Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018

Κυβερνητική αμετροέπεια για τους ”δυο” και το μήνυμα μιας ανεξάρτητης Ελλάδας


Είναι λίγο κωμικό και αρκετά προκλητικό να ακούμε την κυβέρνηση και τα κυβερνητικά στελέχη να λένε ότι η απελευθέρωση των Ελλήνων στρατιωτικών υπήρξε μεγάλη επιτυχία τους.
Σοβαρότητα δεν υπήρξε ποτέ σε αυτήν την μεταλλαγμένη μνημονιακή κυβέρνηση, δεν θα μπορούσε πολύ περισσότερο να υπάρξει και στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπου τα περιθώρια πολιτικής προπαγανδιστικής εκμετάλλευσης μοιάζουν ανοήτως ως προφανή.
Η κυβέρνηση το μόνο που έκανε σχετικά με τους δυο αξιωματικούς ήταν να προσκυνά τις ΗΠΑ και να προβαίνει σε τυπικές διπλωματικές διαμαρτυρίες, πράγματα για τα οποία δεν ίδρωνε το αυτί του Ερντογάν.
Οι δυο Έλληνες στρατιωτικοί είναι έξω από τις φυλακές της Αδριανούπολης, γιατί ο Ερντογάν επιμένει να αντιστέκεται στα οικονομικά μέτρα, τα οποία επέβαλλαν οι ΗΠΑ σε βάρος της Τουρκίας.
Αυτή η αντίσταση του Ερντογάν απέναντι στις ΗΠΑ απαιτούσε να κάνει αυτήν την θετική κίνηση με τους Έλληνες στρατιωτικούς. Ο Ερντογάν, απελευθερώνοντας τους δυο Έλληνες, επιχειρεί να μετριάσει την εικόνα του δεσποτικού Ανατολίτη που κρατά άδικα στην φυλακή ξένους, για να αποσπά ανταλλάγματα.
Ο Ερντογάν, απελευθερώνοντας του δυο Έλληνες, θέλει να καταδείξει πως όταν δεν υπάρχουν κατηγορίες, η απελευθέρωση είναι η λογική συνέπεια, ενώ αντιθέτως όταν η υπόνοιες κατηγοριών είναι ”βάσιμες”, όπως η ενδεχόμενη ανάμειξη του πάστορα Μπράνσον στο τουρκικό πραξικόπημα, τότε η κράτηση είναι δικαιολογημένη.
Αρκετοί, ακόμα και στην κυβέρνηση, βιάζονται να βγάλουν γενικότερα θετικά συμπεράσματα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις από την απελευθέρωση των δυο Ελλήνων στρατιωτικών.
Νομίζω ότι εξηγήσαμε ότι η θετική κίνηση του Ερντογάν δεν έχει σχέση με τις ελληνοτουρκικές εξελίξεις. Μακάρι η Τουρκία του Ερντογάν να επιχειρήσει θετική στροφήστο ελληνοτουρκικό πεδίο με τον πλήρη σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου.
Προς το παρόν, όμως, δεν υπάρχει μια τέτοια ένδειξη, παρ’ ό,τι αυτό είναι μια σφοδρή επιθυμία της Ελλάδας.
Αυτό, όμως, που είναι βέβαιον, πως μπορεί να φέρει ως μήνυμα για τη χώρα μας η κίνηση του Ερντογάν, είναι κάτι το διαφορετικό και εξαιρετικά ενδιαφέρον.
Πολλοί θεωρούσαν βέβαιη την κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας μετά τα οικονομικά σε βάρος της μέτρα των ΗΠΑ και βέβαιη, σχεδόν, την προσφυγή στο ΔΝΤ.
Μέχρι στιγμής, οι Κασσάνδρες δεν επιβεβαιώνονται.
Το ΔΝΤ δηλώνει ότι δεν υπάρχει καμιά υπόνοια προσφυγής σε αυτό της Τουρκίας, ενώ η τουρκική λίρα, ιδιαίτερα μετά την απελευθέρωση των δυο, κερδίζει σταθερά έδαφος.
Βεβαίως, οι προβλέψεις για το μέλλον της Τουρκίας είναι ακόμα παρακινδυνευμένες.
Πάντως, οι ΗΠΑ δεν φαίνεται ότι μπορούν σε έναν κόσμο που έχει αλλάξει ραγδαία να επιβάλλουν τόσο εύκολα την θέληση τους.
Ο σύγχρονος κόσμος έχει γίνει αρκετά πολυπολικός και με πολλαπλές αντιθέσεις, ώστε και μικρότερες χώρες να μπορούν πιο εύκολα από το παρελθόν να ασκήσουν ανεξάρτητες πολιτικές σύμφωνα με τα συμφέροντα τους.
Η Ελλάδα, πολύ περισσότερο από κάθε Τουρκία, μπορεί να εφαρμόσει σήμερα μια νέα πραγματικά ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και πολιτική διεθνών οικονομικών σχέσεων.
Και το μπορεί, πολύ περισσότερο, διότι η απάντηση της Ελλάδας στις ΗΠΑ και τον ευρωατλαντισμό δεν θα είναι ένα αυταρχικό καθεστώς με περιφερειακές επεκτατικέςφιλοδοξίες, όπως αυτό του Ερντογάν, αλλά θα είναι μια νέα νέα δημοκρατική προοδευτική ανεξάρτητη αντιϊμπεριαλιστική πορεία ειρήνης, φιλίας, ισότιμης συνεργασίας και αλληλεγγύης με όλες τις χώρες και τους λαούς της περιοχής μας.
Μια τέτοια ελληνική πορεία με όραμα την ελευθερία, την δημοκρατία, την δικαιοσύνη και την αντιϊμπεριαλιστική συνεργασία στην περιοχή μας, με ασφαλή και εγγυημένα σύνορα, θα είναι ανίκητη.
Ο Ανατολικός 
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

ΠΕΝΕΝ:Καταδικάζουμε τη τραμπούκικη επίθεση εναντίον Προέδρου ΕΝΕΔΕΠ απ’τα τσιράκια της Cοsco


Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καταδικάζει την θρασύτατη τραμπούκικη επίθεση που έγινε σε βάρος του Προέδρου της Ένωσης Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων του Πειραιά ( ΕΝΕΔΕΠ) Μάρκου Μπεκρή.

Η επίθεση έγινε στις 14/8/2018, την ώρα που ο Πρόεδρος του Σωματείου μιλούσε στους εργαζόμενους καταγγέλλοντας τις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας. Τη στιγμή εκείνη ο νέος επόπτης ασφαλείας της εργολαβικής (D-Port) Βασίλης Παπαδόγγονας πλησίασε και χτύπησε πισώπλατα το συνδικαλιστή και του κατάφερε σοβαρό χτύπημα στον αυχένα.

Αργότερα στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε ότι του προκάλεσε κάκωση στον αυχένα.

Πρόκειται για μια άνανδρη επίθεση τρομοκρατίας που σημειώνεται σε μια περίοδο που στις προβλήτες 2 και 3 αναπτύσσονται σημαντικοί αγώνες για τα εργασιακά και μισθολογικά προβλήματα των εργαζομένων.

Η Cosco λειτουργεί στο συγκεκριμένο χώρο-προβλήτες μέσω θυγατρικών και εργολαβικών εταιριών.

Η προσπάθεια Cosco και εργολάβων τόσο με τη συγκεκριμένη επίθεση όσο και με τη απόπειρα δημιουργίας εργοδοτικού-διασπαστικού  Σωματείου αποσκοπεί να ανακόψει τους αγώνες των εργαζομένων, να τσακίσει την αγωνιστική δράση και να επιβάλει μέσω των υποτακτικών της την διαιώνιση στο καθεστώς της εργασιακής γαλέρας.

Η  ΠΕΝΕΝ, το εργατικό και ταξικό κίνημα πρέπει να εκφράσει τη σθεναρή αλληλεγγύη του στους εργαζόμενους και στο Σωματείο τους, να σταθεί αποφασιστικά στο πλευρό τους για να μην περάσουν οι σχεδιασμοί της εργοδοσίας.

Η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες για το γκέτο την τρομοκρατία τις άθλιες και απαράδεκτες συνθήκες που επιτρέπει να λειτουργεί η Cosco και οι εργολάβοι της.

Η Διοίκηση την ΠΕΝΕΝ

Διαβάστε Περισσότερα »

Η τραγωδία της λιτότητας. Του Βασίλη Βιλιάρδου


Τα περί ανάπτυξης είναι ένας λαϊκός μύθος για να παραμένουν ελεγχόμενα οι Πολίτες και να μην εξεγείρονται, χωρίς να συνειδητοποιούν πως οδηγείται ο ένας μετά τον άλλο στο ικρίωμα – με τις τραγωδίες να διαδέχονται η μία την άλλη, όπως στο Μάτι και στη Γένοβα.
.

Επικαιρότητα       

     

Ορισμένα γεγονότα που συμβαίνουν θεωρούνται συχνά τυχαία ή το φυσικό αποτέλεσμα ανθρωπίνων σφαλμάτων, σε συνδυασμό με τη διαφθορά – όπως η καμένη γη στο Μάτι με τους 95 νεκρούς, για τους οποίους κατηγορήθηκε ο κρατικός μηχανισμός ή η κατάρρευση της γέφυρας στη Γένοβα με τους 39 νεκρούς, όπου ενοχοποιήθηκε η κατασκευαστική εταιρεία, ενώ κυκλοφόρησε ένα σενάριο που επιβάρυνε με την ευθύνη την ιταλική Μαφία, με τον ισχυρισμό ότι έχει παρεισφρήσει στη βιομηχανία σκυροδέματος (υπερτιμώντας το προϊόν και παραδίδοντας λιγότερο τσιμέντο, κάτι που έκανε την κατασκευή ασταθή).
Ουσιαστικά όμως αποδείχθηκε στην πράξη πως κανένας δεν ένοιωσε έκπληξη από την κατάρρευση της γέφυρας, επειδή όλοι τη θεωρούσαν πιθανή – ενώ δεν χάθηκαν μόνο στην Ελλάδα ζωές δεκάδων ανθρώπων από την πυρκαγιά που θεωρούταν ανάλογα πιθανή, αλλά επίσης στην Πορτογαλία ένα μόνο έτος πριν. Το κοινό χαρακτηριστικό δε και των τριών χωρών είναι η εξοντωτική πολιτική λιτότητας – πρώτο θύμα της οποίας αποτελούν αναμφίβολα οι δημόσιες επενδύσεις και η ανανέωση/συντήρηση των υποδομών.
Από το γράφημα που ακολουθεί τεκμηριώνεται ξεκάθαρα πως η Ιταλία μείωσε κατακόρυφα της δημόσιες επενδύσεις στις υποδομές της, από τα 13,66 δις € το 2007 στα 5,15 δις € το 2015, όπως επίσης η Ισπανία – ενώ κάτι ανάλογο υποθέτει κανείς τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την Πορτογαλία. Ως εκ τούτου, μπορεί οι ευθύνες να καταλογίζονται αποκλειστικά και μόνο στις κυβερνήσεις, στις εταιρείες κατασκευής ή στη Μαφία, αλλά πρόκειται για τη μισή αλήθεια – αφού η άλλη μισή είναι οι μειωμένες επενδύσεις παγίου εξοπλισμού που δεν αφορούν μόνο τα κράτη αλλά, επί πλέον, τον ιδιωτικό τομέα.
Ειδικότερα, ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου (GFCF) περιγράφει πόσο από την αξία που προστίθεται στην οικονομία επενδύεται, αντί να καταναλώνεται – με εξαίρεση τις αγοραπωλησίες γης και τις αποσβέσεις. Εν προκειμένω, ο δείκτης αυτός μειώνεται συνεχώς στην Ελλάδα – από τα 60,5 δις € το 2007 στα 20,5 δις € το 2016, με τη μεγαλύτερη μείωση να εμφανίζεται από το 2008 έως το 2013 (από τα 59,3 δις € στα 21,4 δις €, παραμένοντας έκτοτε σταθερά στα περίπου 19 δις €). Αυτό σημαίνει πως σχεδόν τίποτα δεν ανανεώνεται και δεν επιδιορθώνεται στη χώρα μας – κάτι που θα φανεί τα επόμενα έτη, όταν οι παλαιές υποδομές, τα σπίτια και τα μηχανήματα θα αρχίσουν να «καταρρέουν».
Σε σχέση τώρα με το ΑΕΠ, παρά το ότι το ΑΕΠ μας μειωνόταν κατακόρυφα και συνεχώς, ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου από 26% το 2007 περιορίσθηκε στο 12,6% το 2012 – ενώ από το 2013 έως το 2016 έμεινε σταθερά στο 12%. Όπως διαπιστώνεται δε από το γράφημα, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ισπανία είναι μεν σε καλύτερη θέση, αλλά ο δείκτης τους παραμένει επίσης αρνητικός – οπότε είναι εύλογο πως θα συνεχιστούν οι τραγωδίες, εάν δεν υπάρξει αλλαγή πολιτικής.
Περαιτέρω, μέσα στα πρώτα έξι χρόνια της ύφεσης τα ελληνικά πάγια επενδυμένα κεφάλαια μειώθηκαν κατά το ένα πέμπτο – ενώ πολλές επιχειρήσεις χρεοκόπησαν, οπότε τα πάγια κεφάλαια τους χάθηκαν οριστικά. Με τον τρόπο αυτό ακρωτηριάσθηκε στην κυριολεξία ο παραγωγικός μηχανισμός της χώρας μας, καθώς επίσης η παραγωγικότητα των εργαζομένων – αφού οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου είναι αυτές που, μέσω της υιοθέτησης των νέων τεχνολογιών και διαδικασιών, βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα μίας οικονομίας και όχι μόνο οι μισθοί.
Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από την υψηλότερη ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας και άλλων χωρών, παρά τους κατά πολύ μεγαλύτερους μισθούς – οπότε, ακόμη και εάν ή όταν ανακάμψει η οικονομία μας, η αυξημένη ζήτηση θα οδηγήσει στην άνοδο των εισαγωγών και του εμπορικού ελλείμματος, αφού ο εναπομείναν παραγωγικός μας μηχανισμός δεν θα μπορεί να την καλύψει.
Επομένως είμαστε εγκλωβισμένοι σε μία παγίδα, από την οποία δεν υπάρχει διέξοδος εάν συνεχιστεί η συγκεκριμένη πολιτική – αφού χωρίς επενδύσεις η Ελλάδα είναι καταδικασμένη, ενώ εάν δεν επενδύσουν πρώτοι οι Έλληνες, δεν θα επενδύσει κανένας ξένος (ή μη μόνο για να κερδοσκοπήσει βραχυπρόθεσμα, με την εξαγορά δημοσίων και ιδιωτικών επιχειρήσεων σε εξευτελιστικές τιμές).
Στα πλαίσια αυτά, τα περί ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας με την ταυτόχρονη εφαρμογή του τεσσαρακονταετούς μνημονίου είναι όνειρα θερινής νύχτας – ένας «λαϊκός μύθος» για να παραμένουν ελεγχόμενα ήρεμοι οι Έλληνες και να μην εξεγείρονται, χωρίς να συνειδητοποιούν πως οδηγείται ο ένας μετά τον άλλο στο ικρίωμα, με τις τραγωδίες να διαδέχονται η μία την άλλη.  Είναι δε εύλογο, αφού η Ελλάδα μοιάζει με ένα πλοίο που ταξιδεύει σε μία θάλασσα, η οποία είναι μεν ακόμη ήρεμη, αλλά χωρίς μηχανές, ρεζέρβα και ικανό πλήρωμα – οπότε στην παραμικρή αλλαγή καιρού κινδυνεύει να βουλιάξει, πόσο μάλλον όταν ξεσπάσει η παγκόσμια καταιγίδα.



Διαβάστε Περισσότερα »

Σαν σήμερα, το 1936 ο φασίστας Μεταξάς καίει σε όλη την Ελλάδα βιβλία


Σαν σήμερα το 1936 ο δικτάτορας Μεταξάς, μιμούμενος τις πρακτικές του Αδόλφου Χίτλερ, οργανώνει σε πλατείες μεγάλων πόλεων της χώρας, το κάψιμο βιβλίων με «ανθελληνικό» περιεχόμενο. Ανάμεσά τους, βιβλία των Γκαίτε, Σω, Φρόιντ, Τολστόι.

Όπως διαβάζουμε στα Χρονικα, χαρακτηριστικά βιβλία που κάηκαν ήταν:

nimage


- Η «Ζωή εν Τάφω» του Στρατή Μυριβήλη, πιθανώς επειδή ήταν αντιπολεμικό βιβλίο


- Η «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, έργο που κατεξοχήν στρέφεται κατά της εξουσίας (γενικότερα, όπως θα φανεί παρακάτω, η αρχαία γραμματεία βρέθηκε στο στόχαστρο του καθεστώτος)

- Έργα του Πλάτωνα, του Θουκυδίδη και του Ξενοφώντα. Υπήρξε ρητή διαταγή να μη διδαχθεί ο «Επιτάφιος» του Περικλή στα σχολεία, για να μην τον εκλάβουν οι μαθητές ως έμμεση αποδοκιμασία των μηχανισμών του κράτους

- Για προφανείς λόγους, το συνολικό έργο του Καρλ Μαρξ, καθώς και άλλα βιβλία με μαρξιστικό περιεχόμενο

- Η «Καταγωγή των Ειδών» του Δαρβίνου, έργο που απαγορεύτηκε κατά περιόδους ανά τον κόσμο και συνάντησε αντιδράσεις από την Εκκλησία, συντηρητικούς φορείς κλπ., λόγω της θεωρίας του Δαρβίνου περί συγγένειας του ανθρώπου με τον πίθηκο

- Έργα του Σίγκμουντ Φρόιντ (προφανώς οι ψυχοσεξουαλικές θεωρίες του κρίθηκαν ανήθικες), του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο (λόγω του κοινωνικού σχολιασμού των έργων του), του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, του Ανατόλ Φρανς, του Χάινριχ Χάινε, των Μαξίμ Γκόρκι, Λέον Τολστόι και Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (και μόνο η εθνικότητά τους ήταν αρκετή), του Γκαίτε και του Ιμάνουελ Καντ.

imageimage

Είναι φανερό ότι η "επιλογή" των "ανθελληνικών βιβλίων, πέρα από τον αντικομουνισμό είχε μπόλια στοιχεία που έδειχναν την αμορφωσιά, το μίσος στην ελληνική κριτική σκέψη,  των ανθρώπων του καθεστώτος αλλά και του ίδιου του Μεταξά.


Διαβάστε Περισσότερα »

ΤΙ ΕΓΙΝΑΝ ΕΚΕΙΝΕΣ ΟΙ...ΑΔΙΑΣΕΙΣΤΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΕΙΚΝΥΑΝ ΤΗΝ "ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ" ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΟΤΑΝ Η ΧΩΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ "ΕΜΠΡΗΣΜΟΥΣ"?ΑΝΘΡΑΚΕΣ ΤΟΥ...ΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΚΗ?


Του Βασίλη Πολυχρόνη          

Κοίτα να δεις τι θυμήθηκα τώρα:

Στις 26 Ιουλίου κι ενώ η Ελλάδα έκλαιγε τω θύματα των φονικών πυρκαγιών,το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης (της..."αριστεράς" ντε) παραχώρησε - μετά από εισήγηση του...γιου της δρακογενιάς και του μπαμπά και...υπουργού διαστημοπλοίων - έκτακτη συνέντευξη τύπου, όπου οι μετέχοντες...έδιναν συγχαρητήρια ο ένας στον άλλο για την...υποδειγματική δουλειά που είχαν κάνει.

Στη συνέντευξη κι αφού ο πρώην πια υπουργός (μη) Προστασίας του Πολίτη,Ν.Τόσκας,είχε καταγγείλει ότι οι πυρκαγιές ήταν αποτέλεσμα εμπρησμών,παρουσιάστηκαν κάποιες φωτογραφίας από την...ελληνική NASA που καταδείκνυαν το αληθές της καταγγελίας καθώς και άλλες,επίγειες, που έδειχναν τους...φονικούς εμπρηστικούς μηχανισμούς.Σ το τέλος δε της συνέντευξης (την οποία ακολούθησαν οι παραιτήσεις 3 εκ των 4 συντελεστών της),πάλι ο υπουργός Τόσκας δήλωσε πως οι αρχές είναι πολύ κοντά στο να εξιχνιάσουν την υπόθεση και να παραδώσουν στη δικαιοσύνη, αλλά και την κοινωνία τους "εχθρούς" της χώρας!

Έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από τότε.

Ερώτηση:Θα μας πει κάποιος το αποτέλεσμα των ερευνών, θα καταδειχθούν οι ένοχοι, θα παραδοθούν στη δικαιοσύνη για να δικαστούν ή...όλο αυτό το θεατράκι που παίχτηκε ήταν ακόμα μια "πατάτα" από τις πολλές που έχει κάνει ο...γιος Νικολάκης και πήρε στο λαιμό του υπουργό και αρχηγούς???



Διαβάστε Περισσότερα »

H ζείδωρη Πίνδος, τα Αγραφα και ο «αντίλαλος» ανεμογεννητριών


Ε​δώ και 50 χρόνια εκδίδω έναν ορειβατικό οδηγό για τα βουνά και τα παραδοσιακά μονοπάτια της Πίνδου. Oταν άκουσα για την εγκατάσταση ολόκληρης σειράς ανεμογεννητριών στην ανατολική ράχη των Αγράφων δεν μπορούσα να το πιστέψω. Δεν έμαθαν τίποτα από την καταστροφική εμπειρία της εκτροπής του Αχελώου (και αυτό το έργο παραβίαζε μια συμφωνία Natura), όπου χάθηκαν «τζάμπα» πολλά εκατομμύρια και αλλοιώθηκε για χρόνια το ομορφότερο τμήμα του ποταμού;
Δεν έχω γυρίσει όλον τον κόσμο, αλλά ανάμεσα στα βουνά που έχω «περπατήσει» από το Τατζικιστάν και τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Σκωτία, η Πίνδος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα… Και ανάμεσα στα πολλά και θαυμαστά της φύσης έργα της οροσειράς, τα Αγραφα ξεχωρίζουν μεταξύ άλλων για τον πολιτιστικό και ιστορικό ρόλο που διαδραμάτιζαν επί Τουρκοκρατίας και μεταγενέστερα στην Αντίσταση – για παράδειγμα, η Σχολή του Ευγένιου του Αιτωλού στα Μεγάλα Βραγγιανά που λειτουργούσε ως πανεπιστήμιο τον 17ο και τον 18ο αιώνα, τα μοναστήρια και εκκλησίες στα ίδια τα Βραγγιανά και στη Σπηλιά, στα Επινιανά, στον Μάραθο. Τόπου ιστορία…
Σήμερα τα χωριά ερημώθηκαν, οι κάτοικοι που απέμειναν, μια χούφτα ηλικιωμένοι. Για να επιζήσουν και να ξαναζωντανέψουν κάπως αυτοί οι τόποι, η μόνη λύση, όπως έγινε σε άλλες ορεινές περιοχές της Ευρώπης, είναι η ήπια ανάπτυξη, δηλαδή η ορειβασία, το ποδήλατο, η ανάδειξη και η με σεβασμό τουριστική εκμετάλλευση του οικοσυστήματος. Γι’ αυτόν τον σκοπό παλεύουμε όλα αυτά τα χρόνια με τον συνάδελφό μου Michael Cullen, ώστε να προωθήσουμε την ορειβασία στην Ελλάδα, τελευταία με την έκδοση του βιβλίου μας, «The Peloponnese and Pindos Way». Και τι γίνεται; Τώρα που και στην Ελλάδα αρχίζουν και ενδιαφέρονται ιδιώτες και σύλλογοι να καταγράψουν και να καθαρίσουν παραδοσιακά μονοπάτια στις περιοχές τους, το κράτος σχεδιάζει να στραφεί ενάντια, αλλοιώνοντας αυτά ακριβώς τα «φυσικά συστατικά», που είναι πόλος έλξης των κατοίκων των πόλεων που αναζητούν διέξοδο, καταφυγή, ανακούφιση, απαλλαγή από το στρες στην απλόχερη αγκαλιά της φύσης.
Επιπρόσθετα, με δεδομένο το πολύ ασταθές του εδάφους στην περιοχή των Αγράφων, που τεκμαίρεται και από τις μεγάλες κατολισθήσεις που προκαλεί η διάνοιξη των «κανονικών» αυτοκινητοδρόμων, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί ο οποιοσδήποτε τι θα γινόταν με την κατασκευή θεμελίων και δρόμων πρόσβασης σε εκατοντάδες ανεμογεννήτριες σε αλπικά λιβάδια, όπως π.χ. στη Νιάλα των Αγράφων.
* Ο κ. Tim Salmon είναι συγγραφέας.
Advertisements
Διαβάστε Περισσότερα »

Ταξικές ανισότητες στις επιπτώσεις του καύσωνα. Θύματα οι πιο φτωχοί πληθυσμοί


Το κύμα καύσωνα που έπληξε τον πλανήτη ανέδειξε ότι η οι άνθρωποι πλέον χωρίζονται σε όσους έχουν τα μέσα για να δροσιστούν και σε αυτούς που δεν τα έχουν. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας «Guardian».
Μόνο στον Καναδά, κατά τη διάρκεια του κύματος καύσωνα του Ιουλίου έχασαν τη ζωή τους 990 άνθρωποι μέσα σε μία εβδομάδα στο Κεμπέκ και άλλοι 44 στο Μόντρεαλ.
Αν και οι Αρχές δεν μπορούν ακόμη να έχουν πλήρη στοιχεία και να διαπιστώσουν πόσοι από αυτούς ήταν άστεγοι, στη συντριπτική πλειονότητά τους ήταν άνω των 50 ετών, ζούσαν μόνοι τους και αντιμετώπιζαν προβλήματα σωματικής ή ψυχικής υγείας. Κανείς από αυτούς δεν διέθετε κλιματισμό στην κατοικία του, ενώ οι περισσότερες σοροί που έφτασαν στα ιατροδικαστικά εργαστήρια βρίσκονταν σε κατάσταση προχωρημένης σήψης, διότι είχαν περάσει τουλάχιστον 48 ώρες πριν εντοπιστούν.
Στις ΗΠΑ, οι μετανάστες εργαζόμενοι είναι αυτοί που κινδυνεύουν περισσότερο από τη ζέστη σε σχέση με τους αμερικανούς πολίτες, ενώ στην Ινδία, όπου οι θερμοκρασίες σε 24 πόλεις αναμένεται μέχρι το 2050 ομέσος όρος θερμοκρασίας να φτάσει τους 35 βαθμούς Κελσίου, οι πλέον ευάλωτοι είναι οι κάτοικοι των παραγκουπόλεων, που έχουν ελλιπή πρόσβαση σε νερό και άλλες υπηρεσίες υγειονομικής φροντίδας, πολλώ δε μάλλον σε κλιματιστικά μέσα.
Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι όσο αυξάνεται η θερμοκρασία του πλανήτη τόσο περισσότερο οδεύουμε σε μια νέα μορφή ανθρωπιστικής κρίσης.
Σύμφωνα με έρευνα ερευνητών από τη Χαβάη, ο ανθρώπινος πληθυσμός που θα είναι επικίνδυνα εκτεθειμένος σε υψηλές θερμοκρασίες για τουλάχιστον 20 ημέρες το χρόνο θα αυξηθεί από 30% σήμερα σε 74% το 2100, εξαιτίας της αύξησης των αερίων του θερμοκηπίου.
Σύμφωνα με τον καθηγήτη Καμίλο Μόρα, επικεφαλής της έρευνας, «η αυξανόμενη απειλή για την ανθρώπινη ζωή είναι σχεδόν αναπόφευκτη» αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα ενώ ο θάνατος από θερμοπληξία είναι «καθαρό μαρτύριο. Μοιάζει σαν να σιγοψήνεσαι».
Με βάση τα μέχρι τώρα στοιχεία, το 2018 είναι από τις πιο ζεστές χρονιές από την εποχή που άρχισε να μετράται η παγκόσμια θερμοκρασία. Το Αζερμπαιτζάν κατέγραψε τη θερμοκρασία ρεκόρ των 43 βαθμών Κελσίου, ενώ η Σκανδιναβία είχε κατά μέσο όρο 30 βαθμούς. Στο Κιότο της Ιαπωνίας ο μέσος όρος θερμοκρασίας επί μία εβδομάδα ήταν 38 βαθμοί, ενώ στο Λος Άντζελες τον Ιούλιο καταγράφηκαν 48,8 βαθμοί και από την υπερβολική χρήση των κλιματιστικών προκλήθηκαν διακοπές ρεύματος.
Αν στη ζέστη προστεθεί η αυξανόμενη γήρανση του πληθυσμού και η ατμοσφαιρική ρύπανση, τότε η θνησιμότητα αυξάνεται.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού θα ζει το 2030 σε πόλεις, που θα γίνονται όλο και περισσότερο ζεστές. Βάσει των προβλέψεων των επιστημόνων σε κάποιες από αυτές ειδικά στη Νότια Ασία οι θερμοκρασίες θα ξεπεράσουν τα όρια επιβίωσης του ανθρώπινου οργανισμού.
Όμως η επίπτωση στους ανθρώπους δεν θα είναι παντού ίδια: Περιοχές πυκνοδομημένες, χωρίς βλάστηση, παρουσιάζουν θερμοκρασίες 11 έως 25 βαθμούς υψηλότερες από το μέσο όρο, ενώ εκεί σημειώνεται πιθανότητα αυξημένη κατά 5% να καταγραφούν θάνατοι λόγω ζέστης.
Επίσης, τα κρούσματα θανάτου δείχνουν πόσο συνδέεται το πρόβλημα με τις ταξικές διαφορές. Έρευνα του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια έδειξε ότι οι Αφροαμερικανοί κινδυνεύουν κατά 52% περισσότερο να ζουν σε περιοχές με αυξημένη θερμοκρασιακή επιβάρυνση και ατμοσφαιρική ρύπανση, οι Ασιάτες κατά 32% και οι Ισπανόφωνοι κατά 21%. Επίσης, συνήθως είναι άνθρωποι με πολύ χαμηλά εισοδήματα.
Σύμφωνα με έρευνα της Υπηρεσίας Δημόσιας Υγείας της Αγγλίας, η κάλυψη του πληθυσμού από μέσα κλιματισμού αναδεικνύει τις κοινωνικοοικονομικές ανισότητες, την ίδια εποχή που πρέπει να περιορίσουμε την κατανάλωση ενέργειας για να «ρίξουμε» τη θερμοκρασία του πλανήτη για να περιορίσουμε και την κλιματική αλλαγή.
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ανησυχία αρμοδίων από προαναγγελία μήνυσης συγγενή θυμάτων της φονικής πυρκαγιάς


Την ανησυχία πολιτικών και τεχνοκρατών υπεύθυνων προκαλεί η κατάθεση μήνυσης κατά παντός υπευθύνου προανήγγειλε συγγενής τεσσάρων θυμάτων της φονικής πυρκαγιάς στην Ανατολική Αττική, δηλώνοντας στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ηλία Ζαγοραίο παράσταση πολιτικής αγωγής κατά όσων εντοπίσει η εισαγγελική έρευνα.
Πρόκειται για τον Άρη Χερουβείμ, αδερφό της τεχνολόγου – ακτινολόγου Βασιλικής Χερουβείμ(βρέθηκε απανθρακωμένη μαζί με τη μητέρα της Ευπραξία και τα δίδυμα κοριτσάκια της, Εβελίνα και Μαρίλια), ο οποίος μέσω του πληρεξουσίου δικηγόρου του κατέθεσε σήμερα σχετικό υπόμνημα στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας.
Με το υπόμνημά του ζητεί να λάβει γνώση σειράς εγγράφων που σχετίζονται με την υπόθεση, ώστε να συνδράμει στο έργο των εισαγγελικών αρχών.
Ειδικότερα ζητεί τα εξής έγγραφα:
  • πρακτικό απομαγνητοφώνησης καταγραφικού μηχανήματος ΕΣΚΕ Πυροσβεστικού Σώματος (ΠΣ),
  • ιστορικό κίνησης (ψηφιακό αποτύπωμα) υπηρεσιακών οχημάτων της ηγεσίας του ΠΣ,
  • πόσα και ποια οχήματα Ανατολικής Αττικής πήγαν στην Κινέτα και πόσα παρέμειναν στο Μάτι και στην ευρύτερη περιοχή του Νταού Πεντέλης,
  • ιστορικό κίνησης των διοικητή Περιφερειακής Πυροσβεστικής Διοίκησης Αττικής, διοικητή Αθηνών, υποδιοικητή Αθηνών, διοικητή Ανατολικής Αττικής, διοικητή Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Νέας Μάκρης, διοικητή του 12ου Πυροσβεστικού Σταθμού Αθηνών,
  • συνομιλία του χειριστή του ελικοπτέρου που επιχειρούσε στην Ανατολική Αττική (με ποιόν και τι ώρα και το περιεχόμενο της συνομιλίας).
Ζητεί ακόμη:
  • αντίγραφο σχεδίου αντιμετώπισης δασικών πυρκαγιών του 2018 από την Περιφερειακή διοίκηση της ΠΥ Αττικής,
  • μνημόνιο ενεργειών για εκκένωση λόγω δασικής πυρκαγιάς από δήμους Ραφήνας και Ραφήνας – Πικερμίου,
  • επιχειρησιακό σχέδιο για δασικές πυρκαγιές Ανατολικής Αττικής από την ΓΑΔΑ,
  • από την πολιτική προστασία να ενημερώσει αν συγκλήθηκε το ΚΣΟΠ, πού, πότε, ποίες ώρες και από ποιους,
  • αντίγραφο Πρακτικού ΣΟΠΠ και Επιχειρησιακός Σχεδιασμός για τα δάση από την Περιφέρεια Αττικής,
  • αντίγραφα διαταγών για θέσεις επιφυλακής ΠΥ,
  • αντίγραφο του καταγραφικού σώματος των εγκλωβισμένων στην παραλιακή μετώπη από το λιμεναρχείο Ραφήνας και το Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος,
  • αντίγραφα βιβλίου συμβάντων του Κέντρου Επιχειρήσεων της Πολιτικής Προστασίας για την κινητοποίηση όλων των θεσμικά εμπλεκόμενων – αρμοδίων.
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Αλ. Τσίπρας για Σαμίρ Αμίν. Και η υποκρισία έχει ένα όριο…


Ο Αλ. Τσίπρας θέλησε να κάνει δήλωση για την απώλεια του Σαμίρ Αμίν, ο οποίος Σαμίρ Αμίν, μεγάλος θεωρητικός του Μαρξισμού και πείσμωνας υποστηρικτής των εξαρτημένων από τον ιμπεριαλισμό χωρών του 2ου και 3ου κόσμου, υπήρξε σφοδρός πολέμιος της μνημονιακής προδοσίας, της πολιτικής λιτότητας και των επιλογών υποταγής στον ευρωατλαντισμό του Αλ. Τσίπρα.
Και τι βρήκε να πει στην ασεβή δήλωσή του ο Αλ. Τσίπρας: “Οι αναλύσεις του Σαμίρ Αμίν είναι τροφή σκέψης και δράσης για όλους τους αριστερούς και τις αριστερές”.
Έλεος, Αλέξη Τσίπρα! Και η υποκρισία, το πολιτικό εμπόριο, ο εμπαιγμός, το θράσος και η κυνικότητα έχουν κάποιο όριο!
Εσύ φαίνεται, όμως, ότι δεν το διαθέτεις.
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Γερμανικός Τύπος: Μιλά για όρια χρεωκοπίας, χωρίς αυτοκριτική για Γερμανία


Η επικείμενη ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος στήριξης της Ελλάδας αλλά και το προσφυγικό, στο επίκεντρο της επισκόπησης του γερμανικού Τύπου.
Focus: Ούτε οι Έλληνες δεν πιστεύουν ότι δεν θα χρειαστούν περαιτέρω βοήθεια
Στο επικείμενο τέλος των μνημονίων αναφέρεται και το περιοδικό Focus. Υπό τον τίτλο «Ένας στους πέντε είναι άνεργος: Γι’ αυτό η Ελλάδα συνεχίζει να βρίσκεται στα όρια της χρεοκοπίας» το άρθρο αναφέρεται επιγραμματικά στα οικονομικά προβλήματα που συνεχίζουν να ταλανίζουν τη χώρα. «Πλέον επισήμως η Ελλάδα δεν λαμβάνει πια χρήματα από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό διάσωσης. Ωστόσο η χώρα θα πρέπει να συνεχίσει να τηρεί αυστηρά τα μέτρα περικοπών. Ακόμη και οι ίδιοι οι Έλληνες δεν πιστεύουν ότι η χώρα δεν θα χρειαστεί περαιτέρω βοήθεια. Μετά από πολλά χρόνια με προγράμματα περικοπών και διεθνή δάνεια στήριξης, η Ελλάδα θα πρέπει από εδώ και πέρα να χρηματοδοτείται αυτόνομα. Δεν είναι καθόλου σίγουρο εάν αυτό θα πετύχει μακροπρόθεσμα».
FAZ: Ανεργία και υποχώρηση του ΑΕΠ, τα μεγάλα προβήματα στην Ελλάδα
Μερίδα του Τύπου αναφέρεται στην επικείμενη έξοδο της Ελλάδας από το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας. Συγκεκριμένα, η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung αναφέρεται στα μεγάλα προβλήματα που συνεχίζουν να υπάρχουν στην Ελλάδα παρά τα τρία προγράμματα διάσωσης, όπως η ανεργία και η υποχώρηση του ΑΕΠ ενώ εστιάζει στην επιστροφή των δανείων: «Η τελευταία δόση του δανείου του τρίτου προγράμματος που ολοκληρώνεται σύντομα και η οποία εκταμιεύτηκε στις αρχές Αυγούστου, προβλέπεται να αποπληρωθεί το 2060 – εάν τουλάχιστον δεν δοθεί και νέα παράταση. Κανένας από τους σημερινούς πολιτικούς πρωταγωνιστές δεν θα βρίσκεται πια στη σημερινή του θέση. Γι’ αυτό και μπορούν να ανακοινώνουν χαρωπά ότι δεν χαρίστηκαν χρήματα στην Ελλάδα και πως όλα τα δάνεια θα επιστραφούν. Στο μέλλον κανείς δεν θα τους ζητήσει να λογοδοτήσουν γι’ αυτό τον ισχυρισμό. Ο ισχυρισμός αυτός όμως είναι ήδη σήμερα λάθος, αφού τα συμπεφωνημένα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους ισοδυναμούν ουσιαστικά με μεταφορά κεφαλαίων. Και εάν η χώρα θέλει να σταθεί μόνιμα στα πόδια της, τότε θα χρειαστούν κι άλλες ελαφρύνσεις».
Παραπέμποντας στις δύσκολες ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης ο αρθρογράφος διερωτάται, μεταξύ άλλων, εάν «τα τρία προγράμματα του 2010, 2012 και 2015 ήταν ο σωστός δρόμος; Και συνεχίζει να μην υπάρχει καμία εναλλακτική ως προς την παραμονή της χώρας στη Ευρωζώνη;».
Από τη νομισματική ένωση στην ένωση μεταφοράς κεφαλαίων;
«Τα συμπεφωνημένα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους ισοδυναμούν ουσιαστικά με μεταφοράκεφαλαίων» αναφέρει η FAZ.
Και το άρθρο καταλήγει: «Ιστορικές στη βοήθεια προς την Ελλάδα είναι κυρίως οι πολιτικές και θεσμικές αλλαγές που αυτή προκάλεσε. Με αυτή ξεκίνησε η ριζική αναμόρφωση της νομισματικής ένωσης σε μια ένωση μεταφοράς κεφαλαίων. Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας ο οποίος παρέχει -έναντι όρων- δάνεια σε χώρες της Ευρωζώνης που έχουν ανάγκη, ενσαρκώνει σήμερα τη νέα αρχή που θέλει τις χώρες του Ευρώ να εγγυώνται η μια για την άλλη σε περίπτωση ανάγκης».
Η Μέρκελ για την προσφυγική συμφωνία με την Ελλάδα
Από τη συνάντηση της γερμανίδας καγκελαρίου Μέρκελ με τον πρόεδρο του υπουργικού συμβουλίου της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης Ζβίζντιτς στο Βερολίνο.
Στη συνάντηση της γερμανίδας καγκελαρίου Μέρκελ με τον πρόεδρο του υπουργικού συμβουλίου της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης Ζβίζντιτς αναφέρεται άρθρο που δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt. Υπό τον τίτλο «Συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις με Ελλάδα και Ιταλία για τη συμφωνία επαναπροώθησης προσφύγων», επισημαίνεται ότι «οι διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα για μια συμφωνία επαναπροώθησηςπροσφύγων έχουν προχωρήσει αρκετά, όπως δήλωσε η Άγκελα Μέρκελ». Στο ίδιο άρθρο γίνονται αναφορές για αντίστοιχη συμφωνία με την Ιταλία: «Σύμφωνα με δηλώσεις της καγκελαρίου, η συμφωνία με την Ιταλία απαιτεί ακόμη χρόνο. ‘Βρισκόμαστε σε διαδικασία διαπραγμάτευσης’, δήλωσε η Αγκ. Μέρκελ τη Δευτέρα μετά τη συνάντηση με τον πρόεδρο του υπουργικού συμβουλίου της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης, Ντενίς Ζβίζντιτς. Φυσικά και είναι διατεθειμένη να μιλήσει, εάν χρειαστεί, και απευθείας με τον ιταλό πρωθυπουργό Τζιουζέπε Κόντε, δήλωσε η καγκελάριος, συμπληρώνοντας ωστόσο ότι ‘δεν έχουμε φτάσει ακόμη σε αυτό το σημείο’».
Στο ίδιο θέμα επικεντρώνει και η έντυπη έκδοση της Handelsblatt. «Η Άγκελα Μέρκελ δεν αποκάλυψε κάποιο μυστικό όταν είπε ότι ο κανονισμός του Δουβλίνου δεν λειτουργεί. Το αργότερο μετά το φθινόπωρο του 2015 είναι προφανές ότι σε περιόδους κρίσης, όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έρχονται ταυτόχρονα στην Ευρώπη, οι κανονισμοί επιβαρύνουν τις αρμόδιες χώρες που βρίσκονται στα εξωτερικά σύνορα. Για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση που τις οδηγεί στα όρια των δυνατοτήτων τους, οι ελληνικές και ιταλικές αρχές αφήνουν απλά τους νεοαφιχθέντες να κινηθούν προς το Βορρά. Κάτι το οποίο είναι μεν ενάντια στους κανονισμούς, αλλά συνήθως δεν έχει συνέπειες (σ.σ. για τις χώρες)».
Στη συνέχεια ο αρθρογράφος αναφέρεται στις ευρωπαϊκές χώρες που αρνούνται να συνεργαστούν στο προσφυγικό και επισημαίνει ότι «έχει έρθει ο καιρός να δοκιμαστούν νέοι δρόμοι. Η Γερμανία, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και οι βορειοευρωπαϊκές χώρες θα έπρεπε με δική τους πρωτοβουλία να συμπαρασταθούν στους Ισπανούς που βρίσκονται υπό πίεση αυτό το διάστημα. Θα έπρεπε με ευρωπαϊκά μέσα να δημιουργήσουν εκεί νέα κέντρα ασύλου στα οποία θα λαμβάνονται γρήγορα αποφάσεις για τις αιτήσεις και να δέχονται μέρος των ανθρώπων που έχουν δικαίωμα ασύλου».
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018

Συνεχίζονται οι στάσεις εργασίας στον Ant1 εξαιτίας των νέων απολύσεων


Tο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ αποφάσισε την κήρυξη νέας 4ωρης στάσης εργασίας σήμερα Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018 από τις 18.00 έως τις 22.00, για όλους τους δημοσιογράφους που εργάζονται στον τηλεοπτικό σταθμό «ΑΝΤΕΝΝΑ TV» και στην ιστοσελίδα «antenna.gr». 

Η στάση εργασίας πραγματοποιείται κατόπιν της αδιαλλαξίας της διοίκησης του ANTENNA, η οποία εμμένει στις απολύσεις των συναδέλφων τεχνικών...


Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Ιταλός πρωθυπουργός τα ρίχνει στην ΕΕ που περιορίζει δαπάνες για την ασφάλεια των πολιτών, με αφορμή την γέφυρα στην Γένοβα


Στην αναζήτηση επιζώντων στα συντρίμμια της οδογέφυρας, που κατέρρευσε σήμερα το πρωί στη Γένοβα, επικεντρώνονται οι προσπάθειες των ιταλικών αρχών. Η τραγωδία έχει αφήσει δεκάδες θύματα, με το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA να κάνει λόγο για τουλάχιστον 35 νεκρούς, επικαλούμενο πηγές της Πυροσβεστικής. Τα αίτια παραμένουν αδιευκρίνιστα, ενώ η εταιρεία διαχείρισης του αυτοκινητοδρόμου υποστηρίζει ότι η κατάρρευση δεν μπορούσε να προβλεφθεί. Η κυβέρνηση από την πλευρά της δεν έχασε την ευκαιρία να εξαπολύσει επίθεση στην ... Ευρωπαϊκή Ένωση.  

Περίπου 300 πυροσβέστες εργάζονται στα συντρίμμια, με τη βοήθεια ειδικά εκπαιδευμένων σκύλων αναζητώντας επιζώντες. Σύμφωνα με τις αρχές, οι διασώστες θα συνεχίσουν τις έρευνες καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας. Τέσσερις άνθρωποι έχουν ανασυρθεί ζωντανοί από τα συντρίμμια, όπως μεταδίδει το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA. 

«Συνεχίζουμε τις προσπάθειες να ανασύρουμε επιζώντες από τα χαλάσματα» ανακοίνωσε η εκπρόσωπος της αστυνομίας της Γένοβας Αλεσάντρα Μπούτσι. «Ελπίζουμε να βρούμε περισσότερους ζωνταντούς» τόνισε, προσθέτοντας ότι αυτή τη στιγμή παραμένουν υπό νοσηλεία 16 άνθρωποι, εκ των οποίων οι 10 σε κρίσιμη κατάσταση. 

Οι αρχές πολιτικής προστασίας κάνουν επισήμως λόγο για 20 νεκρούς, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών, Ματέο Σαλβίνι, σε δηλώσεις του έκανε λόγο για «30 επιβεβαιωμένους νεκρούς» και τα ιταλικά μέσα ανεβάζουν τον αριθμό των θυμάτων σε πάνω από 35.

Και ενώ η χώρα θρηνεί, ο Σαλβίνι δείχνει τις Βρυξέλλες. «Θα πρέπει να διερωτηθούμε εάν το να επιδεικνύουμε σεβασμό σε αυτούς τους περιορισμούς (στον προϋπολογισμό) είναι σημαντικότερο από την ασφάλεια των Ιταλών πολιτών. Προφανώς για εμένα, δεν είναι» είπε χαρακτηριστικά. Παράλληλα υπογράμμισε ότι θέλει ονόματα και επώνυμα των υπευθύνων διότι μια τραγωδία όπως αυτή το 2018 είναι απαράδεκτη. «Θα πρέπει να πληρώσουν, να πληρώσουν για τα πάντα και να πληρώσουν πολύ» διεμήνυσε. 

naftemporki.gr

Σχόλιο Α.Α.: Την ίδια ώρα με αφορμή τις πυρκαγιές και τα θύματα που προκλήθηκαν από την ανεπάρκεια μέσω ο Τσίπρας δεν βλέπει περιορισμούς λόγω μνημονίων και ετοιμάζεται να πανηγυρίζει στις 21 Αυγούστου για τα πλεονάσματα

Διαβάστε Περισσότερα »

Είπαμε στον Ερντογάν κράτα τους φυλακή; Δεν είπαμε!


Κάπως έτσι μπορεί να συμπυκνωθούν τα όσα αναφέρονται σε ανακοίνωση του Μέγαρου Μαξίμου για την απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών. Μια ανακοίνωση που εμφανίζει την απελευθέρωσή τους ως κυβερνητικό επίτευγμα, παραθέτοντας γεγονότα και δραστηριότητες αυτονόητες για κάθε κυβέρνηση σε μια οποιαδήποτε ανάλογη περίπτωση.
Καθώς με την ανακοίνωση υποστηρίζεται ότι η απελευθέρωση των δύο υπήρξε συνέπεια διπλωματικών χειρισμών, παρατίθενται μια σειρά επαφών μεταξύ των δύο χωρών από το 2015 μέχρι σήμερα, που φανερώνουν ότι η κυβέρνηση δημιούργησε φιλικές σχέσεις με τη γείτονα. Κι αν κρίνουμε πως πρόκειται για κοινότοπες επαφές και δραστηριότητες, το μόνο που μπορούμε να σκεφτούμε είναι πως πρέπει να συγχαρούμε τους Τσίπρα και Κοτζιά που δεν διέκοψαν τις διπλωματικές σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας, πόσο μάλλον δεν έβαλαν τον Καμμένο να κάνει κάναν πόλεμο!
Φυσικά, τσιμουδιά στην ανακοίνωση για τη συμμαχία με ΗΠΑ, Ισραήλ και Αίγυπτο που στρέφεται σαφώς κατά της Τουρκίας. Θα χάλαγε το στόρι.
Εμπαίζοντας τον ελληνικό λαό, οι φωστήρες του Μαξίμου κάνουν πως δεν ξέρουν ότι με την ενέργεια αυτή ο Ερντογάν επιχειρεί να δείξει μια άλλη θετική εικόνα κυρίως προς τους Ευρωπαίους, σε μια κρίσιμη στιγμή κατά την οποία αντιμετωπίζει τον αμερικανικό εμπορικό πόλεμο.
Και εμφανίζοντας τις στοιχειώδεις ενέργειες που κάθε κυβέρνηση θα έκανε για την απελευθέρωση μελών των ενόπλων δυνάμεών της που κρατούνταν όμηροι, ουσιαστικά καμαρώνει γιατί ζητούσε από τον Ερντογάν να τους απελευθερώσει!
Βρε τα θεριά τ’ ανήμερα! Ώστε αυτό ζητούσαν από τον Ερντογάν. Λες και θα σκεφτόταν κανένας πως θα του έλεγαν να τους κρατήσει στη φυλακή!  
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Χρέος μονάχος σου να σηκωθείς


Eναι πάλι αυτή η εποχή του χρόνου. Που το ρολόι της εξέλιξης μοιάζει να γυρίζει πολλούς αιώνες πίσω, πριν την εμφάνιση των δίποδων όντων. Και είναι λογικό από μια άποψη να βλέπεις παντού στο διαδίκτυο ειρωνικά σχόλια για αυτά τα κατάλοιπα του Μεσαίωνα, όπως την κλασική φράση από τη δίκη του Λουντέμη.

Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια, δύο. Δε θα τα κάνω πάλι τέσσερα εγώ.

Μόνο που δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με κάποια υπολείμματα του Μεσαίωνα. Είναι ο καπιταλισμός και γενικά οι ταξικές κοινωνίες, ακόμα και στην πιο σύγχρονη μορφή τους, που καλλιεργούν συστηματικά την αγραμματοσύνη, το σκοταδισμό και την πνευματική καθυστέρηση, δίπλα στην τεχνολογική εξέλιξη και ανάπτυξη.

Είναι αυτές που σπέρνουν διαχρονικά την απογοήτευση και την απελπισία στον άνθρωπο, την έλλειψη νοήματος και σκοπού στη ζωή, που ωθεί τις μάζες στη μεταφυσική, να στρέψουν την πλάτη τους στον πραγματικό κόσμο, ψάχνοντας ένα καταφύγιο από τη σύγχρονη κοιλάδα των δακρύων, μια ελπίδα στη μετά θάνατον ζωή, ένα παυσίπονο (κι αυτό ακριβώς είναι το νόημα της περίφημης φράσης του Μαρξ για το “όπιο των λαών”).

Δεν υπάρχει λοιπόν κανείς λόγος να χαιρόμαστε με όσους πέφτουν στα τέσσερα και περπατάνε σκυφτοί ή γονατιστοί, στην Τήνο ή στην πραγματική ζωή, πόσο μάλλον όταν είναι ταξικά μας αδέρφια. Δεν είμαστε κάτι άλλο, έξω από αυτούς, για να τους βλέπουμε αφ’ υψηλού, επειδή είμαστε όρθιοι και αυτοί στα τέσσερα.

Πρέπει να τους δίνουμε το χέρι μας όταν σηκώνονται, να τους πείσουμε να υψώσουν το ανάστημά τους, να αφήσουν πίσω τη δύναμη της συνήθειας που τους τραβάει στο χώμα, να σέρνονται και να μη σηκώνουν ποτέ κεφάλι, να μη δουν ποτέ την προοπτική.

Το ακριβώς αντίθετο δηλαδή από αυτό που κάνουν όσοι πάνε υποκριτικά με τα νερά τους και τους λένε πως πετάει ο γάιδαρος, ή τους χτυπάνε φιλικά στο σαμάρι: ντε βρε, γαιδαράκο, ντε, με μαστίγιο και καρότο…




Διαβάστε Περισσότερα »

Η κρίση της τουρκικής οικονομίας και το νέο «Ανατολικό Ζήτημα». Του Σωτήρη Ρούσσου


Η κρίση της τουρκικής οικονομίας συνοδεύεται και από κλιμάκωση της κρίσης της ´Αγκυρας με τη Δύση και ειδικά με τις ΗΠΑ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η οικονομία της Τουρκίας είχε ως βασικό μαγνήτη προσέλκυσης ξένων κεφαλαίων την αγορά γης και τις κατασκευές, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα.

Επίσης, η κυβέρνηση Ερντογάν επέμενε σε χαμηλά επιτόκια, προκειμένου να τροφοδοτεί τους μεγάλους δείκτες ανάπτυξης, να κρατά την ανεργία χαμηλά και την κατανάλωση ψηλά.

Αυτά τα στοιχεία ενίσχυαν τη δημοφιλία του Ερντογάν, αφού συνέδεαν το τουρκικό οικονομικό «θαύμα» με τη δική του πολιτική παντοκρατορία και οδηγούσαν τα μεσαία και τα φτωχά στρώματα στην ερντογανική κάλπη.

Πολλοί αναλυτές είχαν, εδώ και μια δεκαετία περίπου, εκφράσει φόβους για πιθανή κερδοσκοπική «φούσκα» στην αγορά γης και τις κατασκευές, που αν έσκαγε θα είχε πολύ οδυνηρές συνέπειες.

Η ποσοτική χαλάρωση στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη έδωσε τη δυνατότητα κερδοσκοπικής τοποθέτησης δυτικών κεφαλαίων στην τουρκική αγορά.

Η σημαντική πτώση του ευρώ έναντι του δολαρίου και η πτώση στις ασιατικές αγορές δείχνουν τη μεγάλη έκθεση ασιατικών και ευρωπαϊκών τραπεζών στην τουρκική οικονομία, ειδικά ισπανικών, ιταλικών και γαλλικών.

Τα πολιτικά χαρακτηριστικά αυτής της κρίσης συνδέονται περισσότερο με την εξωτερική πολιτική. Δεν υπάρχει πρόβλημα εσωτερικής πολιτικής αστάθειας ή κάποιας επαναστατικής ασυνέχειας στην οικονομική πολιτική που να «τρομάζει» ή να «αιφνιδιάζει» τις αγορές. Θα έλεγε κανείς πως, όσο σταθεροποιείται η πολιτική κατάσταση με την ενίσχυση του ερντογανικού καθεστώτος, τόσο κλιμακώνεται η οικονομική κρίση.

Επίσης, η εσωτερική κατάσταση ασφαλείας σε σχέση με το κουρδικό κίνημα είναι σαφώς καλύτερη για το καθεστώς απ’ ό,τι πριν από δύο χρόνια. Και, βέβαια, οι αγορές δεν έχουν δημοκρατικές ευαισθησίες για να ενοχληθούν από τις απηνείς διώξεις αντιφρονούντων.

Αυτό που έχει αλλάξει άρδην προς το χειρότερο είναι οι σχέσεις του ερντογανικού καθεστώτος με τις ΗΠΑ. Ο Ερντογάν εκτίμησε ότι το διεθνές σύστημα βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση, με τις ΗΠΑ να χάνουν έδαφος έναντι της Κίνας και της Ρωσίας.

Η Ουάσινγκτον φαινόταν αδύναμη να διευθετήσει περιφερειακές κρίσεις, όπως ο συριακός εμφύλιος.

Ο Τούρκος ηγέτης θεώρησε, ως πολιτικός κερδοσκόπος, ότι αυτή ήταν η στιγμή να παίξει ηγετικό ρόλο στη Μέση Ανατολή και τον ισλαμικό κόσμο, ακόμη και εναντίον των δυτικών συμφερόντων, ακόμη και έξω από το πλαίσιο των συμμαχιών των οποίων η Τουρκία θεωρείτο, ως τώρα, δεδομένο μέρος.

Οι κακές σχέσεις με το Ισραήλ, η προσέγγιση με τη Ρωσία και η επαμφοτερίζουσα στάση απέναντι στο Ιράν ήταν τα τρία στοιχεία που έφεραν την Αγκυρα αντιμέτωπη με την αμερικανική πολιτική.

Αυτή η πεποίθηση τον κάνει ιδιαίτερα καχύποπτο απέναντι σε οποιαδήποτε διαπραγματευτική πρωτοβουλία.

Η αμερικανική υποστήριξη στους Κούρδους της Συρίας ενδυναμώνει περισσότερο την πεποίθηση του Ερντογάν, αλλά και σημαντικού μέρους της τουρκικής κοινωνίας, ότι οι ΗΠΑ επιθυμούν να αποδυναμώσουν και ίσως και να διαλύσουν την Τουρκία.

Σε αυτά τα στοιχεία πρέπει να αποδοθεί και η προσέγγιση Ερντογάν προς τον Πούτιν και τη Ρωσία.

Η προσέγγιση αυτή παίρνει τρεις βασικές μορφές: η μία είναι η περαιτέρω ενεργειακή εξάρτηση της Τουρκίας από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες, η δεύτερη είναι η επανεκκίνηση του μεγάλου προγράμματος για τη δημιουργία εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας στο Ακουγιού με ρωσική τεχνική και οικονομική στήριξη, το οποίο θα καλύψει το 10% των ενεργειακών αναγκών της χώρας, και η τρίτη είναι η στρατιωτική συνεργασία με την πιθανή προμήθεια των πυραυλικών συστημάτων S400.

Η ακλόνητη πεποίθηση Ερντογάν για τη στάση των Αμερικανών απέναντί του κάνει τη ρωσική προσέγγιση περισσότερο μια εναλλακτική στρατηγική, παρά απλά ένα διαπραγματευτικό χαρτί.

Απέναντι σε αυτήν την τουρκική πολιτική, η Ουάσινγκτον σκέφτεται εναλλακτικές οδούς μερικής υποκατάστασης του ρόλου της Τουρκίας, με μεταφορά βάσεων και στρατιωτικών διευκολύνσεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Σημαντικά think tanks της Ουάσινγκτον σχεδιάζουν τέτοιες εναλλακτικές λύσεις, στην περίπτωση που η Τουρκία αποκλίνει χωρίς επιστροφή από τις δυτικές συμμαχίες.

Επανέρχεται με πολύ διαφορετικό τρόπο και τηρουμένων όλων των αναλογιών ένα νέο «Ανατολικό Ζήτημα». Στον 19ο αιώνα, Βρετανία, Γαλλία και Ρωσία ήθελαν τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά δεν συμφωνούσαν για το τι θα την αντικαταστήσει και κυρίως ποιος θα ελέγχει τη διάδοχη κατάσταση.

Σήμερα, η ερντογανική Τουρκία αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα για τις δυτικές δυνάμεις και μια εξαιρετική ευκαιρία για την αύξηση της παγκόσμιας επιρροής της Μόσχας.

Η γεωπολιτική θέση, το μέγεθος και η ισχύς της χώρας καθιστούν σχεδόν αδύνατη την αντικατάστασή της.

Η Ρωσία, από την άλλη πλευρά, δεν έχει τις οικονομικές δυνατότητες να στηρίξει τη σοβαρά πληγωμένη τουρκική οικονομία.

Η πρόταση Ερντογάν για διμερείς συναλλαγές με το εθνικό νόμισμα και παράκαμψη του δολαρίου έτυχε μάλλον συγκρατημένης υποδοχής από τη Μόσχα.

Εν τω μεταξύ, ο Τραμπ διαμορφώνει ένα νέο σκληρό παιχνίδι πόκερ, αναμειγνύοντας ανοικτά οικονομικά και πολιτικά θέματα, γνωρίζοντας ότι, εκεί κατά το ξημέρωμα, κερδίζει συνήθως αυτός που έχει τα πιο πολλά λεφτά.

* O Σωτήρης Ρούσσος είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και υπεύθυνος του Κέντρου Μεσογειακών, Μεσανατολικών και Ισλαμικών Σπουδών, cemmis.edu.gr

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών 


Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη ιστολογίου