Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Ο Μιχ. Μητσός, ο «εκκεντρικός» Λαφαζάνης και η εισβολή στο Νομισματοκοπείο


Ο Μιχάλης Μητσός, για όσους δεν γνωρίζουν, κρατάει την αξιόλογη στήλη «Αγιογραφίες» στην τελευταία σελίδα της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ.

Διαβάζω συνήθως τον Μιχάλη Μητσό, παρότι βρισκόμαστε σε αρκετά διαφορετικές όχθες και τον διαβάζω γιατί κάνει συχνά οξυδερκείς παρατηρήσεις και εύστοχες διαπιστώσεις για πρόσωπα και καταστάσεις σε μια πολιτική ζωή που, δυστυχώς, όλο και περισσότερο ξεπέφτει και παρακμάζει, μαζί φυσικά με την δημοσιογραφία αλλά και την αρθρογραφία.

Γράφω αυτό το σημείωμα όχι γιατί ο Μιχάλης Μητσός χαρακτηρίζει ως «ακραία τοποθέτηση ενός εκκεντρικού τύπου» το γεγονός, ότι ο Παν. Λαφαζάνης χαρακτήρισε ως «πραξικόπημα» τα όσα ακολούθησαν το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, με αρχιτέκτονες τους Τσίπρα και Παυλόπουλο και «υπόλογη» όλη την κυρίαρχη πολιτική τάξη, που το κουκούλωσε.

Δεν γράφω επίσης το σημείωμα αυτό γιατί ο Μιχάλης Μητσός καταγράφει, επίσης, ως «ακραία τοποθέτηση εκκεντρικού τύπου» το γεγονός, που παραποιήθηκε αρκετά, ότι ο Παν. Λαφαζάνης σε απάντηση σχετικής ερώτησης είπε ότι πρότεινε, τότε, στην κυβέρνηση, μετά το δημοψήφισμα και ως απάντηση στον εκβιασμό από ΕΕ και ΕΚΤ, το πέρασμα στο εθνικό νόμισμα και ότι για τούτο η κυβέρνηση θα μπορούσε να τυπώσει νέες δραχμές, αξιοποιώντας για την σχετική μετάβαση στη νέα νομισματική τάξη υπαρκτά αποθεματικά στην χώρα, εννοώντας τη νόμιμη αξιοποίηση μικρού μέρους των αποθεματικών της ΕΚΤ που βρίσκονταν στο δίκτυο της Τράπεζας της Ελλάδας.

Όλα τούτα μπορούν να καταγραφούν ως σχολιασμοί ενός διαφωνούντος με τον Λαφαζάνη αρθρογράφου, αν και η ο χαρακτηρισμός ως πραξικοπήματος της μετατροπής του δημοψηφισματικού ΟΧΙ σε ΝΑΙ, όχι μόνο δεν είναι ακραίος, προερχόμενος από κάποιον «εκκεντρικό» χαρακτήρα, αλλά μάλλον αρκετά μετριοπαθής. Προσωπικά θα έλεγα κάτι πολύ βαρύτερο για κάτι που θα έπρεπε να προκαλέσει σάλο και να επισύρει κακουργηματικές διώξεις, αν και δεν είναι εύκολο να βρεις την κατάλληλη διατύπωση για περισσότερη έμφαση.

Το παράταιρο με την επιφυλλίδα του Μιχάλη Μητσού είναι καταρχήν ότι ακόμα και σήμερα, λόγω των αφόρητων εμμονών της κατεστημένης τάξης, σχετικά με τον Τσίπρα και τους παρατρεχάμενούς του, ισχυρίζεται ότι αυτά που ο Παν. Λαφαζάνης έλεγε για εθνικό νόμισμα δεν ήταν καθόλου εκκεντρικά πριν τρία χρόνια και ότι η τότε κυβέρνηση δεν έβλεπε κατ’ ανάγκην αρνητικά τέτοιες ιδέες. «Το αλήστου μνήμης δημοψήφισμα οργανώθηκε με φόντο την σύγκρουση και, αν χρειαζόταν, την ρήξη με την Ευρώπη», ισχυρίζεται ο κ. Μητσός.

Μεγάλη υπερβολή, Μιχάλη Μητσέ. Δυστυχώς, ο Αλ. Τσίπρας ποτέ δεν φλέρταρε με την ιδέα της ρήξης με την ευρωζώνη και την ΕΕ. Αν άφηνε να εννοηθεί κάτι τέτοιο, το έκανε μόνο για εσωκομματικές σκοπιμότητες και για βλακώδεις διαπραγματευτικούς λόγους. Αν κάποιοι ήλπιζαν σε κάποια ρήξη του Τσίπρα με την ευρωζώνη, την ήλπιζαν μάλλον ως «ατύχημα» και όχι ως σοβαρό υπό σκέψη ενδεχόμενο. Σήμερα, επίσης, μάλλον έχει γίνει αντιληπτό, ότι το δημοψήφισμα το επιχείρησε ο Αλ. Τσίπρας όχι για να προχωρήσει σε κάποια ρήξη με την ΕΕ, αλλά με την βεβαιότητα ότι θα το χάσει ή θα το κερδίσει οριακά, έτσι ώστε να το χρησιμοποιήσει ως «εύλογο» πρόσχημα για να απεμπλακεί από τις αντιμνημονιακές δεσμεύσεις του.

Στο σημείο, όμως, που ο Μιχάλης Μητσός φεύγει εκτός ελέγχου είναι στο τέλος του σημειώματός του. Είναι εκεί που ενδίδει στην ευτελή προπαγάνδα εκείνου του καιρού, η οποία δυστυχώς συνεχίζεται και αποδίδει στον Λαφαζάνη «σχέδιο εισβολής στο Νομισματοκοπείο και αρπαγής του τραπεζικού αποθέματος της Τράπεζας της Ελλάδας για την πληρωμή μισθών και συντάξεων μετά την επιβολή των capital controls».

Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, σχέδιο Λαφαζάνη για εισβολή στο Νομισματοκοπείο δεν υπήρξε ποτέ και είναι αποκύημα νοσηρής φαντασίας προκειμένου να υπηρετηθούν χαμερπείς σκοπιμότητες.

Ο Λαφαζάνης μπορεί να έχει καταγωγή από τον Μήτρο Λαφαζάνη, εκ των «ιπποτών των ορέων» εκείνου του καιρού, αλλά δεν έχει την παραμικρή σχέση με προτάσεις «εισβολής» και «αρπαγής».

Αυτό που πρότεινε, τότε, ο Λαφαζάνης στον Αλ. Τσίπρα, μεταξύ πολλών εναλλακτικών δυνατοτήτων, ήταν να αξιοποιήσει νομίμως η κυβέρνηση ένα μικρό μέρος των αποθεματικών σε ευρώ που είχε στην Ελλάδα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ύψους, περίπου 20-22 δισ. ευρώ, προκειμένου να υπάρξει ασφαλής γέφυρα για την μετάβαση στο εθνικό νόμισμα.

Το πέρασμα, τότε, στο εθνικό νόμισμα, ήταν το μόνο εργαλείο για να απαντήσει η Ελλάδα στον πρωτοφανή εκβιασμό ΕΕ και ΕΚΤ, για να γίνει σεβαστό το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και για να μπει η χώρα σε τροχιά εφαρμογής του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και όχι στην θηλιά του τρίτου μνημονίου.

Τα αποθεματικά αυτά της ΕΚΤ, που ήταν διασκορπισμένα στο δίκτυο της Τράπεζας της Ελλάδας και όχι σε κανένα Νομισματοκοπείο, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν με πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου ως δάνειο, με το νόμιμο επιτόκιο της ΕΚΤ.

Μια τέτοια κίνηση μετά από απόφαση της τότε ελληνικής κυβέρνησης δεν είχε καμία σχέση, κ. Μητσέ, με «ριφιφί στο Νομισματοκοπείο» ούτε με «εισβολή» και «αρπαγή», αλλά με την εύλογη προσπάθεια μιας μικρής χώρας να αποφύγει τον στραγγαλισμό, τον εξευτελισμό και την αποικιοποίηση  την οποία βιώνουμε.

Γι’ αυτό κιόλας αυτή η πρόταση Λαφαζάνη προκάλεσε πανικό και εφιάλτες σε όλα τα κατεστημένα κέντρα, την Τράπεζα Ελλάδας, την πραξικοπηματική Προεδρία της Δημοκρατίας, τα οικονομικά κέντρα της ολιγαρχίας, την μιντιοκρατία, την μνημονιακή αντιπολίτευση κλπ., τα οποία κίνησαν γη και ουρανό για να την θάψουν και να την συκοφαντήσουν.

Και βεβαίως αυτή η πρόταση όχι μόνο απορρίφθηκε μετ’ επαίνων από τον Τσίπρα και τους περί αυτόν «ευρω-λάτρες», υπονομευτές κάθε προσπάθειες να τηρηθούν οι προγραμματικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ (Δραγασάκης, Σταθάκης, Τσακαλώτος κλπ. κλπ.), αλλά και παραμορφώθηκε και συκοφαντήθηκε σκαιότατα τόσο η ίδια όσο και κυρίως ο Παν. Λαφαζάνης.

Περιττό να τονίσω ότι αν η βασική γραμμή πλεύσης και κατεύθυνσης του Λαφαζάνη είχε γίνει τότε δεκτή, μαζί με την υλοποίηση και της συμφωνίας Λαφαζάνη – Novak στην Πετρούπολη για την κατασκευή στο ελληνικό έδαφος μεγάλου αγωγού διέλευσης ρωσικού φυσικού αερίου, σήμερα η Ελλάδα, ως ανεξάρτητη χώρα, θα είχε ξεφύγει από την κρίση, θα είχε μπει σε τροχιά ταχείας ανάπτυξης και θα ήταν ασφαλής έναντι εξωτερικών πιέσεων και απειλών.

Δυστυχώς, όμως, για άλλη μια φορά η επιλογή του πραξικοπήματος σε βάρος της λαϊκής βούλησης και της Ελλάδας οικοπέδου και προτεκτοράτου επικράτησε ενάντια στην δημοψηφισματική εντολή.
Ο Μιχάλης Μητσός μπορεί να χαρακτηρίζει όπως νομίζει τον Παν. Λαφαζάνη, αλλά οι προτάσεις του και οι προτάσεις του Αριστερού Ρεύματος και της ΛΑ.Ε είναι οι μόνες εναλλακτικές, συγκροτημένες, ρεαλιστικές απέναντι σε ένα σύστημα που παρακμάζει, όζει και σπρώχνει την χώρα σε έναν κατήφορο χωρίς ελπίδα και τέλος.
Το δράμα επιτέλους πρέπει να τελειώσει!

iskra.gr
 


Σχολιάστε Ελεύθερα!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...