Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Ο Τραμπ, οι Αμερικάνοι που ξαφνικά έγιναν "νεάταρνταλ" και ο στρουθοκαμηλισμός!


Του Σπύρου Γουδέβενου          

Αδιαμφισβήτητα η επικράτηση Τραμπ στις Προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ αποτελεί μία ήττα για την δημοκρατία στην μεγάλη εκεί χώρα, όπως και ήττα θα ήταν και η επικράτηση της Χίλαρι με όλα τα φιλοπολεμικά λόμπι που την στήριζαν διαχρονικά. Αν κάτι πονάει περισσότερο με την επικράτηση Τραμπ είναι οι ρατσιστικές, ξενοφοβικές του θέσεις που σε σε συνδυασμό με την έξαρση του ρατσισμού στην Ευρώπη επιτείνει φόβους που υπήρχαν έτσι και αλλιώς για "μαύρες" σελίδες που θα γραφούν σύντομα στην παγκόσμια ιστορία. Και σε όσους μένουν να κριτικάρουν έναν λαό, σαν τον Αμερικάνικο ότι είναι "ηλίθιοι", "νεάταρνταλ" που ψήφισαν έναν γραφικό ας δουν τον δικό μας λαό που ψηφίζει Άδωνη Γεωργιάδη, Λεβέντη και ακολουθεί κάτι ψεκασμένους τύπου Σώρρα. Ο ίδιος λαός έβγαλε έγχρωμο Πρόεδρο πριν 10 χρόνια όταν στην Ελλάδα αν δεν είσαι οικογενειάρχης, με ωραίο ντύσιμο δεν παίρνεις ούτε Υπουργείο.

Τι αλήθεια κάνει ένα λαό να ακολουθεί ένα γραφικό που δεν μιλάει ουσιαστικά για πολιτική και απλά χαϊδεύει αυτιά;; με εθνικιστικά ή λαϊκίστικα επιχειρήματα;;

Μία γρήγορη απάντηση θα αποτελούσε ότι στις ΗΠΑ., στην Ευρώπη εδώ και καιρό και στην Ελλάδα εδώ και κάτι μήνες οι πολίτες έχουν πειστεί ότι με την ψήφο τους δεν μπορούν να κάνουν πολιτική. Δεν μπορούν να παρεμβούν στην μοίρα τους. Έχουν παρατήσει κάθε ελπίδα ότι μπορεί να ζήσουν σε περιβάλλον κανονικής δημοκρατίας. Έτσι στις ΗΠΑ ο Τραμπ που μιλάει για δυνατή λευκή Αμερική, ο Σώρρας για διαγραφή χρέους από την Τράπεζα της Ανατολής είναι ένα ευχάριστο παραμύθι στην μαυρίλα μεγάλης μερίδας Αμερικάνων και Ελλήνων.

Στην επικράτηση του αντιμνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, στην επικράτηση του Brexit στην Βρετανία και στην νίκη Τραμπ θα μπορούσες να διακρίνεις κάτι κοινό, που είναι το μόνο....ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΟΤΗΤΑ!

Στην Ελλάδα των Μνημονίων, στην ΕΕ των τραπεζών, και στην Αμερική της μεγάλης κρίσης (που από το 2008 έχει αφήσει ακόμα μεγαλύτερες εξαθλιωμένες μάζες) οι λαοί τον αυτουργό της εξαθλίωσης τους τον βρήκαν και πολύ σωστά τον εντόπισαν στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό, σε αυτό το φονικό στάδιο του καπιταλισμού που όχι απλά βάζει τα κέρδη πάνω από τον άνθρωπο, αλλά εξολοθρεύει τον άνθρωπο ένεκα του κέρδους. Αυτή η αγανάκτηση βρήκε και βρίσκει έκφραση σε όποια πρόταση φαντάζει πιο αντισυστημική και βέβαια είναι οργανωμένη!

Στην Ελλάδα είχαμε την τύχη μέχρι το 2015 η πρόταση να έρχεται από την Αριστερά (ασχέτου ότι σήμερα κατάντησε μία ακόμα άθλια δεξιά), στην Βρετανία βρήκε μία λούμπεν μερίδα συντηρητικών ευρωσκεπτιστών που χρόνια έστηναν το χαλί του Brexit ως πανάκια για όλα τα δεινά του Βρετανικού λαού (που από μόνο του δεν λύνει τίποτα βέβαια) και στις ΗΠΑ ο Τραμπ έγινε η επιλογή του μέσου εξαθλιωμένου λευκού ψηφοφόρου (έγχρωμοι και ισπανόφωνοι μόνο κάτα ένα 10-12% συμμετέχουν στις εκλογές γιατί όντας στο περιθώριο δεκαετίες ορθά βλέπουν πως με μία ψήφο και μόνο δεν λύνεται τίποτα) γιατί δεν τον γούσταραν τα κανάλια, οι τράπεζες των ΗΠΑ, κάποια λόμπι, οι δημοσκοπήσεις. Αριστερή πρόταση στις ΗΠΑ δεν υπάρχει και σε όσους μιλάνε για τον Σάντερς, θυμίζω ότι στήριξε την υποψηφιότητα Χίλαρι καταστέλοντας κάθε ελπίδα για μία αριστερή πρόταση.

Αποτελεί λύση η ακροδεξιά ως απάντηση στον νεοφιλελευθερισμό;;;

ΜΑ ΒΕΒΑΙΑ ΟΧΙ......Η ακροδεξιά ιστορικά χάιδεψε αυτιά εξαθλιωμένων και όταν βρέθηκε στα πράγματα έγινε ο χειρότερος καπιταλιστής, εκμεταλλευτής των δυνάμεων εργασίας κάθε τόπου που διαφέντεψε. Ο Χίτλερ στην Γερμανία πριν κυνηγήσει του Εβραίους εξολόθρευσε πρώτα την Αριστερά βοηθώντας τους βιομηχάνους της χώρας να μεγαλουργήσουν με την υπερεκματάλλευση των εργαζομένων και ως αντάλλαγμα του έφτιαξαν όπλα για να δημιουργήσει με το στρατό νέες αγορές για τις βιομηχανίες τους. Αλλά όταν η παγκόσμια ιστορία διδάσκει στα παιδιά μας ότι ο Χίτλερ ήταν κακός γιατί απλά ήταν φαταούλας που ήθελε να κατακτήσει την Ευρώπη σκέτα αυτά παθαίνουμε. Κανένα μάθημα ιστορίας δεν λέει στα παιδιά μας ότι ο φασισμός, η ακροδεξιά κυνήγησε τον εργάτη, τον βιοπαλεστή πρώτα.

Για αυτό ερμηνείες που προέρχονται και από την Αριστερά που με αφορμή την εκλογή Τραμπ μιλάνε για κρίση της Δημοκρατίας (κάτι τέτοιο χαριτωμένο είπε και ο Πρέοδρος της ΕΕ, Τουσκ όταν η ΕΕ δεν δεχόταν το ΟΧΙ του ελληνικού δημοψηφίσματος ή ακόμα να καταπιεί το BREXIT και απειλεί με κυρώσεις τον Βρετανικό λαό) είναι ανεπαρκής τουλάχιστον. Ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός κατέστρεψε τα τελευταία χρόνια την όποια δημοκρατία που υπήρχε στα αστικά κράτη της Δύσης, και οι όποιοι Τραμπ έρχονται απλά να το διαλαλήσουν και μόνο. 

Αν η Αριστερά σε Ελλάδα, Ευρώπη, ΗΠΑ θέλει να είναι συνεπής με της μαρξιστικές-λενινιστικές αρχές της οφείλει ΑΜΕΣΑ να διατυπώσει δικές της προτάσεις που θα είναι καταρχήν ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΕΣ και θα μιλάνε καθαρά για βίαιη αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των δυνάμεων εργασίας μέσα από ένα μεταβατικό πρόγραμμα που θα  οδηγήσει στον σοσιαλισμό. Αν δεν το κάνει, αν συνεχίσει να είναι η πατερίτσα του αστισμού με όποια μορφή γίνεται συνένοχη και της εξαθλίωσης των μαζών και της ανόδου της ακροδεξιάς!



Σχολιάστε Ελεύθερα!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...