Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

Λογιστικό υπερπλεόνασμα -«Μαγική εικόνα» ο πρώτος μήνας εκτέλεσης του Προϋπολογισμού


Αν μείνει κανείς στο υπερπλεόνασμα των 706 εκατ. ευρώ, όπως καταγράφεται στα στοιχεία του ΓΛΚ για τον Ιανουάριο, θα μείνει με την εντύπωση ότι ο φετινός Προϋπολογισμός μπήκε με… φόρα.
Ωστόσο, μια προσεκτική ματιά στα επιμέρους στοιχεία, φανερώνει τη… μαγική εικόνα.
Ποιος είναι ο μόνιμος βραχνάς του υπουργείου Οικονομικών; Να πάνε καλά τα έσοδα. Συνέβη αυτό τον Ιανουάριο; Όχι, έστω οριακά, καθώς οι εισπράξεις από φόρους ήταν 65 εκατ. ευρώ λιγότερες από το στόχο και 112 εκατ. ευρώ μικρότερες από πέρσι. Αυτήν την εικόνα είχε υπόψιν του ο Διοικητής της ΑΑΔΕ, ζητώντας από τους εφόρους και τους τελώνες να σφίξουν τα λουριά.
Συνολικά, τα καθαρά έσοδα ήταν μικρότερα κατά 152 εκατ. ευρώ από το στόχο και 716 εκατ. ευρώ από πέρσι, δείχνοντας έτσι ότι η μάχη των φόρων θα είναι σκληρή και θα δοθεί μέρα με τη μέρα.
Και πώς προέκυψε το υπερπλεόνασμα; Με λογιστικό τρόπο, από το σκέλος των δαπανών, οι οποίες ανήλθαν στα 4,548 δισεκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 767 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου. Ωστόσο κι αυτό το νούμερο έχει… μυστικά, καθώς οφείλεται σε πιστώσεις υπό κατανομή ύψους 1,117 δις ευρώ, που τελικά δεν πληρώθηκαν. Σε αυτές περιλαμβάνεται πρόβλεψη για πληρωμές εφάπαξ χρηματικών ποσών του νόμου 4575/2018 (αναδρομικά), που δεν ολοκληρώθηκαν εντός του 2018 και οι οποίες στη στήλη της πραγματοποίησης εμφανίζονται στη γραμμή «Παροχές σε εργαζόμενους» (ύψους 321 εκατ. ευρώ).
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019

Τείχος αλληλεγγύης για να μην καταδικαστεί η πολύτεκνη καθαρίστρια


Ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων – «Έκανα ένα λάθος αλλά δεν μετανιώνω, ήθελα να μεγαλώσω τίμια τα παιδιά μου» τονίζει η πολύτεκνη καθαρίστρια.
***
Κάλεσμα δημιουργίας «τείχους αλληλεγγύης», για να μην καταδικαστεί ξανά ηπολύτεκνη καθαρίστρια, απευθύνει το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων.
Στην ανακοίνωση περιγράφεται η υπόθεσης της καθαρίστριας:
«Ακόμα μια καταδικαστική απόφαση, σε 8ετή κάθειρξη, της αστικής δικαιοσύνης των Ιωαννίνων αυτή τη φορά, σε εργαζόμενη μητέρα που το 2001 έχοντας 11 ανήλικα παιδιά παραποίησε κατά ένα χρόνο, το έτος κτήσης του απολυτηρίου δημοτικού για να λάβει μέρος σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για μια θέση βοηθητικού προσωπικού. Η εργαζόμενη είναι σήμερα μητέρα 13 παιδιών, 4 από τα οποία αυτή τη στιγμή είναι ανήλικα ενώ τα 8 από τα  9 ενήλικα είναι  άνεργα και εργάζεται από το 2003 στο ΠΓΝΙΠροφανώς η επιλογή να κάνει κάποιος μια παρατυπία δεν επικροτείται. Είναι παράλογο και άδικο όμως να καταδικάζεται για απάτη έναντι του Δημοσίου και κατάχρηση δημοσίου χρήματος μια γυναίκα που ρίσκαρε για μια δουλειά με τον πενιχρό μισθό του βοηθητικού προσωπικού, ώστε να ζήσει τα παιδιά της. Δεν είναι έγκλημα να εργάζεται κάποιος για να ζήσει και μάλιστα όταν αντιμετωπίζει ιδιαίτερες δυσκολίες. Δεν είναι έγκλημα ο αγώνας για επιβίωση ενός φτωχού ανθρώπου σε ένα σύστημα όπου νόμιμα και παράνομα κλέβονται δεκάδες δισεκατομμύρια, όπου νόμιμα και παράνομα, φυσικά πρόσωπα και επιχειρηματικοί όμιλοι πλουτίζουν σε βάρος του λαού. Όπου η αστική δικαιοσύνη έχει «ερμητικά κλειστά τα μάτια» μπροστά στην πραγματική κοινωνική αδικία, που καταδικάζει στη φτώχεια και στην ανέχεια χιλιάδες εργαζόμενους και συνταξιούχους, που αναζητούν απελπισμένα τρόπο να ζήσουν.
Αυτή η δίωξη, όπως και η δίωξη της καθαρίστριας στο Βόλο αθροίζονται από την κυβέρνηση των «κίτρινων γαντιών» στις δεκάδες διώξεις συνδικαλιστών, μαθητών και πρόσφατα αγροτών που παλεύουν για τα δικαιώματά τους και στην κατά 90% κήρυξη παράνομων των απεργιακών κινητοποιήσεων αποκαλύπτοντας το αποκρουστικό ταξικό πρόσωπο της αστικής δικαιοσύνης. Καλούμε τη Διοίκηση του ΠΓΝΙ να μην προβεί σε διοικητικά μέτρα εναντίον της εργαζόμενης. Έχει ακόμη «λερωμένα» τα χέρια της από την απόλυση 5 εργολαβικών καθαριστριών, οι οποίες αποκλείστηκαν από τον ΑΣΕΠ το 2017. Ήταν επιλογή της διοίκησης να συμπεριλάβει την κτήση του απολυτηρίου στα κριτήρια για θέσεις συμβασιούχων καθαριστριών και να τις απολύσει. Καλούμε τα σωματεία του νομού καθώς και τους συλλόγους πολυτέκνων να πάρουν θέση ώστε να δημιουργηθεί εκείνο το τείχος αλληλεγγύης που θα εμποδίσει την αστική Δικαιοσύνη να ξανακαταδικάσει στις 5 του Μάρτη  την συνάδελφο».
«Εκανα ένα λάθος αλλά δεν μετανιώνω, ήθελα να μεγαλώσω τίμια τα παιδιά μου»
Η πολύτεκνη καθαρίστρια  από την Πρέβεζα μίλησε στον news247 στους 88,6 και τόνισε, μεταξύ άλλων:
«Εκανα ένα λάθος, πλαστογράφησα το απολυτήριο του δημοτικού και πληρώνω αυτό το αδίκημα. Εκανα κακούργημα επειδή ήθελα να δουλέψω;
Οταν βγήκε η προκήρυξη, είχα 10 παιδιά και περίμενα το 11ο. Αυτό ήταν το αμάρτημα. Και να μην δικαστώ και να με αθωώσουν, αν χάσω τη δουλειά μου, κάτι πρέπει να κάνω. Εχω τέσσερα ανήλικα και εννοείται ότι πρέπει να τα μεγαλώσω.
Δεν πλαστογραφήσαμε για να γίνουμε γιατροί. Πληρώνουμε ένα λάθος που δεν είναι τόσο μεγάλο. Δεν ντρεπόμαστε για αυτό που κάναμε εγώ και η κυρία από το Βόλο. Ούτε το κράτος κλέψαμε. Ισα-ίσα δουλέψαμε γι’ αυτό και ακόμη δουλεύουμε για να βγάλουμε τα παιδιά μας αξιοπρεπώς στην κοινωνία.
Δεν ηθελα να βγουν οι κόρες μου στο δρόμο και τα αγόρια μου να γίνουν ναρκομανείς. Περνούσαμε ένα μαρτύριο με τον άντρα μου και τα παιδιά μου. Δεν ήξερε κανείς τίποτα. Είχα πρόβλημα υγείας και όμως ούτε καν με άκουσαν στο δικαστήριο. Δεν μετάνιωσα, ούτε μετανιώνω, αν χρειαζόταν θα το ξανάκανα, τα παιδιά μου μεγαλώνω, δεν κάνω κάτι άλλο. Και τα μεγαλώνω τίμια».




Διαβάστε Περισσότερα »

Κτηνοτρόφος με μπράβους ξυλοκόπησε 2 εργάτες που ήθελαν να πληρωθούν



O εικονιζόμενος Σαλμάν Ατζούμ και ο Σαίντ Αχμέντ δούλευαν στη Λάρισα σε κτηνοτροφική μονάδα. Μόνο που τα κτήνη δεν ήταν τα αγαθά ζώα που φέρουν την επωνυμία.

Κτήνη ήταν οι ρατσιστές ιδιοκτήτες που με τη βοήθεια φασιστοειδών μπράβων τους ξυλοκόπησαν, επειδή άκουσον- άκουσον, ζήτησαν τα δεδουλευμένα τους.

" Θα σας δώσουμε να φάτε χοιρινό με το ζόρι” φροντίζοντας για τη σωστή διατροφή τους😬συνοδεία ξυλοδαρμού.

Το αποτέλεσμα της φωτογραφίας του Σαλμάν συνοδεύτηκε με εκφοβισμούς καλέσματος της Χρυσής Αυγής (τρίτου κόμματος των δημοσκοπήσεων!) και των μπάτσων.

Ίσως οι Λαρισαίοι μπάτσοι να μην προσέτρεξαν αντιμετωπίζοντας αντίστοιχο "περιστατικό" με εκείνο των συναδέλφων τους στο Α.Τ. Ομόνοιας.

Στα αστυνομικά τμήματα ξυλοκοπούν και κάποια "περιστατικά" όπως ο Νιγηριανός Εbuka πεθαίνουν από "παθολογικά" αίτια.

Οι άνθρωποι ως περιστατικά και η "αριστερά" ως εξουσία!


Διαβάστε Περισσότερα »

Στην αιώνια δίνη του αποικιοκρατισμού η Λατινική Αμερική


Ο δρόμος για την ανεξαρτησία, σε ό,τι αφορά τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, θα συνεχιστεί αν συνδυαστεί με γενικότερους και βαθύτερους κοινωνικο-οικονομικούς και πολιτικούς μετασχηματισμούς που θα αφαιρούν από τις εγχώριες, στενά συνδεδεμένες με τις ΗΠΑ, ολιγαρχίες την οικονομική και πολιτική εξουσία υπερασπίζοντας ταυτόχρονα την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Από τον “αιώνα” του σκληρού αποικιοκρατισμού της Μεγάλης Βρετανίας, στον “αιώνα” της πολιτικής ιδιωτικοποίησης των κερδών και κοινωνικοποίησης των ζημιών της κυριαρχικής φιλοσοφίας των ΗΠΑ. Μήπως η Λατινική Αμερική είναι ιστορικά καταδικασμένη να βρίσκεται πάντοτε στη σκιά κάποιας μεγάλης δύναμης;

Από το 1824 έως και σήμερα η Λ. Αμερική βρίσκεται υπό το άγρυπνο βλέμμα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των προοπτικών δημιουργίας νέων ψευτό-κρίσεων τόσο οικονομικών όσο και κοινωνικών. Η ακατάπαυστη ροή εξαγωγικών πρώτων υλών και αγροτικών προϊόντων από τις εγχώριες “ανεξάρτητες” οικονομίες της Λ. Αμερικής προς την Δύση, και η μετέπειτα επιστροφή τους με την μορφή βιομηχανικών προϊόντων σε άλλο κόστος (πιο ακριβά) διαμόρφωσαν μια ετεροβαρή σχέση-εξάρτηση τόσο από την κυρίαρχη (τότε) Βρετανία όσο και από τις άλλες χώρες της αναπτυγμένης Δύσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι περίπου το 80-90% των εξαγωγών των χωρών της Λ. Αμερικής αφορούσαν αγροτικά προϊόντα και πρώτες ύλες. Ενδεικτικά τη διετία 1929-1930 ο δείκτης αυτός για τη Βολιβία ανερχόταν στο 98,8%, και για τη Βραζιλία στο 98%. Εκτός όμως από την οικονομική διείσδυση και εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Λ. Αμερικής που κατείχε-χει το μεγαλύτερο μέρος της παρεμβατικότητας, σημειώθηκαν όπως είναι φυσικό, και πολιτικο-στρατιωτικές επεμβάσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η βίαια παρέμβαση κυρίως της Γαλλίας το 1862 στο Μεξικό υποστηριζόμενη από την Μ. Βρετανία και την Ισπανία με σκοπό την εκμετάλλευση του ασημιού ώστε η Λ. Αμερική να έχει πρόσβαση στις αγορές.

Η σφοδρότητα των πολεμικών συρράξεων συνοδεύονταν κατά καιρούς και από ναυτικούς αποκλεισμούς κάποιων χωρών από τον βρετανικό συνήθως στόλο προκειμένου να εξαναγκαστούν τα κράτη της Λ. Αμερικής να υποκύψουν στις αξιώσεις των μεγάλων δυνάμεων. Ο “αιώνας” της εμπλοκής της Γηραιάς Ηπείρου κατά βάση, στα εσωτερικά των χωρών της Λ. Αμερικής “μεταλαμπάδευσε” όλα τα απαραίτητα ιμπεριαλιστικά εφόδια της ελεύθερης αγοράς στις ΗΠΑ. Η θέση των τελευταίων στην “υποήπειρο” της Λ. Αμερικής ενισχύθηκε αποφασιστικά μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο και τελεσίδικα μετά το Β΄ Παγκόσμιο όταν η Βρετανία απώλεσε πλέον καθαρά την πρωταγωνιστική θέση της στην παγκόσμια οικονομία και πολιτική. Τα πρώτα βήματα των ΗΠΑ να ελέγξουν την Λ. Αμερική είχαν ως αφετηρία την Κούβα, όταν μέσα από μια τροπολογία στο Σύνταγμά της οι ΗΠΑ είχαν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν στα εσωτερικά το Κουβανικού κράτους όποτε θεωρούσαν ότι ετίθεντο σε κίνδυνο τα συμφέροντά τους. Μια εικονική σπίθα ήταν αρκετή για να ανάψει μια φλόγα που θα οδηγούσε σε οδυνηρές επιπτώσεις για τον κουβανικό λαό. Αναλόγως, οι ΗΠΑ αξιοποιώντας διάφορα προσχήματα παρενέβησαν στρατιωτικά για να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους και σε άλλες χώρες.
  • Αϊτή (1916)
  • -και ο Αγ. Δομήνικος το (1924) μετατράπηκαν ουσιαστικά σε αποικίες.
  • -Το 1903 ένα ολόκληρο κράτος δημιουργήθηκε για να εξυπηρετήσει τα γεωοικονομικά και γεωπολιτικά σχέδια των ΗΠΑ. Με προτροπή των τελευταίων δημιουργήθηκε ο Παναμάς ο οποίος αποσχίστηκε από την Κολομβία. Ο λόγος ήταν φυσικά η διάνοιξη και ο έλεγχος της ομώνυμης διώρυγας. Τα συμφέροντα των ΗΠΑ επέβαλλαν μια ολοκληρωτική επιβολή και έλεγχο στην περιοχή.
  • -Αντίστοιχα το Πουέρτο Ρίκο παραμένει μέχρι σήμερα, παρά την αντίθεση του πληθυσμού του, αποικιοκρατούμενο τμήμα των ΗΠΑ.
Λάμψεις αντίστασης και επαναστατικότητας στον ουρανό της Λ. Αμερικής άρχισαν να αχνοφαίνονται κυρίως τo 1959 όταν στην Κούβα μέσω των «μπαρμπούδος» ο Φιντέλ Κάστρο και ο Τσε Γκεβάρα, με την υποστήριξη χιλιάδων αγροτών, εργατών αλλά και νεολαίας θριάμβευσαν στην Αβάνα ανατρέποντας τον δικτάτορα Μπατίστα. Ένα από τα πρώτα μέτρα που πάρθηκαν ήταν η εθνικοποίηση των μεγάλων αγροτικών εκτάσεων και των αμερικανικών επιχειρήσεων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που για πολλά χρόνια διαφέντευαν τις τύχες του νησιού, αντέδρασαν άμεσα και ξεκίνησαν την προσπάθεια υπονόμευσης του νέου καθεστώτος, τόσο με την αποτυχημένη «Επιχείρηση του Κόλπου των Χοίρων» όσο και μέσω της διακοπής των διπλωματικών σχέσεων με την Κούβα.

Πιο πρόσφατα (1999) ο λαός της Βολιβίας, ήταν ο νικητής στην αναμέτρηση με μια από τις πιο ισχυρές πολυεθνικές εταιρείες στον κόσμο, σε αυτό που έμεινε γνωστό ως «Η εξέγερση για το νερό της Cochabamba». Η προσπάθεια του αμερικανικού πολυεθνικού κολοσσού στον τομέα της μηχανικής, Bechtel, να ιδιωτικοποιήσει ολόκληρο το σύστημα ύδρευσης της περιοχής απέτυχε θεαματικά όταν οι άνθρωποι της Cochabamba ανάγκασαν μέσω του ασφυκτικού κλοιού και των έντονων πιέσεων που άσκησαν (συνεχείς κινητοποιήσεις και μάχες στους δρόμους με τις δυνάμεις καταστολής) να ακυρώσουν την “επένδυση” πάνω σε μια από τις πιο βασικές ανθρώπινες ανάγκες στον πλανήτη. Οι συνδετικοί κρίκοι που προέκυψαν μεταξύ των ριζοσπαστικών κυβερνήσεων της Βενεζουέλας, της Βολιβίας, της Κούβας, και στην συνέχεια και άλλων έχτισαν μια εναλλακτική “οικονομική προστατευτική ζώνη” απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς γνωστή ως ΑLΒΑ. Οι τομείς συνεργασίας των κρατών μελών δίνει βάρος όχι στην απελευθέρωση των αγορών και στον περιορισμό της κυριαρχίας των κρατών αλλά στην ανάπτυξη οικονομικών σχέσεων αλληλεγγύης με σεβασμό στην εθνική κυριαρχία και με έμφαση στις κρατικές επιχειρήσεις, στη διατροφική ασφάλεια των λαών, στην ανάπτυξη υποδομών για την παιδεία και την υγεία. Είναι χαρακτηριστικό ότι βάσει των συμφωνιών παρέχεται πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα στην Κούβα σε τιμές κατώτερες των διεθνών.

Στο σύγχρονο σήμερα η Λ. Αμερική βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη μέσω μιας διαφοροποιημένης εμπλοκής των ΗΠΑ, αυτή την φορά μέσω 1) ενός κεκαλυμμένου με ένα ακροδεξιό ρατσιστικό προσωπείο πολιτικού ελέγχου (βλ. Μπολσονάρο-Βραζιλία, Γκουαϊδο-Βενεζουέλα) αλλά και μέσω 2) των μηχανισμών “οικονομικής υποστήριξης” (ΔΝΤ, Αργεντινή). Αργεντινή, Βραζιλία και Βενεζουέλα βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα Τραμπ και των λοιπών μισαλλόδοξων κυβερνητικών. Στην Αργεντινή το ΔΝΤ βρίσκεται για δεύτερη φορά προ των πυλών, μιας και το κεϊνσιανό πρόγραμμα διαχείρισης της κρίσης από μεριάς Κίρχνερ μπορεί αρχικά να απέδωσε καρπούς (μονομερή στάση πληρωμών, δραστική διαγραφή του χρέους σε ιδιώτες και ΔΝΤ) μέσω της ευνοϊκής διεθνής συγκυρίας, αλλά τελμάτωσε πρόωρα. Η μεταβολή της διεθνούς συγκυρίας εξαιτίας της παγκόσμιας κρίσης το 2008, και η καπιταλιστική τάξη απαιτούσαν στροφή και πάλι στην «απελευθέρωση των αγορών», δηλαδή στο νεοφιλελευθερισμό. Παρατηρούμε δηλαδή πως όταν ο κευνσιανισμός δεν δύναται να αποδώσει τα μέγιστα στην υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και κερδών (βαθιά ύφεση και κρίση) ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός έρχεται να συμπληρώσει το οικονομικό παζλ. Ο θάνατος προδιαγεγραμμένος με τη νέα εισβολή του ΔΝΤ και την βαθιά κρίση που βιώνει η Αργεντινή. Ο βασικός μισθός δεν επαρκεί ούτε για το 1/3 του κόστους ζωής για βασικά αγαθά και υπηρεσίες, ενώ ψηφίστηκε και η άρση περιορισμών στην επιχειρηματική εκμετάλλευση των πόρων της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των τομέων των ακινήτων και της γεωργικής γης.

Πρόσφατα το ΔΝΤ σε έκθεση που δημοσίευσε αναφέρει πως βασική αιτία της συρρίκνωσης της ευρύτερης περιοχής της Λ. Αμερικής είναι η Κίνα, που αποτελεί τον κύριο επενδυτή και εμπορικό εταίρο της περιοχής. Πολλές χώρες της περιοχής χρηματοδοτούν την κοινωνική τους πολιτική με έσοδα από τις εξαγωγές τροφίμων και πρώτων υλών προς την πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου. Σε μια άλλη χώρα της Λ. Αμερικής, την Βενεζουέλα, βαδίζουμε προς μια νέα μεγάλη ταξική σύγκρουση. Το «πρελούδιο πραξικοπήματος» εξελίσσεται με εξοργιστικά ξεδιάντροπες μεθόδους, που δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα. Με μπροστάρη τον Τραμπ, (ακρο) δεξιές λατινοαμερικάνικες κυβερνήσεις, δυτικές κυβερνήσεις και το Ευρωκοινοβούλιο, σπεύδουν να «αναγνωρίσουν» τον αυτοανακηρυγμένο «πρόεδρο» Γκουαϊδό, με την Ουάσινγκτον να δηλώνει ότι θα παγώσει περιουσιακά στοιχεία της Βενεζουέλας για να τα διαθέσει στην «κυβέρνησή» του.

Η θηλιά τόσο γύρω από τον λαιμό του Μαδούρο όσο και ευρύτερα στην Βενεζουέλα φαίνεται να σφίγγει σε μεγάλο βαθμό και αυτό γιατί πέρα από την αναγνώριση μιας «παράλληλης κυβέρνησης», επιχειρείται να προστεθεί στο «μαστίγιο» των κυρώσεων κι ένα εκβιαστικό «καρότο» αυτό του εμπάργκο και του αποκλεισμού πόρων στην κυβέρνηση Μαδούρο. Ο τελευταίος βρίσκεται αποκλεισμένος γύρω από ένα επικίνδυνο σκηνικό μιας και 1) οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν αποσυρθεί και συνεχίζουν να απαγκιστρώνονται από τη Μέση Ανατολή, 2) ο κολομβιανός στρατός δεν έχει πλέον να φοβάται τα «μετόπισθεν» μετά την συμφωνία ειρήνης με τις FARC, 3) ότι τη Βραζιλία κυβερνά ο «Τραμπ του Τροπικού» Ζαΐρ Μπολσονάρο, 4) κι ότι ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα ορίστηκε ο Έλιοτ Άμπραμς, με πλούσια προϋπηρεσία σε Νικαράγουα και Ελ Σαλβαδόρ τη δεκαετία του ’80, δηλαδή την εποχή των εμφυλίων, και των ταγμάτων θανάτου.

Ο Μπολσονάρο ήταν απλά μια προειδοποίηση σε μια Βραζιλία που το PT συνεργάζονταν αρμονικά επί 12 χρόνια με την αστική τάξη. Το φαινόμενο της ρεβανσιστικής παλινόρθωσης θα πλήξει σε μεγάλο βαθμό κατακτήσεις και θεσμούς στην Βενεζουέλα που αποτελεί ένα από τα τελευταία “κάστρα” απειλής της αστικής τάξης αν ο Γκουαϊδο βρεθεί στην θέση του προέδρου. Η στάση του στρατού αποτελεί το σημείο καμπής για το που θα γύρει η πλάστιγγα, και που διεκδικούν και οι δύο πλευρές. Παρότι η στρατιωτική ηγεσία στηρίζει τον Μαδούρο κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα υπάρξει μια μεταστροφή που θα γυρίσει μπούμερανγκ στον τελευταίο. Ελάχιστοι θα διαφωνήσουν πως αυτή ξέφρενη κατάσταση στην Βενεζουέλα χρεώνεται σε ένα βαθμό και στον Μαδούρο που ακολούθησε μια πορεία αυτοοχύρωσης και συνεργασίας με τους καπιταλιστές, αφήνοντας ένα μεγάλο κενό που εκμεταλλεύεται συνεχώς η Δεξιά και ο ιμπεριαλισμός.

Ο δρόμος για την ανεξαρτησία, σε ό,τι αφορά τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, θα συνεχιστεί αν συνδυαστεί με γενικότερους και βαθύτερους κοινωνικο-οικονομικούς και πολιτικούς μετασχηματισμούς που θα αφαιρούν από τις εγχώριες, στενά συνδεδεμένες με τις ΗΠΑ, ολιγαρχίες την οικονομική και πολιτική εξουσία υπερασπίζοντας ταυτόχρονα την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.


Διαβάστε Περισσότερα »

Μαθήματα αμερικανικής ιστορίας made in State Department προωθεί το Υπουργείο Παιδείας του Σύριζα


To ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών καταγγέλλει πρόγραμμα αποστολής μαθητών στις ΗΠΑ για ένα χρόνο, με στόχο να μάθουν “τους ανθρώπους και την κουλτούρα” της χώρας, σε μια προφανή απόπειρα ξεπλύματος των ιμπεριαλιστικών εγκλημάτων και προσεταιρισμού των νέων στις “αξίες” της ανισότητας και των πολεμικών επεμβάσεων.

Από τους διακηρυγμένους στόχους της αμερικανικής πολιτικής στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες, “ευαίσθητες” περιοχές, είναι η “άμβλυνση των αντιαμερικανικών αισθημάτων” μέσω της εκπαίδευσης. Και ποιος θα μπορούσε να υλοποιήσει καλύτερα αυτούς τους σχεδιασμούς, αν όχι η κυβέρνηση Σύριζα, που κατόρθωσε να γίνει η πιο φιλαμερικανική κυβέρνηση μετά τη χούντα και να μετατρέψει την Ελλάδα στο χρησιμότερο νατοϊκό μεντεσέ. Όχημα υλοποίησης αυτών των στόχων είναι του υπουργείο παιδείας, που προωθεί το χρηματοδοτούμενο απευθείας από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πρόγραμμα “FLEX”, ένα διαγωνισμό του οποίου οι νικητές θα μένουν σε ανάδοχη οικογένεια των ΗΠΑ, φοιτώντας σε σχολείο της χώρας. Την έντονη αντίδρασή της στα κυοφορούμενα αυτά σχέδια εξέφρασε η γραμματεία εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ, καλώντας κάθε συνάδελφο παιδαγωγό να ορθώσει το ανάστημά του σε αυτή την απόπειρα ενστάλαξης ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας στη νέα γενιά. Ακολουθεί η ανακοίνωση:
Δεν διστάζει σε τίποτα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να μετατρέψει στα μάτια της νέας γενιάς τα αμερικάνικα γεράκια του πολέμου σε «περιστέρια της ειρήνης και της δημοκρατίας». Ακολουθώντας τη flexible “αντιμπεριαλιστική” πολιτική της που γεμίζει την Ελλάδα με βάσεις του ΝΑΤΟ ακόμα και για πυρηνικά όπλα, το Υπουργείο Παιδείας προωθεί στα σχολεία το πρόγραμμα FLEX που «χρηματοδοτείται αποκλειστικά από την κυβέρνηση των Η.Π.Α, υπό τη διαχείριση του Γραφείου Εκπαιδευτικών και Πολιτιστικών Υποθέσεων (ECA) του Υπουργείου Εξωτερικών (US Department of State) των Η.Π.Α.»
Το πρόγραμμα προσφέρει υποτροφίες σε μαθητές που επιλέγονται μέσω διαγωνισμού, για να μείνουν ένα χρόνο στις Η.Π.Α, σε οικογένεια υποδοχής και να φοιτήσουν σε σχολείο εκεί.
Το Υπουργείο φαίνεται ότι διάβασε με μεγάλη προσοχή την έκθεση του State Department για την Ελλάδα και την προτροπή προς την κυβέρνηση να επιχειρήσει και “μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα να αμβλύνει τα αισθήματα αντιαμερικανισμού που υπάρχουν στην ελληνική κοινωνία”
Η σχετική ανακοίνωση που προωθείται στα σχολεία αναφέρει ότι το πρόγραμμα FLEX δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να μάθουν για τους ανθρώπους και την κουλτούρα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Καθόλου τυχαία αναφέρεται η Μέση Ανατολή, η Αφρική, η Ασία ως περιοχές που υλοποιείται το πρόγραμμα..
Γνωρίζαμε ότι έχουν μεγάλη αγωνία «οι αριστεροί κυβερνώντες» να πάρουν το βραβείο του καλού μεντεσέ στα Βαλκάνια, αλλά αυτή τη φορά φαίνεται ότι δεν έχει μείνει στάλα τσίπα…
Aναρωτιόμαστε ποια κουλτούρα και ποιες αξίες θέλει να μεταλαμπαδεύσει το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ στους μαθητές μας;
Θα τους μάθει για την ιστορία του αντιπολεμικού κινήματος των ΗΠΑ;
Θα τους μάθει για τους αγώνες εξίσωσης των δικαιωμάτων λευκών και μαύρων;
Ή μήπως θα τους μάθει τις «διαβολικά καλές» αξίες της Αμερικάνικης άρχουσας τάξης για την  επιβολή της ισχύος δια πυρός και σιδήρου σε όλο τον πλανήτη; : Φτιάχνω βάσεις, στέλνω στρατεύματα, βομβαρδίζω και αυτά τα ονομάζω ανθρωπιστικές επεμβάσεις, αγώνας για τη δημοκρατίας και στα διδάσκω κιόλας σαν αμερικάνικες αξίες…
Αυτές τις «αξίες» θέλει η κυβέρνηση να μεταλαμπαδεύσει σε μαθητές 15 και 16 χρόνων προκειμένου να ξεπλύνει τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό αντιμετωπίζοντας τους εκπαιδευτικούς ως ιθαγενείς που τρώνε κουτόχορτο. Έλεος πια!  Γνωρίζουμε καλά τις αξίες ενός συστήματος που έχει μετατρέψει ακόμα και τα σχολεία κυριολεκτικά σε εμπόλεμη ζώνη, που είναι εξπέρ στον εμπαιγμό και στην χυδαία προπαγάνδα. Στα μάτια των μαθητών μας βλέπουμε τα παιδιά όλου του κόσμου:
Τα βομβαρδισμένα σχολεία, νοσοκομεία και σπίτια στην Συρία, στην Γιουγκοσλαβία, στο Ιρακ, τα πνιγμένα προσφυγόπουλα, τις αλλαγές συνόρων και τις νέες εντάσεις στα Βαλκάνια …
Ας ψάξουν άλλου για συνενόχους στο έγκλημα που και ο ελληνικός λαός έχει βιώσει με την δικτατορία του 1967, την Κύπρο, τις γκρίζες ζώνες του Αιγαίου και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό…
Τα σωματεία και η εκπαιδευτική κοινότητα πρέπει να καταδικάσουν αυτά τα προγράμματα. Οι εκπαιδευτικοί είμαστε παιδαγωγοί και έχουμε ευθύνη για τη νέα γενιά. Κανένας εκπαιδευτικός δεν μπορεί  να μένει αδιάφορος, δεν μπορεί να συναινέσει στην διαπαιδαγώγηση των μαθητών μας με τις πιο αντιδραστικές και μαύρες αξίες made inUSA!!

Διαβάστε Περισσότερα »

Πέθανε ο «φούρναρης της Κω» Διονύσης Αρβανιτάκης


«Ευρώπη είναι ο φούρναρης στην Κω που δίνει ψωμί σε πεινασμένες και ταλαιπωρημένες ψυχές» είχε πει σε ομιλία του ο πρόεδρος της Κομισιόν στην Ευρωβουλή ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

Ο Διονύσης Αρβανιτάκης, γνωστός ως «φούρναρης της Κω» τιμήθηκε με το βραβείο της Κοινωνίας των Πολιτών 2016 από την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή. Σήμερα το πρωί άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 77 ετών, βυθίζοντας στην θλίψη την κοινωνία της Κω

Για τη βράβευση του ο Διονύσης Αρβανιτάκης είπε στους δημοσιογράφους: «Ο πατέρας μου ήταν αγρότης και ήμασταν οκτώ αδέλφια. Πήγα στην Αυστραλία, όταν ήμουν δεκαπέντε ετών επειδή η οικογένειά μου δεν είχε να φάει. Ήμουν σε μια βάρκα για σαράντα μέρες. Όταν έφτασα εκεί, δεν μπορούσα να βρω δουλειά, δεν μπορούσα να μιλήσω αγγλικά, και ήμουν αναγκασμένος να κοιμάμαι στον δρόμο. Ξέρω πώς είναι να κοιμάσαι στον δρόμο. Έτσι, καθημερινά οδηγώ το φορτηγό μου στο λιμάνι και μοιράζω ψωμί στους πρόσφυγες. Ο γιος μου είναι ο επιχειρηματικός εταίρος μου. Μου λέει: Μπαμπά, σε παρακαλώ. Είναι καλό να βοηθάμε, αλλά όχι κάθε μέρα. Αλλά εξακολουθώ να πηγαίνω κάθε μέρα, γιατί ξέρω πώς είναι να μην έχεις τίποτα».

Η κηδεία του θα γίνει αύριο Δευτέρα (και ώρα 14.00) στον Ι.Ν. Αγ. Αθανασίου στο Πλατάνι.

Ο εκπρόσωπος της Κομισιόν:

«Καλό ταξίδι Διονύση Αρβανιτάκη, παντοτινό σύμβολο μιας ευρωπαϊκής Ελλάδας που νοιάζεται τους αδύναμους», έγραψε σε ανάρτησή του στο twitter ο εκπρόσωπος της Κομισιόν Μαργαρίτης Σχοινάς για την απώλεια του φούρναρη της Κω. Στην ίδια ανάρτησή του ο κ. Σχοινάς υπενθυμίζει και τη δήλωση που είχε κάνει ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ: «Ευρώπη είναι ο φούρναρης της Κω που μοιράζει το ψωμί του στους πρόσφυγες και στις πεινασμένες ψυχές».

Πηγή: dimokratiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Περιφέρεια Πελοποννήσου: Συγκροτήθηκε η παράταξη "Αγωνιστική Συνεργασία Πελοποννήσου"



Συγκροτήθηκε σήμερα με μια μαζικοτατη και δυναμική συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο Τρίπολης η Περιφερειακή μας Παράταξη " Αγωνιστική Συνεργασία Πελοποννήσου μετά το κάλεσμα που είχαν απευθύνει οι Σαραντος Αλεξανδρης Θανασης Πετρακος και Σταυρός Χρυσαδακος. " .

Εξελέγη το Συλλογικό όργανο της Παράταξης ,η Γραμματεία της . Αποφασίστηκε το πρόγραμμα των ενεργειών και το πολιτικό- αυτοδιοικητικό πλαίσιό της παράταξης. 

Απευθύνουμε ανοιχτό κάλεσμα σε αγωνιστές και συλλογικότητες για συμπαράταξη. 

Μετά τις επαφές που θα γίνουν με άλλες συλλογικότητες ,την Τρίτη 26 Φεβρουάριου θα ανακοινωθεί το όνομα του Υποψηφίου Περιφερειάρχη και οι πρώτοι υποψήφιοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι.

 Προχωράμε δυνατά για τις Περιφερειακές εκλογές στη Πελοπόννησο.

Διαβάστε Περισσότερα »

Να γίνουν οι άνθρωποι νούμερα, με ψευδείς προφάσεις σε δικαιώματα;


Σε «ισότιμη βάση» επιδιώκουν να βάλουν τα γαλλικά σχολεία τις παραδοσιακές οικογένειες με εκείνες που αποτελούνται από γονείς του ίδιου φύλου, σχεδιάζπντας να εφαρμόσουν νέα χρήση της γλώσσας στα διάφορα έγγραφα. Εντούτοις, η ιδέα βρίσκει αντιδράσεις.

Να αντικαταστήσουν τις λέξεις «μητέρα» και «πατέρας» με τις λέξεις «γονέας 1» και «γονέας 2» καλούνται τα σχολεία στη Γαλλία, μετά από σχετική νομοθεσία που ψηφίστηκε νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδίδει η Daily Telegraph. 

Ως απότοκο «κοινωνικής ισότητας» χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη τροπολογία η βουλευτής του κόμματος του Εμανουέλ Μακρόν, Βαλερί Πετί, παραπέμποντας στις οικογένειες που βρίσκονται αντιμέτωπες με τα κενά του νόμου και τα «αναχρονιστικά κοινωνικά μοντέλα οικογένειας».

Στηρίζουμε την θέληση ομόφυλων ζευγαριών να γίνουν γονείς, αλλά η λύση δεν είναι να μετατρέψουμε ανθρώπους σε "αριθμούς". Μία πρακτική που θυμίζει περισσότερο ναζί και στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Οι λέξεις "μητέρα", "πατέρας" είναι λέξεις φορτισμένες συναισθηματικά για κάθε παιδί (όχι για όλα, και μιλάμε για τις περιπτώσεις κακών γονέων). Δεν είναι οι συγκεκριμένες λέξεις που γεννάνε τον ρατσισμό, αλλά τα "στερεότυπα" και η ανοχή στην ανάπτυξη του ρατσισμού και του φασισμού, από την οργανωμένη Πολιτεία στις μέρες μας,  που οδηγούν σε άθλιες συμπεριφορές κατά των ομοφυλόφιλων και των επιλογών τους.

Στο κάτω-κάτω ποιος θα απαγόρευε σε ένα ομόφυλο ζευγάρι, και τα δύο μέρη να αυτο-αποκαλούνται "μητέρες" ή "πατέρες";; Κανείς απαντάμε!

Διαβάστε Περισσότερα »

Μύλος στον ΣΥΡΙΖΑ. Και οι "53" εναντίον της υπουργοποίησης των 2 πασόκων


Οι επιλογές του Αλέξη Τσίπρα και η ένταξη στην κυβέρνηση δυο «παπανδρεϊκών» έχει προκαλέσει γκρίνιες στον ΣΥΡΙΖΑ. Και όπως φαίνεται, ανάμεσα σε εκείνους που αντιδρούν είναι και η λεγόμενη ομάδα των "53".

Σε αυτό το κλίμα έρχεται και ένα κείμενο που αναρτήθηκε στο commonality.gr, μια σελίδα όπου «ανεβαίνουν» οι απόψεις των «53+». Το κείμενο αυτό έγραψε ο Παύλος Κλαυδιανός στην «Εποχή».
«Η υπουργοποίηση δύο κεντρικών στελεχών τού ΠΑΣΟΚ δημιουργεί σειρά ερωτημάτων, καθώς έως λίγους μήνες πριν είχαν υπεύθυνες θέσεις στο ΚΙΝΑΛ και δεν μοιάζει με όλες τις προηγούμενες, κατ΄ αρχάς ως προς αυτό. Ως ενεργά στελέχη με τοποθετήσεις τους εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, δίνουν τώρα μοναδική τροφή στον αντικυβερνητικό Τύπο για το αγαπημένο του έργο φθοράς της κυβέρνησης», αναφέρει.
Και συμπληρώνει: «Σε μια στιγμή που δημιουργείται θετικό ρεύμα προσέγγισης του ΣΥΡΙΖΑ στον ανένταχτο κόσμο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς, το οποίο η αντιπολίτευση προσπαθεί να ανακόψει δια της διαβολής ότι «το δέλεαρ είναι οι υπουργικές θέσεις», είναι το λιγότερο λάθος να επιλέγονται δύο στελέχη εκ του ΚΙΝΑΛ και να δίνουν έδαφος στην υπονόμευση».
«Η όλη εργασία της πραγματοποίησης συμμαχιών και προσέγγισης της Κεντροαριστεράς (…) θα ήταν σωστό να σχεδιάζεται και παρακολουθείται από υπεύθυνη ομάδα στον ΣΥΡΙΖΑ και όχι να γίνεται ευκαιριακά και αποσπασματικά», σημειώνει ο αρθρογράφος, τονίζοντας πως «αυτό είναι δουλειά του κόμματος και όχι της κυβέρνησης».

Το κείμενο από την Εποχή που ανέβηκε στο commonality.gr

Η αίσθηση που είχε διαμορφωθεί έως την Παρασκευή το πρωί σχετικά με τον επικείμενο μικρό ανασχηματισμό, ήταν ότι, ως συμπληρωματικός, θα είναι ρουτίνας, με εύλογες κινήσεις-τοποθετήσεις. Γι’ αυτό και πέρασε αρκετός χρόνος απ’ όταν προέκυψε η ανάγκη να συμπληρωθούν – ή και να μην πληρωθούν, λίγη φειδώ σε υπουργικές θέσεις δεν θα έβλαπτε– οι κενές θέσεις. Όμως, τελικά, δεν ήταν καθόλου έτσι. Ο ανασχηματισμός έχει πίσω του ολόκληρο σκεπτικό και στόχους, που εμπλέκονται με μια συζήτηση που έχει ανοίξει στον ΣΥΡΙΖΑ για τις συμμαχίες του και τον τρόπο υλοποίησής τους.
Η υπουργοποίηση δύο κεντρικών στελεχών τού ΠΑΣΟΚ δημιουργεί σειρά ερωτημάτων, καθώς έως λίγους μήνες πριν είχαν υπεύθυνες θέσεις στο ΚΙΝΑΛ και δεν μοιάζει με όλες τις προηγούμενες, κατ΄ αρχάς ως προς αυτό. Ως ενεργά στελέχη με τοποθετήσεις τους εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, δίνουν τώρα μοναδική τροφή στον αντικυβερνητικό Τύπο για το αγαπημένο του έργο φθοράς της κυβέρνησης. Σε μια στιγμή που δημιουργείται θετικό ρεύμα προσέγγισης του ΣΥΡΙΖΑ στον ανένταχτο κόσμο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς, το οποίο η αντιπολίτευση προσπαθεί να ανακόψει δια της διαβολής ότι «το δέλεαρ είναι οι υπουργικές θέσεις», είναι το λιγότερο λάθος να επιλέγονται δύο στελέχη εκ του ΚΙΝΑΛ και να δίνουν έδαφος στην υπονόμευση.
Δύο διαφορετικές προσεγγίσεις
Αλλά το ουσιαστικό ζήτημα που προκύπτει, για το οποίο ως φαίνεται υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, είναι πώς θα συνεχισθεί η προσέγγιση με την κόσμο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς: Θα συνεχιστεί το μοντέλο του Μεγάρου Μουσικής, δηλαδή του διαλόγου με ευρεία συμμετοχή για συγκεκριμένα θέματα ή θα επιδιωχθεί προσέγγιση μέσω αξιοποίησης στελεχών σε υπουργικές και άλλες θέσεις; Είναι ένας τρόπος που δεν προσιδιάζει σε μια συγκεκριμένη αντίληψη και πρακτική για τις συμμαχίες στη βάση προγραμματικών συμφωνιών, ακόμα και με πρόσωπα. Ο οποίος επιπλέον, ενδεχομένως, απογοητεύει, δεν ενθαρρύνει.
Με την ευκαιρία, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η όλη εργασία της πραγματοποίησης συμμαχιών και προσέγγισης της Κεντροαριστεράς, καθώς είναι πολύ απαιτητική και χρειάζεται λεπτούς χειρισμούς, θα ήταν σωστό να σχεδιάζεται και παρακολουθείται από υπεύθυνη ομάδα στον ΣΥΡΙΖΑ και όχι να γίνεται ευκαιριακά και αποσπασματικά. Και, κυρίως , ότι αυτό είναι δουλειά του κόμματος και όχι της κυβέρνησης, ακόμα και όταν αξιοποιείται η εμπειρία και η γνώση της.
Με το βλέμμα και στην αριστερά
Υπάρχει, όμως, κι ένα ακόμα ζήτημα. Το κύρος του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησής του, υποδεικνύει ότι δεν πρέπει το ενδιαφέρον να είναι μονοσήμαντο προς την Κεντροαριστερά. Υπάρχει και η Αριστερά, την οποία μπορεί να τη συναντήσει κανείς με πολλές μορφές – διανοούμενοι, καλλιτέχνες, ακτιβιστές, συνδικαλιστές, ανένταχτοι αριστεροί και αριστερές… Υπάρχει πολιτική και γι΄ αυτή την πλευρά; Υπάρχει σχέδιο προσέγγισης με όλο αυτό το δυναμικό; Το βέβαιο είναι ότι υπάρχει καθυστέρηση εδώ.
Ο ανασχηματισμός σε μια κυβέρνηση είναι ευθύνη του πρωθυπουργού. Είναι αλήθεια αυτό, όπως είναι και το ότι ένας ανασχηματισμός γίνεται μέσα σ΄ ένα πλαίσιο και εξυπηρετεί στόχους, οι οποίοι είναι συλλογικά ορισμένοι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό ίσχυε ακόμα περισσότερο, διότι τα πρόσωπα που επιλέχτηκαν σηματοδοτούσαν σειρά πραγμάτων που χρειάζονταν συζήτηση. Στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας, την παραμονή του ανασχηματισμού, ήταν δυνατόν να γίνει αυτό.
Παύλος Κλαυδιανός
Πηγή: Η Εποχή»

Διαβάστε Περισσότερα »

ΣΥΡΙΖΑ: Επίθεση των προερχομένων απο ΠΑΣΟΚ 1ης γενιάς, σε αυτούς της 2ης. Τι δήλωσε ο Κουρουμπλής


Με τη φράση «εγώ δεν θα πήγαινα στον ΣΥΡΙΖΑ αν είχα πει αυτά που έχει πει ο κ. Μωραΐτης» ο Παναγιώτης Κουρουμπλής εξαπέλυσε κεραυνούς κατά της νέας «μετεγγραφής» του κυβερνώντος κόμματος.

Ο πρώην υπουργός και υποψήφιος ευρωβουλευτής του κυβερνώντος κόμματος, μιλώντας στο ραδιόφωνο των Παραπολιτικών 90,1 αναφερόμενος στην αιχμηρή κριτική που είχε κάνει στο παρελθόν ο κ. Μωραΐτης κατά του ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας ακόμα και για πολιτικούς απατεώνες, τόνισε ότι ο καθένας πριν μιλήσει πρέπει να βουτάει τη γλώσσα στο μυαλό του.

Έκανε μάλιστα ένα βήμα επιπλέον και συνέκρινε την μετεγγραφή Μωραΐτη στον ΣΥΡΙΖΑ σαν να πήγαινε ο ίδιος στη Νέα Δημοκρατία.

«Δεν είχα καμία σχέση με την μετεγγραφή του κ. Μωραΐτη στο ΣΥΡΙΖΑ. Βλέπω ότι υπάρχουν αντιδράσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είμαι εκτός τόπου και χρόνου. Γι’ αυτό ο καθένας όταν μιλάει θα πρέπει να σκέφτεται, να βουτάει και λίγο τη γλώσσα του στο μυαλό του. Ο καθένας θα κριθεί για αυτά που είπε και για αυτά που κάνει. Πριν αποφασίσει ο κ. Μωραΐτης να έρθει στον ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να τα σκεφτεί αυτά. Εγώ δεν θα το έκανα, φανταστείτε τώρα εγώ να προχωρήσω στη Νέα Δημοκρατία. Όταν εγώ μιλάω με έντονο τρόπο για αυτό το κόμμα όμως, αποφεύγοντας  τους χαρακτηρισμούς γιατί δεν μιλάω ούτε για απατεώνες ούτε για λωποδύτες. Το να προσχωρήσει ο Μωραΐτης στον ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν να προσχωρώ εγώ στη Νέα Δημοκρατία. Ο καθένα σας κριθεί για αυτά που λέει και κάνει».

Μάλιστα όταν ρωτήθηκε αν απαντούσε αρνητικά σε περίπτωση που ο πρωθυπουργός ζητούσε την γνώμη του, ο κ. Κουρουμπλής ανέφερε με νόημα «Τέλος πάντων, τώρα νομίζω ότι τοποθετήθηκα επί αυτού του θέματος».

Ερωτώμενος για την αποκάλυψη του δανείου που πήρε ο Παύλος Πολάκης από την τράπεζα Αττικής, ο κ. Κουρουμπλής ανέφερε «Δεν το ξέρω. Ειλικρινά δεν θα είχα δυσκολία να τοποθετηθώ, αλλά δεν το ξέρω και δεν μπορώ εύκολα να δικάσω».

Ωστόσο, πήρε σαφώς αρνητική θέση στην κίνηση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας να πάει στο εφετείο τη δικαστική υπόθεση με τον νεκρό πλέον  δημοσιογράφο Βασίλη Μπεσκένη. «Με βάζετε σε μία θέση να πω πράγματα... Υπάρχουν, στη ζωή των πολιτικών, και άτυχες στιγμές».

 iefimerida.gr 


Διαβάστε Περισσότερα »

Καρέ - καρέ η επίθεση Ρουβίκωνα στο πολυκατάστημα της Leroy Merlin για τα υποχρεωτικά 9ωρα


Βίντεο από την επίθεση του Ρουβίκωνα με βαριοπούλες που σημειώθηκε τα ξημερώματα της Κυριακής σε πολυκατάστημα στη λεωφόρο Κηφισίας, αναρτήθηκε σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου.
Το βίντεο συνοδεύεται και με ένα κείμενο στο οποίο τα μέλη του Ρουβίκωνα αναφέρουν: «Μόλις 7 μήνες μετά από την αβάσιμη και παράνομη απόλυση εργαζόμενης με σοβαρά προβλήματα υγείας η Leroy Merlin μας υπενθυμίζει τον “ανθρωποκεντρικό” χαρακτήρα της προτείνοντας στο προσωπικό της να υπογράψουν συμβάσεις 9ώρου, συγκεκριμένα 9:00-18:00. Αυτές οι συμβάσεις όμως δεν πιστοποιούν μόνο την αύξηση του ωραρίου, αλλά πιστοποιούν και το τρίπτυχο με το οποίο η εταιρεία αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους της: ευελιξία ωραρίου, εντατικοποίηση εργασίας και ανακύκλωση τους».
Λίγο αργότερα, μέλος της οργάνωσης, απευθυνόμενος στην εν λόγω πολυθενική, σημείωσε μέσω ανάρτησής του στην προσωπική του σελίδα στο Facebook: «9 θα είναι οι ώρες σας».

tvxs.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Δημήτρης Κουτσούμπας – “Ο Τσίπρας παθαίνει συχνά Παπαγγελή”


“Ο Μαρξ και ο Λένιν δεν προσφέρονται για να ξεπλύνει ο ΣΥΡΙΖΑ τις πολιτικές βρωμιές του. Γι’ αυτό, επειδή έχουν καταντήσει γελοίοι, καλά θα κάνουν να ψάξουν αλλού για πλυντήριο.”

Χειμαρρώδης εμφανίστηκε σε συνέντευξή του στο in.gr ο Δημήτρης Κουτσούμπας, εκτοξεύοντας “φαρμακερές” ατάκες κατά του Αλέξη Τσίπρα και άλλων στελεχών του Σύριζα, που θεωρούν πως κρυπτόμενοι πίσω από τσιτάτα των κλασικών θα εξωραΐσουν τη βαθιά αντιλαϊκή πολιτική τους. “Κατήφορο χωρίς πάτο” χαρακτήρισε την τετραετία της “πρώτης φοράς αριστερά”, στηλιτεύοντας το θράσος της κυβέρνησης να εμφανίζει ως μεγάλες φιλολαϊκές τομές τα ψίχουλα που μοιράζει στο λαό. Παρομοίασε επίσης τον Αμερικανό πρέσβη Πάιατ ως Πιουριφόι που “σουλατσάρει παντού”, προειδοποιώντας ότι οι “μεντεσέδες σκουριάζουν και καταλήγουν στα σκουπίδια”. Αναφέρθηκε επίσης στους εκλογικούς στόχους του ΚΚΕ, που είναι η ενίσχυσή του σε όλες τις επερχόμενες κάλπες, αλλά και τον εφικτό στόχο να εκτοπιστεί η ναζιστική ΧΑ από την τρίτη θέση. Τράβηξε κόκκινη γραμμή μεταξύ των ανθρώπων που προσεγγίζουν από διάφορες αφετηρίες το κόμμα το τελευταίο διάστημα και τον περιπλανώμενων βουλευτών με σημαία ευκαιρίας διευκρινίζοντας πως ποτέ το ΚΚΕ δε θα δεχόταν βουλευτή άλλου κόμματος χωρίς να έχει παραιτηθεί. Παρέθεσε τις προτάσεις του ΚΚΕ για τα κόκκινα δάνεια, ενώ τόνισε και την ειλικρινή στήριξη του κόμματος στο λαό της Βενεζουέλας, μακριά από την κυβερνητική διγλωσσία του Σύριζα:
Πώς θα χαρακτηρίζατε τα τέσσερα χρόνια της κυβέρνησης Τσίπρα;
Κατήφορο που δεν έχει πάτο, αλλά και πολυδιαφημισμένο μαθητικό “αγώνα δρόμου” στο γήπεδο του συστήματος της εκμετάλλευσης, με τη φανέλα κάποιων επιχειρηματικών ομίλων και ευρωατλαντικών σχεδιασμών για να “τρέξει” τα δικά τους συμφέροντα. Κάπως έτσι θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για την τετράχρονη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο που το κόμμα του κ. Τσίπρα δεν πήρε απλά τη σκυτάλη από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αλλά έτρεξε όλη την κούρσα, θέλει να τελειώσει τη βρώμικη δουλειά και μάλιστα με καλές επιδόσεις ιδιαίτερα στην εξαπάτηση και τον εγκλωβισμό λαϊκών ανθρώπων.
Το λένε με κάθε ευκαιρία η Μέρκελ, ο Μακρόν, ο ΓΓ του ΝΑΤΟ. Το γράφουν οι εκθέσεις της Κομισιόν, οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ μέχρι και η πρόσφατη έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπου οι ίδιοι οι Αμερικάνοι μιλάνε για τον “αφοσιωμένο τους εταίρο στην προώθηση των συμφερόντων των ΗΠΑ εντός και εκτός της Ελλάδας”. Τα συμπεράσματα δικά σας, λέμε σε όλους όσοι εμπιστεύτηκαν το ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα κάνουν λογαριασμό και βλέπουν ότι το ταμείο είναι μείον.
Εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι πρόκειται περί μιας αριστερής κυβέρνησης με κοινωνικές ευαισθησίες;
Ούτε όταν ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας εμπορευόταν την ελπίδα του λαού, των αριστερών ανθρώπων, των αγωνιστών, ούτε όταν υλοποιούσε τις καραμπινάτες νεοφιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές των μνημονίων, είχαμε την ψευδαίσθηση ότι η κυβέρνησή του ήταν “αριστερή με κοινωνικές ευαισθησίες”. Γιατί, τι να κάνουμε, στην πολιτική που υπηρετεί το κεφάλαιο, τη στρατηγική της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, δεν χωράνε κοινωνικές ευαισθησίες.
Όμως θέλει πολύ θράσος, κάτι το οποίο περισσεύει στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, να βαφτίζεις κοινωνική ευαισθησία την κατάργηση του ΕΚΑΣ, τη μείωση των νέων συντάξεων με το νόμο Κατρούγκαλου. Θέλει πολύ θράσος να κάνεις σημαία σου την αύξηση του κατώτατου μισθού, ανασταίνοντας νόμο της ΝΔ, ο οποίος καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και ορίζει τον κατώτατο μισθό με υπουργική απόφαση. Όσο για το εφάπαξ κοινωνικό μέρισμα, το οποίο εξανεμίστηκε την ίδια στιγμή, τα σχολικά γεύματα τα οποία δεν χορταίνουν όλα τα πεινασμένα παιδιά, αυτά δεν είναι κοινωνική ευαισθησία. Είναι η κυνική ομολογία ότι “η φτώχεια μεγαλώνει και μεις δίνουμε κανένα ψίχουλο στην πιο ακραία μορφή της”.
Πως σχολιάζετε τη σπουδή της κυβέρνησης να διευρύνει το ΝΑΤΟ;
Προφανώς αναφέρεστε στη συμφωνία των Πρεσπών, η οποία βασικό στόχο είχε τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ στα Δυτικά Βαλκάνια και όχι την ανάγκη να λυθεί ένα πρόβλημα χρόνων ανάμεσα σε δύο γειτονικές χώρες, όπως κοροϊδεύει ο ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα ο κ. Τσίπρας θεωρεί τις Πρέσπες “συμφωνία πιλότο” και για το Κυπριακό. Δηλαδή αυτοί που υπέθαλψαν την τουρκική εισβολή και ανέχονται εδώ και 45 χρόνια την τουρκική κατοχή, είναι παράγοντες μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού!
Τι άλλο θα ακούσουμε; Διεύρυνση του ΝΑΤΟ είναι και οι αποφάσεις που έχει υπογράψει ο κ. Καμμένος ως υπουργός Άμυνας, ο κ. Κοτζιάς ως υπουργός Εξωτερικών. Σας θυμίζω τις αποφάσεις ουσιαστικά πολεμικής προετοιμασίας απέναντι στη Ρωσία, ακόμα και την απόφαση για το πρώτο πυρηνικό πλήγμα. Όλες έχουν την υπογραφή της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.
Διεύρυνση του ΝΑΤΟ είναι και η μετατροπή της χώρας σε ένα απέραντο ΝΑΤΟϊκό στρατόπεδο, με νέες βάσεις από την Αλεξανδρούπολη ως την Κρήτη. Κι όλα αυτά βέβαια δεν γίνονται για την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή, υπηρετούν αυτό που ο κ. Τσίπρας είπε στη Βουλή, “περί ηγετικού ρόλου”, στόχο με τον οποίο δεν διαφωνεί η ΝΔ και τα άλλα κόμματα. Βέβαια εννοούν την αναβάθμιση της εγχώριας άρχουσας τάξης, με την αναζήτηση νέων πεδίων κερδοφορίας.
Κι αυτός ο στόχος, αντικειμενικά κουβαλάει την εμπλοκή στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, σε ένα ασταθές περιβάλλον διεθνώς και στην περιοχή.

Γιατί κατά τη γνώμη σας στον ΣΥΡΙΖΑ επιμένουν να εμπλέκουν στις αναφορές τους τον Μαρξ και τον Λένιν;
Δεν θα ήθελα να σας απαντήσω ότι ο Τσίπρας συχνά-πυκνά παθαίνει “Παπαγγελή”, όπως έλεγε και το σατιρικό σποτάκι της ΚΝΕ. Κάθε φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει μια αντιλαϊκή επιλογή και νοιώθει να στριμώχνεται από τους ψηφοφόρους του, ξεφουρνίζει και ένα τσιτάτο του Μαρξ και του Λένιν, συνήθως άσχετο και διαστρεβλωμένο, στην προσπάθειά του να ρίξει στάχτη στα μάτια των αριστερών, προοδευτικών ανθρώπων που τον στήριξαν.
Ο Μαρξ και ο Λένιν δεν προσφέρονται για να ξεπλύνει ο ΣΥΡΙΖΑ τις πολιτικές βρωμιές του. Γι’ αυτό, επειδή έχουν καταντήσει γελοίοι, καλά θα κάνουν να ψάξουν αλλού για πλυντήριο.

Πώς θα σχολιάζατε τη δραστηριότητα του Αμερικανού πρέσβη στα ελληνικά πολιτικά δρώμενα;
Τέτοιο υπερδραστήριο Αμερικανό πρέσβη είχαμε να δούμε από την εποχή του σχεδίου Μάρσαλ. Ο Τζ. Πάϊατ, ως ένας άλλος Πιουριφόι, σουλατσάρει παντού, σε υπουργεία, δημαρχεία, περιφέρειες, πανεπιστήμια, αλλά και σε γραφεία πολιτικών κομμάτων.
Προωθεί και επιβλέπει αυτοπροσώπως πως υλοποιούνται οι σχεδιασμοί των ΗΠΑ στη χώρα μας και σε ολόκληρη την περιοχή των Βαλκανίων, από την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, για την οποία βέβαια, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, λέει τα καλύτερα. Λογικό. Πού θα βρουν καλύτερο σύμμαχο οι ΗΠΑ;
Μετά το ξέπλυμα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, δια στόματος Τσίπρα στην συνάντηση με τον Τράμπ, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει εργολαβία δουλειά των ΗΠΑ στα Βαλκάνια και την τρέχει. Γι’ αυτό και ο Αμερικανός πρέσβης “στάζει μέλι” για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, πότε τη λέει “γεωπολιτικό μεντεσέ”, πότε “προτιμώμενο εταίρο”. Βέβαια ξαναλέμε στους πρόθυμους κύριους του ΣΥΡΙΖΑ “οι μεντεσέδες σκουριάζουν κι όταν σκουριάζουν τους πετάνε στα σκουπίδια”.
Πότε βλέπετε εκλογές και γιατί;
Ανεξάρτητα από το τι θα επιλέξει ο κ. Τσίπρας, με κριτήριο τις λιγότερες δυνατές απώλειες για το κόμμα του, είμαστε στα γεμάτα σε προεκλογική περίοδο. Έτσι κι αλλιώς έχουμε εκλογικές μάχες, πολλές κάλπες το Μάη. Άρα, με ένα ενιαίο κριτήριο, να δοθεί ενιαία απάντηση στην ενιαία επίθεση, που δέχεται ο λαός μας. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την ισχυροποίηση του ΚΚΕ παντού, στη βουλή, στην ευρωβουλή, σε δήμους και περιφέρειες.
Δηλαδή, ποιος είναι ο εκλογικός στόχος του ΚΚΕ;
Ο στόχος για ισχυρό ΚΚΕ παντού είναι ενιαίος για όλες τις μάχες που έχουμε μπροστά μας. Με αυτή την έννοια, στις εκλογικές αναμετρήσεις που είναι μπροστά μας, δίνουμε τη μάχη για να βρεθεί το ΚΚΕ όσο πιο ψηλά γίνεται σε όλες τις κάλπες. Αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να κάνει την πραγματική διαφορά, που έχει ανάγκη ο λαός και ο τόπος. Γιατί είναι το μόνο που δεν μπορεί να διαβαστεί αλλιώς.
Η ενίσχυση του ΚΚΕ εκφράζει ατόφια τη δυσαρέσκεια του λαού απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και πριν της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Εκφράζει την αντίθεση στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, στους οποίους πρωτοστατεί η κυβέρνηση κι ακολουθούν και τα άλλα κόμματα. Εκφράζει την γνήσια αντίθεση στην ΕΕ, γιατί συνδέει την αποδέσμευση με ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την κοινωνία. Και το πιο σημαντικό, μπορεί να πετάξει την εγκληματική ναζιστική Χρυσή Αυγή απ’ την τρίτη θέση, την ίδια ώρα που όλοι οι άλλοι παίζουν πολιτικά παιχνίδια με την ακροδεξιά. Θα είναι για το συμφέρον του λαού και της χώρας να αναδειχτεί το ΚΚΕ στην τρίτη θέση, όσο πιο ψηλά γίνεται.

Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι το κοινοβούλιο έχει ευτελιστεί τόσο πολύ;
Μιλάτε προφανώς για τη μπόχα που αναδύεται από το σάπιο πολιτικό σύστημα, όπου τελευταία “χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα” με τα αλισβερίσια, τις μεταγραφές, τα αλληλοκαρφώματα ανάμεσα σε κόμματα και βουλευτές. Μαλώνουν μόνο για το ποιος είναι πιο ικανός να υλοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη το κεφάλαιο και τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή μας. Το έργο το έχουμε ξαναδεί, θα πει κάποιος. Αυτό που δεν έχουμε ξαναδεί είναι η νέα βερσιόν, βουλευτές να μεταπηδούν στο κυβερνητικό κόμμα. Μέχρι τώρα την αντίθετη διαδρομή ξέραμε. Ε, αν κι αυτό δεν είναι απόδειξη της στήριξης του συστήματος στο ΣΥΡΙΖΑ, τότε τι είναι; Αυτές οι μετατοπίσεις είναι εντός των τειχών της αντιλαϊκής πολιτικής, όποια εκδοχή κι αν υπηρετεί αυτή.
Μια ματιά να ρίξει κανείς στη Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές και στη σημερινή, θα δει ότι το μόνο σταθερό κόμμα είναι το ΚΚΕ. Σταθερά απέναντι από το κεφάλαιο και την εξουσία του, σταθερά απέναντι από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, σταθερά προσηλωμένο στα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα. Πραγματική πρόοδος, ριζοσπαστισμός, θα ήταν η μετακίνηση και η συστράτευση με το ΚΚΕ, πρώτ’ απ’ όλα μέσα στους αγώνες, αλλά και στις ερχόμενες εκλογικές μάχες.
Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε διάφορες “μεταγραφές” από το ΣΥΡΙΖΑ προς το ΚΚΕ. Διάβασα για τον Μηλιό, ο οποίος ήταν υπεύθυνος του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, την Αγλαΐα Κυρίτση, η οποία είχε εκλεγεί βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Τι διαφορετικό έχουν αυτές οι “μεταγραφές”;
Ο καθένας καταλαβαίνει τι σημαίνει φεύγω από το κόμμα με το οποίο εκλέχτηκα, κρατάω την έδρα μου και την αθροίζω στην κυβερνητική πλειοψηφία και τι σημαίνει διαφωνώ και παραιτούμαι, παραδίνω την έδρα και δεν παίρνω μέρος σε παζάρια και αλισβερίσια. Το έχω ξαναπεί: Στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ δεν θα παίρναμε κανέναν βουλευτή άλλου κόμματος, χωρίς αυτός πρώτα να έχει παραιτηθεί.
Όλοι όσοι προσεγγίζουν το Κόμμα μας και είναι πολλοί αυτοί που προέρχονται από το ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, τη ΛΑΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν θυμήθηκαν προεκλογικά το ΚΚΕ. Είναι άνθρωποι που εκτιμούν τη σταθερότητα, τη συνέπεια, τις θέσεις μας και παρά τις διαφωνίες τους μαζί μας πιστεύουν ότι τώρα πρέπει να στηριχτεί το ΚΚΕ, η μοναδική δύναμη αντίστασης και προοπτικής. Εμείς σε όλους και όλες που απογοητεύτηκαν από το ΣΥΡΙΖΑ, σε όσους νιώθουν αριστεροί, έχουμε κρατήσει θέση δίπλα μας, έχουμε κρατήσει θέση στο κίνημα, στους αγώνες, στις όμορφες μάχες της επόμενης μέρας για το λαό μας.
Υπάρχουν λύσεις για τα κόκκινα δάνεια πέραν των λύσεων που προτείνουν οι θεσμοί;
Με την επίκληση του κινδύνου για μια νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά και με τον εκβιασμό του πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας, πιέζουν τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά για να πληρώσουν τα δάνειά τους. Η όλη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης δεν σχεδιάζεται με σκοπό την ανακούφιση των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, τα οποία συν τις άλλης υφίστανται μια πρωτοφανή φοροεπιδρομή, αλλά με το πώς θα απαλλαγούν οι τράπεζες από το βρόγχο των λεγόμενων “τοξικών” δανείων και το πώς θα θωρακίσουν την κεφαλαιοποίησή τους.
Οι προτάσεις που έχουμε καταθέσει ως ΚΚΕ κινούνται στην κατεύθυνση της πλήρους προστασίας των στεγαστικών αναγκών της λαϊκής οικογένειας, της απαγόρευσης των καταναγκαστικών πράξεων σε βάρος της, τόσο για τα στεγαστικά, όσο και για τα επαγγελματικά και αγροτοκτηνοτροφικά δάνεια, το κούρεμα των τόκων και πανοτοκίων, καθώς και μεγάλου μέρους του οφειλόμενου κεφαλαίου τους. Αυτά θα ήταν πραγματικά μέτρα προστασίας των υπερχρεωμένων λαϊκών οικογενειών.

Το ΚΚΕ γιατί στηρίζει Μαδούρο;
Το ΚΚΕ στηρίζει το δικαίωμα του λαού της Βενεζουέλας να κατευθύνει αυτός τις εξελίξεις στη χώρα του, να υπερασπίζεται τα συμφέροντά του, να εκλέγει την ηγεσία της χώρας του. Ο Μαδούρο είναι ο εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας και ο λαός της είναι ο μόνος αρμόδιος να επιλέξει ποιον πρόεδρο και ποια κυβέρνηση θα έχει. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να επεμβαίνει και να υποδεικνύει σε ένα λαό τι πρέπει να γίνει, όσο κι αν διαφωνεί με την οικονομική, κοινωνική ή εξωτερική πολιτική μιας κυβέρνησης ή ενός Προέδρου.
Κι εδώ περισσεύει η υποκρισία των ΗΠΑ, της ΕΕ, άλλων κρατών, σε σχέση με τη στάση τους απέναντι σε άλλες ηγεσίες. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι αυτή την ώρα που μιλάμε ο Τραμπ, ο “διαβολικά καλός” φίλος της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο προσπαθεί να επιβάλλει τη μαριονέτα του τον Γκουαϊδό, αλλά και προετοιμάζει ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα, μαζί με τις σύμμαχες κυβερνήσεις τους στη Λατινική Αμερική και την ΕΕ. Και με την ευκαιρία, ακόμα ψάχνουμε για μια έστω δήλωση καταδίκης των ΗΠΑ από τα λαλίστατα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία όχι μόνο δε βγάζουν τσιμουδιά για τον Τράμπ, αλλά η κυβέρνησή τους στηρίζει και την ΕΕ στην προσπάθειά της να επέμβει κι αυτή στα εσωτερικά της Βενεζουέλας. Το “δείξε μου το φίλο σου να πω ποιος είσαι”, ταιριάζει γάντι στο ΣΥΡΙΖΑ, που από τη μια ταυτίζεται με τις ΗΠΑ και από την άλλη το παίζει φίλος με την κυβέρνηση της Βενεζουέλας.
katiousa.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

H «Πρωτοβουλία Πολιτών» γίνεται «Χαλάνδρι Ενάντια»


Την ονομασία «Χαλάνδρι Ενάντια» έδωσαν στην κίνησή τους οι συμμετέχοντες στην «Πρωτοβουλία Πολιτών» που συγκροτήθηκε πριν από περίπου εννιά μήνες, με μέλη, μεταξύ άλλων, δημοτικούς συμβούλους που αποχώρησαν από την παράταξη του Δημάρχου Σίμου Ρούσσου.Το θέμα της καθόδου ή μη στις προσεχείς δημοτικές εκλογές θα αποφασιστεί σε επόμενη συνέλευση του νέου σχήματος, πιθανότητα την προσεχή Δευτέρα.

amarysia.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη ιστολογίου