Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Φόρο τιμής στον ακροδεξιό Χριστόδουλο από τους συγκυβερνήτες του ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ!


Εννέα χρόνια μετά τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, οι ΑΝΕΛ θυμούνται τον ιεράρχη και αποτίουν φόρο τιμής, με μία ανακοίνωση στην οποία χαρακτηρίζουν τον μακαριστό "πραγματικά σπουδαία και χαρισματική προσωπικότητα" που υπερασπίστηκε την ταυτότητα του Ελληνισμού και την Ορθοδοξία.  

Η ανακοίνωση των Ανεξάρτητων Ελλήνων:

 «Πριν από εννέα χρόνια, τα ξημερώματα της 28ης Ιανουαρίου του 2008, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος έχανε τη σκληρή μάχη που έδινε επί επτά μήνες με την επάρατη νόσο.   Σε ένδειξη σεβασμού οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ και ο Πρόεδρος του Κινήματος Πάνος Καμμένος αποδίδουμε σήμερα φόρο τιμής στον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, σε αυτή την πραγματικά σπουδαία και χαρισματική προσωπικότητα, που αναμόρφωσε και αναζωογόνησε την Ορθόδοξη Εκκλησία με το γενναιόδωρο κάλεσμά του στους νέους «να έρθουν όπως είναι, ακόμη και με το σκουλαρίκι», όπως τους έλεγε χαρακτηριστικά και, βεβαίως, με το μεγάλο έργο του στον κοινωνικό και φιλανθρωπικό τομέα.   Αποδίδουμε φόρο τιμής και κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ στη μνήμη του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, που υπήρξε μια κορυφαία προσωπικότητα της Πατρίδας μας, ένας μεγάλος οραματιστής και φλογερός Πατριώτης.   Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος διακήρυσσε ότι «η μόνη του μέριμνα ήταν η Εκκλησία, οι αγώνες, οι ρίζες και η ταυτότητα του ελληνισμού». Αυτές τις μεγάλες αξίες, την ταυτότητα του Ελληνισμού και την Ορθοδοξία, τις υπερασπίστηκε προσωπικά με σκληρούς αγώνες απέναντι σε όσους επιχείρησαν να τις αμφισβητήσουν, μέχρι την τελευταία του πνοή». 

Θυμίζουμε στο παρακάτω άρθρο του iospress.gr, τι έκανε ο Χριστόδουλος στην Χούντα!

1969 μ.Χ. μετά χούντας και Χριστόδουλου


1 ΜΑΡΤΙΟΥ 1969: Ο δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος σε πανηγυρική τελετή στη Μητρόπολη παραδίδει στον εκλεκτό του ,αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, έναν κόκκινο δερμάτινο τόμο. Πρόκειται για το νέο Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, το νόμο 126/69, ο οποίος επισημοποιεί τον απόλυτο έλεγχο της Εκκλησίας από το κράτος. Η χουντοποίηση της εκκλησιαστικής ιεραρχίας έχει ολοκληρωθεί. Οι σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ιδιαίτερα με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, το οποίο καταδικάζει τα βασανιστήρια και τα άλλα ανδραγαθήματα της χούντας, είναι στο χειρότερο σημείο τους. Η Ελλάς των Ελλήνων Χριστιανών έχει επιβληθεί πλήρως. Ο ανερχόμενος, μέσα σ' αυτές τις συνθήκες, Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης κατέχει την αξιοζήλευτη θέση του αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου. Είναι στα μέσα και στα έξω. Ποζάρει μόνος του, πίσω από τον «αντιβασιλέα» Γ. Ζωιτάκη και μεταξύ της «πολιτικής» (Παπαδόπουλος, Παττακός, Μακαρέζος κ.λπ.) και στρατιωτικής (Αγγελής, κ.λπ.) ηγεσίας του τόπου. Σε λίγο θα ακούσει, συγκινημένος μάλλον, την ιστορική ελληνοχριστιανική ομιλία του δικτάτορα, που θα επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά τους άρρηκτους δεσμούς Εκκλησίας-κράτους για το καλό του γένους και της «εθνικής επαναστάσεως της 21ης Απριλίου». «Είναι ιστορική αλήθεια -έλεγε εκείνη τη μέρα ο Παπαδόπουλος- ότι η εκκλησία δια την Ελλάδα, δια το ελληνικόν έθνος, απετέλεσε την κοιτίδα της ευγνωμοσύνης του και αποτελεί την κοιτίδα των ελπίδων του (...) Σήμερον, περισσότερον από κάθε άλλην περίοδον της ζωής μας, έχομεν ανάγκην της βακτηρίας, την οποία απετέλεσε η Εκκλησία δι' ημάς ως λαόν. Το άγχος της καθημερινής ζωής διασπά την προσωπικότητα και δημιουργεί ψυχοπαθείς πελάτας δια τα νοσηλευτικά ιδρύματα. Η τοιαύτη κατάστασις μόνον με πλήρωσιν της ψυχής δια των απαιτουμένων ηθικών αξιών και ιδανικών είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί. Σήμερον, κλυδωνιζόμεθα όλοι ως άτομα υπό την ροπήν των ανέμων του πλήθους των γνώσεων λόγω της προόδου των επιστημών. Ο άνθρωπος γνωρίζει πολλά και ίσως αυτό αποτελεί κίνδυνον δια την ψυχική του ισορροπίαν».

Την επόμενη μέρα (2/3/1969), Κυριακή της Ορθοδοξίας, ο νεαρός αρχιγραμματέας θα ακούσει τον προϊστάμενό του, αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο -κατά τη διάρκεια προγεύματος που παρέθεσε ο «αντιβασιλεύς» προς τιμήν της ιεραρχίας- να ευχαριστεί την «εθνικήν κυβέρνησιν»: «Συγκινούμεθα ιδιαιτέρως, διότι εφέτος ο πανηγυρισμός της Ορθοδοξίας συμπίπτει μετά μιας ειρηνικής κατακτήσεως της Εκκλησίας, εν τη χώρα μας, η οποία οφείλεται εις την Επανάστασιν της 21ης Απριλίου. Εννοώ την δια του νέου Καταστατικού Χάρτου αποδέσμευσιν της Εκκλησίας από των περισσοτέρων εμποδίων, τα οποία ετίθεντο εις την δράσιν της υπό των πολιτειακών περιορισμών και την παροχήν εις αυτήν της δυνατότητος, όπως χρησιμοποιήση όλας αυτής τας δυνάμεις εις το σωτήριον έργον της».

Με αυτά γαλουχήθηκε ο κ. Παρασκευαΐδης, αγωνιζόμενος πάντοτε για το καλό του γένους και τον πρωτεύοντα ρόλο της Ιεραρχίας στα πράγματα. Τα ίδια πιστεύει και σήμερα, καταδικάζοντας τους «φωταδιστές», που απειλούν τα «ελληνοχριστιανικά ιδεώδη», που μειώνουν το ειδικό βάρος του στη διεύθυνση της χώρας. Νοσταλγεί, καθώς φαίνεται, εκείνες τις εποχές που οι κυβερνώντες «τιμούσαν» την Εκκλησία και δεν παρέλειπαν να αναφέρονται -όπως έκανε ο Παπαδόπουλος σε κάθε ευκαιρία- στον «μεγάλο Θεό της Ελλάδος» που «βοηθά πάντας Υμάς (δηλαδή τα μέλη της Ιεράς Συνόδου, την οποία είχαν προηγουμένως διορίσει) εις την τόσον δύσκολον και υψηλήν αποστολήν σας».

(Ελευθεροτυπία, 8/7/2000)


Σχολιάστε Ελεύθερα!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...