Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Σκίζουν καλσόν (πάλι) οι 53 μέσω του Λάμπρου και ενώ καταπίνουν μνημόνια μιλάνε για σύγκρουση με την κυβέρνηση


Μιλάμε για το δούλεμα της δεκαετίας....Και δεν μιλάμε για τον Τσίπρα, αλλά για τους "53" που πουλάνε αντιπολίτευση αλλά όπως λέει ο Λάμπρου θεωρούν φυσιολογικό να ασκούν πρόγραμμα Σαμαρά!

Από news247:   

Για έναν πολύ δύσκολο χρόνο έκανε λόγο το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Λάμπρου μιλώντας στην ιστοσελίδα commonality και εξηγώντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κλήθηκε “να ασκήσει μια εφαρμοσμένη πολιτική κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες που δεν ήταν δική μας, με το πιστόλι στον κρόταφο”.
AdTech Ad
Ο κ. Λάμπρου μίλησε για τις νίκες που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως οι ανασφάλιστοι και η πρόσβασή τους στην κοινωνική περίθαλψη, το σύμφωνο συμβίωσης κ.α., συμπληρώνοντας, όμως ότι η αριστερά το περασμένο καλοκαίρι έχασε και ηττήθηκε: “Γονατίσαμε, πέσαμε, αλλά καλούμαστε να σηκωθούμε και να ανέβουμε ξανά στο βουνό να κάνουμε μια προσπάθεια για να ανοίξουμε έναν διαφορετικό δρόμο”.
Μάλιστα υπογράμμισε πως ο δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι “η διαχείριση μια πολιτικής που δεν είναι δική μας, αλλά ήρθαμε στα πράγματα για να αλλάξουμε τον κόσμο όσο και αν αυτό είναι δύσκολο”.
Αναφερόμενος σε ζητήματα όπως τα εργασιακά ή και τα δικαιώματα στα δημόσια αγαθά, ο Πάνος Λάμπρου έδωσε την γραμμή που θα ακολουθήσουν οι “53+” στο Συνέδριο του κόμματος δηλώνοντας πως “ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να ξαναπιάσει το νήμα, να μην φοβηθεί να συγκρουστεί ακόμα και αν η συμμετοχή του στα κοινωνικά κινήματα μπορεί να σημαίνει και αντίθεση με συγκεκριμένες κυβερνητικές επιλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια συλλογικότητα της αριστεράς και ο ρόλος του αυτός είναι και όχι βεβαίως να είναι φερέφωνο θετικών ή αρνητικών ενεργειών της κυβέρνησης”.


Για το προσφυγικό το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε τις πάγιες αντιρρήσεις των “53+” σε σχέση με την συμφωνία Ε.Ε - Τουρκίας. Αναφερόμενος στα γεγονότα στη Μόρια τόνισε πως “δικαιώνεται η άποψη που λέει ότι η Ευρωτουρκική συμφωνία, την ίδια ώρα που ξέρουμε πως λειτουργούν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης και του Βιζενγκραντ με μια αντιμεταναστευτική και αντιπροσφυγική πολιτική, δεν θα μπορούσε παρά να εγκλωβίσει χιλιάδες ανθρώπους, να στριμώξει την Ελλάδα, να μετατρέψει ένα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ζήτημα, όπως είναι το προσφυγικό σε ελληνοτουρκικό. Το οποίο ήταν εξαρχής λάθος”.

Το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας συμπλήρωσε πως για αυτό το λόγο “κάποιοι από εμάς στον ΣΥΡΙΖΑ ήμασταν αντίθετοι κατηγορηματικά με αυτή την συμφωνία, γιατί βλέπαμε τα αδιέξοδα αυτή της συνεννόησης, γιατί δεν πρόκειται καν για συμφωνία. Είναι μια διακήρυξη αρχών περισσότερο, παρά μια συνθήκη, που όπως βλέπουμε, δεν απέδωσε πουθενά”.


Διαβάστε Περισσότερα »

Τρία γράμματα να μας φωτίζουν...

Έλενα Χαντζή


Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1941 σε μια μικρή οικία λίγο πιο πάνω από το τέρμα της οδού Ιπποκράτους, τέσσερις αντιπρόσωποι κομμάτων συναντήθηκαν μυστικά και υπέγραψαν το Ιδρυτικό μιας νέας οργάνωσης. Του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου. ΕΑΜ

Οι υπογράφοντες το Ιδρυτικό ήταν οι:

  • Λευτέρης Αποστόλου από το ΚΚΕ
  • Χρήστος Χωμενίδης από το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας
  • Ηλίας Τσιριμώκος από την Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας
  • Απόστολος Βογιατζής από το Αγροτικό κόμμα Ελλάδας

Όπως αναφέρεται στο Ιδρυτικό κείμενο, σκοπός του ΕΑΜ ήταν «η απελευθέρωση του Έθνους από τον ξένο ζυγό και η κατοχύρωση του κυριαρχικού δικαιώματος του ελληνικού λαού, όπως αποφανθεί περί του τρόπου της διακυβερνήσεώς του...». Στο Ιδρυτικό επίσης αναφερόταν ότι «...το ΕΑΜ θα ασχοληθεί με την διατήρηση ακμαίου του απελευθερωτικού πνεύματος του ελληνικού λαού [...] με την εξασφάλιση κατά το δυνατόν μιας συνεργασίας με τους άλλους λαούς οι οποίοι αγωνίζονται κατά των δυνάμεων του Άξονος...».[3]

Επίσης, μέσα από το Ιδρυτικό, οι ηγέτες του ΕΑΜ δήλωναν ότι «Εις το ΕΑΜ γίνεται ισοτίμως δεκτόν παν άλλο κόμμα ή Οργάνωση που δέχεται τας αρχάς του παρόντος Ιδρυτικού, ως και να εργασθεί διά την επιτυχίαν των σκοπών του ΕΑΜ...».

Το ιδρυτικό κείμενο του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ)


1. Από τους αντιπροσώπους των κάτωθι υπογραφομένων κομμάτων ιδρύεται το Εθνικόν Απελευθερωτικόν Μέτωπο της Ελλάδας (ΕΑΜ).

  • Εις το ΕΑΜ γίνεται ισοτίμως δεκτόν και παν άλλο κόμμα ή οργάνωσις που δέχεται τας αρχάς του παρόντος Ιδρυτικού ώς και να εργασθή δια την επιτυχίαν των σκοπών του ΕΑΜ. Προκειμένου να γίνει δεκτή εις το ΕΑΜ οιαδήποτε οργάνωσις, δεν εξετάζεται το παρελθόν ή αι αντιλήψεις των σχετικώς με την μελλοντικήν ανασυγκρότησιν της ελευθέρας και ανεξαρτήτου Ελλάδος, αλλά η πίστις των εις την ανάγκην του Εθνικού Απελευθερωτικού Αγώνος, η τιμιότης των απέναντι αυτού και η αποδοχή των αρχών του ΕΑΜ που περιλαμβάνονται εις το παρόν Ιδρυτικόν.

2. Σκοπός του Εθνικού Μετώπου είναι:

  • α) Η απελευθέρωσις του Έθνους μας από τον σημερινόν ξένον ζυγόν και η απόκτησις της πλήρους ανεξαρτησίας της χώρας μας.
  • β) Ο σχηματισμός προσωρινής κυβερνήσεως του ΕΑΜ αμέσως μετά την εκδίωξιν των ξένων κατακτητών, μοναδικός σκοπός της οποίας θα είναι η προκήρυξις εκλογών δια συντακτικήν εθνοσυνέλευσιν, με βάσιν την αναλογικήν ίνα ο λαός αποφανθή κυριαρχικώς επί του τρόπου της διακυβερνήσεώς του.
  • γ) Η κατοχύρωσις του κυριαρχικού τούτου δικαιώματος του Ελληνικού Λαού, όπως αποφανθή περί του τρόπου της διακυβερνήσεώς του, από πάσαν αντιδραστικήν απόπειραν, ήτις θα τείνη να επιβάλη εις τον λαόν λύσεις αντιθέτους προς τας επιθυμίας του και η εκμηδένισις δι’ όλων των μέσων του ΕΑΜ και των οργάνων που το αποτελούν, πάσης τοιαύτης αποπείρας.

3. Δια την πραγματοποίησιν των ως άνω σκοπών του το ΕΑΜ θα ασχοληθή:

  • α) Με όλα τα ζητήματα που απασχολούν καθημερινώς τον Ελληνικόν Λαόν υπό τας συνθήκας της ξενικής κατοχής και με την καθοδήγησιν του αγώνος του Ελληνικού Λαού εις την διεκδίκησιν των πάσης φύσεως αιτημάτων του, καθώς και την αντιμετώπισιν της εις βάρος του ασκούμενης ληστείας από τους ξένους κατακτητάς.
  • β) Με την διατήρησιν ακμαίου του απελευθερωτικού πνεύματος του Ελληνικού Λαού.
  • γ) Με την συνεχή αποκάλυψην του ρόλου της σημερινής κυβερνήσεως των προδοτών ή κάθε άλλης αντιστοίχου εις το μέλλον.
  • δ) Με την εξασφάλισιν κατά το δυνατόν μιας συνεργασίας με τους άλλους λαούς, οι οποίοι αγωνίζονται κατά των δυνάμεων του Άξονος και του συντονισμού του αγώνος του Ελληνικού Λαού με τον αγώνα των άλλων ως άνω Λαών.
  • ε) Με την οργάνωσιν των λαϊκών δυνάμεων επί τη βάσει του εσωτερικού οργανισμού-κανονισμού, ο οποίος αποτελεί παράρτημα του παρόντος ιδρυτικού.
  • στ) Με την ενέργειαν εράνων, είσπραξιν συνδρομών κλπ. από τους Έλληνας πατριώτας προς τον σκοπόν να εξασφαλίση τα αναγκαία δια την διεξαγωγήν του θνικοαπελευθερωτικού αγώνος μέσα.

4. Τα υπογράφοντα το παρόν ιδρυτικόν κόμματα ή τα προσχωρούντα εις αυτό, αναλαμβάνουν να υποστηρίξουν δι’ όλων των δυνάμεων τον αγώνα του ΕΑΜ και την πραγματοποίησιν των σκοπών του.

5. Το ΕΑΜ χωρίς να παύση να τείνη εις το να συγκεντρώση πέριξ αυτού ολόκληρον τον Ελληνικόν Λαόν δια της συγκεντρώσεως εντός των κόλπων του όλων των οργανώσεων που εκπροσωπούν καθ’ οιονδήποτε τρόπον τμήματα του Ελληνικού Λαού, συγκροτείται επί τη βάσει των πλέον αυστηρών συνωμοτικών κανόνων. Τούτο σημαίνει:

  • α) Ότι τηρείται αυστηρώς μυστική η συμμετοχή των οιωνδήποτε κομμάτων ή οργανώσεων που το αποτελούν ή προσχωρούν εις αυτό.
  • β) Ότι τα πρόσωπα που αποτελούν την Κεντρικήν του Επιτροπήν, τας κατά τόπους επιτροπάς πόλεων, συνοικισμών, επαγγελμάτων, επιχειρήσεων κλπ. καθώς και τας ομάδας της βάσεως, δεν γίνονται εις ουδένα άλλον γνωστά, πλην των μελών τα οποία συμμετέχουν εις εκάστην Επιτροπήν.
  • γ) Ότι το ΕΑΜ διεξάγει συνεχώς και δια παντός μέσου αγώνα εναντίον πάσης παραβάσεως των συνωμοτικών κανόνων και λαμβάνει εκάστοτε τα επιβαλλόμενα μέτρα εναντίον εκείνων, οίτινες παραβιάζουν τα συνομωτικά μέτρα. Ούτω το ΕΑΜ παρουσιάζεται δημόσια και πάντοτε απρόσωπον και ως απλούς εκφραστής των Εθνικοαπελευθερωτικών επιδιώξεων και καθοδηγητής των αντιστοίχων αγώνων του Ελληνικού Λαού.

6. Εις ουδένα αντιπρόσωπον κόμματος ή οργανώσεως, με τον οποίον το ΕΑΜ διαπραγματεύεται την προσχώρησιν της οργανώσεώς του ίνα αντιπροσωπευθή εις το ΕΑΜ ανακοινούνται οτιδήποτε σχετικώς με τας οργανώσεις, κόμματα κλπ. άτινα μετέχουν εις το ΕΑΜ προ της ανακοινώσεως εκ μέρους του ως άνω αντιπροσώπου ότι η οργάνωσίς του προσχωρεί εις το ΕΑΜ και ότι αυτός δέχεται να συμμετάσχει εις το αντίστοιχον όργανον του ΕΑΜ δι’ οπροορίζεται.

7. Μεταξύ των κομμάτων και οργανώσεων αίτινες συνεργάζονται εις το ΕΑΜ διατηρείται δι’ όλον το διάστημα του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνος η μεγαλυτέρα αλληλοβοήθεια και αλληλοϋποστήριξις δια παν ζήτημα το οποίον σχετίζεται με τον γενικόν απελευθερωτικόν αγώνα και τον ειδικώτερον εθνικοαπελευθερωτικόν αγώνα κάθε χωριστού κόμματος. Επίσης και αι συνεργαζόμεναι ως άνω οργανώσεις χρησιμοποιούν τας αντιστοίχους επιρροάς των δια την άμβλυσιν κάθε μέτρου που στρέφεται κατά του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνος από τους εχθρούς του Έθνους, εντοπίους προδότας ή ξένους κατακτητάς.

Εν Αθήναις τη 28η Σεπτεμβρίου 1941 Δια το ΚΚΕ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Δια το ΣΚΕ ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ Δια την ΕΛΔ ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ Δια το Αγρ. Κόμ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ


Πηγή: Στ Αρματα! ΣΤ Αρματα! Χρονικό της Εθνικής Αντίστασης 1940-1945



Έλενα Χαντζή: Σχετικά με τον συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ: Ένα φλερτ που εξελίσσεται σε φλογερό ειδύλλιο


Πηγή: Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος – Report
Oι υποψήφιοι πρόεδροι των ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής τους εκστρατείας, δημοσιοποιούν τη λίστα με τους επιχειρηματίες που τους παρέχουν στήριξη (κυρίως] μέσω χρηματοδότησης. Μάλιστα μεγάλο μέρος της προσπάθειας των υποψηφίων είναι να βρουν επιχειρηματίες να τους υποστηρίξουν, καθώς θεωρείται ένδειξη δυναμισμού μιας υποψηφιότητας να έχει συγκεντρώσει αρκετά εκατομμύρια δολάρια με αυτό τον τρόπο.
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έχει νομιμοποιήσει τις τεράστιες χορηγίες των επιχειρηματιών στους υποψηφίους στο όνομα της… ελευθερίας του λόγου. Στην Ευρώπη, αντίστοιχα, πίσω από κάθε πρόεδρο και πρωθυπουργό, καταγράφονται «ειδικές σχέσεις» με πολυεθνικούς ομίλους. Η πολιτική εξουσία, ασχέτως εάν ασκείται στις μεγάλες μητροπόλεις του καπιταλισμού ή σε μικρότερες χώρες και οικονομίες, αποκτά πάντοτε «σχέσεις αίματος» με τον επιχειρηματικό κόσμο. Για να ανέλθεις στα σκαλιά της πολιτικής και να λάβεις το χρίσμα, θα πρέπει πρώτα να περάσεις από εξετάσει. Τόσο απλά…
Από αυτόν τον «χρυσό κανόνα» που διαπερνά την ιστορία του καπιταλιστικού συστήματος από τα γεννοφάσκια του, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση η Ελλάδα. Ούτε φυσικά η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Άλλωστε η σχέση της Αριστεράς με την επιχειρηματικότητα στη χώρα μας, δεν υπήρξε μόνο ανταγωνιστική. Και δεν αναφερόμαστε στις περιπτώσεις των ανθρώπων εκείνων που, γυρνώντας από τις φυλακές και τις εξορίες της μετεμφυλιακής περιόδου και συναντώντας όλες τις πόρτες κλειστές, κατάφεραν με επινοητικότητα, σκληρή δουλειά και μεράκι να στήσουν βιοτεχνίες, μαγαζιά, εκδοτικούς οίκους. Ούτε καν στο γεγονός ότι σημαντικοί επιχειρηματίες στη χώρα έχουν ιστορικές αναφορές στην Αριστερά. Αναφερόμαστε και στη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τις ηγετικές μερίδες του ελληνικού κεφαλαίου, εκείνες ακριβώς που υποτίθεται ότι θα αντιπάλευε…
Διότι, μπορεί η βρετανική εφημερίδα Independent να έγραφε στις 26 Ιανουάριου 2015, την επομένη της επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ, ότι «Ο Τσίπρας είναι ένας ρομαντικός πολιτικός που οραματίζεται την αντικατάσταση του καπιταλισμού με ένα απείρως δικαιότερο σύστημα», ωστόσο η ελληνική αστική τάξη ήταν σε θέση να έχει πιο ξεκάθαρη εικόνα για την πολιτική και τις στρατηγικές επιδιώξεις του σημερινού πρωθυπουργού.
Η συνάντηση με τον Βαρδή που άνοιξε τον δρόμο

Αργά το απόγευμα της 20ής Ιανουάριου του 2015, πέντε μόνο ημέρες πριν από τις εκλογές, υπήρξε μια μυστική συνάντηση του Aλ. Τσίπρα με την επιχειρηματική ελίτ της χώρας. Ανάμεσα τους, σύμφωνα με πληροφορίες, βρέθηκε και ο Βαρδής Βαρδινογιάννης, ο κατά πολλούς ισχυρότερος εγχώριος επιχειρηματίας που ήθελε να έχει προσωπική άποψη για τον νέο πολιτικό ηγέτη. Το περιεχόμενο της συνάντησης αποτελεί μέχρι και σήμερα επτασφράγιστο μυστικό. Όμως φαίνεται ότι ο μελλοντικός πρωθυπουργός κατάφερε πείσει τον… ισχυρό άντρα της χώρας για το ταλέντο του.
Ο Β. Βαρδινογιάννης, εξάλλου, είχε φροντίσει να τσεκάρει τον Αλ. Τσίπρα, όταν τον Δεκέμβριο του 2013 η κυβέρνηση Σαμαρά επιχείρησε με τροπολογία να σβήσει δια παντός αναδρομικό πρόστιμο που είχε επιβληθεί στην εταιρεία Motor Oil. Τότε μερίδα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να αναταχθεί σθεναρά στη φωτογραφική ρύθμιση, αλλά ο Aλ. Τσίπρας φρόντισε να κρατήσει χαμηλά τους τόνους της αντιπολίτευσης, ώστε να μη διαρραγούν οι σχέσεις με τον επιχειρηματία.
Εκείνο το βράδυ, όμως και πολλά προηγούμενα, αλλά και επόμενα, οιΤσίπρας, Παππάς, Σταθάκης, Δραγασάκης και Φλαμπουράρης,πραγματοποιούσαν πλήθος συναντήσεων με τα «μεγάλα πορτοφόλια» της χώρας στις οποίες οικοδομήθηκαν οι αναγκαίες γέφυρες επικοινωνίας, ενόψει της αδιαμφισβήτητης κατάκτησης της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το Φεβρουάριο του 2015 ο Γιάννης Βαρδινογιάννης [Τζίγγερ] παραχώρησε συνέντευξη στο πρακτορείο Reuters και παρότι ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανιζόταν ακόμα ως εκφραστής της ρήξης με την ΕΕ και το ΔΝΤ, ο ίδιος δεν ένιωθε καμιά ανασφάλεια.· «Είναι βάσιμη η στάση της κυβέρνησή να επιτεθεί ενάντια σε ένα συγκεκριμένο καθεστώς που έπαιξε σημαντικό ρόλο και επηρέασε με αρνητικό και διεφθαρμένο τρόπο το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ελλάδα», είχε δηλώσει, για να προσθέσει: «Η αντιμετώπιση της διαφθοράς θα έχει θετικό αποτέλεσμα για την εμπιστοσύνη προς τις επιχειρήσεις και την ανάπτυξή τους».
Για τους εγχώριους βιομήχανους, πετρελαιάδες, εφοπλιστές, τραπεζίτες, εργολάβους και μιντιάρχες, ο Τσίπρας ήταν ο αρχηγός ενός αριστερού κόμματος, το οποίο γνώριζαν -εκ των έσω- ότι δεν ερχόταν στην εξουσία για να ανατρέψει το σύστημα ή να αμφισβητήσει τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και την ατομική ιδιοκτησία, αλλά ούτε καν τη στρατηγική επιλογή της ελληνικής ολιγαρχίας για την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη. Μπορεί εκείνη την περίοδο να μην αποτελούσε την πρώτη πολιτική επιλογή τους, ωστόσο είχαν διαπιστώσει ότι δεν μπορούσαν να αποτρέψουν εύκολα τη λαϊκή βούληση, που έβλεπε στο πρόσωπο του Τσίπρα τον άνθρωπο που (μοίραζε υποσχέσεις ότι] θα έφερνε την πολυπόθητη «λύτρωση» από τα μνημόνια.

Μπορεί η προκήρυξη του δημοψηφίσματος να θορύβησε και να κλόνισε την ελληνική επιχειρηματική ελίτ, ειδικά όταν στις 17 Ιουνίου 2015 ο πρωθυπουργός δεν έλαβε υπόψη του την επιστολή των μεγαλύτερων επιχειρηματικών ενώσεων που τον καλούσαν να τα βρει με τους δανειστές, αλλά αν ξύσει κανείς κάτω από την επιφάνεια, θα διαπιστώσει ότι ο επιχειρηματικός κόσμος ουδέποτε «φοβήθηκε» για τις πραγματικές διαθέσεις της τότε νέας κυβέρνησης.
Η επιχειρηματική τάξη της χώρας, που είχε κάνει τα κουμάντα της ήδη από το 2012, είχε επίσης σημειώσει στα κιτάπια της πως τον Απρίλιο του 2014, δηλαδή ένα μήνα πριν από τις ευρωεκλογές και συγκεκριμένα σε συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, απορρίφθηκεαπό την πλειοψηφία η τροπολογία που κατέθεσε η «Αριστερή Πλατφόρμα» για την εκπόνηση σχεδίου που θα προβλέπει την έξοδο της χώρας από τη ζώνη του ευρώ, σε περίπτωση που μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ «εκβιαστεί από το ευρωπαϊκό κατεστημένο» και δεν μπορέσει να εφαρμόσει το προοδευτικό πρόγραμμά της. Εκείνη η πλειοψηφία, με την οποία είχε συνταχθεί και ο Αλ. Τσίπρας, ήταν πλέον στην εξουσία και είχε αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις.
Η άρχουσα τάξη δεν διαψεύστηκε για την εμπιστοσύνη που του έδειξε. Η υπογραφή του 3ου Μνημονίου και η στρατηγική επιλογή να εφαρμοστούν κατά γράμμα οι μνημονιακές δεσμεύσεις από τον μεταλλαγμένο ΣΥΡΙΖΑ, επανέφερε πλήρως την τάξη και οι δουλειές ξεκίνησαν εκ νέου. Ιδιωτικοποιήσεις, εργολαβίες, αυτοκινητόδρομοι, νέος αναπτυξιακός νόμος, όλα κομμένα και ραμμένα στις απαιτήσεις της καθεστηκυίας τάξης, με τον ΣΥΡΙΖΑ να επιχειρεί να μοιράσει την πίτα ανάμεσα στα παλιά επιχειρηματικά τζάκια και κάποια νέα που επιδιώκουν να ξεπηδήσουν μέσα από τις ανακατατάξεις της αγοράς και τη νέα πολιτική κατάσταση.
Και μπορεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ να εξαπάτησε τον ελληνικά λαό, όμως απέναντι στο εγχώριο κατεστημένο κράτησε τις υποσχέσεις της και μάλιστα στο ακέραιο.

Μερικές μέρες πριν τις εκλογές του Γενάρη, στις 21 Ιανουάριου 2015, ο Γ. Σταθάκης, σημερινός υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σε συνάντηση που είχε με 38 εκπρόσωπους του τραπεζικού και επιχειρηματικού κόσμου (τραπεζίτες, φαρμακοβιομήχανόυς, εφοπλιστές και ιδιοκτήτες ενεργειακών ομίλων) είχε δώσει τις απαραίτητες διαβεβαιώσεις ότι δεν θα υπάρξει αύξηση της φορολογίας των κερδών, δεν θα ακυρωθεί το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων και ότι η νέα κυβέρνηση θα εξασφαλίσει κονδύλια από το ΕΣΠΑ για τη χρηματοδότηση των μεγάλων έργων και των ιδιωτικών επενδύσεων.
Όπερ και εγένετο. Η πώληση των περιφερειακών αεροδρομίων προχώρησε κανονικά προ μεγάλη χαρά όχι μόνο των Γερμανών αλλά και του Κοπελούζου που είναι μέτοχος στην κοινοπραξία που τα αγόρασε. Η έκταση του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού πέρασε οριστικά και αμετάκλητα στα χέρια του Λάτση, ενώ η πλειοψηφία της Ρένας Δούρου στο Περιφερειακό Συμβούλιο ενέκρινε ήδη την επέκταση του Golden Hall. Το ίδρυμα Νιάρχου απολαμβάνει προνομιακής μεταχείρισης από το Μαξίμου και την Περιφέρεια Αττικής.
Η οικογένεια Μπόμπολα, των «εθνικών» εργολάβων όπως έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ, χρηματοδοτήθηκε για να ολοκληρώσει τα έργα των αυτοκινητόδρομων, ενώ τα εγκαίνια τμήματος της Ολυμπίας Οδού τίμησε με την παρουσία του ο ίδιος ο πρωθυπουργός . Ο Άκτωρ, μέσω της κυβέρνησης και των Περιφερειών, επιχειρεί ταυτόχρονα να αναλάβει και την χρυσοφόρα επένδυση της διαχείρισης των απορριμμάτων. Η οικογένεια Μπόμπολα ήταν, άλλωστε, από τις πρώτες που έσπευσε να σταθεί στο πλευρό της νέας κυβέρνησης. Εξάλλου ο Γιώργος Μπόμπολας ανήκε στη γενιά των παλαιών αριστερών, κατάφερε να μπει σε δύσκολες συνθήκες στο ΕΜΠ και μετά να εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους εργολάβους δημόσιων έργων, πολύ πριν ο Καλογρίτσας προσεγγίσει το χώρο του ΚΚΕ στη δεκαετία του 1980, σε μια πορεία της οποίας τις απολήξεις εξακολουθούμε να βλέπουμε μέχρι και σήμερα.
Ισχυρός παίκτης στο χώρο των κατασκευών παραμένει και ο επιχειρηματίας Περιστέρης, ο οποίος βρίσκεται σε ανοιχτή επικοινωνία με τον υπουργό Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων Χρ. Σπίρτζη. Ο όμιλοςΜυτιληναίου, που έχει αρχίσει να αποκτά σταθερό δίαυλο επικοινωνίας με την κυβέρνηση, αναμένεται να πρωταγωνιστήσει το επόμενο διάστημα στις ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΗ, ΑΔΜΗΕ και ΛΑΡΚ0. Άλλωστε, την επαύριον των εκλογών του Ιανουάριου 2015, ο Μυτιληναίος είχε σπεύσει να δηλώσει στο Bloomberg «No more Greek Drama», υπογραμμίζοντας ότι αυτό που χρειάζεται είναι «σταθερότητα» και εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο την εμπιστοσύνη του στην ικανότητα της νέας κυβέρνησης να εξυπηρετήσει τα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Τον χώρο της ενέργειας εποφθαλμιά και η οικογένεια Βαρδινογιάννη, παρότι το κύριο βάρος των πιέσεών της προς την κυβέρνηση ασκείται προκειμένου να μην αλλάξει το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ΕΑΠΕ-για να μην γεννηθεί ένα όμιλος με ξένα και ελληνικά κεφάλαια που θα είναι σε θέση να αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία της Motor Oil.
Ακόμα και ο εξαφανισμένος Σ. Κόκκαλης επανήλθε στο προσκήνιο, είτε μέσω της συμμετοχής εταιρειών του στην κατασκευή των αυτοκινητόδρομων (Ιντερκατ), είτε μέσω της πώλησης κοντέινερ στην κυβέρνηση για να φιλοξενηθούν οι πρόσφυγες.

Από κοντά και οι Μελισσανίδης και Κοπελούζος, μέτοχοι στον ΟΠΑΠ, που σήμερα απαιτούν με κάθε τρόπο από την κυβέρνηση να δώσει άδειες για να προχωρήσει το σχέδιο με την εγκατάσταση VTLs [φρουτάκια] σε όλη την επικράτεια. Μάλιστα πολύ πρόσφατα η κυβέρνηση απέπεμψε τον μέχρι πρότινος επικεφαλής της Εποπτικής Αρχής των τυχερών παιγνίων Α. Στεργιώτη που είχε κάνει δύσκολη τη ζωή όσων ήθελαν να κάνουν τα «φρουτάκια» πλυντήρια μαύρου χρήματος και επένδυση στον εθισμό των παικτών.

Επιπλέον, ο Μελισσανίδης παραμένει ο βασιλιάς της διαχείρισης αποβλήτων στα λιμάνια, έναν τομέα που-όπως πολλές φορές έχει τονιστεί- σχετίζεται με το λαθρεμπόριο καυσίμων. Ο ρώσος ομογενήςΙβάν Σαββίδης, που δεν χάνει ευκαιρία να βρεθεί κοντά στους Τσίπρα και Παππά, έχει ρίξει δίκτυα για την αγορά του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, η οποία θα τον καταστήσει ισχυρότατο παίκτη στην εγχώρια αγορά. Με τον Ιβάν Σαββίδη διατηρεί πολύ καλές σχέσεις και ο εταίρος της συγκυβέρνησης Π. Καμμένος. Στις 15 Αυγούστου 2014 οι δύο άντρες συναντήθηκαν στο Μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά. Ο τρίτος της παρέας ήταν ο Δ. Μελισσανίδης. Όλοι θυμούνται το ιδιαίτερα θερμό κλίμα μεταξύ τους, που δεν θύμιζε σε τίποτα τις απειλές που είχαν ανταλλάξει στο παρελθόν, όταν ο Π. Καμμένος είχε αποκαλέσει δημόσια τον Δ. Μελισσανίδη «λαθρέμπορο». Μερικούς μήνες πριν τις εκλογές που θα έβαζαν τους ΑΝΕΛ στην κυβέρνηση, οι σχέσεις είχαν ήδη αποκατασταθεί.
Ο εφοπλιστής Βαγγέλης Μαρινάκης τυγχάνει επίσης ιδιαίτερης μεταχείρισης από το πρωθυπουργικό γραφείο. Άλλωστε ήταν και από τους λίγους που είχε πρόσφατα κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Τσίπρα. Οι σχέσεις του Μαρινάκη με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστή ήδη από το 2014, κατά τη διάρκεια των αυτοδιοικητικών εκλογών, με την κ. Δούρου να έχει συναντήσεις με τον υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο Πειραιά. Άλλωστε, ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήθελε ένα μέρος των σημαντικών εφοπλιστικών κεφαλαίων να επενδυθούν στην Ελλάδα.
Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ο Γ Δραγασάκης να έχασε οριστικά τη μάχη των τραπεζών, αφού επί της ουσίας έχουν περάσει στα χέρια των δανειστών, όμως φροντίζει να δημιουργεί ένα συγκεκριμένο επιχειρηματικό κατεστημένο, μέσω του οποίου μπορεί να ενισχύσει και να διαφυλάξει τη θέση του στην εξουσία.
Τίποτα από τα παραπάνω δεν οικοδομήθηκε στην τύχη. Η συνάντηση του Τσίπρα με τον Βαρδινογιάννη και τους λοιπούς επιχειρηματίες παραμονές των εκλογών του 2015, μπορεί να καταγράφεται ως κομβική, αλλά δεν ήταν η μόνη. Από τη «γάτα των Ιμαλάιων» του Ψυχάρη, μέχρι τις μυστικές συναντήσεις με τους Μπόμπολα και Σάλλα, ο υποψήφιος πρωθυπουργός φρόντισε να έρθει σε επαφή με εκπροσώπους του επιχειρηματικού κατεστημένου. Και όταν δεν το έκανε ο ίδιος, υπήρχαν οι κατάλληλοι και έμπιστοι άνθρωποι να το κάνουν. Αυτοί που στην πορεία στελέχωσαν το λεγόμενο «πρωθυπουργικό περιβάλλον».
Από τα Εξάρχεια στο Μαξίμου

Τις επαφές με τα εγχώρια μεγάλα συμφέροντα είχαν (και έχουν] αναλάβει σε μεγάλο βαθμό οι δυο πιο έμπιστοι άνθρωποι του πρωθυπουργού, οι υπουργοί Επικρατείας Νίκος Παππάς και Αλέκος Φλαμπουράρης. Τα δυο κυβερνητικά στελέχη φρόντισαν, πριν ακόμα αναλάβει την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, να ανοίξουν δίαυλο επικοινωνίας με τον επιχειρηματικό κόσμο. Οι Φλαμπουράρης και Παππάς έκαναν πλήθος μυστικών συναντήσεων με έλληνες επιχειρηματίες, σε κάποιες από τις οποίες συμμετείχε και ο Αλέξης Τσίπρας.
Πολλές από αυτές πραγματοποιήθηκαν στο σπίτι του Αλ. Φλαμπουράρη στην οδό Βουλγαροκτόνου στα Εξάρχεια. Το σκηνικό των συναντήσεων παραπέμπει σε κινηματογραφική ταινία. Ο Αλ. Φλαμπουράρης βρισκόταν στο σπίτι του και ο Ν. Παππάς έφτανε πρώτος. Του άνοιγε την πόρτα και στη συνέχεια αποχωρούσε. Ακολουθούσε ο εκάστοτε επιχειρηματίας και όποτε το απαιτούσε το βαρύ όνομα του καλεσμένου, τελευταίος το κατώφλι του διαμερίσματος περνούσε ο Αλ. Τσίπρας. Μπορεί να ακούγεται οξύμωρο -ή ίσως και ταιριαστό για μια «κυβέρνηση της Αριστεράς» – αλλά η πίτα μεταξύ νέων και παλιών τζακιών του επιχειρηματικού κατεστημένου μοιράστηκε στα Εξάρχεια.
Έπειτα από 20 μήνες στην κυβέρνηση, ο Νίκος Παππάς εξακολουθεί σήμερα να αποτελεί τον βασικό συνομιλητή των επιχειρηματιών. Συναντήσεις στο Μαξίμου με Μαρινάκη και Μελισσανίδη. Επαφές με τους πρώην και νυν καναλάρχες. Απευθείας συναντήσεις με εκπροσώπους ξένων funds. «Πλέον για να σηκώσει το τηλέφωνο του ο Παππάς, πρέπει να συγκαταλέγεσαι μέσα στην επιχειρηματική αφρόκρεμα», μας είπε άνθρωπος που βρέθηκε στο περιβάλλον του και μάλλον δεν έχει άδικο, αφού μια συνάντηση με τον υπουργό Επικρατείας ή έστω μια τηλεφωνική επικοινωνία, περνάει από χίλια κόσκινα. Ο πόλεμος που κήρυξε ο Ν. Παππάς στους καναλάρχες, πόλεμος που μαίνεται ακόμη και μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού για τιε άδειες, αντανακλά την πρόθεση του Μαξίμου να δημιουργήσει το δικό του «τοπίο» στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Στον αντίποδα, ασφαλείς πληροφορίες θέλουν τον Αλ. Φλαμπουράρη να είναι ο άνθρωπος που έρχεται σε επαφές με μεγάλους αλλά και μικρότερους εργολάβους, οι οποίοι επιδιώκουν να κλείσουν δουλειές με το δημόσιο. Αυτό φυσικά σε τίποτα δεν τον εμπόδισε ταυτόχρονα να προχωρήσει δουλειές με την ΕΥΔΑΠ και για την εταιρεία στην οποία ήταν βασικός μέτοχος, με τη βοήθεια βέβαια του διευθύνοντος συμβούλου της ΕΥΔΑΠ κ. Μπενίση.
%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82
Ωστόσο οι μεγάλες αγάπες του Αλ. Φλαμπουράρη, δεν μπορούν να κρυφτούν. Η φωτογραφία με τον υπουργό Επικρατείας καθισμένο δίπλα στον Δ. Μελισσανίδη, λίγες μάλιστα μέρες πριν τις εκλογές του Σεπτέμβρη και λίγο πριν ξεσπάσει η περιβόητη υπόθεση με τη μεταβίβαση των μετοχών της εταιρείας του, προκάλεσε την οργή ακόμα και ορκισμένων στελεχών του μεταλλαγμένου ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται όμως ότι τίποτα δεν επηρεάζει τον υπουργό, που παραμένει ακλόνητος στο Μαξίμου και αισθάνεται σίγουρος για τη διατήρηση της θέσης του, ακόμη και σε περίπτωση ανασχηματισμού.

Είναι πάντως χαρακτηριστικό ότι ο επιχειρηματικός κόσμος της χώρας διαρρέει πως οι νέοι ένοικοι του Μαξίμου είναι πιο δεκτικοί στις συναντήσεις, ενώ δεν έχουν παράλογες απαιτήσεις από τους συνομιλητές τους, όταν εκδηλώνουν ενδιαφέρον για την ανάληψη δημόσιων έργων, σε αντίθεση με τους «γαλαζοπράσινους» προκατόχους τους.
Με τους κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις
Στις διπλές εκλογές του 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ από μικρό κόμμα διαμαρτυρίας έγινε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Την ώρα που η κυβέρνηση Σαμαρά εφάρμοζε κατά γράμμα τα επαχθή μέτρα του Μνημονίου, ήταν ζήτημα χρόνου να βρεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. Εκτός από τις μυστικές γέφυρες που άρχισε να ρίχνει η άρχουσα τάξη, φρόντισε να προσεγγίσει και ανοιχτά τον Αλέξη Τσίπρα.
Τον Μάιο του 2013 ο πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος είχε καλέσει για πρώτη φορά τον Αλ. Τσίπρα να μιλήσει σε Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ. Οι κλειστές πόρτες των βιομηχάνων είχαν ανοίξει. Στο διάστημα που ακολούθησε, τα γεύματα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με επιχειρηματίες πολλαπλασιάστηκαν. Σε αυτές τις κλειστές συσκέψεις η άλλοτε σκληρή γλώσσα του ΣΥΡΙΖΑ «μαλάκωσε». Στις επίσημες ομιλίες του, με ακροατήριο τους ολιγάρχες, ο Τσίπρας απηύθυνε «προσκλητήρια» για μια «νέα κοινωνική συμφωνία» και καλούσε τον επιχειρηματικό κόσμο να αναλάβει την «εθνική ευθύνη» του για την ανασυγκρότηση της χώρας. Ο «πάγος έσπασε», που έλεγε και ο Λένιν, αλλά επί της ουσίας για τον Τσίπρα άνοιξε ο δρόμος για να μπει και επίσημα στα σαλόνια της αστικής τάξης της χώρας.
«Αυτόν έχουμε, με αυτόν θα πορευτούμε», ήταν μια από τις μόνιμες επωδούς που χρησιμοποιούσαν ισχυροί οικονομικοί παράγοντες του τόπου. Τι απέμενε; Να λάβουν διαβεβαιώσεις και εγγυήσεις από τον επερχόμενο πρωθυπουργό ότι δεν θα θιγούν τα κεκτημένα και τα συμφέροντα τους. Το ντόπιο κατεστημένο θεωρούσε ότι σε μικρό χρονικό διάστημα ο «αριστερός» Τσίπρας θα προσαρμοστεί στη νέα τάξη πραγμάτων. Τελικά δεν χρειάστηκε περισσότερο από λίγους μήνες για να δικαιωθεί η πρόβλεψή τους…

Τα «αφεντικά» δεν άφησαν τα πράγματα στην τύχη τους, ούτε τον «μικρό» χωρίς μια ουσιαστική επίβλεψη. Δίπλα του-πολύ πριν μπει στο Μαξίμου— τοποθέτησαν ένα από τα καλύτερα νομικά στελέχη τους, τον Σπύρο Σαγιά. Πριν βρεθεί στο πλευρό του Τσίπρα, ο μετέπειτα Γ.Γ. του υπουργικού Συμβουλίου της «πρώτη φορά Αριστερας» είχε προσφέρει για περισσότερα από 25 χρόνια τις νομικές υπηρεσίες του, τόσο σε υπουργούς των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, όσο και στην επιχειρηματική ελίτ της χώρας. Περίπου ένα χρόνο πριν αναλάβει την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Σ. Σαγιάς ανέλαβε να φέρει τον Αλ. Τσίπρα σε επαφή με εφοπλιστές και μεγάλους επιχειρηματίες. Ο ίδιος, μαζί με τον Δραγασάκη, έφεραν σε πέρας την πώληση του ΟΛΠ στους Κινέζους και μάλιστα χωρίς να ανοίξει ρουθούνι.
Ουσιαστικά, ο ρόλος του Σ. Σαγιά ήταν να ενισχύσει και να συμπληρώσει τον Γιώργο Σταθάκη, το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και σημερινό υπουργό Οικονομίας που ξέρει τον κόσμο των επιχειρήσεων «εκ των έσω». Μπορεί αντί για τις οικογενειακές ναυτιλιακές επιχειρήσεις και τον εφοπλισμό, να επέλεξε το πανεπιστήμιο και την πολιτική, παραμένει όμως ένας άνθρωπος με γνώση του κόσμου των επιχειρήσεων. Οι εγχώριοι ολιγάρχες έχουν βαφτίσει τον Γ.Σταθάκη «χρήσιμο υπουργό», αφού στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις τους φρόντιζε πάντα να τους εξηγεί ότι το πρόγραμμα και οι πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έλθουν σε αντίθεση με τα συμφέροντα τους. «Ο Σταθάκης συνομιλεί με τους διαπλεκόμενους» είναι μια ρήση που όσοι ζουν στα βαθύτερα του Μαξίμου και της Κουμουνδούρου, έχουν ακούσει ή, ακόμα χειρότερα, έχουν εκστομίσει.
Ο υπουργός Οικονομικών είναι μία από τις κολόνες του συστήματος που υπηρετεί πιστά η σημερινή κυβέρνηση και κυρίως έχει «ένσημα» στον χώρο.
«Ο Σταθάκης είναι ο απευθείας συνομιλητής των hedge funds, των τραπεζών, των επενδυτών και ισχυρών ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων». Αυτόν τον ρόλο έχει αποδώσει το Μέγαρο Μαξίμου στον υπουργό Οικονομίας. Πριν ακόμα αναλάβει υπουργικά καθήκοντα, ο Σταθάκης ήταν το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που συμμετείχε σε ανοιχτές και κλειστές συναντήσει στο City του Λονδίνου με εκπροσώπους πολυεθνικών ομίλων, τραπεζιτών και ανθρώπων της αγοράς. Συνόδευε τον Αλέξη Τσίπρα σε επιχειρηματικά φόρουμ, συνομιλούσε απευθείας με έλληνες και ξένους τραπεζίτες.

Ο Γ. Σταθάκης έχει αναλάβει πολλές φορές ειδικές αποστολές προσέγγισης ξένων επενδυτών. Μια από αυτές είναι και η πλέον ενδεικτική. Τον Γενάρη του 2013, ο Αλ. Τσίπρας βρισκόταν στις ΗΠΑ, συνοδευόμενος από τους Γ Σταθάκη, Ν. Παππά, Ρ. Δούρου και Γ. Μηλιό (ο τελευταίος σήμερα έχει αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ], προκειμένου να επισκεφτούν την έδρα του ΔΝΤ. Εκεί ο «μικρός πρωθυπουργός» πήρε επίσημα το χρίσμα των δανειστών και της Ουάσιγκτον.
Στη διάρκεια της παραμονή τους, ο Αλ. Τσίπρας έδωσε εντολή στον Γ. Σταθάκη να μεταβεί στον Καναδά, ώστε να έχει απευθείας συνομιλίες με τους ιδιοκτήτες της καναδικής εταιρείας Eldorado Gold, η οποία ως γνωστόν κατέχει το 95%των μετοχών της «Ελληνικός Χρυσός» και εκμεταλλεύεται τα ορυχεία χρυσού στη Βόρεια Ελλάδα. Παρότι ήταν η εποχή που ο ΣΥΡΙΖΑ τασσόταν κατά της συγκεκριμένης επένδυσης, ο Γ. Σταθάκης πήγε στην έδρα της εταιρείας, προκειμένου να καθησυχάσει τους καναδούς επιχειρηματίες για τις προθέσεις του «αριστερού» ΣΥΡΙΖΑ.
Η καναδική εταιρία ανακοίνωσε πλέον επίσημα ότι στις αρχές του 2017 θα εξορύξει χρυσό από τα ορυχεία της Ολυμπιάδας στην Χαλκιδική. Ναι, σωστά διαβάσατε. Ακριβώς εκεί που οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έδινανδήθεν «μάχες» για να κλείσουν τα ορυχεία και να προστατευτεί το περιβάλλον. Αλλά αυτά αποτελούν μια παλιά ανάμνηση που διηγούνται πλέον μεταξύ τους οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες, όταν αναπολούν τους αγώνες τους!
Άλλοι πάλι σύντροφοι από τα παλιά, με γνωριμίες στα Βαλκάνια και την τέως Σοβιετική Ένωση, αξιοποιούνται σήμερα από την κυβέρνηση του Τσίπρα για τα επιχειρηματικά ανοίγματα. Άνθρωποι όπως ο Δ. Καραγκουλές, ο Δ. Κοντοφάκας και ο Στ. Πιρτσιόλας που έκαναν επιτυχημένα το πέρασμα από την ενεργό πολιτική στράτευση στον κόσμο των επιχειρήσεων, αποτελούν εσχάτως και τους ανθρώπους που αξιοποιεί ως συμβούλους του ο Γ. Δραγασάκης. Ο Στέργιος Πιρτσιόλας, ως πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, παίζει το ρόλο του ανθρώπου που εισπράττει όλες τις επιθέσεις για λογαριασμό του Τσίπρα, προκειμένου να προχωρήσει ανεμπόδιστα η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Κίνηση μελετημένη και εγκεκριμένη από τον επιχειρηματικό κόσμο, ήταν η επιλογή του Αλ. Τσίπρα να αναβαθμίσει τον, επίσης προερχόμενο από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, Χρ. Σπίρτζη σε υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων στην δεύτερη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα σημείωναν τότε με νόημα ότι ένας «πρώην Πασόκος και πρώην πρόεδρος του ΤΕΕ είναι ο κατάλληλος άνθρωπος» για να έρθει σε συνεννόηση με τους εθνικούς εργολάβους για το μοίρασμα των μεγάλων έργων! Ο Σπίρτζης τα κατάφερε. Μπόμπολας, Περιστέρης, Καλογρίτσας, Κόκκαλης και άλλοι, επιδοτούνται από το ΕΣΠΑ για πολλοστή φορά, προκειμένου να ολοκληρώσουν την κατασκευή των αυτοκινητόδρομων ενώ τώρα ετοιμάζονται να βάλλουν διόδια παντού, προκειμένου να αυγατίσουν τα κέρδη τους.
Το παραμύθι της καταπολέμησης της διαφθοράς
Το πλέον απίστευτο της υπόθεσης είναι ότι ο Τσίπρας συνεχίζει να το παίζει εχθρός των ελίτ, την ίδια στιγμή που με τον ίδιο προκλητικό τρόπο εξυπηρετεί τους ίδιους πάνω κάτω ολιγάρχες, νομοθετεί υπέρ τους, χαρίζει τη δημόσια περιουσία χωρίς καν να υπάρχουν αντιδράσεις. Για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα, έπρεπε να δουλέψει η προπαγάνδα του Μαξίμου, οι μηχανισμοί που στήθηκαν, αλλά και τα ΜΜΕ που μπήκαν από νωρίς στην υπηρεσία της κατεύθυνσή που είχε η ηγετική ομάδα της κυβέρνησή.
Ο Αλέξης Τσίπρας, ακόμα και σήμερα, κηρύττει όπου σταθεί και όπου βρεθεί πόλεμο κατά της διαφθοράς και των διαπλεκόμενων συμφερόντων.Πρόκειται για φραστικούς βερμπαλισμούς. Άλλωστε, ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας κατήργησε το υπουργείο που είχε συστήσει για την καταπολέμηση της διαφθοράς, καρατομώντας τον υπουργό Επικράτειες Παναγιώτη Νικολούδη, που ήταν επίσης δικιά του επιλογή. Όμως, η θέση του υπουργού Επικρατείας με αρμοδιότητα την καταπολέμηση της διαφθοράς χρησιμοποιήθηκε ως «κράχτης» στην πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Μετά τις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου, όταν το νερό είχε μπει πια στο αυλάκι, ο Π. Νικολούδης, πρώην εισαγγελέας και χωρίς οργανική σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσει τα καθήκοντα του. Η αρμοδιότητα για την πάταξη τη; διαφθοράς δόθηκε στον νέο αναπληρωτή υπουργό Δικαιοσύνης, γνωστό καραμανλικό και πρώην διοικητή της ΕΥΠ, Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, που έχει μείνει γνωστός ως ο εισαγγελέας που δεν έκανε πρακτικά τίποτα σε πολύκροτες υποθέσεις όπως οι απαγωγές των Πακιστανών. Από κοινού με τον έμπιστο του Μαξίμου Γενικό Γραμματέα καταπολέμησης της διαφθοράς Γιώργο Βασιλειάδη, αποτέλεσαν το δίδυμο που ανέλαβε την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής σε θέματα διαφάνειας, υπό την επίβλεψη του υπουργού Επικρατείας Ν. Παππά.
Μετά το U-turn της υπογραφής του 3ου μνημονίου, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ απέδειξε περίτρανα ότι οι δήθεν «συγκρουσιακές» διαθέσεις μπήκαν αργά, αλλά σταθερά στο συρτάρι και αντικαταστάθηκαν από τη διάθεση της διαχείρισης σε όλα τα μέτωπα. Γύρω από τον Δ. Παπαγγελόπουλο, ο Αλ. Τσίπρας έχει δημιουργήσει ένα πιστό κομματικό στρατό, που στελεχώνει τα υπουργεία και τις υπηρεσίες που καταπιάνονται με τις υποθέσεις διαφθοράς.
Αυτή η στενή ομάδα, με «έδρα» κυρίως τη Γ.Γ. καταπολέμησης της διαφθοράς, διαχειρίζεται το σύνολο των φακέλων και στοιχείων με υποθέσεις διαφθοράς που αφορούν γνωστούς μεγαλοεπιχειρηματίες, εφοπλιστές, τραπεζίτες και καναλάρχες. Ποιος είναι άραγε ο λόγος που η κυβέρνηση Τσίπρα επιλέγει τη συγκεκριμένη τακτική; Μήπως στρατηγική επιδίωξή της είναι να μετατρέψει τις υποθέσεις διαφθοράς σε ένα επικοινωνιακό σόου για το πόπολο, ενώ την ίδια στιγμή θα τις χρησιμοποιεί και για αντικείμενο εκβιασμού ή συμβιβασμού με τους ντόπιους ολιγάρχες;
Ενδιαφέρον είναι κι άλλο ένα στοιχείο: στη Γ.Γ. Καταπολέμησης της διαφθοράς έφταναν όλες οι καταγγελίες που αφορούσαν παρατυπίες στελεχών, βουλευτών και υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής τους θητείας. Η επίσημη αιτιολόγηση του Μαξίμου ήταν όχι είχε αναθέσει στη Γ.Γ. να ελέγχει το στελεχικό δυναμικό του κόμματος, ώστε να αποτραπούν φαινόμενα διαφθοράς. Ωστόσο κάποιος κακεντρεχής θα σημείωνε πως το συγκεκριμένο υλικό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αποτρέψει πολλά στελέχη του κυβερνώντας κόμματος να εκφράσουν ανοιχτά τις διαφωνίες τους, ειδικά σε κρίσιμες εσωκομματικές ή κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες.
im
Τα στελέχη της Γ.Γ για την καταπολέμησης της διαφθοράς είναι επίσης επιφορτισμένα και με ένα επιπλέον καθήκον. Με εντολή Μαξίμου έχουν αναλάβει εργολαβικά να στήσουν πολλαπλούς διαύλους επικοινωνίας με τους εκπροσώπους των ΜΜΕ, προκειμένου να γνωστοποιούν μια σειρά από υποθέσεις διαφθοράς που βρίσκονται στην ατζέντα της κυβέρνησης. Άλλοτε αυτές δημοσιοποιούνται και άλλοτε μόνο «παπαγαλίζονται», προκειμένου να φτάσουν στα αυτιά του εμπλεκόμενου. Με τον τρόπο αυτό, όπως λένε οι κακές γλώσσες στην Κουμουνδούρου, η κυβέρνηση μπορεί να ελέγχει μεγάλο μέρος του επιχειρηματικού κόσμου. Όμως στην πιάτσα αυτή η διαδικασία έχει όνομα. Λέγεται διαπλοκή.
Η συγκεκριμένη τακτική ξεδιπλώθηκε με τον πιο περίλαμπρο τρόπο κατά τη διάρκεια των διαδικασιών για τις τηλεοπτικές άδειες. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να ανέβει στην εξουσία έχοντας σε σημαντικό βαθμό απέναντι του τα ΜΜΕ -κάτι που λειτούργησε θετικά στο αντισυστηματικό προφίλ που ήθελε να περνάει ο ΣΥΡΙΖΑ προς το κοινό του. Αυτή η εμπειρία, όμως, ενίσχυσε τα σχέδια της νέας κυβέρνησης για άμεσες παρεμβάσεις, ειδικά» στο τηλεοπτικό τοπίο. Η πρώτη σύγκρουση με τον Ψυχάρη, οι αψιμαχίες με τον Αλαφούζο, αλλά κυρίως το μήνυμα προς τα παλιά αφεντικά ότι ο χώρος των ηλεκτρονικών ΜΜΕ θα αλλάξει, ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά αρκετών ολιγαρχών. Εφοπλιστές, εργολάβοι, πετρελαιάδες, μεγαλοκεφαλαιούχοι συγκρούστηκαν για την απόκτηση των τηλεοπτικών αδειών, με «ρυθμιστή» τη νέα κυβέρνηση και στο φόντο των καθημερινών ειδήσεων από την επιτροπή της Βουλής που διερευνά τα δάνεια σε κόμματα και ΜΜΕ. Αυτή η εξίσωση δημιούργησε νέες ισορροπίες.
Ο Βαρδινογιάννης δεν πήρε τηλεοπτική άδεια, ενώ μέχρι πρότινος είχε το Star και ήταν μέτοχος στο Mega. Η αποχώρηση του Βαρδινογιάννη, δεν σημαίνει ότι ο επιχειρηματίας θα σταματήσει να έχει «λόγο» στα πράγματα, αφού οι προσβάσεις του στον κρατικό μηχανισμό είναι ισχυρές. Η είσοδοςΜαρινάκη στο χώρο μπορεί να επιφέρει σημαντικές ανατροπές, αφού ο επιχειρηματίας θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, χωρίς να αποκλείεται να αποφασίσει ή να αναγκαστεί να μοιραστεί το χαλιφάτο με τον Βαρδινογιάννη.
Το ισχύον πλαίσιο που επιτρέπει τις εκ των υστέρων συμμαχίες ανάμεσα στους υποψήφιους καναλάρχες ανοίγει την όρεξη σε πολλούς. Μια συμμαχία Καλογρίτσα και Ιβάν Σαββίδη ή του προέδρου του ΠΑΟΚ με τον Κοντομηνά, παραμένει πάντα πάνω στο τραπέζι. Οι Αλαφούζος και Κυριακού θα συνεχίσουν να παίζουν ο καθένας το δικό του παιχνίδι. Ο Κυριακού θα αναλάβει να τρομοκρατεί και να αποχαυνώνει την κοινή γνώμη, ο Αλαφούζος θα συνεχίσει το πλαγιοκόπημα της κυβέρνησης και την προώθηση της νεοφιλελεύθερης ατζέντας -με τρόπο τόσο απροκάλυπτο που συχνά έχει σχεδόν ευεργετική επίδραση στον ΣΥΡΙΖΑ!
pn0608tsip_copy
Οι αλλαγές σε επίπεδο ιδιοκτητών, θα σηματοδοτήσουν και την έναρξη νέων παζαριών για τη νομή της εξουσίας και κυρίως για τη μεταχείριση των εκλεκτών της. Ειδικά σε ένα τηλεοπτικό τοπίο, απαλλαγμένο από τους κανόνες της Ανεξάρτητης Αρχής, αφού αυτούς φρόντισε νομοθετικά να τους ορίζει ο Ν. Παππάς και το Μαξίμου, η διαπλοκή θα ζήσει και θα βασιλεύσει μετά αφεντικά να παραμένουν πάνω κάτω τα ίδια. Αυτό που θα αλλάξει θα είναι οι πολιτικοί υπάλληλοι που θα έχουν προσωρινά στην υπηρεσία τους, μέχρι να έρθουν οι επόμενοι. Αλλωστε η εξουσία δεν ασκείται κυρίως όπως θα ήθελαν αυτοί που την διαχειρίζονται, αλλά όπως απαιτούν αυτοί που την κατέχουν πραγματικά, στην περίπτωσή μας οι εκπρόσωποι της ελληνικής «επιχειρηματικότητας». Και αποδεικνύεται ότι η Αριστερά μπορεί μια χαρά να εξυπηρετήσει και αυτούς.
Νομοθετικά παράθυρα για να βγουν λάδι τα καρτέλ
Τα δώρα όμως δεν σταματούν εδώ. Στο πολυνομοσχέδιο-σκούπα των 7.000 σελίδων που ψήφισε στη Βουλή τον Μάιο, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπάθησε να συμπεριλάβει διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες μπορεί να υπάρξει «διαδικασία διευθέτησης των διαφορών» και εξάλειψη των ποινικά κολάσιμων πράξεων για εταιρείες που «παραδέχονται» ότι έδρασαν στο πλαίσιο καρτέλ. Υπάρχει τίποτα πιο φωτογραφικό από αυτό;
Αναλυτικότερα, στα άρθρα 105 και 106 του νομοσχεδίου που κατατέθηκε στη Βουλή τα μεσάνυχτα της Τετάρτης 18 Μαΐου 2016 προβλεπόταν η δυνατότητα της Επιτροπής Ανταγωνισμού να προχωρήσει σε φιλικό-ουσιαστικά-διακανονισμό με εταιρείες που θα αποδειχτεί ότι προχώρησαν σε παράβαση του άρθρου 1 του ν. 703/77 (όπως ίσχυε) και του άρθρου 1 του ν. 3959/2011. Δίνει τη δυνατότητα στην Επιτροπή να μειώσει τα επιβαλλόμενα πρόστιμα έως και 15% «σε περίπτωση διευθέτησης της διαφοράς και δίνει πλήρη απαλλαγή από κάθε ποινική ευθύνη, εφόσον πληρωθούν τα πρόστιμα και υπάρξει ομολογία».
Μάλιστα στο άρθρο 106, όπως προτάθηκε αρχικά, οριζόταν ότι σε περίπτωση που το πρόστιμο εξοφληθεί, εξαλείφεται το αξιόποινο των εγκλημάτων (περί ανταγωνισμού) και επέρχεται απαλλαγή από «συρρέοντα» εγκλήματα (π.χ. ξέπλυμα, δωροδοκία, διασπάθιση κτλ.) και πλήρης απαλλαγή από άλλου είδους διοικητικές κυρώσεις. Δηλαδή αμνήστευση!
Επιπλέον, προβλεπόταν ότι ακόμη κι αν το πρόστιμο καταβάλλεται τμηματικά στο πλαίσιο διακανονισμού στο βαθμό που ο οφειλέτης είναι συνεπής, αναστέλλεται η ποινική δίωξη για όσο χρόνο διαρκεί η ρύθμιση.
Η νομοθετική ρύθμιση προωθήθηκε μόλις είχε γίνει γνωστό ότι στελέχη διάφορων κατασκευαστικών εταιρειών οδεύουν προς ακρόαση στην Επιτροπή Ανταγωνισμού για την υπόθεση των καρτέλ. Εμπνευστές της διάταξης, σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης και ο υπουργός Μεταφορών, Υποδομών και ΔικτύωνΧρήστος Σπίρτζης, ενώ πολύτιμη ήταν και η συνδρομή του υπουργού Δικαιοσύνης Νίκου Παρασκευόπουλου.
Όπως ήταν αναμενόμενο, οι διατάξεις αυτές προκάλεσαν πλήθος αντιδράσεων μέσα στη Βουλή. Τραγελαφικές στιγμές εκτυλίχθηκαν όταν τα στελέχη του Ποταμιού κατηγόρησαν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι υλοποιεί αυτό ακριβώς για το οποίο κατηγορούσε τα ίδια: εξυπηρετεί συμφέροντα μεγαλοεργολάβων. Μετά την κατακραυγή, η διάταξη «απαλύνθηκε» ώστε να εξαλείφεται μεν το αξιόποινο του αδικήματος της οριζόντιας σύμπραξης (καρτέλ) εφόσον ο παραβάτης ομολογήσει την πράξη του αποδεχόμενος να πληρώσει τοις μετρητοίς ή με δόσεις το πρόστιμο, ενώ θα συνεχίζεται η ποινική δίωξη για άλλα τυχόν «συρρέοντα» εγκλήματα. Not bad!
Διαβάστε Περισσότερα »

Λέσβος: Το χρονικό μιας ακροδεξιάς προβοκατσιας

Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου δημοσιεύεται στον ιστοχώρο του ραδιοφωνικού σταθμού «Σκάι Αιγαίου» ένα email που υποστηρίζει ότι στις 11 του μήνα ματαιώθηκε η υποστολή της σημαίας στο κέντρο της Μυτιλήνης, υπό τον φόβο της πρόκλησης επεισοδίων από πρόσφυγες που βρίσκονταν εκεί.
Οι οποίοι υποτίθεται θα εξαγριώνονταν από τον Εθνικό ύμνο.
Πρόκειται για σταθμό ακροδεξιών αντιλήψεων.
Η δημοσίευση του email γίνεται χωρίς να γίνει καμία δημοσιογραφική έρευνα Λίγο αργότερα ο πρώην πρόεδρος της ΝΟΔΕ Λέσβου, Αλέκος Κουτσαντώνης, ανακοινώνει στο Facebook την συγκρότηση της πατριωτικής κίνησης Λέσβου. Πρώτη της δράση η παρουσία στην υποστολή της σημαίας την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου. Υποτίθεται για την προάσπιση του αγήματος και της σημαίας από τους πρόσφυγες.

Αργότερα η δημοσιογραφική έρευνα αποκαλύπτει ότι η υποστολή της σημαίας δεν έγινε επειδή το Λιμεναρχείο Μυτιλήνης δήλωσε στην Στρατιωτική Διοίκηση του νησιού ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια της όλης διαδικασίας. Το Λιμεναρχείο φοβόταν ότι μερικές δεκάδες πρόσφυγες που ήταν 700 μέτρα μακριά από το χώρο που βρίσκεται η σημαία θα μπορούσαν να δημιουργήσουν επεισόδια.

Εξαιρετικά περίεργο είναι ότι το Λιμεναρχείο Μυτιλήνης, με εκατοντάδες άτομα προσωπικό, που πριν ένα χρόνο ξυλοφόρτωναν χωρίς έλεος χιλιάδες πρόσφυγες στο λιμάνι της πόλης φέτος δεν μπορούσε να ελέγξει μερικές δεκάδες άτομα. Και η Στρατιωτική Διοίκηση του νησιού χωρίς κανένα προβληματισμό αποδέχθηκε την αστεία αιτιολογία του Λιμεναρχείου.

Στην πρόσκληση του κ. Κουτσαντώνη ανταποκρίνονται γνωστοί ακροδεξιοίτης Μυτιλήνης και κάνουν τις σχετικές αναρτήσεις στο Facebook.
14322356_1648615268800737_2502166491734154118_n

Παράλληλα ο Λ. Κουτσαντώνης βγάζει μια διακήρυξη, μισή σελίδα κείμενο, της κίνησής του. Σε αυτή δηλώνει πως στόχος του είναι η αποϊσλαμοποίηση της Λέσβου. Η ΝΔ Λέσβου αρνείται να συμμαζέψει τον κ. Κουτσαντώνη. Ο πολιτικός του μέντορας, βουλευτής Λέσβου του κόμματοςΧαράλαμπος Αθανασίου, παρακολουθεί τα τεκταινόμενα ατάραχος.

Το σύνολο της τοπικής ΝΔ και της ακροδεξιάς κάνουν σαν αφιονισμένοιόταν γίνεται γνωστό πως ετοιμάζεται η μεταφορά μερίδας προσφύγων από την Μόρια στο χώρο άλλου πρώην στρατιωτικού φυλακίου, κοντά στη Μυτιλήνη.

Το Σάββατο 17 του μήνα πραγματοποιείται αντιφασιστική συγκέντρωση στο κέντρο της Μυτιλήνης για τα τρία χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Εκατοντάδες αστυνομικοί βρίσκονται στο κέντρο πόλης, πολύ περισσότεροι από τους διαδηλωτές.

Την Κυριακή 18 του μήνα μερικές δεκάδες Χρυσαγίτες, βασιλοχουντικοί κι άλλοι περιθωριακοί τύποι συγκεντρώνονται στο χώρο υποστολής της σημαίας δίπλα από την πλατεία Σαπφούς της Μυτιλήνης, πολύς κόσμος που εκείνη την ώρα κάνει την απογευματινή του βόλτα παρακολουθεί το σκηνικό. Απέναντι από τους ακροδεξιούς και μέσα στη Πλατεία Σαπφούς βρίσκεται μια μικρή ομάδα αναρχικών που φωνάζει αντιφασιστικά συνθήματα. Αμέσως μετά την υποστολή της σημαίας ο ακροδεξιάς εσμός επιτίθεται στους αναρχικούς που σκορπίζονται στα στενά γύρω από την πλατεία.

Δευτέρα 19 του μήνα πραγματοποιείται κινητοποίηση κατοίκων του χωριού Μόρια στην πόλη της Μυτιλήνης.
Ομάδα 20 Χρυσαυγιτών είναι παρούσα και επιβάλει τα συνθήματα της. Στο τέλος της κινητοποίησης οι Χρυσαυγίτες επιτίθενται σε νέες γυναίκες που παρακολουθούν την κινητοποίηση και στο Δήμαρχο Λέσβου Σπύρο Γαληνό.

Νωρίς το απόγευμα ξεσπά πυρκαγιά έξω από το Κέντρο Κράτησης της Μόριας, οι πρόσφυγες είναι ανάστατοι. Η δημοσιογράφος Ανθή Παζιάνου που πάει να καλύψει το γεγονός δέχεται επίθεση από «αγανακτισμένο» ηλικιωμένο κύριο. Ο ίδιος επιτίθεται σε άλλες γυναίκες πρόσφυγες που βρίσκονται εκεί και προσπαθούν να μαζέψουν τα παιδιά τους.

Το βράδυ πραγματοποιείται Δημοτικό Συμβούλιο και καταδικάζει τις επιθέσεις στην δημοσιογράφο, τις νεαρές γυναίκες και το Δήμαρχο.
Το σχετικό ψήφισμα αρνούνται να το ψηφίσουν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της ΝΔ. Μερικές ώρες νωρίτερα η ΝΔ της Λέσβου είχε ανακοινώσει πως χαιρετίζει τους πολίτες που παρακολούθησαν την υποστολή της σημαίας. Το μήνυμα σαφές. Η πλήρως ελεγχόμενη από τον τοπικό βουλευτή του κόμματος Χαράλαμπο Αθανασίου ΝΟΔΕ καλύπτει τις επιθέσεις σε δημοσιογράφους και πολίτες.

Στις 7 το απόγευμα της Δευτέρας ξεσπά πυρκαγιά μέσα στο Κέντρο Κράτησης της Μόριας. Δημοσιογράφοι σπεύδουν να καλύψουν το γεγονός. Ανάμεσα τους κι ο ανταποκριτής του ΑΠΕ Στρατής Μπαλάσκας, ο οποίος δέχεται φραστική επίθεση και απειλές από ομάδα Χρυσαυγιτών. Σε όλες τις περιπτώσεις η Αστυνομία ήταν παρούσα αλλά δεν έκανε τίποτα. Οι αστυνομικοί ήταν απλοί παρατηρητές.

Κατά διαβολική σύμπτωση οι αστυνομικοί ήταν απλοί παρατηρητές και στις επιθέσεις που έγιναν από Χρυσαυγίτες σε πολίτες και δημοσιογράφους της Χίου. 
Στη Χίο, σε αντίθεση με τη Λέσβο, δεν χρειάζεται να σκηνοθετηθούν προβοκάτσιες για να εκδηλωθεί το μένος της ακροδεξιάς κατά των αριστερών, των προσφύγων και των αλληλέγγυων στους πρόσφυγες πολιτών. Διοργανώνονται απευθείας αντιπροσφυγικές συγκεντρώσεις από στελέχη της Χρυσής Αυγής και του ΛΑΟΣ. Η ΝΔ της Χίου και μεγάλα τμήματα του τοπικού ΠΑΣΟΚ στρώνουν το κλίμα για αυτές τις συγκεντρώσεις με τον πολιτικό τους λόγο και τις παρεμβάσεις τους στα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Επί της ουσίας, λειτουργούν ως ιδεολογικοί καθοδηγητές κι αφήνουν τους ακροδεξιούς να κάνουν τη «βρόμικη δουλειά».

Την Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου ο βουλευτής Λέσβου, Χαράλαμπος Αθανασίου, δηλώνει ότι «η Χρυσή Αυγή προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη Λέσβο». Η δήλωση αυτή είναι μια προσπάθεια, του ίδιου και της τοπικής οργάνωσης της ΝΔ, να πάρουν αποστάσεις από τους τραμπουκισμούς που σημειώθηκαν τις προηγούμενες ημέρες στο νησί. Ταυτόχρονα, όμως, η δήλωση του εκφράζει και την ενόχληση του για το ότι έγινε φανερό πως ο ίδιος και η ΝΔ «υιοθετούν» την ατζέντα της Χρυσής Αυγής.

Εδώ και ενάμιση χρόνο η ΝΔ στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου έχει γυρίσει στην εποχή του Ελληνικού Συναγερμού, του κόμματος που είχε δημιουργήσει ο στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος. Δεν θυμίζει σε τίποτα ένα σύγχρονο κεντροδεξιό κόμμα. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο τρία υψηλόβαθμα τοπικά στελέχη της ΝΔ,με δημόσιες παρεμβάσεις τους, έκαναν σαφείς τις ρατσιστικές και ξενοφοβικές τους απόψεις.

Πρόκειται για τη Μόλλη Μαχαίρα από τη Λήμνο, υποψήφια βουλευτή του κόμματος σε πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση, τον πρώην Πρόεδρο της ΝΟΔΕ Λέσβου Αλέκο Κουτσαντώνη και τον Αντιπεριφερειάρχη Χίου και πρώην βουλευτή του κόμματος Σταμάτη Κάρμαντζη. Ο τελευταίος δήλωσε πως καλός Τούρκος είναι μόνο ο νεκρός Τούρκος!

Ο κ. Κουτσαντώνης θεωρεί ότι η Λέσβος ισλαμοποιείται το ίδιο υποστηρίζει και η κ. Μαχαίρα. Τον ίδιο δρόμο έχει ακολουθήσει και μεγάλος αριθμός στελεχών του ΠΑΣΟΚ, παρότι η Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ δεν ακολουθεί την ίδια τακτική.

Στην περίπτωση της Λέσβου η κοινωνική βάση αυτού του σχηματισμού μορφοποιήθηκε το καλοκαίρι του 2015 την περίοδο του δημοψηφίσματος.
Ήταν το μπλοκ του «Ναι». Εκείνη την εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο η Χρυσή Αυγή είχε εξαφανιστεί από το νησί. Δεν έκανε ούτε μια εξόρμηση, δεν έβγαλε ούτε μια ανακοίνωση. Ήταν μια ευγενική προσφορά στο μπλοκ του «Ναι», από το οποίο προέρχεται και η πραγματική τοπική ηγεσία της. Κοινωνικά το μπλοκ αυτό συγκροτίται από μικροαστικά και μεσοαστικά στρώματα της πόλης και των χωριών του νησιού.

Στα τέλη του Ιουλίου του 2015, λίγο πριν τη μεγάλη έξαρση των προσφυγικών ροών, το Επιμελητήριο Λέσβου, ο Ιατρικός Σύλλογος Λέσβου, ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Λέσβου, ο Εμπορικός Σύλλογος Μυτιλήνης κι ορισμένοι άλλοι τοπικοί φορείς διοργανώνουν εκδήλωση στην αίθουσα του Επιμελητήριου.
Το μήνυμα που βγήκε ήταν «οι πρόσφυγες θα φέρουν αρρώστιες και επιδημίες στο νησί».
Εκεί ήταν και ορισμένοι στενοί συνεργάτες του κ. Αθανασίου που παρακολουθούσαν και σιγοντάριζαν την κινδυνολογία για τη δημόσια υγεία.
Λίγο αργότερα συγκροτήθηκε ένα σχήμα 17 φορέων που αντιμετωπίζει την παρουσία των προσφύγων ως βασική αιτία των προβλημάτων του τουρισμού στο νησί. Οι ίδιοι φορείς δεν δείχνουν να ενοχλούνται από ας επιθέσεις των τελευταίων ημερών σε δημοσιογράφους και πολίτες, ούτε βλέπουν κάποια απειλή για την τουριστική κίνηση του νησιού.
Το υπόβαθρο για να αναπτυχθεί αυτή η δράση είναι βεβαίως η αντιδραστική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, την οποία εφαρμόζει κατά γράμμα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η απαράδεκτη κατάσταση στην οποία ζουν οι πρόσφυγες και τα παιδιά τους. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι εξαφανισμένα. Ίσως γιατί κάποιοι σκέφτονται πως θα μπορέσουν να σηκώσουν το μπαμπούλα της Δεξιάς και της ακροδεξιάς.
Νίκος Μαναβής –«Πριν»


Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη ιστολογίου