Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

«Στο 275% του ΑΕΠ το χρέος το 2060!»


Το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο, ξεκαθαρίζει σε ακόμη μια ανάλυση βιωσιμότητας το ΔΝΤ προς τους Ευρωπαίους πιστωτές μας και τους καλεί σε μια σοβαρή αναδιάρθρωσή του.
Σύμφωνα με διαρροές της ανάλυσης βιωσιμότητας που πρόκειται να συζητηθεί στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Ταμείου την 6η Φεβρουαρίου, το ελληνικό χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο» ακόμη και αν οι αποφάσεις που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) εφαρμοστούν πλήρως.
Η εκτίμηση αυτή βασίζεται σε εκ διαμέτρου αντίθετες προβλέψεις για την πορεία του ελληνικού χρέους από αυτές που έχουν οι Ευρωπαίοι και καθιστά έωλα όλα τα «βολικά πολιτικά» σενάρια βιωσιμότητας που -από καιρού εις καιρόν- αυτοί εξυφαίνουν με σκοπό τη διαχείριση του ελληνικού ζητήματος.
Η ανάλυση του ΔΝΤ λέει επί της ουσίας στους Ευρωπαίους ότι όλα τα επώδυνα μέτρα (πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ για μία δεκαετία, επιπλέον μέτρα λιτότητας κ.λπ.) που προγραμματίζετε δεν φτάνουν για να καταστήσουν το ελληνικό χρέος βιώσιμο και να βγάλουν την Ελλάδα από τα προβλήματά της.
Ακόμη κι αν η Ελλάδα κάνει όλες τις μεταρρυθμίσεις που της ζητούν, δεν μπορεί με την ανάπτυξη να λύσει το μεγαλύτερο πρόβλημά της, το χρέος. Κι αυτό γιατί το κόστος εξυπηρέτησης αυτού θα εκτοξευθεί μακροπρόθεσμα, όταν ο χαμηλότοκος δανεισμός του επίσημου τομέα αρχίσει να αντικαθίσταται με δάνεια από τις αγορές.
Το βασικό σενάριο του ΔΝΤ προβλέπει ότι το ελληνικό χρέος θα προσεγγίσει το 170% του ΑΕΠ το 2020, το 164% μέχρι το 2022. Στη συνέχεια θα αυξηθεί αγγίζοντας ώς το 2060 το εκρηκτικό 275% του ΑΕΠ καθώς το κόστος δανεισμού της χώρας θα μετακινείται υψηλότερα από τα χαμηλά επιτόκια των δανείων του επίσημου τομέα στα υψηλότερα της αγοράς.
Η εξέλιξη αυτή θα εξανεμίσει τα όποια οφέλη προκύψουν από την αύξηση του ΑΕΠ και τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Αποτέλεσμα θα είναι ήδη από το 2024 οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας να αρχίσουν να αυξάνονται στο 15% του ΑΕΠ, το 2031 θα προσεγγίσουν το 20% του ΑΕΠ, το 2040 το 33% και το 2060% το δυσθεώρητο 62% του ΑΕΠ.
Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, από την πλευρά τους, έχουν εκ διαμέτρου αντίθετη εκτίμηση. Προβλέπουν ότι το ελληνικό χρέος θα μειωθεί κάτω από το 120% του ΑΕΠ ώς το 2030 και λίγο κάτω από το 100% το 2040, ενώ οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες θα παραμένουν κάτω από το 10% του ΑΕΠ ώς το 2033, κάτω από το 20% του ΑΕΠ ώς το 2040 ενώ θα αυξηθούν μόνο ώς το 24% του ΑΕΠ το 2060.
Η πρόβλεψη αυτή βασίζεται σε υψηλότερες εκτιμήσεις τόσο για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας όσο και για τα πρωτογενή πλεονάσματα (3,5% για μία δεκαετία ώς το 2028 κ.λπ.).

Δανεισμός με 6%

Το ΔΝΤ θεωρεί αυτές τις προβλέψεις υπεραισιόδοξες. Εκτιμά ότι η ελληνική οικονομία θα τρέξει ώς το 2020 με ρυθμούς πάνω από 2%, οι οποίοι όμως μεσοπρόθεσμα θα προσγειωθούν στο 1%. Θεωρεί ότι το επιτόκιο δανεισμού από τις αγορές μετά το τέλος του προγράμματος το 2018 θα προσεγγίσει το 6% και στην καλύτερη περίπτωση να υποχωρήσει στο 4,5%.
Διαμηνύει έτσι ότι απαιτείται σοβαρή αναδιάρθρωση του χρέους η οποία να πληροί δύο στόχους:
  • α) τη διατήρηση των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών στο 15%-20% του ΑΕΠ,
  • β) τη διασφάλιση ότι το χρέος ακολουθεί σταθερά καθοδική πορεία.
Σχολιάζοντας τις γνωστές αποφάσεις του Εurogroup του περσινού Μαΐου, η έκθεση χαρακτηρίζει τα μέτρα ελάφρυνσης που σκιαγραφήθηκαν τότε «αόριστα, που δεν επιτρέπουν την αξιολόγηση των επιπτώσεών τους στη βιωσιμότητα του χρέους». Και ξεκαθαρίζει ότι «λύσεις που προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση αλλά δεν οδηγούν σε πτωτική πορεία του χρέους ώς το 2060 δεν είναι συνεπείς με τη βιωσιμότητά του».
Τονίζει έτσι ότι θα χρειαστεί μια μεγαλύτερη ελάφρυνση του χρέους με:
  • α) επέκταση της περιόδου χάριτος των δανείων ESM, EFSF αλλά και των διμερών δανείων του 2010 ώς το 2040,
  • β) επέκταση των ωριμάνσεων των δανείων ώς το 2070,
  • γ) αναβολές καταβολής των τόκων ώς το 2040,
  • δ) τη μη αύξηση του επιτοκιακού περιθωρίου και επιστροφή κερδών από τα ομόλογα SMP και ANFA’s,
  • ε) κλείδωμα του επιτοκίου των δανείων κάτω από το 1,5% για μία περίοδο 30 ετών.
Το ΔΝΤ ζητάει, μάλιστα, τα μέτρα αυτά να ληφθούν με το τέλος του τρέχοντος προγράμματος το 2018 και τη σχεδιαζόμενη επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές.
Η διαρροή της έκθεσης φέρνει αναμφίβολα σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος καλείται πλέον ή να δεχτεί τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ και να συμφωνήσει άμεσα στα παραπάνω (μεσοπρόθεσμα) μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους ή να προχωρήσει χωρίς το Ταμείο, γνωρίζοντας όμως ότι αυτό θα σημάνει επί της ουσίας το τέλος των πολιτικών του φιλοδοξιών στη χώρα του.
Από την άλλη πλευρά, όμως, οι πρόσφατες διαβεβαιώσεις της επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, ότι το ΔΝΤ συμμετέχει πλήρως στο ελληνικό πρόγραμμα, γεννούν εύλογα ερωτήματα και δεύτερες σκέψεις για τις πραγματικές προθέσεις αμφότερων των πλευρών των πιστωτών μας.


Σχολιάστε Ελεύθερα!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...