Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2020

Περί βιασμών και εκτρώσεων

Παναγιώτης Οικονομίδης


Το ταγκό θέλει δύο.

Η σύλληψη θέλει δύο.

Η εγκυμοσύνη θέλει δύο.

Ο τοκετός θέλει δύο.

Το μεγάλωμα του παιδιού θέλει δύο.

Τα εξουσιαστικά μοντέλα εμπεριέχουν σαν βασικό τους συστατικό την βία της επιβολής της θέλησης της μίας ομάδας πάνω σε μία άλλη. Η βία διαποτίζει την ανθρώπινη ύπαρξη και εκφράζετε σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας και ιδιωτικής έκφρασης και έκφανσης της.

Ο σεξουαλικός βιασμός είναι η έκφραση της στην γενετήσια συμπεριφορά, ο σωματικός βιασμός είναι η έκφραση της στο επίπεδο της σωματικής επαφής, ο οικονομικός βιασμός είναι η έκφραση του στην σφαίρα της οικονομίας, ο συναισθηματικός βιασμός, είναι η έκφραση στην σφαίρα των συναισθημάτων κ.λ.π. Η κουλτούρα της βίας δημιουργεί, εξίσου, και θύτες και θύματα.

Η λογική του σεξουαλικού βιασμού πέρα από την γενεσιουργό αιτία της βίας, που ενυπάρχει στο εξουσιαστικό μοντέλο, σε επίπεδο εποικοδομήματος ανιχνεύεται στην γενετήσια κουλτούρα όπως αυτή εκφράζεται μέσα στο πολιτιστικό πλαίσιο της εποχής και της κοινωνίας.

Η διαπαιδαγώγηση σε θέματα σεξουαλικής υγείας ακουμπά κυρίως το θέμα των αφροδισίων νοσημάτων μόνο στο πλαίσιο του φόβου κατά της ζωής και σε θέματα σεξουαλικής συμπεριφοράς είναι διαποτισμένη από την λογική του «πορνό», το οποίο αποτελεί ένα παραπροϊόν της καταναλωτικής κουλτούρας.

Ο σεξουαλικός βιασμός και οι εκτρώσεις βρίσκονται πάνω από τον ίδιο παρανομαστή.

Σε μια περίπτωση σεξουαλικού βιασμού δεν είναι μόνο το γυναικείο σώμα που βιάζεται αλλά βιάζεται και η συμβολοεικόνα του ανδρικού σώματος.

Σε μια περίπτωση έκτρωσης δεν υπάρχει μόνο το δικαίωμα της γυναίκας σε αυτήν αλλά και το δικαίωμα του άνδρα στην υποστήριξη της διαδικασίας.

Το σώμα μας είναι ισότιμο συστατικό του «είναι» μας και υπό αυτήν την έννοια το σώμα μας δεν «μας» ανήκει. «Εμείς» ανήκουμε και στο σώμα μας.

Το σώμα μας οφείλουμε να το φροντίζουμε, ειδικά όταν εξαρτάται κάποιος άλλος από αυτό.

Το σώμα, στο πεδίο της γενετήσιας επιθυμίας, είναι απαραίτητο μέσο για την έκφραση του πόθου και την απόληψη της σεξουαλικής ηδονής.

Και είναι απαραίτητα δύο σώματα σε αυτήν την διαδικασία. Η λογική που λέει το «σώμα μου, μου ανήκει», είναι ποτισμένη εν τω βάθει με την ιδιώτευση, τον ατομισμό και την κτητικότητα που είναι χαρακτηριστικά αστικής αντίληψης.



Παναγιώτης Οικονομίδης: Σχετικά με τον συντάκτη





Σχολιάστε Ελεύθερα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...