Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

11 Νοεμβρίου 1990 σαν σήμερα πέθαινει ο Γιάννης Ρίτσος.

Έλενα Χαντζή


Και η ζωή τραβάει την ανηφόρα με Σημαίες και με ταμπούρλα έγραφε κάποτε ο ποιητής της Ρωμιοσύνης

Επίκαιρο όσο ποτέ σε μια Αθήνα αστακό λόγω της επίσκεψης Ομπάμα και στον απόηχο της εκλογής του Αμερικανού προέδρου Ντόναλτ Τραμπ. Μιας επίσκεψής που συμπίπτει με την παραμονή της επετείου του πολυτεχνείου πού με περισσό θράσος αυτή η κυβέρνηση και χωρίς ίχνος ντροπής προσβάλει την μνήμη των ανθρώπων που έδωσαν αγώνες για την απελευθέρωση της χώρας μας από το χουντικό καθεστώς

Ο Γιάννης Ρίτσος γεννήθηκε στη Μονεμβασιά 1 Μαΐου 1909 και είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές διεθνώς γνωστός έχει δημοσιεύσει πάνω από 100 ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, εννέα μυθιστορήματα τέσσερα θεατρικά έργα και μελέτες.

Προσβεβλημένος από φυματίωση Τα τελευταία χρόνια της ζωής του θέλοντας να απαξιώσει την ιδέα του θανάτου ο ποιητής γράφει ασταμάτητα. Στο σανατόριο σωτηρία όπου νοσηλεύτηκε το 1927 έως το 1930 μυήθηκε στον Μαρξισμό από μέλη του ΚΚΕ. Τον Μάιο του 1936 η αιματηρή καταστολή της διαδήλωσης των απεργών καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη από την δικτατορική κυβέρνηση του Μεταξά με συνολικά 12 νεκρούς το μοιρολόι της μάνας μπροστά στο σώμα του σκοτωμένου γιου της τον εμπνέει και γράφει το αριστούργημα ο Επιτάφιος.

Μετά το πραξικόπημα του 1967 οδηγείται στην εξορία (Γυάρο Λέρο ) και στη συνέχεια τίθεται σε κατ οίκον περιορισμό στην Σάμο μέχρι το 1970 ενώ παράλληλα υποτροπιάζει η αρρώστια του και βρίσκεται φρουρούμενος στον άγιο Σάββα.

Παρ όλα αυτά η εποχή της επταετίας ήταν η πιο παραγωγική περίοδος του ποιητή της ρωμιοσύνης 17 Νοεμβρίου 1973 ο ποιητής θα ζήσει από κοντά τα γεγονότα της εξέγερσης του πολυτεχνείου όπου μετά από αυτό συνθέτει: Το ημερολόγιο μιας εβδομάδας όπου αναλύει με ποιητικό τρόπο το χρονικό της εξέγερσης.

Τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης γίνεται ευρέως γνωστός όπου και αρχίζουν οι βραβεύσεις και διακρίσεις. Το 1975 παραλαμβάνει από την Βουλγαρία το διεθνές βραβείο Γκεόργκι Δημητρώφ μετά το 1976 από την Ιταλία το Αίτνα -Ταορμίνα Ενώ στην Ελλάδα βραβεύτηκε το 1975 το 1977 κερδίζει τη μεγαλύτερη διάκριση των σοσιαλιστικών χωρών το βραβείο Λένιν, ενώ είχε προταθεί δύο φορές για το βραβείο νόμπελ το οποίο όπως λέγεται ο ίδιος δεν δέχτηκε για πολιτικούς λόγους.

Βραβεύσεις:


Πρώτο Κρατικό Βραβείο ποίησης "Η Σονάτα του σεληνόφωτος" (1956) Μέγα διεθνές βραβείο ποίησης (Βέλγιο, 1972) Διεθνές βραβείο "Γκεόργκι Δημητρώφ" (Βουλγαρία, 1975) Μέγα βραβείο ποίησης "Αλφρέ ντε Βινύ" (Γαλλία, 1975) Διεθνές βραβείο "Αίτνα-Ταορμίνα" (Ιταλία, 1976) "Βραβείο Ειρήνης του Λένιν" (ΕΣΣΔ, 1977) Διεθνές βραβείο "Μποντέλο" (1978) Εργογραφία Επεξεργασία

Ποιήματα:


«Τρακτέρ », (1934) «Πυραμίδες», (1935) «Επιτάφιος», (1936) «Το τραγούδι της αδελφής μου», (1937) «Εαρινή συμφωνία», (1938) «Το εμβατήριο του ωκεανού», (1940) «Παλιά μαζούρκα σε ρυθμό βροχής», (1943) «Δοκιμασία», (1943) «Ο σύντροφός μας», (1945) «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», (1952) «Αγρύπνια», (1954) «Πρωινό άστρο», (1955) «Η σονάτα του σεληνόφωτος», (1956) «Χρονικό», (1957) «Αποχαιρετισμός», (1957) «Χειμερινή διαύγεια», (1957) «Πέτρινος χρόνος», (1957) «Οι γειτονιές του κόσμου», (1957) «Οταν έρχεται ο ξένος».

(1958) «Ανυπόταχτη πολιτεία», (1958) «Η αρχιτεκτονική των δέντρων», (1958) «Οι γερόντισσες κ' η θάλασσα», (1959) «Υδρία », (1957) «Το παράθυρο», (1960) «Η γέφυρα», (1960) «Ο Μαύρος Αγιος», (1961) «Το νεκρό σπίτι», (1962) «Κάτω απ' τον ίσκιο του βουνού», (1962) «Το δέντρο της φυλακής και οι γυναίκες», (1963) «12 ποιήματα για τον Καβάφη», (1963) «Μαρτυρίες Α», (1963) «Παιχνίδια τ'ουρανού και του νερού», (1964) «Φιλοκτήτης», (1965) «Ρωμιοσύνη», (1966) «Μαρτυρίες Β», (1966) «Ορέστης», (1966) «Όστραβα», (1967) «Πέτρες, Επαναλήψεις.

Κιγκλίδωμα», (1972) «Η Ελένη», (1972) «Χειρονομίες», (1972) «Τέταρτη διάσταση», (1972) «Η επιστροφή της Ιφιγένειας», (1972) «Χρυσόθεμις», (1972) «Ισμήνη», (1972) «Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας», (1973) «Διάδρομος και σκάλα», (1973) «Γκραγκάντα», (1973) «Σεπτήρια και Δαφνηφόρια», (1973) «Ο αφανισμός της Μήλος», (1974) «Υμνος και θρήνος για την Κύπρο», (1974) «Καπνισμένο τσουκάλι», (1974) «Κωδωνοστάσιο», (1974) «Χάρτινα », (1974) «Ο τοίχος μέσα στον καθρέφτη», (1974)

«Η Κυρά των Αμπελιών», (1975) «Η τελευταία προ Ανθρώπου Εκατονταετία», (1975) «Τα επικαιρικά», (1975) «Ημερολόγιο εξορίας», (1975) «Μαντατοφόρες», (1975) «Θυρωρείο», (1976) «Το μακρινό», (1977) «Γιγνεσθαι», (1977) «Βολιδοσκόπος», (1978) «Τοιχοκολλητής», (1978) «Τροχονόμος», (1978) «Η Πύλη», (1978) «Το σώμα και το αίμα», (1978) «Μονεβασιώτισσες», (1978) «Το τερατώδες αριστούργημα», (1978) «Φαίδρα», (1978) «Λοιπόν;», (1978) «ο ρόπτρο»,(1978) «Μια πυγολαμπίδα φωτίζει τη νύχτα», (1978) «Γραφή Τυφλού», (1979) «Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού»,

(1980) «Διαφάνεια», (1980) «Πάροδος», (1980) «Μονόχορδα», (1980) «Τα ερωτικά»,(1981) «Συντροφικά τραγούδια», (1981) «Υπόκωφα», (1982) «Μονοβασιά», (1982) «Το χορικό των σφουγγαράδων», (1983) «Τειρεσίας», (1983) «Με το σκούντημα του αγκώνα», (1984) «Ταναγραίες», (1984) «Ανταποκρίσεις», (1987) «3Χ111 Τρίστιχα», (1987) «Αργά πολύ αργά μέσα στη νύχτα», (1991) Συλλογές Επεξεργασία Ποιήματα - Α τόμος, (1991) Ποιήματα - Β τόμος, (1991) 12 ποιήματα για τον Καβάφη.

(1963) Μαρτυρίες - Σειρά 1η, (1963) Ποιήματα - Γ τόμος, (1964) Μαρτυρίες - Σειρά 2η, (1966) Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας, (1973) Ποιήματα - Δ τόμος, (1975) Θεατρικά Επεξεργασία Μια γυναίκα πλάι στη θάλασσα, (1942) Πέρα απ'τον ίσκιο των κυπαρισσιών, (1947) Τα ραβδιά των τυφλών, (1959) Ο λόφος με το συντριβάνι Μεταφράσεις Επεξεργασία Α.Μπλόκ: Οι δώδεκα, (1957) Ανθολογία Ρουμανικής ποίησης, (1961) Αττίλα Γιόζεφ: Ποιήματα,

(1963) Μαγιακόφσκι: Ποιήματα, (1964) Ντόρας Γκαμπέ: Εγώ, η μητέρα μου και ο κόσμος, (1965) Ιλία 'Ερεμπουργκ: Το δέντρο, (1966) Ναζίμ Χικμέτ: Ποιήματα, (1966) Ανθολογία Τσέχων και Σλοβάκων ποιητών, (1966) Νικόλας Γκιλλιέν: Ο μεγάλος ζωολογικός κήπος, (1966) Α.Τολστόι : Η γκρινιάρα κατσίκα, (1976) Φ.Φαριάντ: Όνειρα με χαρταετούς και περιστέρια, (1988) Χο τσι Μινχ: Ημερολόγιο της φυλακής Ταξιδιωτικά Επεξεργασία Εντυπώσεις από τη Σοβιετική Ένωση, (1956) Ιταλικό τρίπτυχο, (1982) Μεταφράσεις του έργου του

Εκτεταμένη ποιητική απόδοση των έργων του Ρίτσου έχει εκδοθεί στην περσική γλώσσα από τον Πέρση ποιητή Φερεϊντούν Φαριάντ, φίλο του Ρίτσου, που πήρε για την εργασία του αυτή το Ελληνικό Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης το 2006.

Έγραψε συνολικά τέσσερα θεατρικά έργα: Μια γυναίκα πλάι στη θάλασσα (1942), Πέρα απ' τον ίσκιο των κυπαρισσιών (1945-1947), Τα ραβδιά των τυφλών (1959), Ο λόγος με το συντριβάνι (1959)





Έλενα Χαντζή: Σχετικά με τον συντάκτη





Σχολιάστε Ελεύθερα!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...