Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2019

Ο Παρθενώνας ετικέτα της Coca Cola

Δήμητρα Μυρίλλα


Τις τελευταίες ώρες η Αθήνα και κυρίως τα σημεία που βρίσκονται κοντά σε αρχαιολογικούς χώρους έχει γεμίσει με τα καινούργια μπουκάλια της Coca – Cola,  τα οποία φέρουν ως ετικέτες τον Παρθενώνα, τη Βουλή, το Ηρώδειο ενώ τα αντίστοιχα νέα μπουκάλια της εταιρείας που κυκλοφορούν στη Θεσσαλονίκη φέρουν ετικέτες με τον Λευκό Πύργο.

Η εν λόγω πολυεθνική θεωρεί τα μνημεία τσιφλίκι της και κατ’ αυτή τη λογική θεωρεί  ότι  δικαιούται να τα καπηλεύεται ως αγοραίο εργαλείο ώστε το συμβολικό κεφάλαιο που αντλεί από αυτά να μετατρέπεται και σε πραγματικό κεφάλαιο. Στο παρελθόν είχε απεικονίσει τους κίονες του Παρθενώνα ως μπουκάλια Coca – Cola,  χωρίς βέβαια να ζητήσει άδεια από το Υπουργείο Πολιτισμού και φυσικά η διαφήμιση αποσύρθηκε.

Τώρα γεμίζει την αγορά με τις φωτογραφίες του Παρθενώνα και τον μετατρέπει σε τρυκ της διαφημιστικής της καμπάνιας επιστρατεύοντας το χυδαίο εύρημα της «εταιρικής ευθύνης» και της «αγάπης» της εταιρείας για την πολιτιστική κληρονομιά (δες σχετική καταχώρηση της πολυεθνικής).

Και προκύπτουν τα εύλογα ερωτήματα;

  • Η εταιρεία προέβη σε αυτή την διαφημιστική καμπάνια αυτοκρατορικώ τω τρόπω (οπότε φέρει ευθύνες και πρέπει να κληθεί να αποσύρει τη διαφήμιση) ή ακολούθησε τη νόμιμη οδό και πήρε άδεια από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο για να κάνει διαφημιστική χρήση του Παρθενώνα και άλλων μνημείων;
  • Εάν δεν πήρε άδεια από το ΚΑΣ, πήρε άδεια από Τοπικό Συμβούλιο ή από τις αρμόδιες Εφορείες Αρχαιοτήτων;
  • Εάν έχει δοθεί άδεια με ποιους όρους δόθηκε, αλλά κυρίως με ποια κριτήρια επετράπη τέτοιου είδους αγοραία χρήση των μνημείων;

Είναι προφανές πως σε οποιαδήποτε περίπτωση οι ετικέτες των μνημείων στα μπουκάλια της πολυεθνικής πρέπει να αποσυρθούν. Αλλά είναι περισσότερο προφανές που εδράζονται τέτοιες ενέργειες εκτός βέβαια από την εγγενή χυδαιότητα και απληστία του κεφαλαίου όπου γης.

Όταν ο βασικός προσανατολισμός της εκπορευόμενης από το κράτος και όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων είναι η εμπορευματοποίηση ή και η εξολόθρευση της ιστορικής μνήμης είτε άμεσα (βλ. επένδυση στο Αφάντου της Ρόδου, εμπορικό κέντρο στην Ακαδημία Πλάτωνος) είτε έμμεσα και διαμεσολαβημένα (βλ. Διάζωμα), όταν αυτή η πολιτική εγγράφεται στις κατευθύνσεις της Ε.Ε., όταν συστηματικά απαξιώνεται η Αρχαιολογική Υπηρεσία προς όφελος της αγορά, τότε μάλλον ούτε η Ακρόπολη μπορεί να γλιτώσει…

Πηγή: imerodromos.gr



Δήμητρα Μυρίλλα: Σχετικά με τον συντάκτη





Σχολιάστε Ελεύθερα!

1 σχόλιο:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...