Ρωσίας, οι οποίες θα έπρεπε να είναι οι εγγυήτριες δυνάμεις της τήρησης όποιας συμφωνίας θα είχε επιτευχθεί στο τέλος της ημέρας. Στις 21 Φεβρουαρίου 2014 ο Γιανουκόβιτς και η «αντιπολίτευση» φτάνουν σε συμφωνία, που προέβλεπε τον αφοπλισμό των νεοναζιστικών παραστρατιωτικών ομάδων, αλλά και την αμνήστευσή τους για όσα είχαν διαπράξει τους τελευταίους μήνες, όπως και την εσπευσμένη διεξαγωγή προεδρικών και βουλευτικών εκλογών τον Μάιο του 2014 (η θητεία του Γιανουκόβιτς τελείωνε, κανονικά, τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους). Η συμφωνία υπογράφεται από τις δύο πλευρές και από τους Υπουργούς Εξωτερικών των εγγυητριών δυνάμεων, όμως η Ρωσία την τελευταία στιγμή αποσύρεται, προειδοποιώντας τον Γιανουκόβιτς ότι ετοιμάζεται προβοκάτσια σε βάρος του και ότι η συμφωνία πρόκειται να παραβιαστεί αμέσως μετά την υπογραφή της.

Όπερ και εγένετο: με τη δημιουργία μιας προβοκάτσιας, κατά την οποία ακροβολισμένοι σε υψηλά κτήρια στο κέντρο του Κιέβου ελεύθεροι σκοπευτές, δολοφονούν εν ψυχρώ διάφορους συμμέτοχους στις «οδομαχίες», τόσο από την πλευρά των νεοναζί, όσο και από την πλευρά των κρατικών Σωμάτων Ασφαλείας, δίνεται το «πάτημα» στις δυνάμεις της αντιπολίτευσης να επικαλεστούν ότι τάχα γίνεται επιχείρηση καταστολής της (κατ’ αυτούς) «λαϊκής εξέγερσης» και δίνεται το σύνθημα για γενικευμένη επίθεση, με στόχο την κατάληψη των κυριότερων κυβερνητικών και άλλων κτηρίων στο κέντρο του Κιέβου. Ο Γιανουκόβιτς, βλέποντας την εξέλιξη των γεγονότων, ζητά τη βοήθεια των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών, προκειμένου να διαφύγει με ασφάλεια από τη χώρα και, λίγες μέρες μετά, ο ίδιος και ο πρωθυπουργός της κυβέρνησής του Νικολάι Αζάροβ βρίσκονται στο Ροστόβ-να-Ντονού της Ρωσίας, ασφαλείς μεν, εκδιωγμένοι δε από την εξουσία τους.

Αυτά που ακολούθησαν την επιτυχή (για τους εμπνευστές του) κατάληξη του πραξικοπήματος, είναι βγαλμένα από τις «καλύτερες» παραδόσεις του κλασικού ναζισμού και φασισμού: πογκρόμ δολοφονιών και διώξεων εναντίον στελεχών της ουκρανικής Αριστεράς, κάψιμο και πλιάτσικο στα γραφεία αριστερών κομμάτων (μεταξύ αυτών και δύο φορές των κεντρικών γραφείων του ΚΚ Ουκρανίας), εξαναγκασμός απλών κρατικών λειτουργών σε «παραίτηση» υπό τη συνοδεία μάλιστα καμερών που κατέγραφαν τα γεγονότα (αυτό οι νεοναζί το βάφτισαν «κάθαρση του πολιτικού βίου») και εκατοντάδες άλλα περιστατικά βίας, για τα οποία μέχρι και σήμερα επικρατεί πλήρης ατιμωρησία.

Όπως αναφέραμε και πιο πάνω, το πραξικόπημα του Κιέβου ήταν εξαρχής ξενοκίνητο, με βασικού εμπνευστές του τις πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες των ΗΠΑ και των μεγάλων χωρών του ΝΑΤΟ, δηλαδή της Γερμανίας, της Βρετανίας και της Γαλλίας, με την προσκόλληση της Πολωνίας, η οποία ψάχνει κάθε βολική ευκαιρία για να δείξει πόσο καλός «υποτακτικός» είναι στη βούληση των δυτικών χωρών. Ήταν απολύτως χαρακτηριστικό το διαρκές «σουλάτσο» του τότε Αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν (που είδε την Ουκρανία και ως ευκαιρία για την ανάπτυξη της προσωπικής του «μπίζνας»), αλλά και της Υπουργού Εξωτερικών Βικτόρια Νιούλαντ, του (Ρεπουμπλικανού) γερουσιαστή Τζον Μακέιν και των Υπουργών Εξωτερικών της Γερμανίας (Φρ.Β. Στάινμαγερ – νυν εκλεγμένος Πρόεδρος της χώρας του), της Βρετανίας (Τερίζα Μέι – νυν πρωθυπουργού) και Γαλλίας (Λοράν Φαμπιούς – έχει χρηματίσει και πρωθυπουργός της χώρας του). «Μνημειώδη» έχουν μείνει και τα… κουλουράκια και τα ντόνατς που μοίραζαν οι κκ. Μπάιντεν, Νιούλαντ και Μακέιν στο αλαλάζον πλήθος των νεοναζί στο κέντρο του Κιέβου, με τους τελευταίους να δίνουν, ουσιαστικά, όρκους πίστης στους πάτρωνες και χρηματοδότες τους.

Και, επίσης όπως αναφέραμε συνοπτικά λίγο πιο πάνω, ο βασικός στόχος του συγκεκριμένου πραξικοπήματος ήταν το σφίξιμο του κλοιού γύρω από τη Ρωσία και δημιουργία μιας κατάστασης γεωστρατηγικής ασφυξίας της, με απώτερο στόχο τον αποκλεισμό της από το μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι που διεξάγεται στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου και τη Μέση Ανατολή, με αιχμή βεβαίως το Συριακό. Άλλωστε, οι ενέργειες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και στην υπόλοιπη Ανατολική Ευρώπη τα τελευταία χρόνια πιστοποιούν του λόγου το αληθές: ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων και στρατιωτικού ανθρώπινου δυναμικού στην Πολωνία, τις χώρες της Βαλτικής, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, δημιουργία συνθηκών αποσταθεροποίησης σε χώρες του Καυκάσου (Γεωργία, Νότια Οσετία και Αμπχαζία) και πάει λέγοντας.

Η μέχρι τώρα «επιτυχία» των ενεργειών του ΝΑΤΟϊκού μπλοκ είναι, βεβαίως, ευθέως αμφισβητήσιμη, αν κρίνουμε από τις εξελίξεις κυρίως στο Συριακό και από την θέση ισχύος, στην οποία βρίσκεται πλέον η Ρωσία, μετά την ενεργό της εμπλοκή σε αυτό, μετά από πρόσκληση της κυβέρνησης Άσαντ. Αυτό, όμως, που δεν χωράει καμία αμφιβολία, είναι ότι στο πρόσωπο της Ουκρανίας δημιουργήθηκε, με απόλυτη ευθύνη του δυτικού ιμπεριαλισμού, το πιο αποκρουστικό υπόδειγμα χώρας που είχε να δει η Ευρώπη από την εποχή των ναζιστικών και φασιστικών καθεστώτων της Γερμανίας και της Ιταλίας και (έως και πιο πρόσφατα) των δικτατοριών στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, που διήρκεσαν μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70.

Το σημερινό ουκρανικό καθεστώς, υπό την ηγεσία του «Προέδρου» Πετρό Ποροσένκο, έχει καταγράψει, μεταξύ άλλων, και τις παρακάτω «σπουδαίες επιτυχίες», που κάνουν κάθε αναφορά περί «ευρωπαϊκού κεκτημένου» και «ευρωπαϊκού ιδεώδους» να μοιάζει με ανέκδοτο. Άλλωστε, όπως είχε εύστοχα περιγράψει την κατάσταση στη χώρα του εκείνη την περίοδο ο Α’ Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚ Ουκρανίας, Πετρό Σιμονένκο, «στην Ουκρανία το ευρωπαϊκό ιδεώδες κρατάει ρόπαλα και φοράει κουκούλες». Ας ρίξουμε μια σύντομη ματιά, λοιπόν:

►Υπογράφτηκε αμέσως, σχεδόν, μετά την επικράτηση του πραξικοπήματος η δανειακή συμφωνία (λέγε με… Μνημόνιο) με τους γνωστούς «θεσμούς» (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) που έθεσε την Ουκρανία ουσιαστικά υπό διεθνή επιτροπεία και εκχώρηση σημαντικού μέρους της εθνικής της ανεξαρτησίας,

►Ως αποτέλεσμα της εφαρμογής των νεοφιλελεύθερων πολιτικών συνταγών που υπαγόρευσε η ως άνω συμφωνία, η Ουκρανία περνάει εδώ και μια τριετία μια περίοδο βίαιης φτωχοποίησης, έως και εξαθλίωσης των πολιτών της, μεγάλη υποτίμηση (κατά 3 φορές, περίπου) του εθνικού της νομίσματος, της γρίβνας, μεγάλη αύξηση των τιμών στα βασικά αγαθά διαβίωσης, μεγάλη αύξηση της ανεργίας και πτώση του ΑΕΠ της κατά περίπου 30% μέσα σε 3 χρόνια.

►Επίσης, η ραγδαία χειροτέρευση των σχέσεων της Ουκρανίας με τη Ρωσία, καθ’ υπαγόρευση των δυτικών πατρώνων της χούντας του Κιέβου, στέρησε από τη χώρα τον σημαντικότερο ενεργειακό της προμηθευτή. Η Ουκρανία έμεινε χωρίς το ρωσικό φυσικό αέριο, πετρέλαιο, ακόμη και κάρβουνο και αυτό δημιούργησε ανεπανόρθωτη, σχεδόν, ζημιά στην οικονομία της, δεδομένου ότι έμειναν χωρίς ενεργειακές πηγές μεγάλες παραγωγικές μονάδες αγαθών, αλλά και τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Όσο για τους Ουκρανούς πολίτες, αυτοί έμειναν χωρίς κεντρική θέρμανση, αλλά και χωρίς το φτηνό ρωσικό κάρβουνο και ξεπαγιάζουν από το κρύο, εν μέσω δριμύτατου ψύχους για τρίτο συνεχή χειμώνα.

►Σε πολιτικό-δικαιωματικό επίπεδο, είδαμε μέσα σε αυτά τα 3 χρόνια να απαγορεύονται με νόμο: η δραστηριότητα όλων των κομμουνιστικών και αριστερών κομμάτων, η χρήση κομμουνιστικών και σοβιετικών συμβόλων, κάθε είδους θετική αναφορά στη σοβιετική περίοδο εξουσίας, ο εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς, της Ημέρας Νίκης κατά του Φασισμού και του Ναζισμού (9 Μαΐου) και της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας (8 Μαρτίου) τη στιγμή που, επίσης με νόμο, ηρωοποιήθηκαν οι συνεργάτες των Ναζί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και η ημερομηνία γενεθλίων του αρχισυνεργάτη των Ναζί Στεπάν Μπαντέρα (1η Ιανουαρίου) έγινε εθνική εορτή. Επίσης, άλλαξαν όλες οι ονομασίες δρόμων, πλατειών, ακόμη και πόλεων και χωριών που θύμιζαν την σοβιετική εποχή με αντίστοιχα ονόματα Ουκρανών «ηρώων», δηλαδή συνεργατών των Ναζί ή, έστω, ορκισμένων εθνικιστών.

►Απαγορεύθηκε σε όλη την ουκρανική επικράτεια η χρήση της ρωσικής γλώσσας, αλλά και κάθε άλλης γλώσσας πλην της ουκρανικής, ακόμη και σε περιοχές όπου υπάρχει συμπαγής μη ουκρανικός, εθνοτικά, πληθυσμός. Η δημόσια χρήση οποιασδήποτε άλλης γλώσσας, πλην της ουκρανικής, ειδικά δε η χρήση της ρωσικής γλώσσας, αποτελεί… ιδιώνυμο αδίκημα και τιμωρείται πάραυτα από τον Νόμο!

►Εξοβελίστηκε από το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας οτιδήποτε σχετιζόταν, άμεσα ή έμμεσα, με τη Ρωσία και τη ρωσική γλώσσα. Ακόμη και Ουκρανοί, εθνοτικά, λογοτέχνες, όπως ο Νικολάι Γκόγκολ και ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοβ δεν βρίσκονται, πλέον, στα σχολικά βιβλία των Ουκρανοπαίδων, επειδή είχαν την… ατυχία να συγγράψουν τα πονήματά τους στα Ρωσικά… Αντιθέτως, έχουν εισαχθεί στα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μαθήματα «ουκρανικού πατριωτισμού», τα οποία βεβαίως διαστρεβλώνουν πλήρως την ιστορική πραγματικότητα και την προσαρμόζουν στις ανάγκες του σημερινού καθεστώτος του Κιέβου.

►Αφήσαμε για το τέλος τα δύο μεγαλύτερα ζητήματα που προέκυψαν από την επικράτηση της χούντας της 22ης Φεβρουαρίου 2014: το πρώτο είναι η αποχώρηση, μετά από δημοψήφισμα των πολιτών τους, της Δημοκρατίας της Κριμαίας και της πόλης της Σεβαστούπολης από τη σύνθεση της Ουκρανίας και η προσχώρησή τους στη Ρωσική Ομοσπονδία. Η Κριμαία, μια πλούσια και πανέμορφη χερσόνησος στα νότια της Ουκρανίας με έκταση λίγο μεγαλύτερη από την Πελοπόννησο και με πληθυσμό γύρω στα 2,5 εκατομμύρια κατοίκους, από τους οποίους περίπου τα 3/4 είναι ρωσικής καταγωγής, αποφάσισε – με τη συντριπτική βούληση των πολιτών της – να εγκαταλείψει το ουκρανικό κράτος και να επιστρέψει στην ιστορική κοιτίδα της, δεδομένου ότι από τον 18ο, ακόμη, αιώνα, αποτελούσε τμήμα του ρωσικού κράτους και είχε, ουσιαστικά, χαριστεί στην Ουκρανία μόλις το 1954 από τον τότε Γενικό Γραμματέα του ΚΚ Σοβιετικής Ένωσης Νικήτα Χρουστσόβ, προς τιμήν των 300 ετών φιλίας του ρωσικού και του ουκρανικού λαού. Η απαξιωτική, διαχρονικά, πολιτική των ουκρανικών ηγεσιών από το 1991 και μετά (χρονιά ανακήρυξης της «ανεξάρτητης Ουκρανίας») και ο φόβος για πογκρόμ εναντίον του ρωσόφωνου πληθυσμού της χερσονήσου, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του λαού της περιοχής. Χωρίς να υπάρξει η παραμικρή εχθροπραξία και με απόλυτα ειρηνικό και δημοκρατικό τρόπο, το 96,2% του λαού της Κριμαίας αποφάσισε να αλλάξει την τύχη του και, εκ του αποτελέσματος, φαίνεται ότι δικαιώθηκε απόλυτα για την επιλογή του αυτή.

►Το δεύτερο και πλέον «καυτό» ζήτημα, το οποίο ταλανίζει μέχρι και σήμερα την Ουκρανία είναι η κατάσταση στο Ντονμπάς, δηλαδή στις νοτιοανατολικές περιοχές της Ουκρανίας. Με την παρότρυνση των αμερικανο-ΝΑΤΟϊκών πατρώνων της, η ουκρανική χούντα έχει εξαπολύσει εδώ και πάνω από δυόμιση χρόνια μια άνευ προηγουμένου επίθεση στους κατοίκους της περιοχής αυτής, που… «τόλμησαν» να ζητήσουν – αρχικά – μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική αυτονομία από την κεντρική εξουσία, βαφτίζοντας μάλιστα την επιχείρηση αυτή ως «αντι-τρομοκρατική»!… Τα 7,5 εκατομμύρια των κατοίκων του Ντονμπάς αυτοοργανώθηκαν, δημιούργησαν τις δικές τους διοικητικές και στρατιωτικές δομές και μέχρι σήμερα αντιστέκονται ηρωικά και σθεναρά απέναντι στην επιθετικότητα των ίδιων των – θεωρητικά, τουλάχιστον – συμπολιτών τους. Σημειωτέον ότι, στις επιχειρήσεις του επίσημου ουκρανικού στρατού συμμετέχουν, όπως πολλές φορές έχει επισημάνει ο γράφων, και παραστρατιωτικές νεοναζιστικές μονάδες, οι οποίες έχουν πολλάκις «διακριθεί» σε περιστατικά ωμής βίας απέναντι ειδικά σε άμαχους πολίτες της περιοχής.

Παρά, δε, το γεγονός, ότι το καθεστώς του Κιέβου υποχρεώθηκε, μετά από σειρά από βαριές και ταπεινωτικές ήττες στο πεδίο της μάχης, να υπογράψει τις ειρηνευτικές συμφωνίες του Μινσκ-1 και Μινσκ-2, στην πραγματικότητα ουδέποτε θέλησε να τις εφαρμόσει, παρά μόνο να τις χρησιμοποιήσει ως προκάλυμμα για την ανασύνταξη των στρατιωτικών της δυνάμεων και την αντεπίθεσή τους ενάντια στις δυνάμεις του Λαϊκού Στρατού του Ντονμπάς και στον άμαχο πληθυσμό της περιοχής.

Οι καταστροφές που έχουν προξενήσει με τα πλήγματά τους οι στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις του Κιέβου στις ειρηνικές υποδομές της περιοχής του Ντονμπάς είναι πραγματικά τεράστιες. Αυτές όμως οι καταστροφές που είναι πραγματικά ανυπολόγιστες, κυρίως σε ψυχικό κόστος, είναι οι απώλειες ανθρώπινων ζωών, το ξεκλήρισμα ολόκληρων οικογενειών και η δημιουργία ολόκληρων γενεών παιδιών και νέων ανθρώπων, που μεγαλώνουν και επιβιώνουν μέσα σε συνθήκες πολέμου.

Το χειρότερο απ’ όλα, είναι ότι οι πραξικοπηματίες του Κιέβου έχουν ακόμη τη στήριξη των χωρών της Δύσης, που κάνουν τα στραβά μάτια σε όλα τα εγκλήματα που διαπράττονται στο Ντονμπάς και σε ολόκληρη την Ουκρανία και ρίχνουν με απίστευτη ευκολία όλη την ευθύνη στη Ρωσία (η οποία έχει εμπλακεί επίσημα στην περιοχή μόνο για την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στους κατοίκους του Ντονμπάς) και την υποβάλλουν και σε σειρά από πολιτικές και οικονομικές κυρώσεις, επειδή απλώς… τολμά και αμφισβητεί ευθέως το δυτικό status quo στον κόσμο. Εκτός όμως από τις μεγάλες χώρες της Δύσης, με προεξάρχουσες τις ΗΠΑ, υπάρχουν δυστυχώς και οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» της υπόθεσης, αυτοί που «κάνουν πλάτες» στο καθεστώς του Κιέβου χωρίς, ουσιαστικά, να έχουν κανένα κέρδος. Χώρες-«παρίες» του δυτικού ιμπεριαλισμού, όπως η Πολωνία, οι χώρες της Βαλτικής, η Ρουμανία και, εσχάτως, δυστυχώς και η Ελλάδα, προσφέρουν πολιτική κάλυψη σε μια εγκληματική ηγεσία που θα έπρεπε, υπό κανονικές συνθήκες, να αποτελεί την ντροπή της Ευρώπης. Η πρόσφατη επίσκεψη των Τσίπρα – Κοτζιά στο Κίεβο ήταν, δυστυχώς, ενταγμένη ακριβώς σε αυτό το κλίμα και απέδειξε για πολλοστή φορά ότι η εξωτερική (και όχι μόνο) πολιτική της χώρας μας είναι απολύτως εξαρτημένη από τον αμερικανο-ΝΑΤΟϊκό σχεδιασμό και εκπορεύεται από τα κέντρα εξουσίας των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον.

Μόνος δρόμος που απομένει στον πολύπαθο ουκρανικό λαό είναι να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και να αποκαταστήσει, με τους δικούς του όρους, τη δημοκρατία, την εθνική ανεξαρτησία και τη νομιμότητα στη χώρα του, να συμβάλει στην οικονομική αναγέννησή της, να αποκαταστήσει τους δεσμούς φιλίας εκατονταετιών που είχε με τη Ρωσία και τον ρωσικό λαό και να τιμωρήσει παραδειγματικά αλλά και μετά από δίκαιη δίκη, τους νεοναζί και νεοφιλελεύθερους πραξικοπηματίες για τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει σε βάρος της χώρας τους και του λαού της. Το πόσο γρήγορα και πόσο ρεαλιστικό είναι να συμβεί αυτό σε σύντομο, σχετικά, χρονικό διάστημα, είναι κάτι που μένει να αποδειχθεί από την εξέλιξη των γεγονότων…

Πηγή: iskra.gr



Βασίλης Μακρίδης: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη ιστολογίου