Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Ο Κ.Λαπαβίτσας στην "Πελοπόννησο": Τελικά υπάρχει η «άλλη λύση»


Η Αριστερά της αμφισβήτησης ή η αμφισβήτηση εντός της Αριστεράς, γέννησε το «Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ερευνών Κοινωνικής και Οικονομικής Πολιτικής» το οποίο έχει εδώ και καιρό πάρει πάνω του τον... καυγά της «άλλης εναλλακτικής» για λύση εκτός του Ευρώ;

Οποια κι αν είναι η απάντηση, η αλήθεια είναι ότι το Δίκτυο που συν-ίδρυσε ο καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας, μετά τις παρουσιάσεις σε Παρίσι και Αθήνα, έχει αρχίσει να δημιουργεί γύρω του θόρυβο.

Ο ίδιος, με τον οποίο μιλήσαμε πρόσφατα ενόψει της επίσκεψης του Δικτύου στην Πάτρα*, θεωρεί πως η πρόταση για συντεταγμένη έξοδο από τη Νομισματική Ενωση, παραμένει το μόνο ισχυρό όπλο στο τραπέζι.

Του απευθύναμε αρκετές ερωτήσεις, μέσω Skype, στο Λονδίνο όπου διδάσκει και διαλέξαμε τις απαντήσεις. Για την κυβέρνηση, το δίλημμα ευρώ/δραχμή και την πιθανότητα δηλαδή το... όπλο του να σκάσει στα χέρια μας και τα... σκάγια να πέσουν στον λαό!

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στο Πάνο Σακελλαρόπουλο

Το 2015, διαχωρίσατε τη θέση σας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και μετά την πρώτη απόπειρα εκλογής, προχωρήσατε στην δημιουργία του Δικτύου. Πότε ωρίμασε αυτή η σκέψη;
Αμέσως μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου έγινε εμφανές ότι η χώρα μπαίνει σε νέα αδιέξοδα και η Κυβέρνηση δεν κάνει όσα υποσχέθηκε. Θεωρήσαμε -εγώ και αρκετοί ακόμη- ότι οι πολιτικές προτάσεις, όπως είχαν τεθεί από τα κόμματα του κοινοβουλίου, δεν κάλυπταν τις όλες τις προϋποθέσεις μας και αποφασίσαμε να προσφέρουμε κάτι άλλο που θα είναι ανοικτό σε όλους, χωρίς πολιτικούς περιορισμούς και θα χειρίζεται τα ζητήματα αυτά με τεχνοκρατική επάρκεια.

Θα συνεχίσετε εκτός των ορίων του Κοινοβουλίου;
Αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι φιλόδοξο και διαφορετικό που να ταιριάζει με την εποχή. Στη χώρα μας ο κόσμος έχει κουραστεί και δεν ακούει τους πολιτικούς. Από την άλλη, μια κίνηση μόνο ακαδημαϊκή επιπέδου θα είχε μικρό αντίκτυπο. Αρα προσπαθήσαμε σ' έναν ενδιάμεσο χώρο, με σταθερές βάσεις που θα μιλά με τους πολλούς και καμία πρόσδεση σε ένα μόνο πολιτικό φορέα και λειτουργία του δικτύου ως προωθητικού δραστικού πολιτικού και ενωτικού «μοχλού».
Πιο εύκολα εντοπίζετε συνομιλητές σε ακαδημαϊκό επίπεδο; Ο λαός φοβάται;
Μας πήρε επτά χρόνια και αφού δοκιμάστηκαν ένα σωρό άλλα πράγματα, άρχισε να γίνεται αντιληπτό και από ευρύτερα στρώματα πλέον ότι η πορεία είναι ατελέσφορη και θεωρώ ότι είναι το μόνο θετικό από την επταετία της καταστροφής που ζήσαμε ήδη. Αν δείτε δύο μεγάλα κόμματα μιλούν και αυτά για μια εναλλακτική λύση. Εμείς αγωνιζόμαστε για μια πραγματική «εναλλακτική λύση» που προϋποθέτει δύο συγκεκριμένες κινήσεις, ριζοσπαστική αντιμετώπιση στο πρόβλημα του χρέους και έξοδο από την ευρωζώνη πλέον.
Η Κυβέρνηση δηλώνει ότι υπάρχει εναλλακτική με λιγότερα βάρη και τη χώρα εντός του ενιαίου νομίσματος. Γιατί το θεωρείτε ατελέσφορο;
Σήμερα το κόστος του χρέους μας είναι πολύ μικρότερο σε σχέση με το 2010. Επιβαρύνεται στο σύνολό του με επιτόκια κάτω του 2%, απαιτώντας ετησίως περί τα 5-6 δισ. ευρώ τα οποία δεν αποτελούν τη μεγάλη καταστροφή. Το πρόβλημα σήμερα είναι πως, επειδή ακριβώς έχουμε δεσμευθεί για την αποπληρωμή του χρέους, η μακροοικονομική προοπτική ης χώρας μας πηγάζει όλη μέσα από αυτή τη δέσμευση, να είναι βιώσιμο το χρέος. Αυτό είναι τροχοπέδη, βαριά αλυσίδα, βαρίδι στην πολιτική που επιβάλει τη λιτότητα. Το πλεόνασμα πηγάζει από τη δέσμευσή μας αυτή και βέβαια δεν το έχει βγάλει από το κεφάλι του ο Σόιμπλε…
Η Κυβέρνηση δεν έχει απάντηση, αποδέχεται τη μόνιμη λιτότητα, την πίεση με φορολογικά μέτρα και περικοπές, για να προκύψει το 3,5%. Με την άρνηση αποπληρωμής του χρέους, θα προσφέρουμε στη χώρα τη δυνατότητα για μια άλλη δημοσιονομική πολιτική, με την οικονομία σε κίνηση.
Αφήνεται να εννοηθεί όμως, μέσω και του ΔΝΤ, ότι το πλεόνασμα είναι διαπραγματεύσιμο…
Πριν από λίγα 24ωρα ανακοινώθηκε η μείωση του ΑΕΠ, έγινε ντόρος και ελέγχθηκε ότι αυτό υποτίθεται πως οφείλεται στην αβεβαιότητα που προκαλεί η καθυστέρηση στην αξιολόγηση. Δεν θέλουμε να αντιληφθούμε αυτό που κ ένα μικρό παιδί καταλαβαίνει, πως η ύφεση σήμερα οφείλεται στο μεγάλο πλεόνασμα του 2016, με την επιβολή φόρων, την περικοπή δαπανών και το κτύπημα που δέχθηκε η ζήτηση σε προϊόντα και υπηρεσίες. Ακόμη και αν παζαρέψουμε για ένα πλεόνασμα στο 3% ή 2,75%, θα αλλάξει κάτι στην ζήτηση και την κίνηση της αγοράς; Αυτό δεν είναι απάντηση, η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει ώστε να αντιστρέψει τη λιτότητα, αυτή είναι η απάντηση.
Τότε γιατί να επιμένει η Αριστερά σε κάτι που είναι ατελέσφορο και για την ίδια;
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει παραδοθεί, ο κ. Τσίπρας θέλει να αγοράσει χρόνο μένοντας στην καρέκλα του, μήπως και βελτιωθεί λίγο η κατάσταση. Δεν διαθέτει άλλη προοπτική πλην της ελπίδας να περάσει αυτή η χρονιά σχεδόν αναίμακτα και την επόμενη, αν παρ' ελπίδα υπάρχει μια μικρή αλλαγή, να έχει μια αφήγηση για το λαό με την οποία θα απολογείται μεν για ότι δεν έκανε από το 2015 αλλά θα υπόσχεται ένα καλύτερο μέλλον.
Ποια είναι τα δεδομένα της εναλλακτική λύσης;
Οι υπολογισμοί μας που αναθεωρούνται και βελτιώνονται συνεχώς, μιλούν σήμερα για ένα πληθωρισμό της τάξης του 10% τον πρώτο χρόνο. Θα κερδίσουμε όμως την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας από την υποτίμηση, με μεσοπρόθεσμο σημαντικό όφελος για την βιομηχανία και την αγροτική παραγωγή. Οι επιπτώσεις στους ισολογισμούς τραπεζών και επιχειρήσεων θα είναι θετικές. Το πρόβλημά μας είναι η ΤτΕ, η οποία θα χρειαστεί ουσιαστικά να επανιδρυθεί. Σήμερα στις τράπεζες υπάρχουν 200 δισ. ευρώ με 90 δισ. ευρώ προβληματικές δανειακές πιστώσεις. Δεν υφίσταται πιστωτικό σύστημα με τόσο μεγάλο ποσοστό προβληματικών δανείων και εδώ απαιτείται μια τομή με επανίδρυση της ΤτΕ αλλά και των τραπεζών μας.
Γίνεται λόγος για σοβαρό πρόβλημα εισαγωγές και εξαγωγές…
Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι σε ισορροπία, παρά τις σοβαρές δομικές αδυναμίες της οικονομίας πληρώνουμε τις εισαγωγές με τις εξαγωγές, όπως γινόταν και με τη δραχμή. Η υποτίμηση θα βελτιώσει τις εξαγωγές βραχυπρόθεσμα κιόλας αλλά αυτό που χρειάζεται και εδώ είναι γερά χέρια για μια ιεράρχηση των εισαγωγών ώστε να καλυφθούν βασικές ανάγκες, καταναλωτικές και επενδυτικές του πληθυσμού χωρίς πρόβλημα.
Τι εκτιμάτε ότι θ αλλάξει με τις κινητές και ακίνητες αξίες…
Από το 2010, μας λένε τι θα γίνει με τα ακίνητα κατά την έξοδο και εμείς λέμε σήμερα, κοιτάξτε γύρω σας, πως τσακίστηκε η ακίνητη περιουσία μέσα στο Ευρώ! Τα ακίνητα, από αποκούμπι της μεσαίας τάξης έγιναν η καταστροφή της. Μόνη πηγή ανόδου της αξίας της ακίνητης περιουσίας είναι να πει η χώρα σε τροχιά ανάπτυξης και, μετά το σοκ της αλλαγής, μεσοπρόθεσμα η αξία των ακινήτων θα αποκτήσει προοπτική. Οσον αφορά στις αποταμιεύσεις, οι Ελληνες διαθέτουν σήμερα 50 δισ. ευρώ σε καταθέσεις και αυτό δε θα αλλάξει.
Εν τέλει, ρωτώ και πάλι, πόσο θα διχάσει η έξοδος από το ευρώ;
Τα τελευταία χρόνια μετρηθήκαμε όλοι, το ζήτημα πλέον για τη χώρα είναι η κοινωνική και εθνική επιβίωση. Η Ελλάδα μπήκε σε τροχιά όπου με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται ώστε να καταλήξει μια φτωχή, ασήμαντη και γερασμένη επαρχία της Γερμανίας ή όποιου άλλου ισχυρού της ΕΕ. Πρέπει, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, να σχηματιστεί κάτι μετωπικό, μια συμπαράταξη κοινωνική, ξεκινώντας από τα λαϊκά στρώματα που διαθέτουν υγιείς δυνάμεις και μπορεί να συμβάλουν ενεργά ώστε να βγούμε στα ανοικτά.
*Την προσεχή Τρίτη 21 Μαρτίου θα πραγματοποιηθεί σεμινάριο στο χώρο του Πανεπιστημίου Πατρών για την «εναλλακτική λύση», ενώ την Τετάρτη 22 Μαρτίου θα γίνει παρουσίαση στην αίθουσα «Αίγλη» του πολυχώρου VESO Mare.



Σχολιάστε Ελεύθερα!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...