Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

Το Brexit καταπίνει πρωθυπουργούς. Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου


Θα ήθελε να περάσει στην Ιστορία ως η δεύτερη «σιδηρά κυρία» της Βρετανίας, μετά τη Μάργκαρετ Θάτσερ, αλλά από χθες μοιάζει περισσότερο με κυρία από πορσελάνη. Οπως και ο προκάτοχός της, η Τερέζα Μέι τιμωρήθηκε για την υπερβολική αυτοπεποίθηση και το ριψοκίνδυνο τόλμημά της. Για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο, αποδείχθηκε ότι όποιος παίζει με το Brexit καίγεται – είτε το αψηφά, σαν τον Κάμερον, είτε το χαϊδεύει, όπως η Μέι.

Και όμως, οι Συντηρητικοί απέσπασαν το πολύ υψηλό 42,5% των ψήφων – αύξηση κατά 5,5% σε σύγκριση με το ποσοστό του Κάμερον. Υπό άλλες συνθήκες, αυτή η επίδοση θα εξασφάλιζε στην κ. Μέι άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αν αυτό δεν συνέβη ήταν γιατί οι Εργατικοί του Τζέρεμι Κόρμπιν σημείωσαν ακόμη μεγαλύτερη άνοδο (9,5%), φτάνοντας το 40%, πολύ κοντά στο 41% της σαρωτικής νίκης του Τόνι Μπλερ, το 2001.

Η επιτυχία του Κόρμπιν θα έχει επίπτωση όχι μόνο στη βρετανική πολιτική σκηνή, αλλά και στην ευρωπαϊκή κεντροαριστερά. Στο ξεκίνημα της προεκλογικής εκστρατείας εμφανιζόταν ως πρόβατο επί σφαγή, είκοσι και πλέον μονάδες πίσω από τη Μέι. Είχε χάσει την ψήφο εμπιστοσύνης στην κοινοβουλευτική ομάδα του, με το συντριπτικό 172-40, αλλά διασώθηκε από τη βάση των Εργατικών, η οποία τον επανεξέλεξε. Αναλυτές και εσωκομματικοί αντίπαλοι υποστήριζαν ότι το ριζοσπαστικά αριστερό, για τα βρετανικά δεδομένα, πρόγραμμά του τρόμαζε τους κεντρώους ψηφοφόρους και δεν είχε καμία τύχη. Ο ίδιος ο Τόνι Μπλερ κάλεσε τους οπαδούς των Εργατικών να ψηφίσουν Φιλελεύθερους ή και ευρωπαϊστές Συντηρητικούς. Χθες, ακόμη και οι πιο σκληροί επικριτές τού έβγαζαν το καπέλο.

Αντίθετα, οι μέρες της κ. Μέι στην εξουσία φαίνεται να είναι μετρημένες. Πιθανότατα θα μείνει προσωρινά στην πρωθυπουργία, επικεφαλής μιας κυβέρνησης Συντηρητικών-Ενωτικών της Β. Ιρλανδίας, αλλά τα μαχαίρια έχουν ήδη βγει στο εσωτερικό των Τόρις και η αντικατάστασή της πρέπει να θεωρείται θέμα χρόνου. Εξάλλου, η ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία της καθιστά πιθανή την προσφυγή σε νέες, πρόωρες εκλογές, ίσως και το φθινόπωρο.

Για την υπόλοιπη Ευρώπη, το μέγα ερώτημα είναι οι επιπτώσεις της ήττας Μέι στο Brexit. Ο Γάλλος πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ δικαίως προσγείωσε όσους βιάστηκαν να ελπίζουν σε ακύρωση του Brexit (κάτι που ούτε οι Εργατικοί ζητούν). Γεγονός είναι ότι η κ. Μέι αποδυναμώθηκε καίρια και στη βρετανική Βουλή και απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους της. Ο συνδυασμός των εσωτερικών και των εξωτερικών πιέσεων θα αναγκάσει την ίδια, ή τον διάδοχό της, να αναθεωρήσει τη γραμμή του «σκληρού» Brexit και να διαπραγματευθεί μια πιο μετριοπαθή λύση, που θα κρατήσει τη Βρετανία στην Κοινή Αγορά. Αν δε η πολιτική αβεβαιότητα στη χώρα συνδυαστεί με κλυδωνισμούς της οικονομίας της, τότε το... exit από το Brexit μπορεί να αποκτήσει μια δεύτερη ευκαιρία. Αλλά απέχουμε ακόμη πολύ από αυτό το σημείο.



Σχολιάστε Ελεύθερα!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...