Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Δ. Κουσουρής: «Οι δωσίλογοι ήταν πολλοί. 85% των υποθέσεων δωσιλογισμού αρχειοθετήθηκαν»


Ο Δημήτρης Κουσουρής, επίκουρος Καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και συγγραφέας του βιβλίου «Δίκες των δωσιλόγων 1944 – 1949. Δικαιοσύνη, συνέχεια του κράτους και εθνική μνήμη» μιλάει στη Μαρία Ρηγούτσου για την αντιμετώπιση που είχαν μετά την Κατοχή όσοι συνεργάστηκαν με τους Ναζί.
Η λέξη δωσίλογος διαφοροποιείται από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές γλώσσες, οι οποίες χρησιμοποιούν τον όρο “συνεργάτης”. Στα ελληνικά ο όρος προϋπήρχε και σημαίνει αυτόν που οφείλει να λογοδοτήσει για τις πράξεις του. Και υπήρξαν χιλιάδες Έλληνες που συνεργάστηκαν με τις ιταλικές και τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής την περίοδο του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι μορφές συνεργασίας, σύμφωνα με τον ιστορικό, διακρίνονταν σε πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό επίπεδο και ο δωσιλογισμός ήταν «πρακτικά κάθε μορφή συνδιαλλαγής κατά την οποία οι εμπλεκόμενοι αποκόμιζαν όφελος οι ίδιοι με τον α ή β τρόπο και ζημίωναν την Ελλάδα ή τον εθνικό αγώνα με βάση τους τότε νόμους».
Για τον Δημήτρη Κουσουρή το φαινόμενο του δωσιλογισμού «ήταν μεν μειοψηφικό, είχε ωστόσο μαζικά χαρακτηριστικά…Οι μηχανισμοί του παλαιού καθεστώτος, του προκατοχικού κράτους συγκροτήθηκαν ούτως ώστε να αποφύγουν την ολοκλήρωση μιας διαδικασίας κοινωνικής επανάστασης και την κατάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές, όταν θα έφευγαν οι δυνάμεις κατοχής».
Αρκετές εκατοντάδες δίκες δωσιλόγων στην Ελλάδα
Οι δίκες των δωσιλόγων στην Ελλάδα ξεκίνησαν αμέσως μετά την Απελευθέρωση και διεξάγονταν «από τις κρατικές αρχές απονομής της δικαιοσύνης, με ένα είδος ειδικής νομοθεσίας που περιγράφει το έγκλημα και τιμωρεί τις πράξεις που έχουν τελεστεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής». Οι νόμοι αυτοί θεσπίστηκαν αμέσως μετά την Απελευθέρωση, ενώ ειδικά σχετικά διατάγματα είχαν προβλεφθεί και εκδοθεί είτε από την εξόριστη κυβέρνηση του Καϊρου είτε από την «κυβέρνηση του Βουνού».
Το λαϊκό αίτημα για κάθαρση και απονομή δικαιοσύνης ήταν έντονο εξαιτίας του μεγέθους των απάνθρωπων εγκλημάτων που είχαν τελεστεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής. «Οι δίκες των δωσιλόγων στην Ελλάδα όπως και στις υπόλοιπες χώρες ήρθαν να διασφαλίσουν ότι το μονοπώλιο της νόμιμης βίας θα επανέλθει στα χέρια του κράτους και δεν θα αποτελέσει όπλο των αντάρτικων ομάδων που θα επεδίωκαν την τιμωρία όσων είχαν συνεργαστεί στη διάρκεια της Κατοχής. Αυτό που ο Ντε Γκωλ ονόμασε για τη Γαλλία ΄αυτοσχεδιασμοί εξουσίας για τις δυνάμεις της Αντίστασης΄ για τις πρώτες δίκες που έγιναν για κάποιους από τους πιο διαβόητους συνεργάτες των Ναζί».
Οι δίκες των δωσιλόγων στην Ελλάδα ανέρχονται σε αρκετές εκατοντάδες. Για παράδειγμα στην Αθήνα από τις 15.000 μηνύσεις και καταγγελίες 2.200 φθάνουν στο ακροατήριο. Γενικότερα πάντως, όπως υποστηρίζει ο Δημήτρης Κουσουρής, μόνο ένα μικρό ποσοστό υποθέσεων εκδικάστηκε. Το 85% αρχειοθετήθηκε. Ο λόγος, σύμφωνα με τον ιστορικό, είναι ότι «πολλοί δωσίλογοι προσέφεραν κατόπιν τις υπηρεσίες τους στο νέο καθεστώς που στήθηκε υπό την αιγίδα των συμμάχων για την καταπολέμηση του Κομμουνισμού. Επίσης διέθεταν σοβαρή οικονομική επιφάνεια και διασυνδέσεις με τον κρατικό μηχανισμό. Και έτσι σε ένα μεγάλο βαθμό κατάφεραν να διαφύγουν της τιμωρίας».
«Στην Ελλάδα καταδικάστηκαν οι οικονομικά ασθενέστεροι δωσίλογοι»
Στις υποθέσεις που έφτασαν στο ακροατήριο μόνο το 45% των κατηγορουμένων καταδικάστηκε. Συνολικά εκτελέστηκαν 25 δωσίλογοι στην Ελλάδα. «Την ίδια πενταετία, από το 1944 έως το 1949 εκτελούνται από τα έκτακτα στρατοδικεία 3.500 κομμουνιστές ή συμπαθούντες τον Κομμουνισμό». Γενικότερα πάντως στην Ελλάδα καταδικάστηκαν «οι οικονομικά ασθενέστεροι δωσίλογοι, τα μικρά ψάρια».
Όσον αφορά τους απόγονους των δωσιλόγων και το κατά πόσο ήταν ομαλή η ένταξή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας μετά το τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και του Εμφυλίου, ο Δημήτρης Κουσουρής απαντά:
«Ο δωσιλογισμός στην ελληνική κοινωνία αποτέλεσε όπως και αλλού ένα ταμπού αλλά πολύ ισχυρότερο. Στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τις άλλες χώρες, οι δωσίλογοι μέσω του Εμφυλίου Πολέμου όχι μόνο επανεντάχθηκαν αρκετά γρήγορα στην κοινωνία και σε επίσημες θέσεις αλλά κάποιοι από αυτούς έγιναν σε λιγότερο από 15 χρόνια μέλη της Ακαδημίας Αθηνών. Τα παιδιά τους, όπως για παράδειγμα ο γιος του Ιωάννη Ράλλη, Πρωθυπουργός της τρίτης κυβέρνησης της Κατοχής, Γεώργιος Ράλλης έκανε καριέρα στη δεξιά παράταξη και έγινε Πρωθυπουργός την δεκαετία του 1980. Θέλω να πω, ότι δεν είχαν ιδιαίτερες δυσκολίες στην επανένταξή τους…με έναν τρόπο αποτέλεσαν έναν πυρήνα ενός πολιτικού προσωπικού αλλά και μιας οικονομικής και πνευματικής ελίτ, οι οποίοι πήραν στα χέρια τους το μεταπολεμικό κράτος. Με αυτή την έννοια δεν μπορεί να πει κανείς ότι είχαν ιδιαίτερες δυσκολίες».
Το «αφήγημα» που βόλεψε τις δυο πλευρές του Εμφυλίου
Τέλος, ο Δημήτρης Κουσουρής αμφισβητεί μια ευρέως διαδεδομένη αντίληψη, ότι δηλαδή «οι δωσίλογοι ήταν λίγοι και ασήμαντοι ενώ η μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού ήταν αντιστασιακοί ή τέλος πάντων διαπνεόμενοι από αντιφασιστικές πεποιθήσεις. Στην Ελλάδα αυτή η αντίληψη επί της ουσίας αποκρύπτει ότι ένα κομμάτι της πολιτικής, οικονομικής και πνευματικής ελίτ συνεργάστηκε με τους Γερμανούς, ενίοτε δε με πολιτική και ιδεολογική ταύτιση. Όχι πάντα αλλά συχνά. Ήταν ένα αφήγημα, το οποίο για διαφορετικούς λόγους, βόλεψε τα δυο στρατόπεδα του Εμφυλίου Πολέμου. Τους νικητές και τους ηττημένους. Τους νικητές διότι απέκρυπτε τον ομφάλιο λώρο που τους συνέδεε με το παρελθόν της Κατοχής και του δωσιλογισμού. Τους δε ηττημένους ακριβώς επειδή είχαν εξαιρεθεί από το πολιτικό σύστημα μετά τον Πόλεμο και ακριβώς επειδή χρησιμοποίησαν τις δάφνες του πατριωτισμού, της συμμετοχής τους και της πρωτοκαθεδρίας τους στο κίνημα της Αντίστασης, ένα τέτοιο αφήγημα τους επέτρεπε να διεκδικούν την εκπροσώπηση της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και ταυτόχρονα υποτιμούσαν το άλλο στρατόπεδο των λίγων, ασήμαντων προδοτών του Έθνους».
*Πηγή: Deutsche Welle

Διαβάστε Περισσότερα »

Λαοθάλασσα στο Βερολίνο κατά του μίσους και του ρατσισμού


Κάθε προσδοκία ξεπέρασε η ανταπόκριση των Βερολινέζων στο κάλεσμα της συλλογικής πρωτοβουλίας υπό το σύνθημα «Αρραγείς» (#unteilbar), καθώς σύμφωνα με τους διοργανωτές της κινητοποίησης ξεπέρασαν τις 242.000 οι άνθρωποι που κατέβηκαν χθες το απόγευμα στους δρόμους της γερμανικής πρωτεύουσας για να διαδηλώσουν ενάντια στο μίσος και την ξενοφοβία.

Η πρωτοβουλία του «Αρραγείς» ξεκίνησε την εκστρατεία της με την μετριοπαθέστερη προσδοκία να κατορθώσει να συγκεντρώσει περί τους 40.000 διαδηλωτές. Ωστόσο, η κοινή γνώμη στη Γερμανία απέδειξε πως έχει ευαισθητοποιηθεί ιδιαίτερα, έπειτα μάλιστα από τα πρόσφατα περιστατικά ρατσιστικής βίας στην Ανατολική Γερμανία, που συγκλόνισαν τις συνειδήσεις.

Η αστυνομία του Βερολίνου απέφυγε να ανακοινώσει συγκεκριμένα αριθμητικά στοιχεία για τη συμμετοχή στη χθεσινή διαδήλωση, κάνοντας απλώς λόγο για «κάποιες δεκάδες χιλιάδες» ανθρώπων. Περίπου 900 αστυνομικοί είχαν κινητοποιηθεί για να περιφρουρήσουν την διαδήλωση, η οποία σύμφωνα με τις αρχές διεξήχθη ειρηνικά.

«Πείτε το δυνατά, πείτε το καθαρά, είμαστε όλοι αρραγείς», φώναξαν οι διαδηλωτές στην πορεία τους προς την Πύλη του Βραδεμβούργου, η οποία είχε και σύμμαχό της τον καιρό, καθώς ο ήλιος στον ουρανό του Βερολίνου ήταν υπέρλαμπρος και η θερμοκρασία καλοκαιρινή.

Στα πανό που κρατούσαν οι συμμετέχοντες μπορούσε κανείς να διακρίνει συνθήματα όπως «Δεν υπάρχει θέση για τους Ναζί», «Η διάσωση στη θάλασσα δεν είναι έγκλημα», «περισσότερη αγάπη, λιγότερο μίσος», που επεσήμαιναν την αρραγή αποφασιστικότητα που ήθελε να τονίσει και το σύνθημα της διαδήλωσης.
Από τη σκηνή που είχε στηθεί στην Πύλη του Βρανδεμβούργου, μέχρι αργά το απόγευμα, παρέλασαν πολλές προσωπικότητες της μουσικής σκηνής και εκπρόσωποι κοινωνικών και μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Στην πρωτοβουλία #unteilbar, που συντίθεται από διάφορες ΜΚΟ, καλλιτέχνες και ιδιωτικούς φορείς, έχουν προστεθεί επίσης πολλά εργατικά συνδικάτα, θρησκευτικές οργανώσεις και οργανισμοί αρωγής. Ήδη με πρωτοβουλία της έχουν διοργανωθεί κατά τις τελευταίες εβδομάδες κινητοποιήσεις και στο Αμβούργο και το Μόναχο.

Υπό το πρόταγμα «Για μία ελεύθερη και ανοικτή κοινωνία-ενάντια στους αποκλεισμούς, αλληλεγγύη!», η πρωτοβουλία «Αρραγείς» στρέφεται ενάντια στον ρατσισμό της άκρας δεξιάς, η οποία έχει κατορθώσει να αλώσει και τις πύλες του Κοινοβουλίου, εκλέγοντας εκπροσώπους της μέσω του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD)
ΓΒΔ



Διαβάστε Περισσότερα »

Σχίσμα στην ορθόδοξη εκκλησία για τα μάτια των ΗΠΑ και Ρωσίας


Mε πλήρη διακοπή της κοινωνίας με το Οικουμενικό Πατριαρχείο προχώρησε πριν από λίγο η Σύνοδος του Πατριαρχείου Μόσχας που συνεδρίασε για πρώτη φορά στο Μίνσκ της Λευκορωσίας. Όπως μάλιστα επισημαίνεται σε ανακοινωθέν που εξεδόθη μέχρι η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης «ακυρώσει τις παράνομες αποφάσεις που έλαβε δεν επιτρέπεται κανένα συλλείτουργο με κληρικούς» ενώ «για τους κοσμικούς απαγαρέυεται η συμμετοχή σε μυστήρια που τελούνται» από κληρικούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Πατριάρχης Μόσχας και πάσης Ρωσίας με απόφαση της Συνόδου της Εκκλησίας της Ρωσίας τον περασμένο μήνα σταμάτησε την μνημόνευση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου και ταυτόχρονα με την ίδια απόφαση της Συνόδου δεν επιτρεπόταν ούτε σε μητροπολίτες να συμμετάσχουν σε συλλείτουργα με ιεράρχες του Φαναρίου. Ακόμη η Εκκλησία της Μόσχας είχε αποσύρει τους εκπροσώπους της από τους διαλόγους που προεδρεύει το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Η κρίση ξέσπασε με αφορμή την παραχώρηση αυτοκεφαλίας στην  Εκκλησία της Ουκρανίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την επαναφορά στην κανονική Εκκλησία του σχισματικού Φιλάρετου Ντενισένκο που αυτοανακηρύχθηκε την δεκαετία του ’90 Πατριάρχης Κιέβου.

tovima.gr


Διαβάστε Περισσότερα »

Video: Εξαιρετικός Λαφαζάνης δεν ανέχεται τον Μπόγδανο να βρίζει συλλήβδην τους αριστερούς, και αποχωρεί από τηλεοπτικό πάνελ


«Ανέβηκαν οι τόνοι» στην εκπομπή Brain Storming του Action 24. Εκεί ο γραμματέας της ΛΑΕ Παναγιώτης Λαφαζάνης, αποχώρησε έξαλλος, μετά από διαπληκτισμό του με τον δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Μπογδάνο.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος, έκανε λόγο για… «πουλημένους» αριστερούς. Τότε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης φανερά εκνευρισμένος, είπε στους παρουσιαστές της εκπομπής Γιώργο ΠιέρροΣταμάτη Ζαχαρό και στην δημοσιογράφο του TheCaller.gr Ευδοκία Λελεδάκη που βρισκόταν στο πλατό, ότι: «Θα μου επιτρέψετε να φύγω από την συζήτηση. Δεν δέχομαι τέτοιους χαρακτηρισμούς».
«Δεν θα λέτε ότι θέλετε» είπε στην συνέχεια, απευθυνόμενος στον δημοσιογράφο με τον Κ. Μπογδάνο να του απαντά: «Θα λέω ότι θέλω. Και αυτή είναι η αρετή του Action 24 που δεν την έχουν άλλα κανάλια».
Σημειώνεται ότι δημοσιογράφος ξεκαθάρισε πως δεν εννοούσε τον κ. Λαφαζάνη, όμως ο δεύτερος σηκώθηκε έξαλλος από την καρέκλα του για να αποχωρήσει. Με την σειρά του ο κ. Μπογδάνος, είπε πως θα αποχωρήσει ο ίδιος ώστε να μείνει ο κ. Λαφαζάνης, κάτι που ο επικεφαλής της ΛΑΕ αρνήθηκε και έτσι η εκπομπή συνεχίστηκε μετά το διαφημιστικό διάλειμμα, χωρίς αυτόν.
Δείτε το σχετικό βίντεο:


Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

Γλέζος: “Είμαι με τον Λαφαζάνη και θα κατέβουμε μαζί στις εκλογές”


Μόλις συμπλήρωσε τα 96 του χρόνια, μίλησε με αφορμή την ταινία «Ο τελευταίος Παρτιζάνος» – οδηγίες αντίστασης από τον Μανώλη Γλέζο» – Τι είπε για τη συμφωνία με τα Σκόπια, τον Στάλιν και το κατέβασμα της γερμανικής σημαίας – Τι είπε για τη δικαιοσύνη και τη δίκη της Χρυσής Αυγής
Με αφορμή το ντοκιμαντέρ «Ο τελευταίος Παρτιζάνος» – οδηγίες αντίστασης από το Μανώλη Γλέζο του Ανδρέα Χατζηπατέρα, ο Μανώλης Γλέζος παραχώρησε μία μοναδική συνέντευξη Τύπου, όπου μίλησε για τον Αλέξη Τσίπρα, το μακεδονικό, την ακροδεξιά αλλά και την αντίσταση.
Ο ανήσυχος, αιρετικός και μονίμως διαφωνών, Μανώλης Γλέζος, ο οποίος, μόλις συμπλήρωσε τα 96 του χρόνια, παραχώρησε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης.
Το protothema.gr τον ρώτησε για τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Αλέξη Τσίπρα και την πολιτική του και εκείνος απάντησε: «Η Ελλάδα δεν είναι ο Τσίπρας», προσθέτοντας:
«Εγώ είμαι στην ομάδα του Λαφαζάνη και θα κατέβουμε στις εκλογές για να διεκδικήσουμε την ψήφο του ελληνικού λαού».
Ο Μανώλης Γλέζος, ένα σύμβολο αντίστασης, δεν παρέλειψε να δώσει τη δική του πρόταση στην οικονομική κρίση της Ελλάδας, τονίζοντας:
«Αν όλοι οι βουλευτές, οι πολιτικοί και οι υπουργοί φέρουν τα λεφτά τους πίσω και οι 15 εκατ. Έλληνες ομογενείς σ’ όλο τον κόσμο στείλουν από 1.000 ευρώ στους συγγενείς τους, τότε μ’ αυτές τις καταθέσεις μπορεί να ξεπεραστεί μεγάλο κομμάτι της οικονομικής κρίσης», συμπληρώνοντας: «Αν κάνουμε όλοι μας το χρέος μας απέναντι στην πατρίδα θα τα ξεπεράσουμε όλα. Εγώ μεγάλωσα στην Απείρανθο σε ένα μέρος, όπου μάθαμε όλοι να λέμε “όχι” στις εντολές των ανωτέρων», προσθέτοντας:
«Μάλιστα στα παλιά τα χρόνια οι κάτοικοι του χωριού έφτιαχναν το σπίτι κάθε νέου ζευγαριού».
Σε ερώτηση δημοσιογράφου για την ακροδεξιά και ποια είναι η γνώμη του γι’ αυτήν, ο Μανώλης Γλέζος απάντησε: «Νομίζω ότι είναι υπερβολές, η μόνη κάθαρση που δεν έγινε είναι στο δικαστικό σώμα. Υπάρχουν φασιστικά στοιχεία στο δικαστικό σώμα, γι’ αυτό δεν έχει γίνει ακόμα η δίκη της Χρυσής Αυγής για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα».
Σε ερώτηση του protothema.gr για το θα υπάρξει σοσιαλισμός τα επόμενα 10, 50, 100 χρόνια, ο Μανώλης Γλέζος απάντησε:
«Όταν πήγε ο κήρυκας των Θηβαίων πήγε στην Αθήνα και ρώτησε ποιος είναι ο τύραννος εδώ, του απάντησαν ότι η Αθήνα δεν είχε τυράννους. Επειδή είμαι θαλασσινός, η ιστορία έχει πολλούς κάβους και θα τον περάσουμε και αυτόν τον κάβο». (εννοώντας, φυσικά, ότι κάποια στιγμή θα έρθει και ο σοσιαλισμός).
Σε άλλη ερώτηση του protothema.gr σχετικά με το αν η Σοβιετική ένωση ήταν σοσιαλιστική χώρα, ο Μανώλης Γλέζος απάντησε:
«Πολλά από όσα έγιναν εκεί δεν έγιναν με τη θέληση του σοβιετικού λαού. Σας θυμίζω την ιστορία του Ιωάννη Πασαλίδη, που επί Λένιν ήταν υπουργός Εξωτερικών της Γεωργίας. Ο Στάλιν είχε δώσει εντολή στους στρατιώτες να τον εκτελέσουν, όμως ο Λένιν τον εμπόδισε. Ο Πασαλίδης έφυγε από την Γεωργία, δραπέτευσε και πήγε στη Γερμανία κι όταν τον ξαναπήρε ο Στάλιν να επιστρέψει στο πόστο του εκείνος του είπε ότι όσο είσαι εσύ στη Σοβιετική Ένωση εγώ δεν πρόκειται να έρθω».
Ερωτηθείς για το Μακεδονικό, ο Μανώλης Γλέζος απάντησε: «Ο αδερφός της μάνας μου ήταν Μακεδονομάχος και μάλιστα είχε τραυματιστεί στον αγώνα του για τη Μακεδονία. Τα Σκόπια μπορούσαν να ζητήσουν να ονομαστούν Ελλάδα. Πού στηρίζονται όμως; Δεν υπάρχει καμία ιστορική συνέχεια με τους κατοίκους της περιοχής αυτής».
Όσο για την αντίσταση στη γερμανική κατοχή, ο Μανώλης Γλέζος έδωσε τη δική του απάντηση:
«Η Ελλάδα αντιστάθηκε 217 μέρες και η επόμενη ήταν η Νορβηγία με 60 μέρες. Με είχαν καλέσει στο μουσείο αντίστασης στην Κοπεγχάγη. Σε μία μεγάλη αίθουσα υπήρχε ένα άλογο. Φανταστείτε ότι για τους Δανούς, σύμβολο αντίστασης ήταν ο βασιλιάς τους που έκανε βόλτα κάθε μέρα στο βασιλικό κήπο, ενώ βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή».
Σύμφωνα με τον Μανώλη Γλέζο τέσσερα είναι τα στοιχεία που συνθέτουν ένα έθνος.
«Αυτά είναι η γλώσσα του, οι παραδόσεις του και μέσα στις παραδόσεις βάζω και την εκκλησία, η άμεση δημοκρατία όπως κάναμε παλιά, στην αρχαία Αθήνα και η στάση του κλήρου. Αυτοί οι παράγοντες έσωσαν το έθνος».
Σε ερώτηση σχετικά με το αν ο Αντώνης Μοσχοβάκης (σ.σ. υπήρξε ιστορικός και κριτικός κινηματογράφου στην Αυγή και την Ελευθεροτυπία), ήταν στην ομάδα που κατέβασαν τη γερμανική σημαία από την Ακρόπολη, μαζί με τον Μανώλη Γλέζο και τον Απόστολο Σάντα, ο κ.Γλέζος απάντησε:
«Ο Αντώνης Μοσχοβάκης είναι ο πατέρας σας. Στο ραντεβού που έγινε εκείνη την ημέρα στην πλατεία ήταν και ο Αντώνης Μοσχοβάκης και όταν του είπαμε ότι σχεδιάζουμε να κατεβάσουμε τη σημαία εκείνος είπε ότι δεν καταλαβαίνει την αξία αυτού του εγχειρήματος και για ποιο λόγο το κάνουμε αυτό. Εμείς του είπαμε να μείνει έξω ώστε αν σκοτωθούμε να είναι μάρτυρας αυτής της αντιστασιακής πράξης» και πρόσθεσε: «Η ιδέα μας ήρθε επειδή ακούσαμε τον Χίτλερ να λέει ότι τώρα η Ευρώπη είναι ελεύθερη από τη γερμανική κατοχή και εγώ είπα: Τώρα θα σου δείξουμε εμείς αν η Ευρώπη είναι ελεύθερη».
Ερωτηθείς αν επί υπουργίας της Μελίνας Μερκούρη οι αρχαιολόγοι εμπόδισαν την ανασκαφή σε μία μυκηναϊκή κρήνη όπου ο Μανώλης Γλέζος είχε πετάξει τη σημαία, ο ίδιος απάντησε: «Δεν είναι έτσι. Επειδή το έδαφος που στηρίζεται η Ακρόπολη είναι σχιστολιθικό, το έδαφος είναι ευάλωτο σε κάθε ανασκαφή. Εγώ εμπόδισα την Μελίνα να συνεχίσει τις ανασκαφές για να μην πέσει η Ακρόπολη. Άλλωστε εκτιμώ ότι οι Γερμανοί βρήκαν τη σημαία και την πήραν μαζί τους».
Η ταινία «Ο τελευταίος Παρτιζάνος» – οδηγίες αντίστασης από τον Μανώλη Γλέζο θα προβληθεί στους κινηματογράφους στις 25 Οκτωβρίου.
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ξεκατινιάζονται στην κυβέρνηση- Καμμένος: Ο φουκαράς ο Παπαδόπουλος (των 53 πλατς) μου ζήτησε στρατιωτικό ρουσφέτι


«Φουκαρά» χαρακτήρισε ο Πάνος Καμμένος τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Σάκη Παπαδόπουλο, ο οποίος τις προηγούμενες ημέρες δεν σταμάτησε να επιτίθεται στον ΥΠΕΘΑ.

Μιλώντας στην ΕΡΤ, ο  Πάνος Καμμένος χαρακτήρισε τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ «φουκαρά από τα Τρίκαλα», που όπως είπε «ήρθε να μου ζητήσει ρουσφέτια αλλά του είπα αγόρι μου, φύγε, δεν κάνουμε πλέον ρουσφέτια και από τότε τα έχει βάλει μαζί μου».

Με τον τρόπο αυτό θέλησε ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ να απαντήσει όχι μόνο στην αναφορά του Σάκη Παπαδόπουλου στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ πως «δεν μπορούμε να πάμε με τον Καμμένο έως τον Οκτώβριο», αλλά κυρίως στα όσα είπε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στα Παραπολιτικά 90,1 την Κυριακή (14.10.2018). Ο Σάκης Παπαδόπουλος κάλεσε τον πρωθυπουργό να απομακρύνει τον Πάνο Καμμένο όχι μόνο από το υπουργείο Άμυνας, αλλά από την κυβέρνηση γενικότερα.

Ο κ. Παπαδόπουλος, μιλώντας στο Newsbomb.gr παραδέχτηκε ότι όντως ζήτησε ρουσφέτι από τον υπουργό Άμυνας. «Είναι ένα αίτημα της κοινωνίας των Τρικάλων, ένα στρατόπεδο στην περιοχή μας να γίνει διαχρονικό ιστορικό μουσείο το οποίο το ζητά η δημοτική Αρχή και όλοι οι φορείς του νομού. Ζητήσαμε να μετονομαστεί το στρατόπεδο της ΣΜΥ στα Τρίκαλα γιατί φέρει το όνομα του στρατηγού Καβράκου, ο όποίος διέταξε πυρ κατά της αγροτικής εξέγερσης το 1925. Έχουμε αιτηθεί εδώ και πάνω από ένα χρόνο μία συνάντηση για να το προωθήσουμε και λέει ότι είναι ρουσφέτι» είπε ο κ. Παπαδόπουλος.

Διαβάστε Περισσότερα »

Εντυπωσιακή δεύτερη θέση στον Ιατρικό Σύλλογο Πάτρας, από το αριστερό εναλλακτικό σχήμα ΕΜΕΙΣ!


Οι εκλογές χθες στον Ιατρικό σύλλογο έδωσαν αυτοδυναμία, στο ψηφοδέλτιο της «ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΙΑΣΥ)με επικεφαλής την Αννα Μαστοράκου. Συγκεκριμένα η ΙΑΣΥ, η οποία το μεγάλο της ρεύμα προέρχεται από το ψηφοδέλτιο της Δημοκρατικής Κίνησης της ΝΔ, έλαβε 572 ψήφους, σε σύνολο ψηφισάντων 1.076 κατακτώντας τις 7 από τις 13 έδρες του ΔΣ του Συλλόγου.

Σημαντικό είναι και το ποσοστό που πέτυχε το ψηφοδέλτιο των νέων γιατρών, «ΕΝΙΑΙΑ ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ» (ΕΜΕΙΣ) με επικεφαλής τον Δημήτρη Ζιαζιά το οποίο ήρθε δεύτερη δύναμη με 120 ψήφους και 2 έδρες. Μία παράταξη της αριστεράς, της πραγματικής που αντιπολιτεύεται τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, όπου συναντάς κόσμο του κινήματος ανένταχτους, και οργανωμένους σε κόμματα της αριστεράς.  Μιλάμε για πρωτοφανής καταγραφή σχήματος που αναφέρεται στην ριζοσπαστική αριστερά σε εκλογές ιατρικού συλλόγου!


Επιτυχία του ψηφοδελτίου που ξεκίνησε από τους γιατρούς του Πρωτοβάθμιου Δικτύου Υγείας, με επικεφαλής τον Απόστολο Σωτηρούδη , «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΙΑΤΡΩΝ» (ΔΗΠΙ) το οποίο κατέλαβε την τρίτη θέση με 106 ψήφους και 1 έδρα ξεπερνώντας κομματικά ψηφοδέλτια.

Το κυβερνητικό ψηφοδέλτιο της «ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΙΑΤΡΩΝ (ΕΣΙ) με επικεφαλής τον Πλούταρχο Τζαβάρα, ήρθε τέταρτο με 101 ψήφους και μία έδρα.

Το ψηφοδέλτιο της «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑΤΡΩΝ (ΔΗΠΑΚ)
που υποστηρίζεται από το ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Θεόδωρο Τουλγαρίδη, ήρθε πέμπτο με 91 ψήφους και 1 έδρα.

Τέλος του ψηφοδέλτιο της «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΙΑΤΡΩΝ» (ΑΚΙ), το οποίο έχει τη ρίζα του στο παλιό ΠΑΣΟΚ, με επικεφαλής την Κατερίνα Γατοπούλου ήρθε έκτο με 54 ψήφους και 1 έδρα.
Χαρακτηριστικό της χθεσινής εκλογικής διαδικασίας αποτέλεσε η αυξημένη προσέλευση. Σε σύνολο 1.500 μελών που ήταν ταμειακώς εντάξει, ψήφισαν οι 1.076. Αριθμός ρεκόρ συμμετοχής των τελευταίων ετών. Καταμετρήθηκαν 26 άκυρα και 7 λευκά ψηφοδέλτια.

Πληροφορίες από pelop.gr


Διαβάστε Περισσότερα »

ΕΡΤ: Στην υπηρεσία της κυβέρνησης, γκεμπελίζει θεωρώντας φυσιολογικό τη μη θέρμανση από πετρέλαιο



Στην πρωινη ζωνη της Χουντικης ΥΕΝΕΔ Παππά ,οι παρουσιαστες σχολιάζοντας την είδηση πως το πετρέλαιο θέρμανσης έφτασε στο 1.15 το λίτρο,,ελεγαν χαμογελαστά οτι αυτό δεν εχει σημασια γιατί οι πολίτες έχουν βρει εναλλακτικους τρόπους θέρμανσης.

Προφανως θα εννοούσαν το χουχούλιασμα ή καμια επιπλέον τριμμένη κουβέρτα....

Αυτοί οι Γκαιμπελίσκοι προσβάλλουν με τον χυδαιότερο τρόπο μια χειμαζόμενη κοινωνια ,προσβάλλουν ,τους εξαθλιωμένους, , τους ημιαπασχολούμενους και τους τσακισμένους από την εγκληματικη κοινωνικη πολιτικη του μορφώματος...προσβάλλουν τις γηραιές μαναδες μας και τους πατεραδες, που την βγάζουν με μια πενιχρή σύνταξη,,και πολλά προβλήματα υγείας..

Αυτοί οι Γκαιμπελίσκοι για τον δικό τους ματωμένο μισθό ,εχουν ξεπερασει κάθε όριο απανθρωπιάς και σκετης αλητείας..

Και σε τελική αναλυση αν κρυώνετε εκπαιδευθείτε στο να ελέγχετε το σαγόνι σας να μην τρέμει απο το κρύο...

Καλέ δεν είναι αυτό πρωτοφασισμός είναι ΄πλερια ενημερωση' και 'δημοκρατια''

Στα τσακίδια


Διαβάστε Περισσότερα »

Απασχόληση: Μαύρος Σεπτέμβρης-6 στις 10 νέες θέσεις εργασίας των 300 ευρώ!


Άκρως ανησυχητικά είναι τα ευρήματα που ανακοίνωσε προχθές το πληροφοριακό σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ» του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τον μήνα Σεπτέμβριο 2018.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου «μεταμνημονιακού» μήνα, το ποσοστό στη μερική απασχόληση εκτοξεύτηκε στο πρωτοφανές ποσοστό για χώρα της ΕΕ του 60% (59,11).
Ειδικότερα σε σύνολο προσλήψεων 271.872, οι 111.156 (ποσοστό 40,89%) προσλήφθηκαν με καθεστώς πλήρους απασχόλησης, οι 129.587 (ποσοστό 47,66%) με καθεστώς μερικής απασχόλησης και οι 31.129 (11,45%) με το καθεστώς τής εκ περιτροπής εργασίας, όπως φαίνεται από τον παρακάτω Πίνακα και το Διάγραμμα.


ΜΗΝΑΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΑΝΑ ΕΙΔΟΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΑΠΟ 01.01.2018 ΕΩΣ 30.09.2018
ΠΛΗΡΗΣ

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

ΜΕΡΙΚΗ

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

ΣΥΝΟΛΟ

ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2018
71.943
61.950
19.983
153.876
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2018
65.659
62.406
22.280
150.345
ΜΑΡΤΙΟΣ 2018
95.873
76.006
24.263
196.142
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2018
149.051
90.049
28.972
268.072
ΜΑΙΟΣ 2018
154.413
118.388
35.368
308.169
ΙΟΥΝΙΟΣ 2018
127.793
119.321
36.087
283.201
ΙΟΥΛΙΟΣ 2018
108.339
99.045
31.696
239.080
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2018
82.581
76.498
28.081
187.160
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2018
111.156
129.587
31.129
271.872
ΣΥΝΟΛΟ Α’ ΕΝΝΕΑΜΗΝΟΥ 2018
966.808
833.250
257.859
2.057.917




Με τις μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων ετών η χώρα μετατρέπεται σταθερά και βίαια σε «Ελ Ντοράντο» φτηνής εργασίας, σε Εθνική ΕΟΖ (Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη) φτηνής εργασίας και ισχνών εισφορών με άμεσο κίνδυνο για το μέλλον των συντάξεων!
Έτσι η κυβέρνηση μπορεί να επαίρεται ότι μείωσε στατιστικά την ανεργία κατά 5 και πλέον μονάδες περίπου από τότε που ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, αυτό όμως οφείλεται μόνο στις ευέλικτες μορφές εργασίας και στη φτηνή πλήρη απασχόληση.
Τα στοιχεία αυτά καταρρίπτουν όχι μόνο τις θεωρίες περί εξόδου από την ύφεση των μνημονιακών προγραμμάτων, αλλά αποκαλύπτουν και τον εμπαιγμό της κυβέρνησης που, προσπαθώντας να μην αποκαλύψει το ζοφερό μέλλον της εργασίας, λαμβάνει ως συγκρίσιμα μεγέθη ακόμη και τα έτη από το 2001 έως και το 2010!!
Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί την κυβέρνηση να σταματήσει κάθε συζήτηση για περαιτέρω «ευελιξία» στην αγορά εργασίας, να επαναφέρει τον κατώτατο μισθό για όλους στα προ Μνημονίου επίπεδα, να καταργήσει το όνειδος του «νεανικού υποκατώτατου μισθού», να αποκαταστήσει την προστασία των ομαδικών απολύσεων προκειμένου να ενισχυθεί η σταθερή και πλήρης απασχόληση, η μόνη που μπορεί να εξασφαλίσει ικανούς πόρους για τη διάσωση των Ταμείων και να εγγυηθεί αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους της πατρίδας μας!
Η ΕΝΥΠΕΚΚ θα συνεχίζει να ενημερώνει τον πολύπαθο λαό μας για τα τεκταινόμενα στην εργασία και την ασφάλιση, σε αντίθεση με τα κυβερνητικά στελέχη που απασχολούνται με περιοδείες εντός και εκτός της χώρας.
Για την Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΝΥΠΕΚΚ,
ο Πρόεδρος – Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Διαβάστε Περισσότερα »

Στα σχολεία της Χίου τα προσφυγόπουλα, απομονώθηκαν οι ακραίες φωνές


Άνοιξαν οι πόρτες των δημοτικών σχολείων της Χίου και μαζί με αυτές και οι αγκαλιές των εκπαιδευτικών για την υποδοχή των προσφυγόπουλων το μεσημέρι της Δευτέρας 15 Οκτωβρίου 2018.
Μακριά από τις ακραίες φωνές και αντιδράσεις αφού οι πιο ψύχραιμοι κατάφεραν να τις εκτοπίσουν από τις σχολικές μονάδες, με διακριτική την παρουσία της αστυνομίας, παρουσία της εισαγγελέα  κ. Σπυριδούλας Σταυράτη , του προϊστάμενου της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης  Χίου κ. Αριστείδη Κελεπερτζή και  της κ. Ανατολής Βροχαρίδου από την περιφερειακή Εκπαίδευση, καθώς και άλλων εκπροσώπων φορέων μαζί με τους εκπαιδευτικούς του σχολείου, υποδέχθηκαν τα τέσσερα παιδιά που θα φιλοξενηθούν στη δομή υποδοχής και εκπαίδευσης προσφύγων στο σχολείο του Κάμπου.
Συνολικά για 40 προσφυγόπουλα  στη Χίο ξεκίνησε σήμερα η σχολική χρονιά σε πέντε σχολεία του νησιού, χωρίς να έχουν δημιουργηθεί προβλήματα, αντιθέτως με συμβολικές κινήσεις καλωσορίσματος από μικρούς και μεγάλους. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι μαθητές του Κάμπου ζωγράφισαν για τους τέσσερις καινούργιους μαθητές στο σχολείο τους, ενώ το σωματείο Ιδιωτικών υπαλλήλων Χίου, η ΑΔΕΔΥ και άλλοι φορείς ανάρτησαν πανό με το οποίο καλωσόριζαν τα παιδιά στο 4οκαι στο 2οΔημοτικό Σχολείο Χίου.
Η διανομή των μικρών μαθητών καθημερινά στα σχολεία τους θα γίνεται με δυο λεωφορεία και οι εκπαιδευτικοί που θα αναλάβουν τις τάξεις βρίσκονται ήδη στις θέσεις τους.
«Αισθάνομαι ιδιαίτερα χαρούμενος και συγκινημένος που τα προσφυγόπουλα μετά από καιρό μπορούμε να τα υποδεχτούμε και να τα αγκαλιάσουμε παιδαγωγικά στα σχολεία μας. Αυτή τη στιγμή τα σχολεία έχουν από ένα δάσκαλο και ειδικότητες που θα κάνουν τα υπόλοιπα μαθήματα μέχρι τις 6. Τα παιδιά που είναι έτοιμα να φοιτήσουν  λόγω του ότι τις τελευταίες μέρες προωθήθηκε σημαντικός αριθμός προσφύγων στην ηπειρωτική Ελλάδα, είναι 40. Όσα παιδάκια παίρνουν μετά το ΑΔΥΜ (αριθμός δελτίου υγείας μαθητή) και τα εμβόλια τους θα έρχονται μετά κανονικά στο σχολείο», δήλωσε ο προϊστάμενος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Αριστείδης Κελεπερτζής.
Κρατώντας στο χέρι τις ζωγραφιές των μαθητών της πρωινής ζώνης η διευθύντρια του δημοτικού σχολείου Κάμπου κ. Αθηνά Πλακωτάρη, περίμενε τους τέσσερις καινούργιους μαθητές του σχολείου μαζί με το υπόλοιπο εκπαιδευτικό προσωπικό.
Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε η κ. Πλακωτάρη το ενδιαφέρον των γονιών για ενημέρωση ήταν δικαιολογημένο αλλά στράφηκε στην πορεία σε λάθος κατεύθυνση, μια κατεύθυνση που δεν έχει θέση στα σχολεία και στην  εκπαίδευση. «Πολύ κακό για το τίποτα» σχολίασε…
Με το φόβο την αγωνία αλλά και τη χαρά στα πρόσωπα τους, όπως και κάθε πρωτάκι, τα τέσσερα πρωτάκια του Κάμπου που φιλοξενούνται στη ΒΙΑΛ κρατώντας το χέρι των δασκάλων τους διάβηκαν την πόρτα του σχολείου ελπίζοντας ότι εκεί θα βρουν την ασφάλεια τη ζεστασιά και τη γνώση.




Διαβάστε Περισσότερα »

Κοσμοσυρροή στο Φεστιβάλ Συνεργατισμού της ΒΙΟΜΕ. 4.000 άνθρωποι την πρώτη ημέρα. Βίντεο: Θ.Παπακωνσταντίνου & Λάργκο


Κοσμοσυρροή στο 1ο Φεστιβάλ Συνεργατισμού στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη. 

Μόνο την πρώτη ημέρα τέσσερις χιλιάδες άνθρωποι επισκέφτηκαν το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο (φωτο). 

Τα βίντεο με Θανάση Παπακωνσταντίνου και Λάργκο είναι από τις συναυλίες της πρώτης ημέρας ενώ στις αφίσες μπορείτε να δείτε το πολιτικό και το πολιτιστικό πρόγραμμα. 

Το τριήμερο Φεστιβάλ Συνεργατισμού της ΒΙΟΜΕ ολοκληρώνεται σήμερα, Κυριακή.











Διαβάστε Περισσότερα »

Ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο που το λένε τράπεζες. Του Θάνου Καμηλάλη


H «Μαύρη Τετάρτη» των ελληνικών τραπεζών, που ήρθαν αντιμέτωπες με σημαντικές πτώσεις των μετοχών του ήρθε «ξαφνικά» ταράζοντας την μεταμνημονιακή εικόνα της υποτιθέμενης εξόδου από την κρίση και το νέο success story που κηρύττουν κυβέρνηση και ΜΜΕ. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να αποδώσει τα γεγονότα σε «επιθέσεις κερδοσκόπων», αλλά και της αντιπολίτευσης να επικαλείται την «κυβερνητική ανικανότητα» είναι παραπλανητικές και μικροπολιτική χρήσης, καθώς πρόκειται για ακόμα ένα σημάδι της ολοκληρωτικής αποτυχίας της διαχείρισης της οικονομικής κρίσης. Όσο και να καθησυχάζουν οι αρμόδιοι, οι τράπεζες δεν έχουν... βηχαλάκι λόγω του καιρού. Είναι βαριά άρρωστες και παραμένουν πτωχευμένες, με ένα δυσβάσταχτο πακέτο 90 δισ. κόκκινων δανείων, με τα σχέδια για (νέες) κρατικές εγγυήσεις, να εξετάζονται ήδη.


του Θάνου Καμήλαλη

Στην πραγματικότητα, για να καταλάβουμε τι συμβαίνει αυτήν τη στιγμή με τις ελληνικές τράπεζες θα πρέπει να ανατρέξουμε στην αρχή της κρίσης. Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την κατάσταση των ελληνικών τραπεζών και ολόκληρη την ελληνική οικονομία, με ένα σαπιοκάραβο, γεμάτο εσωτερικές παθογένειες και κακοκατασκευές όπως η διαφθορά, η διαπλοκή, οι πελατειακές σχέσεις, η λάθος είσοδος στο ευρώ κλπ. Όταν ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, όλα αυτά τα θανάσιμα σφάλματα προκάλεσαν τρύπες και το σαπιοκάραβό μας άρχισε να μπάζει νερά από παντού.

Τότε, υπήρχαν δύο επιλογές. Ή το καράβι να ρυμουλκηθεί γρήγορα σε ένα λιμάνι, ώστε να επισκευαστεί ολόκληρο, ή να αφεθεί στην τύχη του, με πρόχειρα μπαλώματα και διάφορες αλχημείες, που έκλειναν πρόσκαιρα τη μία τρύπα και άνοιγαν την επόμενη, την ώρα μάλιστα που το πλήρωμα άρχισε να πέφτει μαζικά στο νερό για να σωθεί. H κυβέρνηση Παπανδρέου (και κάθε επόμενη), εξαναγκασμένες από τους δανειστές, διάλεξαν τη δεύτερη λύση, ενώ μάλιστα, οι αλχημείες των δεύτερων οδήγησαν σε τερατογενέσεις. Οι κανόνες και εμμονές της απροετοίμαστης και επίσης προκλητικά ατελώς κατασκευασμένης Ευρωζώνης (όχι διαγραφή ή γενναία αναδιάρθρωση χρέους, λιτότητα, ανάγκη να σωθούν οι γαλλογερμανικές τράπεζες), σε συνδυασμό με αυτές του ΔΝΤ (αδυσώπητη λιτότητα, λάθη πρωτοετούς φοιτητή οικονομικών) και τις υποχωρήσεις του στο χρέος (παραβαίνοντας το καταστατικό του) οδήγησαν στα μνημόνια. Έτσι ξεκίνησε και το μαρτύριο της σταγόνας, για κάθε κυβέρνηση. Να κλείσουμε την αξιολόγηση, να πάρουμε τα μέτρα, να δούμε τι θα συμβεί μετά.

Στην θεωρία, τα μνημόνια επιβλήθηκαν στην Ελλάδα για τρεις σκοπούς. Να περιοριστούν τα δημοσιονομικά ελλείμματα, να μειωθεί το δημόσιο χρέος της χώρας και να εξυγιανθεί το τραπεζικό σύστημα, που βρισκόταν υπό κατάρρευση. Η αποτυχία ήταν και είναι παταγώδης. Τα ελλείμματα περιορίστηκαν μεν, αλλά με κόστος την απώλεια περίπου του 25% του ΑΕΠ της χώρας, δηλαδή τη συρρίκνωση της οικονομίας κατά ένα τέταρτο και φυσικά την κατακόρυφη πτώση του βιωτικού επιπέδου των πολιτών. Το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε, από το περίπου 120% του ΑΕΠ στο 180%, με παράλληλη άνευ όρων δέσμευση της χώρας να το αποπληρώσει στο σύνολό του και «τελική λύση» την επιμήκυνση του μέχρι να φτάσει, με αισιόδοξες προβλέψεις, τα επίπεδα του 2009 το 2060. Όσο για τις τράπεζες... αυτή είναι μια επίσης πολύ πονεμένη ιστορία.

Η άποψη ότι τα μνημόνια έσωσαν τις τράπεζες, εις βάρος των πολιτών, κάποτε θεωρούταν «λαϊκίστικη» και περιθωριακή, με τις φωνές κορυφαίων οικονομολόγων που ασκούσαν κριτική στις πολιτικές διαχείρισης της κρίσεις να βοούν εν τη ερήμω. Τα τελευταία χρόνια, υποστηρίζεται από από πληθώρα αρθρογράφων στα διεθνή ΜΜΕ και είναι παραδεκτή  από πολιτικούς που κάποτε κατείχαν κορυφαίες θέσεις εντός της Ευρωζώνης, όπως ο Γερούν Ντάισελμπλουμ. Αυτή η παραδοχή όμως, φαίνεται ότι είναι η μισή αλήθεια. Στην πραγματικότητα, με τα μνημόνια, οι δανειστές έσωσαν τους εαυτούς τους, τις τράπεζές τους και τους ιδιώτες επενδυτές, μεταφέροντας το βάρος στην ελληνική οικονομία. Αυτή η διαδικασία διάσωσης, όχι της Ελλάδας αλλά όλων των άλλων,ξεκίνησε πριν καν την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, τον Μάιο του 2010.

Τότε, στη συνεδρίαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την έγκριση του δανείου προς την Ελλάδα, μία μεγάλη μερίδα εκπροσώπων χωρών που το απαρτίζουν τασσόταν κατά της βοήθειας, καθώς το δάνειο δεν συνοδευόταν από αναδιάρθρωση χρέους. Όπως έχει αναφέρει το TPP σε προηγούμενο άρθρο, βασισμένο στα πρακτικά εκείνης της συνεδρίασης που διέρρευσαν χρόνια αργότερα, οι εκπρόσωποι χωρών όπως της Αυστραλίας, του Καναδά, της Ρωσίας, της Κίνας, της Αργεντινής, της Ελβετίας και της Βραζιλίας ήταν πολύ σκεπτικοί για το πρόγραμμα. Οι εκπρόσωποι των κρατών μελών της Ευρωζώνης (όπως Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Ισπανία) προσπαθούσαν να τους καθησυχάσουν. Όχι μόνο υποστήριξαν ψευδώς ότι η ίδια η Ελλάδα δεν ζητούσε αναδιάρθρωση χρέους (κάτι που συνέβαινε υπό τις πιέσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) αλλά,  ίσως η σημαντικότερη υπόσχεση που έδωσαν οι εκπρόσωποι Γερμανίας, Γαλλίας και Ολλανδίας ήταν ότι οι τράπεζες τους θα διατηρούσαν την έκθεσή τους στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν το 2015 και έχουν παρουσιαστεί σε άρθρα όπως αυτό, του Forbes και παρουσιάστηκαν στην Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, η έκθεση των γαλλικών τραπεζών σε ελληνικό κρατικό χρέος έφθανε τότε στα 60 δισεκατομμύρια ευρώ και των γερμανικών στα 35 δισεκατομμύρια. Το παρακάτω γράφημα αποτυπώνει τo πώς μειώθηκε η έκθεση των ξένων τραπεζών στις «τοξικές» κι επικίνδυνες ελληνικές.
Οι ξένες τράπεζες επομένως, είχαν όλο το χρόνο να αποχωρήσουν από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, μέχρι το δεύτερο μνημόνιο το 2012, παρά τις υποσχέσεις τους, χάρη στο πρόγραμμα «διάσωσης» που επινόησαν, ώστε να μην χρεοκοπήσει (τυπικά) η Ελλάδα. Κι επειδή δεν ήταν εύκολο να πουν ότι δανείζουν για να σώσουν τις τράπεζες τους, έδειξαν ως υπευθύνους για το πρόβλημα τους «τεμπέληδες έλληνες».


Ύστερα ήρθαν οι ανακεφαλαιοποιήσεις



Μια ματιά στα ποσά των μνημονίων και στο πώς δαπανήθηκαν προκαλεί ίλιγγο. Στο πρώτο πρόγραμμα εκταμιεύτηκαν 52,9 δισ. ευρώ, στο δεύτερο 141,8 δισ. και στο τρίτο τα 46,9 δισ. ευρώ. Συνολικά, τα χρήματα που έλαβε η Ελλάδα από τα τρία μνημονιακά προγράμματα φτάνουν τα 241,6 δισ. ευρώ. Πολλές έρευνες, όπως αυτή της «Ευρωπαϊκής Σχολής Μάνατζμεντ και Τεχνολογίας» (ESMT) του Βερολίνου, που αποκάλυψε η μεγάλη γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt και ανέλυε κάθε ένα δάνειο ξεχωριστά επί βδομάδες, κατέδειξαν ότι το 95% αυτών των δανείων δεν κατέληξε στα ελληνικά ταμεία, αλλά χρησιμοποιήθηκε για αποπληρωμή δανείων, τόκων και τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών.

Μέχρι τώρα, οι ελληνικές τράπεζες έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί τρεις φορές (2012-2013, 2014 και 2015), με ένα ποσό που εκτιμάται στα 40 με 50 δισ. ευρώ. Οι ανακεφαλαιοποιήσεις έγιναν μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) και μάλιστα, σύμφωνα με έκθεση του Ελεγκτικού Συμβουλίου της Ε.Ε., από αυτά, τουλάχιστον τα 36 δισ. είναι μη ανακτήσιμα για το Δημόσιο (δηλαδή πετάχτηκαν σε μια «μαύρη τρύπα»).

Κάπως έτσι, μετά από 8 χρόνια κρίσης, τρία μνημόνια και εν μέσω της «πανηγυρικής» εξόδου της Ελλάδας από αυτά, οι φόβοι για νέα τραπεζική κρίση στην Ελλάδα επανέρχονται στη διεθνή συζήτηση. Ποιο είναι τώρα το πρόβλημα;


«Απίστευτο»: Τα δάνεια κοκκίνισαν!



Ποιος θα μπορούσε να προβλέψει άραγε ότι, όταν μια οικονομία χάνει το 25% του ΑΕΠ της, όταν μισθοί και συντάξεις πετσοκόβονται και η κατανάλωση πέφτει στα απολύτως απαραίτητα, οι πολίτες δεν πληρώνουν τα δάνειά τους; Οι εμπνευστές των πακέτων λιτότητας πάντως δεν το έλαβαν και πολύ υπόψιν τους. Εδώ το παράδειγμα του σαπιοκάραβου με τις τρύπες βρίσκει πλήρη εφαρμογή. Μία κλείνεις, μια άλλη ανοίγει.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Τράπεζας της Ελλάδας, το 2009 τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια ήταν περίπου 15 δις. Το 2016 είχαν ανέβει στα 108, 4 δις κι αυτήν την στιγμή βρίσκονται στα 88 δισ, σχεδόν στο 50% των συνολικών στοιχείων των τραπεζών. Αυτό συνέβη γιατί, αφενός τα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά στρώματα έχασαν τη δυνατότητά τους να πληρώσουν, αφετέρου οι τράπεζες μοίραζαν αφειδώς δάνεια με ελλιπείς ή ανύπαρκτες εγγυήσεις στα υψηλά στρώματα (π.χ. δάνεια σε κόμματα και ΜΜΕ) Το Bloomberg, στην ανάλυσή του για το τι συμβαίνει με τις ελληνικές τράπεζες, σημειώνει ότι: 
«Οι πελάτες των τραπεζών –νοικοκυριά και επιχειρήσεις- έχουν αθετήσει μαζικά τις υποχρεώσεις απέναντι σε δάνεια από το 2008. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, το δημόσιο επίσης χρεοκόπησε, που σημαίνει ότι οι τράπεζες έπρεπε να διαγράψουν τα ελληνικά ομόλογα που κατείχαν».
Κι επίσης ότι:
«Οι οικονομικές δυσκολίες της χώρας έχουν εκθέσει σειρά αποτυχιών στην εταιρική διακυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων και δανείων προς δανειζόμενων που δεν θα μπορούσαν ποτέ να αποπληρώσουν. Αυτές οι πρακτικές κρατιούνταν μυστικές, αν μη τι άλλο λόγω του ότι τεράστια δάνεια δόθηκαν σε πολιτικά κόμματα και ΜΜΕ».

Σε κάθε έλεγχο και κάθε δήλωση σχετικά με τις ελληνικές τράπεζες, οι μόνιμοι επωδός ελεγκτών και δανειστών είναι: «κάντε περισσότερα για τα κόκκινα δάνεια». Η «λύση» που βρήκαν και επέβαλλαν στην Ελλάδα οι δανειστές της στηρίζεται σε δύο πυλώνες. Μαζική πώληση πακέτων κόκκινων δανείων σε κερδοσκοπικά funds, σε ευτελής τιμές (συνήθως 3-5% της αρχικής τους αξίας). Φυσικά, δεν δόθηκε καμία δυνατότητα σε δανειολήπτες να εξαγοράσουν τα δάνεια τους σε αυτές, ή μεγαλύτερες τιμές, γιατί υποστηρίζεται ότι «αυτό θα βοηθούσε τους στρατηγικούς κακοπληρωτές». Οπότε, προτιμάται να πλουτίζουν οι διεθνείς κερδοσκόποι (αυτοί που η κυβέρνηση καταγγέλλει, ή οι φίλοι τους) και να γράφουν ζημίες οι τράπεζες (πολύ λογικό).

Επίσης, κυβέρνηση και τραπεζίτες κάνουν τα πάντα για να πολλαπλασιάσουν τους πλειστηριασμούς ακινήτων, με το άτυπο «όριο προστασίας», που επαφίεται στην καλή θέληση των δεύτερων, να μειώνεται όλο και περισσότερο. Στα πλαίσια της τρίτης αξιολόγησης, η Ελλάδα δεσμεύθηκε να πραγματοποιήσει 120.000 πλειστηριασμούς μέχρι το 2021, στόχος ιδιαίτερα αισιόδοξος (για τις τράπεζες) και καταστροφικός (για τους πολίτες).
 
Κάπως έτσι, φτάσαμε στην «μαύρη Τετάρτη» για τις τραπεζικές μετοχές στο χρηματιστήριο, που ακολουθήθηκε από την... σκούρα γκρίζα Δευτέρα.Οι μετοχές των τραπεζών σημείωσαν σημαντικές πτώσεις, με αποκορύφωμα την Πειραιώς, που σε μία μέρα έχασε το 24% της αξίας της. Σήμερα, η ίδια τράπεζα έπεσε 10,95, λίγο λιγότερο από την Eurobank, που είχε το ρεκόρ της ημέρας, 11,58%. Οι αφορμές για την πτώση κάθε τράπεζας ποικίλουν. Στην περίπτωση της Πειραιώς για παράδειγμα, η τράπεζα πρέπει να βγει στην αγορά για να δανειστεί ένα ποσό που κυμαίνεται από 500 εκατ., μέχρι ένα δισ., μέχρι το τέλος του έτους. Όταν το έκανε, συνάντησε απαγορευτικά επιτόκια, που έχουν να κάνουν με τις κινήσεις στις ΗΠΑ. Χωρίς να χρειάζεται να μπούμε σε τεχνικές λεπτομέρεις, μια πηγή του TPP το σχολίασε με τον απλό τρόπο: «Ήταν σαν να βγαίνεις να ψάχνεις για νερό και να έχει στερέψει η πηγή». Πρακτικά, δεν ήταν ούτε επίθεση κερδoσκόπων ούτε δάκτυλος Στουρνάρα. Απλώς μια απόδειξη της πολύ εύθραυστης κατάστασης των τραπεζών. Η κάθε συστημική τράπεζα έχει τους δικούς της μικρούς πονοκεφάλους, που επηρεάζουν τη μετοχή της. H ικανότητα του τραπεζικού κλάδου να αντέξει οποιοδήποτε σοκ –εσωτερικό ή εξωτερικό, οικονομικής ή πολιτικής φύσεως- παραμένει περιορισμένη», προειδοποιούσε ο τραπεζικός κολοσσός της Goldman Sachs, λίγες ώρες πριν την πτώση της Τετάρτης.

Η κυβέρνηση έσπευσε να ρίξει το φταίξιμο σε κάθε βολικό αντίπαλο. Τους κερδοσκόπους, τον Στουρνάρα, τη ΝΔ, ή απλά να υποστηρίξει ότι η Τετάρτη ήταν ένα «τυχαίο γεγονός». Η αντιπολίτευση από την άλλη, προσπαθεί να τα ρίξει όλα στην «κυβερνητική ανικανότητα». Είναι αυτονόητο ότι κάθε πλευρά (και τα φιλικά σε αυτήν ΜΜΕ) θα χρησιμοποιήσει το αφήγημα που τη βολεύει περισσότερο. Η πραγματικότητα είναι ότι το πρόβλημα είναι συστημικό, πλέον δομικό.


Το σχέδιο για εγγύηση του Δημοσίου στα κόκκινα δάνεια και η πιθανή τρύπα 15 δισ.



Αμέσως μετά τη βουτιά της Τετάρτης, ήρθε στην επιφάνεια ένα σχέδιο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, σύμφωνα με το οποίο, προτείνεται η σύσταση μιας εταιρείας ειδικού σκόπου (ή πολλών μικρότερων), μέσω των οποίων το Δημόσιο θα εγγυηθεί για ένα μέρος της ζημίας των τραπεζών από τα κόκκινα δάνεια. Το σχέδιο, ονομάζεται Asset Protection Scheme και η εξέταση του επιβεβαιώθηκε την Παρασκευή από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Δημήτρη Τζανακόπουλο:

 «Κομμάτι του σχεδιασμού μας είναι, πέρα από την προσπάθεια επιτάχυνσης της εκκαθάρισης των κόκκινων δανείων, είναι η δημιουργία μηχανισμού για να δοθούν εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου» 

Κυβέρνηση και τραπεζικά στελέχη επίσης, επικαλούνται συνεχώς την επιτυχία των ελληνικών τραπεζών στα stress tests, του περασμένου Απριλίου. Αυτό δεν ισχύει ακριβώς. Οι ελληνικές τράπεζες πέρασαν μεν «με επιτυχία» τα stress tests, αλλά στο δυσμενές σενάριο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα διαπίστωσε πιθανή τρύπα στην κεφαλαιοποίηση τους, 15,5 δισ. Λίγο διάστημα μετά, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο άρχισε να μιλάει δημόσια για ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης περίπου 10 δισ. ευρώ.  Μιλάμε πάντα για τράπεζες με συνολική κεφαλαιοποίηση κάτω πλέον από 5 δισ., με 800 εκατ. χαμένα μέσα σε έξι συνεδριάσεις. Το σχέδιο για κρατικές εγγυήσεις επομένως, δεν ήρθε από το πουθενά.

Και δεν είναι καθόλου τυχαίο που πληροφορίες μιλούν για κρατικό «μαξιλάρι» 15 δισ. ευρώ για τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών. Το ερώτημα εδώ είναι από πού θα προέλθουν αυτά τα κεφάλαια, με πιθανό σενάριο να χρησιμοποιηθεί το «μαξιλάρι» χρηματοδότησης ύψους 24 δισ. που έχει η κυβέρνηση από του τρίτου μνημονίου. Το οξύμωρο εδώ είναι ότι αυτά τα χρήματα βρέθηκαν, επειδή δεν χρειάστηκαν στην τρίτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζων και τώρα, εξετάζεται μήπως τελικά δοθούν στην τράπεζες. Είπαμε, η κατάσταση μοιάζει με σαπιοκάραβο, που κλείνει όπως όπως όποια τρύπα βρει μεγαλύτερη.

Πηγές του TPP εκτιμούν ότι, ανεξάρτητα από τα επιμέρους σημεία του σχεδίου, η λύση που θα βρεθεί θα έχει να κάνει με κρατικές εγγυήσεις (Government Guaranteed Scheme), στα πρότυπα του ιταλικού μοντέλου, το οποίο, όπως σημειώνουν, αποτυγχάνει. Δηλαδή, τα δάνεια αυτά θα συνεχίζουν να τακτοποιούνται σε πακέτα και η κυβέρνηση να εγγυάται για ένα μέρος τους, λαμβάνοντας ένα ασφάλιστρο ως αντίτιμο ετησίως (για το οποίο βέβαια ισχύει το ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος).

Πριν από λίγες ώρες, ο οίκος Fitch αναβάθμισε τις ελληνικές τράπεζες, κίνηση που σίγουρα θα αποτελέσει επιχείρημα κυβερνητικών αξιωματούχων και μέσων. Υπάρχει όμως ένα μεγάλο αλλά: Ο Fitch, όπως διευκρινίζει στην ανακοίνωσή του, προχώρησε στην αναβάθμιση λόγω της άρσης των capital controls, χτυπώντας παράλληλα καμπανάκι για το APS:

«Η δημιουργία ενός ειδικού σχήματος (asset protection scheme) στο οποίο η ελληνική κυβέρνηση παρέχει εγγύηση για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των ελληνικών τραπεζών, θα βοηθήσει στο να ανακοπεί το sell off στις μετοχές των ελληνικών τραπεζών, μόνο αν δεν προκαλέσει ζημιές στους ιδιώτες επενδυτές. Μια τέτοια κατάσταση θα μετατοπίσει τους κινδύνους από τον ελληνικό τραπεζικό τομέα στην ελληνική κυβέρνηση»

Όπως υποστηρίζει στη συνέχεια, «οποιαδήποτε μείωση του μαξιλαριού ρευστότητας της Ελλάδας ή μια λύση που μπορεί να περιέχει κυβερνητική χρηματοδότηση τα επόμενα χρόνια, θα μπορούσε πιθανώς να φέρει την δημοσιονομική θέση της χώρας στο επίκεντρο.»

Φυσικά το ερώτημα είναι: Πώς το Δημόσιο θα εγγυηθεί για τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών; Αν δεσμεύσει μέρος του μαξιλαριού ασφαλείας, αυτό θα σημαίνει ότι η Ελλάδα θα πιεστεί να βγει στις αγορές νωρίτερα, με τα επιτόκια αυτήν την στιγμή να ίναι απαγορευτικά για κάτι τέτοιο (επίσης κάτι πανηγυρισμοί ότι «θα αποπληρωθεί το ΔΝΤ νωρίτερα» που έχει εκφράσει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος φαίνεται να έχουν παγώσει ήδη). Ο Τζανακόπουλος εμφανίζεται σίγουρος ότι τα επιτόκια θα μειωθούν, άποψη που δεν βασίζεται πουθενά:

«Το ελληνικό Δημόσιο δεν έχει άμεσες χρηματοδοτικές ανάγκες, θα αποκλιμακωθεί το επιτόκιο του ελληνικού ομολόγου, όταν φανεί ότι επιτυγχάνονται οι στόχοι του πρωτογενούς πλεονάσματος. Όταν η Ελλάδα χρειαστεί να προσφύγει στις αγορές θα το κάνει με επιτόκιο απολύτως βιώσιμο»

Το επόμενο ερώτημα είναι: Κι αν τα επιτόκια δεν πέσουν; Οι εξελίξεις σε Ιταλία Τουρκία, Συρία και γενικότερα παγκοσμίως, συνηγορούν στο αντίθετο.


Το success story Τσίπρα κλυδωνίζεται



Η Ελλάδα είναι εκτός μνημονίου, αλλά παράλληλα και εκτός αγορών, με ένα τραπεζικό σύστημα γεμάτο τρύπες. Μέσα σε τρία χρόνια, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες έχασαν περίπου το 70% της κεφαλαιοποίησής τους, πέφτοντας από τα 16,5 δισ. στα κάτω από 5 δισ. Τα 4 από αυτά τα δισ. χάθηκαν μόνο το 2018 (όχι πως πριν το 2015 η κατάσταση ήταν καλύτερη).

Ενδεικτικά: Η διακύμανση της τιμής της μετοχής της Πειραιώς

Φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ προσπαθούν να ομορφύνουν την κατάσταση, μιλώντας για «κυβερνητικές πρωτοβουλίες» (ας τους πει κάποιος ότι το ΤΧΣ ελέγχεται στην π'ραξη από τους δανειστές) και «δίχτυ ασφαλείας», αντιμετωπίζοντας τα πρόσφατα νέα προβλήματα ως συγκυριακά. Με μια άλλη κυβέρνηση, θα μιλούσαν για τραπεζική κατάρρευση και θα αναδείκνυαν τις ευθύνες της κυριάρχης πολιτικής. 

Γιατί αυτό που φαίνεται τώρα, είναι, για μία ακόμα φορά, η αποτυχία της ασκούμενης επί 8 χρόνια πολιτικής, που κλείνει πρόσκαιρα μία τρύπα και δημιουργεί άλλες δύο. Μετά από 8 χρόνια λοιπόν και μετά από ένα μεγάλο διάστημα πανηγυρισμών για την εφαρμογή του μνημονίου, το γρήγορο κλείσιμο των αξιολογήσεων και έπειτα την «έξοδο», η χώρα παραμένει πτωχευμένη. Οικονομολόγοι όπως ο Βαρουφάκης, ο Μαρκ Μπλάιθ έχουν χρησιμοποιήσει τον όρο «extend and pretend» (παράτεινε και προσποιήσου). Παράτεινε δηλαδή την ουσιαστική χρεοκοπία και προσποιήσου ότι όλα θα πάνε καλά. Μόνο που κάποια στιγμή, θα έρθεις αναπόφευκτα αντιμέτωπος με την πραγματικότητα (κάτι που μάθανε πολύ καλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις).

Η κατάσταση μοιάζει πολύ με το τελευταίο εξάμηνο του 2014, όταν η κυβέρνηση Σαμαρά σταμάτησε τις «μεταρρυθμίσεις», ενόψει εκλογών, και δεν έκλεισε ποτέ την τότε αξιολόγηση τοπυ δεύτερου μνημονίου. Τώρα, καθώς οι κάλπες μοιάζουν κοντά, η κυβέρνηση επικεντρώνεται στην αναβολή του μέτρου για τις συντάξεις και επιχειρεί να προωθήσει νομοσχέδια «φιλολαϊκά» προσπαθώντας να δώσει το στίγμα της «νέας εποχής» και να κρύψει τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Το μείγμα όμως που διαμορφώνεται είναι εκρηκτικό. Τα πλεονάσματα, τα τραπεζικά και χρηματιστηριακά προβλήματα, τα υψηλά επιτόκια οι 120.000 πλειστηριασμοί, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, με την προσπάθεια μάλλον να επικεντρώνεται στο να πεταχτεί η καυτή πατάτα για μετά τις εκλογές.


Η δημόσια Bad Bank ως μετριοπαθής εφικτή λύση και οι ευρωπαϊκές ιδειοληψίες



Κι ενώ οι δανειστές δέχονται μόνο μία λύση που θα μεταφέρει τα κέρδη στις τράπεζες και τις πιθανές ζημίες στο Δημόσιο, η μόνη εφικτή λύση (αφού η εθνικοποίηση είναι εκτός των κανόνων της Ευρωζώνης) μοιάζει να είναι η δημιουργία μιας «κακής τράπεζας» (bad Bank), που θα διαχειριστεί όλα τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών, αποκλείοντας τα «κοράκια» των funds και απαλάσσοντας τις τράπεζες από βάρη δεκάδων δισ., στα πρότυπα του ισπανικού και του ιρλανδικού μοντέλου. 

Η ανάγκη της δημιουργίας μιας τέτοιας bad bank, αναφέρεται από την αρχή της κρίσης (ακόμα μια τρύπα στο καράβι που δεν έκλεισε ποτέ) και το τραγικό λάθος της μη εφαρμογής της φαίνεται ξεκάθαρα σήμερα. Με σωστή διαχείριση, μια τέτοια τράπεζα θα μπορούσε, να εφαρμόσει «σεισάχθεια» όπου χρειάζεται, να προχωρήσει σε γενναία κουρέματα όπου χρειάζεται και να μεριμνήσει για να πληρώσουν οι πραγματικοί στρατηγική κακοπληρωτές, με παράλλη επανεκκίνηση ουσιαστικά της λειτουργίας των τραπεζών.

Φυσικά οι δανειστές δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για ελληνική bad Bank, με τις Βρυξέλλες να ρίχνουν την ευθύνη στο Βερολίνο και το αντίστροφο. Ως πειθήνιο όργανο, η κυβέρνηση δεν θέτει αυτό το ζήτημα στην τρόικα και δεν είναι τυχαίο πως όταν κυκλοφόρησε το σχέδιο των APS, το μόνο που διέψευσαν άμεσα ο ESM και ο Τζανακόπουλος ήταν το σενάριο δημιουργίας μιας Bad Bank. Δηλαδή, κυβέρνηση και δανειστές προτιμούν, αντί για κρατική και συνολική αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων, να περνούν αυτα στα χέρια των ιδιωτικών κερδοσκοπικών funds, τα οποία τα εξαγοράζουν για ψιχουλα και μπορούν να απαιτήσουν ακόμα και όλο το ποσό, ή να κουρέψουν αδιαφανώς δάνεια. Αν όλο αυτό σας φαίνεται παράλογο, ή ιδεοληπτικό, είστε μερικώς σωστοί. Το άλλο μέρος, είναι ότι ποτέ αυτά τα όργανα δεν ενδιαφέρθηκαν για το συμφέρον των πολιτών.

Όπως έχει σημειώσει σωστά το DiEM25 πάντως, η άλλη λύση, οι πλειστηριασμοί, εκτός της κοινωνικής πληγής, είναι και ασύμφοροι, καθώς όσο αυτοί θα αυξάνονται, με ακίνητα να βγαίνουν στο σφυρί για μερικές χιλιάδες ευρώ, τόσο αυξάνεται η προσφορά, επομένως μειώνεται η αξία και των άλλων ακινήτων που οι τράπεζες κατέχουν στο ενεργητικό τους (ακόμα και σε πράσινα δάνεια). «Συνεπώς, η «λύση» της πώλησης των «κόκκινων» δανείων των τραπεζών στους ιδιώτες όχι μόνο φέρνει την απόγνωση σε πολίτες που βλέπουν το σπίτι ή το μαγαζί τους να πωλείται για ένα κομμάτι ψωμί, αλλά επιπλέον βουλιάζει τις τράπεζες ακόμα βαθύτερα στη χρεοκοπία τους». Τα θέματα προσφοράς - ζήτησης και αξίας διδάσκονται στο Λύκειο...

Η Ελλάδα χρεοκόπησε το 2009. Αφού τα προβλήματα της (χρέος, λιτότητα, τράπεζες) δεν έχουν αντιμετωπίστει έκτοτε στη ρίζα τους, παρά μόνο με ταξικά κριτήρια, το μόνο που συμβαίνει είναι ότι κυβέρνηση, μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης και δανειστές υποκρίνονται, επαναλαμβάνουν τα «λάθη» τους πανηγυρίζοντας και η πραγματικότητα συνεχώς τους διαψεύδει. Ακόμα και αν οι τράπεζες φύγουν από την επικαιρότητα, ακόμα κι αν το ζήτημα φύγει από την επικαιρότητα για μήνες, εν μέσω ανακοινώσεων αισιοδοξίας, το δομικό, συστημικό πρόβλημα παραμένει: Η ελληνική οικονομία και οι τράπεζες της είναι ένα σαπιοκάραβο, που πλέει περιμένοντας το επόμενο παγόβουνο. Όταν θα «ξαναεκπλαγούμε», να θυμόμαστε ότι η αλυσίδα των αιτιών σφυρηλατείται συνεχώς εδώ και 8 χρόνια.


TPP



Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη ιστολογίου