Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2018

Τρεις δολοφονίες τόσο διαφορετικές μεταξύ τους, κι όμως τόσο όμοιες!


Ποιος όπλισε το χέρι των δολοφόνων του Ζακ Κωστόπουλου, αυτών που τον χτύπησαν μέχρι θανάτου μπροστά σε μια τζαμαρία κοσμηματοπωλείου; Ποιος όπλισε τη μπότα των ΜΑΤατζήδων να χτυπάνε έναν ημιλιπόθυμο άνθρωπο πεσμένο στο έδαφος και δεμένο με χειροπέδες;

Ποιος όπλισε το χέρι του χρυσαυγίτη Κερκυραίου, που παραφύλαξε και σκότωσε τον Πετρίτ, έναν εργάτη γης μόνο και μόνο γιατί ήταν Αλβανός και «τόλμησε» να του αντιμιλήσει μέσα στο καφενείο της Λευκίμμης; Βέβαια, στην περίπτωση αυτής της φασιστικής δολοφονίας, τα ΜΜΕ, τα κόμματα και η Βουλή που «ηρωοποίησαν» τον Κατσίφα, έναν άνθρωπο που κυκλοφορούσε με καλάσνικοφ για να τονώσουν τον εθνικισμό, τώρα σιωπούν και συγκαλύπτουν τον χρυσαυγίτη δολοφόνο.

Ποιος όπλισε το χέρι των δύο επίδοξων βιαστών στην Ρόδο, που χτύπησαν με λύσσα και πέταξαν στην θάλασσα την 21 χρονών φοιτήτρια, γιατί δεν δέχτηκε να κάνει σεξ μαζί τους; Ποιοι ασέλγησαν και ασελγούν πάνω στο νεκρό σώμα της Ελένης, ασχολούμενοι με το «αν τα ήθελε» ή «δεν τα ήθελε ο κώλος της» για να δικαιολογήσουν τον βιασμό και την δολοφονία της;

Ποιος αποφασίζει ποια σώματα έχουν δικαίωμα στη ζωή και ποια όχι;

Ποιος αποφασίζει ότι ένας ομοφυλόφιλος, μια γυναίκα, ένας μετανάστης, ένας τοξικομανής, ένας φτωχός, είναι «υποδεέστεροι», δεν δικαιούται να αντισταθεί, δεν μπορεί να έχει γνώμη;

Ο φασισμός, ο ρατσισμός, η ομοφοβία, ο σεξισμός, η αποδοχή της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Οι φασίστες, οι ρατσιστές, οι ομοφοβικοί, οι σεξιστές –κι όσοι τους δικαιολογούν. Οι «ναι, αλλά πήγε να κλέψει/ήταν μαστουρωμένος», οι «προκάλεσε ο ξένος», οι «έδωσε/δεν έδωσε δικαιώματα». Και η κοινωνία που ανέχεται την εξουσία του ισχυρού πάνω στον αδύναμο, που ανέχεται ότι δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι το ίδιο δικαίωμα στη ζωή. Κι όσοι ανέχονται το φασιστικό δηλητήριο γιατί «ένας Παπαδόπουλος θα μας σώσει», όσοι καταπίνουν το ρατσιστικό δηλητήριο γιατί «δεν είμαι ρατσιστής, αλλά οι ξένοι μας παίρνουν τις δουλειές», όσοι δε ντρέπονται να κάνουν πλάκα «με τους γκέι», όσοι σιγοψιθυρίζουν ότι μια γυναίκα είναι «αγάμητη», «πηδιέται για να κάνει καριέρα» ή «λέει όχι, αλλά εννοεί ναι».

Τρεις φαινομενικά τόσο διαφορετικές δολοφονίες, μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, ήρθαν να μας θυμίζουν ότι ο φασισμός είναι δίπλα στην πόρτα μας. Είναι εκεί που αφήνουμε να χαθεί η αλληλεγγύη και η συλλογικότητα. Είναι εκεί που αφήνουμε κάποιον απροστάτευτο. Είναι εκεί που σταματάμε να αντιστεκόμαστε στον ισχυρό γιατί φοβόμαστε ότι «δεν μας παίρνει» ή ότι «δεν θα καταφέρουμε τίποτα». Είναι εκεί που βλέπουμε τον εχθρό στο πρόσωπο του διπλανού μας μόνο και μόνο γιατί είναι διαφορετικός. Εκεί που θεωρούμε πια «φυσιολογικό» ότι κάποιοι θα έχουν πολλά και κάποιοι τίποτα.

Τρεις φαινομενικά τόσο διαφορετικές δολοφονίες, μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, ήρθαν να μας θυμίζουν ότι ο φασισμός είναι κάτι που πρέπει να αντιπαλεύουμε κάθε μέρα και κάθε στιγμή. Παλεύοντας για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς διαβάθμιση στην αξία της ανθρώπινης ζωής, χωρίς ρατσισμό, σεξισμό και ομοφοβία.

Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον. Δεν θα πεθάνει μόνος, σκότωσέ τον!



Σχολιάστε Ελεύθερα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...