Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Χαλέπι: πώς το Ιράν σφράγισε τον επίλογο (vid & pics)


Μπορεί η ρωσική πολεμική αεροπορία ν’ άνοιξε το δρόμο για την επικράτηση του Άσαντ στο Χαλέπι -γονατίζοντας την αντίσταση με τους αδιάκοπους βομβαρδισμούς από τον περασμένο Ιούλιο κι έπειτα- όμως την ήττα των ανταρτών σφράγισε η Τεχεράνη με τις σιιτικές παραστρατιωτικές οργανώσεις Αφγανών, Ιρακινών και Λιβανέζων που ελέγχει.

Αυτοί οι σιίτες μαχητές ήταν, κατά βάση, οι ένοπλες δυνάμεις που επιτέθηκαν στο Χαλέπι όταν δόθηκε η εντολή να ξεκινήσει η χερσαία επιχείρηση στα μέσα του Νοέμβρη· και με τις δικές τους νίκες -επί των σουνιτών ανταρτών στα μέτωπα όχι μόνο της Συρίας αλλά και του Ιράκ- το Ιράν έχει καταφέρει να ισχυροποιήσει τη θέση του ως περιφερειακή δύναμη, προσβλέποντας σε ζώνη επιρροής και ελέγχου που θα καταλήγει στη Μεσόγειο.

Η δύναμη της Τεχεράνης φάνηκε ξεκάθαρα στις 14 Δεκέμβρη 2016, όταν τορπίλισε την εκεχειρία που είχαν συμφωνήσει 24 ώρες πριν Ρώσοι και Τούρκοι και πέτυχε -προκειμένου αυτή, να μπορέσει να τεθεί σε ισχύ- ταυτοχρόνως με το διάδρομο για να εγκαταλείψουν αντάρτες και άμαχοι το Χαλέπι, ν’ ανοίξει ακόμη ένας για σιίτες εγκλωβισμένους σε ανταρτοκρατούμενη περιοχή της Συρίας.
Shia Crescent
Η «σιιτική ημισέληνος» ή άλλως η ιρανική σφαίρα επιρροής στη Μέση Ανατολή – πηγή: Hassan Siddiqui

Η διείσδυση του Ιράν στη Συρία και το Ιράκ

Διπλωμάτες και αναλυτές σημειώνουν ότι από το 2012 το Ιράν εξοπλίζειεκπαιδεύει και μισθοδοτεί χιλιάδες ομοδόξους μαχητές από κράτη της ευρύτερης περιοχής για να πολεμούν, μαζί με τους σιίτες της -επίσης καθοδηγούμενης από αυτό- λιβανέζικης Χεζμπολά, στα μέτωπα της Συρίας στο πλευρό του κυβερνητικού στρατού. Εποπτεύονται από τους διαβόητους Φρουρούς της Επανάστασης υπό την ηγεσία του επικεφαλής των στρατιωτικών επιχειρήσεων εκτός Ιράν, πανίσχυρου στρατηγού Κασέμ Σολεϊμανί, ο οποίος ήταν παρών και στο Χαλέπι, στη διάρκεια της πρόσφατης πολιορκίας, όπως φαίνεται στο βίντεο που ανήρτησαν στη σελίδα τους στo facebook οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις.
Κι εδώ ακριβώς είναι η μεγάλη διαφορά με τις μοναρχίες του Κόλπου (πρωτίστως με το Ριάντ) οι οποίες στηρίζουν μεν τους σουνίτες αντάρτες που μάχονται το καθεστώς Άσαντ αλλά με διαφορετικό τρόπο: «Οι Σαουδάραβες δίνουν εξοπλισμό και χρήματα. Δεν έχουν τεχνογνωσία. Είχαν την εντύπωση ότι αρκούν αυτά, φάνηκε, όμως, πως δεν αρκούν [...] Οι Ιρανοί, από την άλλη, επενδύουν στο ανθρώπινο κεφάλαιο», εξηγεί στο Ρόιτερς δυτικός διπλωμάτης. Μεταφέρει, μάλιστα, αυτό που αποτελεί πεποίθηση μεταξύ των ανταρτών όταν ηττώνται από τον συριακό στρατό ότι τούτο συμβαίνει μόνο όταν ιρανός διοικητής έχει σπεύσει από την Τεχεράνη κι έχει το γενικό πρόσταγμα.
Αντιστοίχως ενεργεί το Ιράν και στο Ιράκ. Χιλιάδες, μισθοδοτούμενοι από αυτό, σιίτες μαχητές συνδράμουν τούτο τον καιρό το στρατό της Βαγδάτης στο μέτωπο του Ταλ Αφάρ, μεταξύ Μοσούλης και μεθορίου με τη Συρία. Η ανακατάληψη αυτής της στρατηγικής σημασίας πόλης θα δώσει στην Τεχεράνη την πολυπόθητη πρόσβαση στη Μεσόγειο.


Σχολιάστε Ελεύθερα!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...