Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

2016: Μια κακή χρονιά για το αντιμνημονιακό στρατόπεδο


Τελευταία ημέρα του χρόνου και αισθανθήκαμε την υποχρέωση να κάνουμε έναν απολογισμό για τα του στρατοπέδου του οποίου είμαστε μέρους. Αυτού δηλαδή που ζητά και απαιτεί την κατάργηση των μνημονίων, και μία κοινωνία προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας. Πολύ σύντομα σε αυτό το άρθρο θα κάνουμε έναν απολογισμό των κομμάτων που ανήκουν στο συγκεκριμένο στρατόπεδο.

1. Θα ξεκινήσουμε με την Λαϊκή Ενότητα, που είμαστε και πιο φιλικά προσκείμενοι λόγω της ύπαρξης συντάκτη που είναι μέλος της, και θα πούμε και για αυτήν τα περισσότερα......

Η Λαϊκή Ενότητα γεννήθηκε στα δύσκολα, τη στιγμή της μέγιστης κωλοτούμπας Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα που ο λαός φαινόταν να συμβιβάζεται με τον μονόδρομο των μνημονίων. Το ξεκίνημα ήταν ελπιδοφόρο μεν, με πολλές πολιτικές δυνάμεις να συνεργάζονται με κυριαρχία του αριστερού ρεύματος του Παναγιώτη Λαφαζάνη. Μετά το όχημα κόλλησε........

Πολύ γρήγορα και πριν τις εκλογές του περσινού Σεπτεμβρίου έγιναν ορατές δύο κύριες αδυναμίες. Η μία ήταν ότι η συνένωση δυνάμεων κι προσώπων δεν έφερνε κοινό πρόγραμμα με αποτέλεσμα το εντός ή εκτός ευρώ, στάση έναντι της ΕΕ, να μπερδέψει, να "θυμίσει" λίγο ΣΥΡΙΖΑ και να απογοητεύσει. Μέσα στο 2016 έδειξε να ξεκαθαρίζει ιδιαίτερα στην συνδιάσκεψη του καλοκαιριού αλλά και πάλι κάτι έλειπε.....Η μετουσίωση των συνθημάτων "έξοδος από το ευρώ", "παραγωγική ανασυγκρότηση" σε πολιτικό πρόγραμμα πάλης στην κοινωνία ακόμα αναζητείται. Αν και αναγνωρίζεται η παρουσία της ΛΑΕ σε όποια κινητοποίηση εργαζομένων, συνταξιούχων, νεολαίας, και ενώ υπάρχει το πολιτικό πρόταγμα δεν μπορεί να παραχθεί μαζική γραμμή, και εδώ ερχόμαστε στην δεύτερη κατά εμάς μεγάλη αδυναμία...

Στην επετηρίδα στελεχών που αφορούσε την τότε αριστερή πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία επετηρίδα μεταφέρθηκε στην ΛΑΕ με την προσθήκη κάποιων "αρχηγών" από τις συνιστώσες της που δεν ήταν παλιότερα στον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό ενοχλεί τον απλό κόσμο του κινήματος. Και δεν μιλάμε για τον Παναγιώτη Λαφαζάνη που συγκεντρώνει τον σεβασμό όλων μέσα της, και κάποιων άλλων αλλά για το συνολικά για τον μηχανισμό οργανώσεων που μεταφέρθηκε στην ΛΑΕ. Και εντός του 2016 κόσμος απογοητεύτηκε. Δεν αναφερόμαστε σε οργανώσεις που αποχώρησαν γιατί αυτές οι αποχωρήσεις έμοιαζαν να πηγάζουν και αυτές από κάποια επετηρίδα που δεν τηρήθηκε.......Μιλάμε για τον κόσμο που είδε τους μηχανισμούς εντός ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργούν ασύδοτες ηγεσίες που το έστριψαν σε ένα βράδυ ή σε κάποιους μήνες στα μνημόνια.

Και έτσι, η ΛΑΕ βρέθηκε να ψάχνει τρόπους να ανασυγκροτηθεί και σωστά μεν μιλάει για μέτωπο, λαθεμένα για εμάς μιλάει για συνεργασίες κορυφής. Άλλωστε πέρσι στις εκλογές όλοι μαζί ήταν στην ΛΑΕ, 2, 87% καταγράφηκε. Το πρόγραμμα και η δουλειά του στην κοινωνία παραμένουν τα ζητούμενα για τους συντρόφους στην ΛΑΕ που τιμούνται για την στάση τους το καλοκαίρι του 2015 αρνούμενοι υπουργεία και θέσεις ένεκα των αξιών της αριστεράς. Η Λαϊκή Ενότητα με την επιμονή της για ύπαρξη μεταβατικού προγράμματος και εξόδου από το ευρώ και τους μηχανισμούς του παραμένει η δύναμη που για εμάς μπορεί να εκπροσωπήσει καλύτερα κάτι ελπιδοφόρο, αλλά με σημαντικές αλλαγές στην λειτουργία της

2. Πλεύση Ελευθερίας ή Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι ένα άλλο πολιτικό ον που τιμάται για την μη συμπόρευση της με τον μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ , αν και ήταν από τα πρόσωπα που μέχρι και το 2015 ήταν πολύ κοντινά στον Αλέξη Τσίπρα. Η Πλεύση Ελευθερίας χωρίς ίχνος καταγγελίας δεν είναι κατουσία κόμμα. Δεν έχει όργανα, ελάχιστα στελέχη πλην της ίδια της Ζωής φαίνονται. Και δεν είναι καταγγελία γιατί μπορεί αυτό να θέλουν να γίνει στην Πλεύση.

Το θέμα μας είναι ότι δεν υπάρχει πολιτικό πρόγραμμα....Και δεν λέμε για καλό, μέτριο ή κακό πρόγραμμα αλλά για καθόλου πρόγραμμα. Δεν θα θέλαμε με τίποτα να συγκρίνουμε την Πλεύση με τον ΣΥΡΙΖΑ προ μνημονιακής στροφής του γιατί η κατάληξη σε χαρακτηρίζει τελικά, αλλά ο τότε ΣΥΡΙΖΑ είχε ένα πρόγραμμα, πολιτικό πρόταγμα, κάτι.....Καμία κουβέντα από την Πλεύση για το ευρώ, την ΕΕ, την ανάγκη ή μη της σεισάχθειας, το τραπεζικό σύστημα.

Αντίθετα η Πλεύση καλύπτει αρκούντως ικανοποιητικά το θέμα τους χρέους που πιο καθαρά το αποποιείται με βασικό εργαλείο το πόρισμα του Κοινοβουλίου επί Προεδρίας Ζωής για το χρέος. Αλλά δεν αρκεί. 

Δεν πληρώνεις δανεικά, σου κλείνει ο Γερούν και ο Ντράγκι τις τράπεζες την επόμενη μέρα. Τι κάνεις;; Διπλό νόμισμα;, εθνικό νόμισμα;;, διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές;;; Και μετά από αυτό γιατί το θέμα νομίσματος δεν είναι αυτοσκοπός. Ποια τάξη θα υπηρετήσεις. Τον κόσμο της εργασίας;; Με τι πρόγραμμα, με ποιες άμεσες προτεραιότητες;; Το θέμα δεν είναι να βγουν 7-8 αντιμνημονιακοί βουλευτές, δεν θα αλλάξει κάτι για τον λαό.

3. ΚΚΕ....Η μόνιμη απογοήτευση

Το ΚΚΕ είναι η μόνιμη απογοήτευση. Με το πιο καθαρό πολιτικό πρόταγμα, αυτό του σοσιαλισμού, του περάσματος της κατοχής των μέσων παραγωγής στον κόσμο της εργασίας αλλά στην πράξη ΜΗΔΕΝ. Αρνείται πεισματικά την αναγκαιότητα μεταβατικού προγράμματος, όχι γιατί αυτό είναι τοτεμ αλλά απλά γιατί η κοινωνία δεν είναι σε κάποια προεπαναστατική φάση που είναι έτοιμη για την αυτόματη μετάβαση. Και στην Ρώσια άλλωστε πριν το 1917 υπήρξε χρόνος και διαδικασίες που ωρίμασαν τις συνθήκες.

Η ωρίμανση συνθηκών που επαγγέλλεται η ηγεσία του ΚΚΕ, είναι γραφική όταν δεν την βλέπουμε στο δικό του πολιτικό πρόγραμμα πάλης. Ένας ιδιότυπος σεχταρισμός, αποκλεισμός της υπόλοιπης αριστεράς από κάθε πρωτοβουλία του, καταγγελία της υπόλοιπης αριστεράς.

Ένας φίλος παλιότερα είχε γράψει πετυχημένα..."Αν το ΚΚΕ αποφάσιζε να κάνει ζημιά σήμερα στους αστούς και καλούσε την υπόλοιπη αριστερά να αφήσει τα μαγαζιά της σε συμπαράταξη από τα κάτω μέχρι τις ηγεσίες, την επόμενη μέρα θα βλέπαμε ουρές υποψήφιων μελών του έξω από τον Περισσό".

4. ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Για τους συντρόφους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τους τίμιους και αγωνιστές συντρόφους της δεν μπορείς να τους αποδόσεις σοβαρές κατηγορίες πέραν και εδώ ενός ιδιότυπου σεχταρισμού και μίας άρνησης να συζητήσουν επί της ουσίας (συζητάνε αν κληθούν, και αυτό είναι ευχάριστο) τα στοιχεία ενός μεταβατικού προγράμματος. 

Μιλάμε για πολιτική δύναμη, χρησιμότατη για τον κόσμο της εργασίας, που για εμάς θα πρέπει να εμπνεύσει κόσμο μέσα από την ύπαρξη της σε πιο ευρεία μέτωπα.




Σχολιάστε Ελεύθερα!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...