Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

ΕΑΒ: Διαρκές έγκλημα σε βάρος της αμυντικής θωράκισης της χώρας



Με αποκαλυπτικό τρόπο εξιστορεί όλα όσα έγιναν και γίνονται στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία τα χρόνια των μνημονίων, η Αυτόνομη Συνδικαλιστική Κίνηση (Α.Σ.Κ.), που είναι Συνδικαλιστική παράταξη του Σωματείου Εργαζομένων της Ελληνικής Αεροπορική Βιομηχανίας (Σ.Ε.Ε.Α.Β.).

Σε ανακοίνωση που στάλθηκε στο σάιτ μας, https://newreport.grαναφέρονται όλα όσα έγιναν και κυρίως όλα όσα δεν έγιναν στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας της Ελλάδος.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Στις αρχές του 2010 ξέσπασε ένας ακήρυχτος πόλεμος: η χρεοκοπία της Ελλάδας. Ταυτόχρονα ξεκίνησε η διάλυση του δημόσιου τομέα, αφού πρώτα τον ενοχοποίησαν ως τον κύριο υπεύθυνο για τα επερχόμενα δεινά του ελληνικού λαού.
Για να αντιμετωπιστεί το τεράστιο έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού πάρθηκαν περιοριστικά οικονομικά μέτρα άδικα και ετεροβαρή. Παράλληλα το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αγνοήθηκε πλήρως, παρόλο που την ίδια χρονική στιγμή είχε φτάσει σε δυσθεώρητο για την εθνική οικονομία μέγεθος με τη σχέση εισαγωγών/εξαγωγών 1 προς 3.
Όμως, οι ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες —παρά τις εγγενείς παθογένειές τους— έχουν ενθυλακώσει σημαντικό κεφάλαιο τεχνογνωσίας και ανθρώπινου δυναμικού, ικανού να συμβάλλει με σημαντικά οφέλη στην ανάπτυξη της ελληνικής Οικονομίας.
Τρανό παράδειγμα μιας τέτοιας βιομηχανίας αποτελεί η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, στο εξής ΕΑΒ. Οι υφισταμένες βιομηχανικές δομές της έχουν σαφώς εξαγωγικό χαρακτήρα και παράγουν προϊόντα και υπηρεσίες υψηλής υπεραξίας. Για τούτο η ΕΑΒ θα έπρεπε να είναι η αιχμή του δόρατος στην εθνική προσπάθεια της ώθησης προς τα εμπρός της ελληνικής βιομηχανίας, ίσως του σημαντικότερου εθνικού κεφαλαίου μας, με στόχο την ενίσχυση της ανάπτυξης της οικονομίας της πατρίδας μας.
Στους πελάτες της ΕΑΒ συγκαταλέγονται οι πιο γνωστοί αεροναυπηγικοί οίκοι του εξωτερικού. Το μεγαλύτερο ποσοστό στα έσοδα της εταιρείας είναι συνάλλαγμα που εισάγεται στη χώρα μας μέσω αυτών των συμβολαίων. Δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι πολλοί πελάτες της ΕΑΒ επιθυμούσαν και επιθυμούν την επέκταση της συνεργασίας τους με την εταιρεία. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έγινε τελικά δυνατό με την δικαιολογία της έλλειψης προσωπικού.
Με άλλα λόγια, ενώ στην Ελλάδα η ανεργία ανέρχεται στο 30% και η ανεργία των νέων υπερβαίνει το 70% η ΕΑΒ δεν προσελάμβανε το απαραίτητο προσωπικό για την υλοποίηση του ανεκτέλεστου έργου της (έργο άνω των 700 εκατομμύριων ΕΥΡΩ σύμφωνα με στοιχεία της ίδιας της διοίκησης της ΕΑΒ).
Εξ άλλου, εύκολα μπορεί κανείς να εκτιμήσει τα οφέλη από την εξοικονόμηση συναλλάγματος κατά τα σαράντα και πλέον χρόνια λειτουργίας της ΕΑΒ και από την εγχώρια συντήρηση χιλιάδων αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας, της Αεροπορίας Στρατού, του Λιμενικού, της Αστυνομίας κλπ.
Αντί υποστήριξης η ΕΑΒ δέχτηκε καίρια πλήγματα με εφαρμοζόμενη πολιτική που αντιβαίνει πλήρως στις εξαγγελίες τόσο της σημερινής όσο και των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Πιο συγκεκριμένα η πολιτική που εφαρμόζεται περιλαμβάνει:
(α) Την απαγόρευση των προσλήψεων ενώ το φαινόμενο της αναγκαστικής φυγής των εργαζομένων προσλαμβάνει εκρηκτικές διαστάσεις με την αποχώρηση είτε του έμπειρου προσωπικού —λόγω των ψηφισθέντων ασφαλιστικών νόμων— είτε του νέου σε ηλικία και χαμηλά αμειβομένου προσωπικού, που αναζήτησε μια καλύτερη τύχη σε εταιρείες του εξωτερικού.
(β) Τον οικονομικό στραγγαλισμό της ΕΑΒ με άδικα και υπέρογκα φορολογικά πρόστιμα. Στην εταιρεία παρακρατείται και αποδίδεται στο Δημόσιο το 20% κάθε τιμολογίου από συμβόλαια της ΕΑΒ με το ελληνικό Δημόσιο, πρακτική που δεν ακολουθείται σε καμία αντίστοιχη περίπτωση. Εξ αυτού η ΕΑΒ καθίσταται ζημιογόνα με πολιτική απόφαση, και καταφέρνει να επιβιώνει μόνο από τα συμβόλαια με πελάτες του εξωτερικού. Ταυτόχρονα ιδιαίτερα ευεργετικές ρυθμίσεις φορολογικών υποθέσεων γίνονται καθημερινά για εταιρείες του ιδιωτικού τομέα όχι όμως και για την ΕΑΒ. Οι εν λόγω παρακρατήσεις δυσχεραίνουν την κύρια αποστολή της ΕΑΒ, που δεν είναι άλλη από την επιχειρησιακή ετοιμότητα της Π.Α. και των ενόπλων δυνάμεων γενικότερα.
Είναι πράγματι δύσκολο για κάποιον που δεν έχει επισκεφτεί την ΕΑΒ να καταλάβει το μέγεθος και τις δυνατότητες αυτής της εταιρείας που την καθιστούν όχι απλά ξεχωριστή, αλλά μοναδική. Είναι μια εταιρεία φυσικό μονοπώλιο καθώς διαθέτει άρτιες εγκαταστάσεις και βρίσκεται σε ιδανική γεωγραφική θέση για τη συντήρηση των πλέον διαδεδομένων τύπων αεροσκαφών σε όλη την λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου.

Όσοι αντίθετα την έχουν επισκεφτεί εκφράζουν την απορία τους για την κατάσταση εγκατάλειψης και υποστελέχωσης στην οποία η ΕΑΒ έχει περιέλθει. Αυτήν ακριβώς την υποστελέχωση την αντιμετωπίζει η κυβέρνηση με προσλήψεις ορισμένου χρόνου. Πρακτική που σημαίνει ότι: η ΕΑΒ θα προσλαμβάνει, θα εκπαιδεύει και θα επενδύει σε έναν εργαζόμενο και όταν έρθει η ώρα να αποδώσει ο παραπάνω εργαζόμενος θα την εγκαταλείπει για να τον προσλάβει έτοιμο μια άλλη εταιρεία. Καθαρή απόδειξη ότι η ΕΑΒ αντιμετωπίζεται από τους κυβερνώντες ως εργοτάξιο της εθνικής οδού και όχι ως αεροναυπηγικός κολοσσός, όπως πραγματικά θα όφειλε να είναι.
Η λειτουργία και η ανάπτυξη μιας εταιρείας αυτού του σκοπού και μεγέθους απαιτεί γνώση των πιο σύγχρονων μεθόδων οργάνωσης της παραγωγικής διαδικασίας. Η σημερινή διοίκηση της ΕΑΒ φαίνεται δυστυχώς να κινείται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Οι εφαρμοζόμενες μέθοδοι διοίκησης είναι η αποθέωση του αναχρονισμού και της αναβίωσης των παθογενειών του παρελθόντος. Τα φαινόμενα που παρατηρούμε στην άσκηση της διοίκησης στην τρέχουσα περίοδο είναι πρωτόγνωρα ακόμα και σε σχέση με την εποχή της πιο αισχρής κομματοκρατίας.
Φαινόμενα παραγοντισμού και πελατειακής συνδιαλλαγής, με όποιον επιθυμεί να ανέλθει επαγγελματικά με αθέμιτο τρόπο, αποτελούν καθημερινότητα στην ΕΑΒ, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της πλειοψηφίας των εργαζομένων στις οποίες η πολιτική ηγεσία προκλητικά κωφεύει.
Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι —μεταξύ άλλων— η ΕΑΒ να διαθέτει ένα πραγματικά θηριώδες οργανόγραμμα. Σε επίσημη συνομιλία με τον Σύλλογο Μηχανικών Αεροσκαφών, ο σημερινός Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΑΒ είχε πει, ότι: «το οργανόγραμμα της ΕΑΒ είναι θηριώδες και αν δεν δεχτώ πολιτικές πιέσεις θα το μειώσω στο μισό», τελικά το οργανόγραμμα όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλά αυξήθηκε ακόμα περισσότερο.
Εν κατακλείδι, η ΕΑΒ αποτελεί τρανό παράδειγμα διάλυσης και απαξίωσης του δημόσιου τομέα. Κανείς δεν αρνείται ότι υπήρχε και υπάρχει σημαντικό περιθώριο αλλαγών και εκσυγχρονισμού όλα τα προηγούμενα χρόνια ως και σήμερα. Άλλωστε αυτή η προσπάθεια αποτέλεσε και το πεδίο δράσης των εργαζομένων —χωρίς ποτέ να τύχουν της συνδρομής της πολιτικής ηγεσίας, ούτε καν όταν υπήρξαν καταγγελίες σκανδαλωδών συμβάσεων και εκτεταμένης διοικητικής διαφθοράς.
Υποθέσεις που σχετίζονται με τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος έχουν φτάσει ως και στην εισαγγελική διερεύνηση, αλλά ποτέ δεν υπήρξε η συνδρομή των διοικήσεων της ΕΑΒ προς την οριστική διαλεύκανση τους. Σας θυμίζουμε, ενδεικτικά, το πανό που είχε αναρτήσει στην πύλη του εργοστασίου το Σωματείο των Εργαζομένων που έγραφε «όχι στην διασπάθιση του δημοσίου χρήματος» χωρίς όμως κανείς να συγκινηθεί.
Το όποιο «σχέδιο» της σημερινής συγκυβέρνησης περνά μέσα από τη συρρίκνωση του δημοσίου τομέα και την εκχώρηση του έργου της ΕΑΒ προς εταιρείες του ιδιωτικού τομέα, τις οποίες άλλωστε εκθειάζει και σε κάθε ευκαιρία η ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης. Εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι η ΕΑΒ οδηγείται στον ίδιο δρόμο που έχουν οδηγηθεί οι υπόλοιπες Αμυντικές Βιομηχανίες και είναι θέμα χρόνου η συνολική εκχώρησή της στα ιδιωτικά συμφέροντα.
Α. Σ. Κ (Αυτόνομη Συνδικαλιστική Κίνηση)
Συνδικαλιστική παράταξη του Σ.Ε.Ε.Α.Β (Σωματείο Εργαζομένων Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας)


Σχολιάστε Ελεύθερα!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...