Τρίτη, 16 Ιουλίου 2019

Ο «υπερήφανος» αρχηγός της Αστυνομίας στο Μάτι έγινε γενικός γραμματέας με τη Νέα Δημοκρατία


Eίμαι περήφανος για τις υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ. Εκαναν εξαιρετική και αποτελεσματική δουλειά σε πολύ κρίσιμους οριακούς χρόνους». Αυτά τα λόγια χρησιμοποίησε τον Ιούλιο του 2018, μετά τη φονική φωτιά στο Μάτι με τους 102 νεκρούς, ο νέος γενικός γραμματέας του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, Κώνσταντίνος Τσουβάλας. Εκείνη την περίοδο όμως ο Κωνσταντίνος Τσουβάλας ήταν ο αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας.

Η επιλογή της Νέας Δημοκρατίας για τη συγκεκριμένη θέση προκαλεί έκπληξη καθώς ο κ. Τσουβάλας δήλωνε υπερήφανος για τον τρόπο που χειρίστηκε η Αστυνομία την υπόθεση στο Μάτι, προκαλώντας - εκείνη την περίοδο- τα πυρά της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης και σημερινής κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. 

Μάλιστα τότε η Νέα Δημοκρατία είχε εκδόσει ανακοίνωση στην οποία ανέφερε τα εξής: «Η θλιβερή παράσταση απόσεισης κάθε ευθύνης που έστησε απόψε η κυβέρνηση, - με την συνδρομή δυστυχώς και των υπηρεσιακών παραγόντων που έχει επιλέξει ως επικεφαλής των σωμάτων ασφαλείας - προκαλεί μόνον οργή. Aνίκανους πολιτικούς γνώρισε και άλλη φορά η χώρα. Αλλά με το θράσος να δηλώνουν ακόμη και υπερήφανοι, ύστερα από μια πρωτόγνωρη εθνική τραγωδία, ποτέ».

ethnos.gr

Ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ την εποχή της πυρκαγιάς και των 100 νεκρών στο Μάτι που παύθηκε λίγες μέρες μετά ύστερα και από πιέσεις της ΝΔ (αξ. αντιπολίτευση τότε) όταν ο Κούλης δήλωνε τότε πως δεν μπορούν αυτός ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ και της πυροσβεστικής να διαχειριστούν ανάλογες περιπτώσεις, σήμερα έγινε γ.γ. στο δημόσιας τάξης! Αυτό! Τι ψηφίσατε ρε μ@λ@κες?


Διαβάστε Περισσότερα »

Ο Τσίπρας ψηφίζει τον αντικομμουνιστή Τασούλα για Πρόεδρο της Βουλής


Ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα υπερψηφίσει τον Κωνσταντίνο Τασούλα για πρόεδρο της Βουλής.  Ειδικότερα, ο κ. Τσίπρας συνέκρινε την απόφαση αυτή με το ότι ορισμένοι ευρωβουλευτές της ΝΔ ψήφισαν τον Δ. Παπαδημούλη. «Διάβασα αυτές τις μέρες για το καβγά που έχει ξεσπάσει στη ΝΔ επειδή λέει κάποιοι ευρωβουλευτές τους, μεταξύ των οποίων και ο πρώην Πρόεδρος της ΝΔ ο Βαγγέλης Μειμαράκης, τόλμησε να ψηφίσει τον Δημήτρη Παπαδημούλη για αντιπρόεδρο του κοινοβουλίου. Αυτή είναι η κατάντια της αντιΣΥΡΙΖΑ υστερίας που ενορχηστρώνεται από έναν σκληρό και ακραίο πυρήνα στο εσωτερικό της ΝΔ και φυσικά από μιντιακά συγκροτήματα. Εμείς δε θα ακολουθήσουμε αυτή την ανόητη τακτική», είπε και συνέχισε:

«Θα ψηφίσουμε αύριο για Πρόεδρο της Βουλής τον προτεινόμενο από το πλειοψηφούν κόμμα, πόσο μάλλον όταν δεν έχουμε κάποια επιφύλαξη επί προσωπικού. Το ίδιο θα πράξουμε και για όσους άλλους αντιπροέδρους δεν έχουμε επιφύλαξη επί προσωπικού. Γιατί επαναλαμβάνω δεν είμαστε εδώ για να κάνουμε αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση».

Θα υπερψηφίσει το "αριστερό" συναπάντημα τον υβριστή του Μπελογιάννη και χιλιάδων κομμουνιστών που έδωσαν τη ζωή τους για τη Δημοκρατία και την ελευθερία.Μάλιστα,δηλώνει πως δεν έχει καμιά επιφύλαξη προς αυτόν ούτε επί προσωπικού!

Μπράβο Αλέξη και εις...κατώτερα. Κρίμα μόνο που δεν μπήκε η φασιστοσυμμορία στη Βουλή,θα σου δινόταν η ευκαιρία να ψήφιζες και...τον Κασιδιάρη,με τον οποίο επίσης δεν υπάρχει κάτι επί προσωπικού και αποδεικνύεται από τα χαριεντίσματα του στα Καστελόριζα με τον Βίτσα,την Κασιμάτη και την Αυλωνίτου!

Υ.Γ. Επόμενο βήμα,Αλέξη,να πάτε μαζί με τον Τασούλα στις γιορτές μίσους (γιατί αυτός συνηθίζει και πηγαίνει) και να φωνάξετε μαζί "Στο Βίτσι και στο Γράμμο σας χώσαμε στην άμμο"!

#ξεφτίλες

Διαβάστε Περισσότερα »

Δικαιοσύνη-τιμωρός των μεσαίων και φτωχών στρωμάτων: Οριστικό ΟΧΙ σε 13ο και 14ο μισθό σε δημόσιους υπαλλήλους


Συνταγματική κρίθηκε από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας η κατάργηση όσον αφορά στα δώρα στο Δημόσιο. Πρόκειται για τα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και θερινής άδειας (13ος και 14ος μισθός) των δημοσίων υπαλλήλων.

Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, (1307-1316) ανέτρεψε τις θετικές για τους δημοσίους υπαλλήλους αποφάσεις της επταμελούς σύνθεσης του ΣΤ΄ Τμήματος του ΣτΕ, που είχε κρίνει αντισυνταγματικές τις περικοπές των τριών επιδομάτων-δώρων, που έγιναν με το νόμο 4093/2012, βάζοντας ταφόπλακα στις διεκδικήσεις που είχαν εγείρει.

Οι σύμβουλοι του ΣΤΕ αναφέρουν στο σκεπτικό των αποφάσεων τους, οι οποίες ελήφθησαν κατά πλειοψηφία, πως η κατάργηση των τριών επιδομάτων, «τεκμηριώνεται επαρκώς» και δεν παρίσταται απρόσφορο μέτρο, και μάλιστα προδήλως, για «την επίτευξη των επιδιωκόμενων   σκοπών, ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν ήταν αναγκαίο,δεδομένου ότι με αυτό το μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται γενικά σε όλους τους μισθωτούς του δημόσιου τομέα, γίνεται προσπάθεια εξοικονόμησης και περιορισμού των διογκωμένων δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης, η οποία υπαγορεύεται από επιταγές της Ε.Ε. για μείωση του υπερβολικού δημοσίου ελλείμματος».

Μάλιστα, επισημαίνουν πως «κατά τη λήψη του επίμαχου μέτρου, ο νομοθέτης είχε πλήρη επίγνωση όχι μόνο του εν γένει επιπέδου διαβίωσης του πληθυσμού της Χώρας, αλλά και ειδικά του επιπέδου διαβίωσης των δημοσίων υπαλλήλων, όπως προκύπτει από στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και το νέο ενιαίο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Όπως επισημαίνουν οι δικαστές οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων ακόμη και μετά την κατάργηση των επίμαχων επιδομάτων «εξασφάλιζαν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, τόσο σε σχέση με όσους διαβιούσαν στα όρια της φτώχειας όσο και με όσους απασχολούνταν στον ιδιωτικό τομέα με τον κατώτατο βασικό μισθό και ημερομίσθιο». Παράλληλα, η Ολομέλεια του ΣτΕ αναφέρει πως οι περικοπές δεν είναι αντισυνταγματικές καθώς αφορούν το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων αλλά και εκείνους του ευρύτερου δημόσιου τομέα, ενώ επισημαίνει ότι είναι διαφορετικό το ζήτημα της χορήγησης των επιδομάτων εορτών και αδείας στους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα, «οι οποίοι αποτελούν διαφορετική κατηγορία, σε βάρος της οποίας έχουν επιβληθεί άλλα οικονομικής φύσεως μέτρα».

Οι δικαστές προχωρούν ένα ακόμη βήμα υπογραμμίζοντας στο σκεπτικό των αποφάσεων τους ότι «η τυχόν ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων δεν καθιστά, ενόψει των ευρέων περιθωρίων εκτίμησης που απολαμβάνει ο νομοθέτης στη χάραξη της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και του οριακού ελέγχου, στον οποίου υπόκειται κατά τούτο, από μόνη της μη αιτιολογημένη την επίδικη ρύθμιση, ούτε, άλλωστε, υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο η συγκεκριμένη επιλογή, αν, δηλαδή, ο νομοθέτης επέλεξε τον καλύτερο τρόπο χειρισμού του προβλήματος ή αν έπρεπε να είχε ασκήσει διαφορετικά την εξουσία του».

Πηγή: iefimerida.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

ΛΑΕ: «Ρατσιστική η απόφαση Βρούτση που δυσχεραίνει τη χορήγηση ΑΜΚΑ σε πρόσφυγες και μετανάστες»


Η Λαϊκή Ενότητα «καταδικάζει με αποτροπιασμό την ολοφάνερα ρατσιστική, με όλη την πολιτική σημασία του όρου, απόφαση Βρούτση, με την οποία ανακλήθηκε η εγκύκλιος που προέβλεπε πιο απλές διαδικασίες για την χορήγηση ΑΜΚΑ σε πρόσφυγες και μετανάστες». Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, επαναφέρεται «ένα "θολό" νομικό καθεστώς που δυσχεραίνει εξαιρετικά τη χορήγηση ΑΜΚΑ στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονται πάρα πολλοί ευάλωτοι άνθρωπο, που έχουν τραυματιστεί σωματικά ή ψυχικά».

Σύμφωνα με ανακοίνωσή της Επιτροπής Δικαιωμάτων της ΛΑΕ, η απόφαση που αντιμετωπίζει τιμωρητικά τους πρόσφυγες, οι οποίοι «προσπάθησαν να διαφύγουν από τα δεινά των πολέμων, των μαζικών θανάτων και της καταστροφής που επέφεραν στις χώρες τους οι ιμπεριαλιστικές πολιτικές της Δύσης, ΝΑΤΟ και Ε.Ε., με αποκλειστικό στόχο την ενίσχυση της οικονομικής κυριαρχίας τους και των σφαιρών επιρροής τους».

Σημειώνει ότι αν και η πλήρης νομική κατοχύρωση της απλούστευσης των διαδικασιών για την απόδοση  ΑΜΚΑ στους πρόσφυγες υπογράφηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με καθυστέρηση «στις παραμονές των εκλογών, στο πλαίσιο της προσπάθειας της να βελτιώσει την κοινωνική εικόνα της», δεν αναιρείται η «μισάνθρωπη λογική που διέπει την απόφαση Βρούτση και που στηρίζεται στο δόγμα "κάντε το βίο αβίωτο στους πρόσφυγες", το οποίο είναι κυρίαρχο εντός της ΝΔ και αντανακλάται σε όλο το πρόγραμμά της».

«Τα κοινωνικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στην περίθαλψη, στην υγεία και στην έκδοση ΑΦΜ για να εργάζονται νόμιμα, είναι καθολικά. Δεν χωρούν αστερίσκους και εξαιρέσεις. Σήμερα, η κυβέρνηση της ΝΔ δείχνει το άγριο νεοφιλελεύθερο πρόσωπο της αποστερώντας το ισότιμο δικαίωμα πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Πολύ σύντομα, το ίδιο μέτρο θα επεκταθεί και σε ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, με την ιδιωτικοποίηση των παροχών υγείας.

Γι' αυτό και τον αγώνα ενάντια στην κοινή εξαθλίωσή μας θα τον δώσουμε μαζί, ντόπιοι, πρόσφυγες και μετανάστες. Τόσο για να υπερασπιστούμε τις αξίες της αλληλεγγύης, όσο και για την επιβίωση της συνολικής κοινωνίας» επισημαίνει η ΛΑΕ.

Διαβάστε Περισσότερα »

ΣτΕ: «Όχι» στις προσφυγές των κατοίκων για το Ελληνικό


Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας ενέκρινε σήμερα οριστικά την επένδυση στο Ελληνικό Αττικής και ειδικότερα για τα έργα που πρόκειται να κατασκευαστούν στο λεγόμενο μητροπολιτικό πάρκο Ελληνικού-Αγίου Κοσμά, ύψους 6 δισ. ευρώ

Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ με δύο αποφάσεις της (1305 και 1306/2019) απέρριψε τις αιτήσεις ακύρωσης περίπου 550 κατοίκων της περιοχής του Ελληνικού (Κάτω και Άνω Ελληνικό, Άγιος Κοσμάς, Αργυρούπολη και όμοροι δήμοι), όπως και νομικά πρόσωπα (Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων, Οικολογική Συνεργασία, Πανελλήνια Ένωση Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων, Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση WWF Ελλάς, Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης). Όλοι ζητούσαν να ακυρωθεί το από 28.2.2018 Προεδρικό Διάταγμα για την έγκριση του σχεδίου ολοκληρωμένης ανάπτυξης (ΣΟΑ) του Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού- Αγίου Κοσμά, συνολικής εκτάσεως 6.008.076 τ.μ. Με το ίδιο Προεδρικό Διάταγμα είχαν εγκριθεί οι κατευθύνσεις και οι όροι για την προστασία του περιβάλλοντος και όροι για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, επικυρώθηκαν δε οι οριογραμμές των διαρρεόντων την περιοχή ρεμάτων.

Με τις αιτήσεις ακύρωσης ζητούσαν, μεταξύ των άλλων, να ακυρωθεί του επίμαχο Προεδρικό Διάταγμα κατά το σκέλος εκείνο που προβλέπει την τοποθέτηση 6 υψηλών κτιρίων (ουρανοξύστες), ειδικής αρχιτεκτονικής σχεδίασης, μέγιστου ύψους 200 μέτρων, που γίνονται αντιληπτά ως τοπόσημα (landmarks).

Η Ολομέλεια του ΣτΕ με πρόεδρο την Αικατερίνη Σακελλαροπούλου και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Χρήστο Ντουχάνη απέρριψαν τις αιτήσεις ακυρώσεως.

Το ΣτΕ, ερμηνεύοντας τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις έκρινε, αφενός ότι ο αριθμός των 6 ειδικών κτιρίων είναι εύλογος προκειμένου αυτά να επιτελέσουν την αρχιτεκτονική τους λειτουργία ως τοποσήμων και, αφετέρου, ότι από τις συνοδευτικές του σχεδίου αρχιτεκτονικές μελέτες θα εξαρτηθεί αν θα εξαντληθεί το μέγιστο προβλεπόμενο ύψος των 200 μ.

Ακόμη, κρίθηκε ότι καμία από τις νομοθετικές διατάξεις με τις οποίες κυρώθηκε η Ευρωπαϊκή Σύμβαση της Φλωρεντίας για το τοπίο, και το άρθρο 22 του ν. 4277/2014 (νόμος για το ΡΣΑ), δεν υπάγει στην αρμοδιότητα της αρχαιολογικής αρχής την έγκριση χωρικού σχεδίου για λόγους προστασίας του τοπίου.

Συνεπώς, αποφάνθηκαν οι σύμβουλοι Επικρατείας, «είναι απορριπτέοι οι λόγοι ακυρώσεως, σύμφωνα με τους οποίους η πρόβλεψη των συγκεκριμένων υψών κτιρίων είναι αντίθετη με τη συνταγματική επιταγή (άρθρο 24 παρ. 1 Συντ.) της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, μέρος του οποίου αποτελεί το τοπίο και, εν προκειμένω, το αττικό, καθώς και ο λόγος ότι μη νομίμως εκδόθηκε το διάταγμα χωρίς την έγκριση της ΥΠΠΟ». Ως προς το δεύτερο ζήτημα διατυπώθηκε μειοψηφούσα άποψη από εννέα συμβούλους Επικρατείας.

Τέλος, έκρινε η Ολομέλεια του ΣτΕ ότι το επίμαχο Προεδρικό Διάταγμα δεν παραβιάζονται οι συνταγματικές επιταγές του άρθρου 24 για το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον που έχει αναχθεί σε συνταγματικά προστατευόμενη αξία.

Τέλος, απορρίπτονται οι ισχυρισμοί των προσφευγόντων ότι το σχέδιο επιφέρει υποβάθμιση του περιβάλλοντος και επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης στις όμορες περιοχές. Ως προς το τελευταίο διατυπώθηκε μειοψηφία 10 συμβούλων Επικρατείας ειδικά ως προς το παράκτιο μέτωπο της επίμαχης έκτασης. 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε Περισσότερα »

Επίτιμος Διδάκτορας του ΑΠΘ, άνθρωπος που πιστεύει ότι δεν υπάρχουν άλλοι πλανήτες, πλην της Γης


Επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ανακηρύχθηκε ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, Άνθιμος.   Η τελετή αναγόρευσής του πραγματοποιήθηκε την Τρίτη στο Επισκοπείο τής Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, παρουσία εκπροσώπων της Εκκλησίας αλλά και του Πρύτανη του ΑΠΘ. Σημειώνεται ότι για την αναγόρευσή του σε Επίτιμο διδάκτορα του ΑΠΘ δεν υπήρξε σχετική ανακοίνωση ούτε από το Πανεπιστήμιο ούτε από τη Μητρόπολη.

Λίγους μήνες πριν ο Μητροπολίτης, άλλαζε το ρου της ιστορίας ενημερώνοντας μας ότι πλην της Γης δεν υπάρχει άλλος πλανήτης.

Ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, είπε σε πρόσφατο κήρυγμά του, χωρίς να τρολάρει, ότι δεν υπάρχει άλλος πλανήτης στο σύμπαν εκτός από τη Γη. Για την ακρίβεια, μετέφερε την άποψη ενός «διαπρεπούς επιστήμονα, το όνομα του οποίου δεν συγκράτησα», την οποία άποψη, όπως είπε, ο ίδιος συμμερίζεται.

«Ένας χριστιανός, που ακούει τα κηρύγματά μας, με πήρε τηλέφωνο και μου είπε: "Σεβασμιότατε, θέλω να σας πω κάτι κι αν μπορείτε να το μεταφέρετε" – εγώ το μεταφέρω, γιατί είναι επιστήμονας διαπρεπής και δικαίωσε τον εαυτό του, από όσα ανέγνωσα προ ημερών στις μεγάλες εφημερίδες της Ευρώπης. "Μην ακούτε αυτά που λένε για όσα είδαν, βρήκαν και όσα θα κυριαρχήσουν, πράγματα και άτομα και ακατάληπτα πράγματα στους ουρανούς, επάνω στους άλλους πλανήτες". Και μου λέει ορθά κοφτά: "Δεν υπάρχει άλλος πλανήτης μέσα σε ολόκληρο τον κόσμο τον ουράνιο από αυτόν τον πλανήτη που κατοικούμε εμείς και είναι αυτή η Γη».

Διαβάστε Περισσότερα »

Εκτός φυλακών οι καταχραστές. Στα δικαστήρια οι υπερασπιστές της λαϊκής κατοικίας


Την ίδια στιγμή που Τσουκάτος, Φλώρος  που έχουν καταχραστεί δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, είναι εκτός φυλακής, ο σύντροφος Παναγιώτης Λαφαζάνης έχει φορτωθεί από τους νόμους Τσίπρα, τον μισό ποινικό κώδικα και στις 10 Οκτωβρίου οδηγείται σε δίκη.

Και ανεξάρτητα από τις σοβαρές διαφωνίες εκτίμησης συγκυρίας που μπορεί να έχουμε με τον Λαφαζάνη, στις 10 Οκτωβρίου οφείλει όλος ο αγωνιζόμενος κόσμος να είναι εκεί, προς υπεράσπιση του συντρόφου.

Κλητήριο θέσπισμα επεδόθη χθες (15/7/19) στα γραφεία της Λαϊκής Ενότητας με το οποίο παραπέμπεται σε δίκη ο Παναγ. Λαφαζάνης για τις 10/10/2019 με κατηγορίες που αφορούν τον μισό ποινικό κώδικα και συγκεκριμένα τα άρθρα 1, 12, 14, 16, 26 παραγ.1α, 27 παραγ. 1α, 45, 94, 98 334 παραγ.3α, 396, παραγ. 1 για τον αγώνα του κατά των πλειστηριασμών α’ κατοικίας και λαϊκής περιουσίας και πιο συγκεκριμένα για την αγωνιστική κινητοποίηση κατά των πλειστηριασμών που πραγματοποιήθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών στις 20/9/2017.

Η δικογραφία που εστάλη για την δίωξη του Παν. Λαφαζάνη συνετάχθη από το αμαρτωλό εμφυλιοπολεμικού τύπου τμήμα της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών που φέρει τον αντιδημοκρατικό και μακαρθικό τίτλο «Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος» και στη βάση αυτής της δικογραφίας και παρα τις καταγγελίες του Παν. Λαφαζάνη, απαγγέλθηκαν αυθαίρετες, σκόπιμες με πολιτική στόχευση και υπαγορευμένες κατηγορίες από την Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθηνών με τις οποίες παραπέμπεται σε δίκη ο Παν. Λαφαζάνης.

Είναι προφανές, υπογράμμιζαν πολιτικοί κύκλοι, ότι δεν επρόκειτο ποτέ ένα Τμήμα της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών να κινηθεί κατά του τότε Γραμματέα της ΛΑ.Ε και μάλιστα με τόσο αβάσιμα στοιχεία, αν δεν είχε την έγκριση, αν όχι την εντολή, από την ηγεσία του υπ. Ασφάλειας του Πολίτη και το Μέγαρο Μαξίμου.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Παν. Λαφαζάνης κατηγορείται και με το άρθρο 334 του Π.Κ. για παρακώληση πλειστηριασμού, το οποίο θέσπισαν Τσίπρας – Κοντονής και φρόντισαν να του δώσουν χαρακτήρα ιδιώνυμου αδικήματος με ιδιαίτερα αυστηρές ποινές.

Πάντως είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ το κλητήριο θέσπισμα σύμφωνα με το δικόγραφο εκδόθηκε στις 26/6/17, εν μέσω προεκλογικής περιόδου, για ευνόητους λόγους αποφυγής πολιτικών παρενεργειών μπροστά στις εκλογές, επεδόθη στα γραφεία της ΛΑ.Ε μετεκλογικά, είκοσι μέρες μετά και συγκεκριμένα στις 15/7.

Με δηλώσεις του ο Παν. Λαφαζάνης χαρακτηρίζει ως καθαρά πολιτική δίωξη την παραπομπή του σε δίκη. Τονίζει ότι η δίωξη του έχει ενορχηστρωθεί από το ίδιο το Μαξίμου και φέρει το ονοματεπώνυμο Αλ. Τσίπρα. Είναι μια δίωξη που αποβλέπει στην τρομοκράτηση του κινήματος κατά των πλειστηριασμών και επιδιώκει να εξυπηρετήσει την καταλήστευση του τραπεζικού κεφαλαίου και να ξεκαθαρίσει κάθε εμπόδιο στο τσουνάμι πλειστηριασμών α’ κατοικίας και μικρομεσαίων περιουσιών που επέρχεται και στο οποίο πρόκειται να συμμετάσχουν ενεργά τώρα, όχι μόνο Τράπεζες και fund αλλά και το Δημόσιο, η ΔΕΗ και άλλες επιχειρήσεις κοινωφελών υπηρεσιών, που ήδη κινουνται με αθρόες κατασχέσεις αλλά και πλειστηριασμούς, σε μια γενικευμένη εικόνα κοινωνικής ζούγκλας.

Η δικαστική δίωξη κατά Λαφαζάνη έρχεται, φυσικά, κουτί και για την κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία συναινούσε απολύτως στην πολιτική αρπαγής σπιτιών και αυταρχισμού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και τώρα επιδιώκει να κλιμακώσει και να διευρύνει αυτήν την λεηλασία λαϊκής περιουσίας , σύμφωνα και με τις εντολές των «θεσμών», πράγμα που, πέραν της κοινωνικής αναλγησίας την οποία αντιπροσωπεύει, θυσιάζει και κάθε δυνατότητα αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας, ενώ δεν επιλύει τη ληστρική γάγγραινα των τραπεζών.

Δυστυχώς, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι έχουν πράσινο φως για τα σχέδια τους σε βάρος των δανειοληπτών και ευρύτερα κατά του ελληνικού λαού από το γεγονός ότι η ΛΑ.Ε, η κύρια αγωνιστική δύναμη κατά των πλειστηριασμών λαϊκής περιουσίας, υπέστη στις εκλογές μεγάλη ήττα με τη συνέργεια, αλίμονο, της ψήφου των πολιτών.

Ας ελπίσουμε ότι οι πολίτες θα του διαψεύσουν στο άμεσο μέλλον, εγκαταλείποντας τον καναπέ και ένα είδος «κοινωνικής ακινησίας» που κυριαρχεί με την ελπίδα κάποιας επερχόμενης «κανονικότητας, η οποία, όμως, είναι όνειρο θερινής νυκτός.

Πόλεμος στο «ραγιαδισμό», την μοιρολατρία και την «κοινωνική αφασία».

Διαβάστε Περισσότερα »

Όμορφος κόσμος ηθικός, τραπεζικά πλασμένος. Του Σ. Κούλογλου


Η γερμανική Deutsche Bank είναι η μεγάλη ασθενής του ευρωπαϊκού, και όχι μόνο, τραπεζικού συστήματος. Η μετοχή της πέφτει και τα προβλήματα συσσωρεύονται τα τελευταία τρία χρόνια, χώρια τα σκάνδαλα που έχουν κοστίσει δισεκατομμύρια σε πρόστιμα ή ακόμη διερευνώνται δικαστικά, όπως το ξέπλυμα μαύρου ρωσικού χρήματος.
Αποτέλεσμα κακοδιαχείρισης, η πορεία της τράπεζας έχει οδηγήσει στην απομάκρυνση των υπεύθυνων ηγετικών στελεχών της. Τις προάλλες, παραδείγματος χάριν, αποφασίστηκε η απομάκρυνση του κ. Garth Ritchie,  επικεφαλής των επενδύσεων. To τμήμα του παρουσιάζει μειωμένα έσοδα τα τελευταία τρία χρόνια, ζημιές τα δύο τελευταία τρίμηνα και αναμένεται να καταρρεύσει το επόμενο διάστημα.
Για τις ανδραγαθίες του του αυτές, ο κ. Ritchie πήρε αποζημίωση μόλις … 11 εκατομμύρια ευρώ. Ο πρώην διευθύνων σύμβουλος John Cryan10,9 εκατομμύρια. Για τους προηγούμενους και τα υπόλοιπα 7 ηγετικά στελέχη που επίσης απολύθηκαν ή αποχώρησαν τον τελευταίο χρόνο, η τράπεζα πλήρωσε συνολικά 52 εκατομμύρια (ο πίνακας από τους Financial Times, οι αριθμοί στο κάτω μέρος είναι τα εκατομμύρια). Μάλιστα ο κ. Ritchie θα είχε φύγει χωρίς αποζημίωση, αν το ΔΣ δεν ανανέωνε το συμβόλαιο του τον Σεπτέμβριο του 2018.

Αυτά τα «χρυσά αλεξίπτωτα» αποδεικνύουν απλώς ότι το χρηματοπιστωτικό φαγοπότι που οδήγησε στην κρίση του 2008 (η Deutsche Bank ήταν τότε ιδιαίτερα εκτεθειμένη στα στεγαστικά-τοξικά δάνεια στις ΗΠΑ) συνεχίζεται με το αζημίωτο. Σε βάρος των μικρομετόχων των τραπεζών, των φορολογούμενων που θα κληθούν να πληρώσουν την επόμενη κρίση αλλά και των απλών εργαζόμενων στις τράπεζες: στα πλαίσια της αναδιάρθρωσης,  η Deutsche Bank ανακοίνωσε την απόλυση 18.000 υπαλλήλων της. 
tvxs.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Το μεγαλύτερο στοίχημα για τον 21ο αιώνα


Το περιβάλλον βρίσκεται σε κίνδυνο. Η κλιματική αλλαγή είναι μια πραγματικότητα που απειλεί όχι μονο το μέλλον μας, αλλά και το παρόν μας.
Κάποιοι έχουν ακούσει ήδη τον κώδωνα του κινδύνου. Ένας όλο κι αυξανόμενος αριθμός πολιτών προσπαθούν να ζουν πράσινα και ένας αυξανόμενος αριθμός πολιτικών ευαγγελίζονται την πράσινη ανάπτυξη. Πόσο εφικτο είναι όμως να προστατεύσουμε το περιβάλλον μέσα σε ένα καπιταλιστικό στενό πλαίσιο; Είναι μια πραγματική λύση ή μια μόδα της εποχής; 
Ένα (αντι)παράδειγμα πράσινης ανάπτυξης
Το πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ κατασκευάζει αυτό τον καιρό τη νέα πράσινη πανεπιστημιούπολή του σε μια από τις πιο ανερχόμενες γειτονιές της πόλης, το Mile End. Ακριβώς απέναντι είναι το Parc-Extension, μία από τις φτωχότερες και πυκνοκατοικημένες γειτονιές του Καναδά και ένα λιμάνι για πολλούς νεοαφιχθέντες μετανάστες.
Η νέα πανεπιστημιούπολη έχει παρουσιαστεί ως πρότυπο «βιώσιμης ανάπτυξης». Διαθέτει ενεργειακά εκσυγχρονισμένα κτίρια, δομές συλλογής όμβριων υδάτων, ενεργειακά αποδοτικό φωτισμό, εγκαταστάσεις ανακύκλωσης, υποδομές για ηλεκτρικά οχήματα και ποδήλατα, πολύ πράσινο και το αποτύπωμα της σε άνθρακα είναι σχεδόν μηδενικό. Μάλιστα η Microsoft έχει βάλει σε αυτή το χεράκι της, μέσω του σχετικού με την τεχνητή νοημοσύνη hub της για να ενισχύσει περαιτέρω την οικολογική αποδοτικότητα της περιοχής. Πρόκειται για ένα μέρος που έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε κανείς να ζει, να δουλεύει και να καταναλώνει «πράσινα».
Θα είναι λοιπόν αυτή η εξέλιξη ένα πράσινο παράδειγμα που θα πρέπει να ακολουθήσουν κι άλλοι ή θα είναι στα αλήθεια ένα αντιπαράδειγμα που δεν θα πρέπει να συγχέεται με την βιώσιμη ανάπτυξη υπό το πρίσμα της προστασίας του περιβάλλοντος;
Πόσο πράσινα μπορεί να δουλέψει κανείς;
Στο πλαίσιο των δράσεων για την προστασία του περιβάλλοντος ένα νέο κίνημα «πράσινης εργασίας» έχει κάνει την εμφάνισή του. Κάπως έτσι εμφανίζονται σαν τα μανιτάρια επιχειρηματικά κέντρα υψηλής τεχνολογίας που σέβεται το περιβάλλον, ενώ όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν να ακολουθήσουν επαγγέλματα της λεγόμενης «δημιουργικής τάξης» (καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, μουσικοί, ακαδημαϊκοί, κτλ.) και να μην ασχολούνται με την ύλη αλλά με την παροχή της πληροφορίας. Υποστηρίζουν μάλιστα ότι η ανάπτυξη μπορεί να συνοδεύεται από μια οικονομική δραστηριότητα αποϋλοποίησης και είναι πεπεισμένοι ότι η οικονομία των υπηρεσιών έχει χαμηλότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την παραγωγή.
Αλλά αυτή η οικονομία της πληροφορίας είναι πραγματικά καθαρότερη και πιο πράσινη; Όχι, κι αυτό γιατί και οι πόροι που χρειάζονται για να λειτουργήσει η οικονομία αυτού του είδους εξαρτώνται από τη βιομηχανική παραγωγή, η οποία συνεχίζει να λαμβάνει χώρα σε κάποιο άλλο μέρος και συχνά συνοδεύεται από σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και αμφιλεγόμενες εργασιακές πρακτικές.
Ας σκεφτούμε μόνο τους υπολογιστές μας. Οι πρώτες ύλες τους εξορύσσονται από περιοχές που έχουν υποστεί τον πόλεμο, όπως τα ορυχεία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκ, και η παραγωγή τους γίνεται σε μέρη όπως η Κίνα, όπου οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν επισφαλείς συνθήκες εργασίας και μεροκάματα πείνας. Οι συσκευές υψηλής τεχνολογίας μπορεί να διαφημίζονται ως εξαιρετικά αποτελεσματικές για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά η εξαιρετικά γρήγορη ανάπτυξη της εν λόγω βιομηχανίας όχι μόνο αύξησε τη ζήτηση υλικών πόρων αλλά αύξησε και δραστικά την κατανάλωση ενέργειας, συμβάλλοντας σημαντικά στις εκπομπές άνθρακα. Η βιομηχανία αυτή παράγει επίσης μια συνεχώς αυξανόμενη ποσότητα ηλεκτρονικών αποβλήτων - που είναι σήμερα η ταχύτερα αναπτυσσόμενη ροή στερεών αποβλήτων - η οποία αποστέλλεται μαζικά στις αναπτυσσόμενες χώρες ρυπαίνοντας ο περιβάλλον τους και σκοτώνει τους εργαζόμενους που τα ανακυκλώνουν.
Κάπως έτσι η εξαγωγή «βρώμικης παραγωγής» πέραν των εθνικών συνόρων και η διατήρηση των εγχώριων στατιστικών «καθαρότερων» δεν κάνει τον κλάδο των υπηρεσιών πιο πράσινο.
Πόσο πράσινα μπορεί να φάει κανείς;
Ένα άλλο ρεύμα που έχει αναπτυχθεί παράλληλα με τς πράσινες ανησυχίες μας είναι αυτό του veganism, του να τρώει δηλαδή κανείς μόνο λαχανικά, φρούτα και καρπούς. Πρόκειται για μια σοβαρή προσέγγιση που ξεκίνησε ως μια μορφή αντίστασης στην τεράστια βιομηχανία τροφίμων και στην βιομηχανοποίηση της κτηνοτροφίας, που σύντομα έγινε μια μόδα και μια «αγελάδα» που κατεβάζει μετρητά. Το veganism έχει γίνει τόσο δημοφιλές γιατί παρουσιάστηκε - ως μια στρατηγική«win-win». Είναι καλό για την υγεία μας, είναι καλό για τον πλανήτη και είναι καλό για τα ζώα! Που είναι το πρόβλημα λοιπόν; Τα rebound effects.
Σύμφωνα με τον ερευνητή της Οξφόρδης, Marco Springmann, εάν όλος ο κόσμος γίνει vegan έως το 2050, θα εξοικονομούσε 1.5 τρισεκατομμύρια δολάρια σε κόστος υγειονομικής περίθαλψης και ζημιές λόγω κλιματικών αλλαγών και θα μείωνε τις εκπομπές του θερμοκηπίου κατά δύο τρίτα. Αλλά, δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε. Σε μια καπιταλιστική οικονομία, ένα τέτοιο πλεόνασμα δεν θα ήταν ποτέ απλά αδρανές. Θα επαναπαυόταν σε περαιτέρω ανάπτυξη, η οποία θα εξακολουθούσε να καταναλώνει περισσότερους πόρους, να εκμεταλλεύεται τους εργαζόμενους και να παράγει απόβλητα, βλάπτοντας το περιβάλλον με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Επίσης η αυξανόμενη ζήτηση για προϊόντα φυτικής προέλευσης θα ήταν επίσηςκαταστροφική για τη βιοποικιλότητα, διότι θα βασιζόταν στις καλλιέργειες οπωροκηπευτικών μονοκαλλιέργειας. Θα απαιτούσε επίσης την επέκταση της καλλιεργήσιμης γης με την αποψίλωση των δασών και την αύξηση της κατανάλωσης νερού για τη γεωργία. Επίσης, θα εμβάθυνε την υφιστάμενη εργασιακή εκμετάλλευση των ευάλωτων πληθυσμών και θα ενθάρρυνε περαιτέρω τους μεγάλους γαιοκτήμονες και τις επιχειρήσεις να καταχραστούν τους αγρότες μικρής κλίμακας.
Πράγματι, λοιπόν, ο καπιταλισμός με προσανατολισμό στην ανάπτυξη θα «πουλήσει» το veganism σε εσάς ως μια ευγενή πρακτική που αντανακλά τις αξίες σας και ωφελεί την υγεία σας, αλλά δεν θα σας έλεγε ποτέ την πλήρη ιστορία για τις συνεχιζόμενες και μακροπρόθεσμες κοινωνικές και οικολογικές συνέπειες του βιομηχανικού veganism.
Επιστροφή στο Μόντρεαλ
Ας επιστρέψουμε στη νέα πράσινη πανεπιστημιούπολη του Μόντρεαλ. Πέραν των προσδοκιών των εμπνευστών της ως προς τη φιλικότητα της για το περιβάλλον, η αδιαμφισβήτητη προσδοκία είναι ότι μόλις ολοκληρωθεί η νέα πράσινη πανεπιστημιούπολη, θα ενισχυθεί και η οικονομική ανάπτυξη όλης της περιοχής. Έτσι ακόμα και η σημερινή γειτονιά των μεταναστών, η Parc-Extension θα «αναζωογονηθεί».
Υπηρεσίες πληροφοριών, καλλιτεχνικά κέντρα, αλυσίδες vegan εστιατορίων, έμποροι vintage ρούχων και επίπλων, καταστήματα βιολογικών τροφίμων περιμένουν ήδη να δραστηριοποιηθούν στην περιοχή που αναμένεται να γίνει το νέο hotspot της πόλη για τους απανταχού συνειδητοποιημένους ως προς τα περιβαλλοντικά ζητήματα πολίτες, αλλά και τους απανταχού χίπστερ που ακολουθούν ένα lifestyle όπου για να είσαι cool είναι must να έχεις ανησυχίες.
Τα νέα αυτά παρακλάδια της πράσινης οικονομίας θα αντικαταστήσουν βέβαια τα μικρομάγαζα των μεταναστών που στέκουν εκεί σήμερα δίνοντας ζωή σε μια υπάρχουσα ζωντανή κοινότητα και τα κοινοτικά κέντρα της περιοχής. Το αστικό τοπίο θα αναμορφωθεί και πιθανόν όσοι ζουν σήμερα εκεί να γίνουν στο μέλλον περιττοί.
Ένας φαύλος κύκλος
Ο όρος «αειφόρος ανάπτυξη» ακούστηκε για πρώτη φορά στη Σύνοδο Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για τη Γη το 1992. Όπως υπενθυμίζει το Al Jazzera, την εποχή εκείνη, οι δυτικές κυβερνήσεις που υποστήριζαν τον νεοφιλελευθερισμό, είχαν μόλις περάσει ολόκληρη την προηγούμενη δεκαετία διαλύοντας συνδικάτα, απορρυθμίζοντας τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς, εφαρμόζοντας προγράμματα κεϋνσιανής πρόνοιας και ετοιμάζονταν να διαδώσουν τις πρακτικές τους και αλλού, καθώς οι μεγάλες γεωπολιτικές απειλές για μια πλήρως παγκόσμια και καθολική καπιταλιστική πορεία ανάπτυξης είχαν αρχίσει να μειώνονται.
Στο πλαίσιο αυτών των εξελίξεων, οι ανησυχίες για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και τις κοινωνικές ανισότητες έρχονταν στο προσκήνιο και κάτι έπρεπε να γίνει. Η «λύση» ήταν να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο... δηλαδή, να μετατρέψουμε παράδοξα τις «κοινωνικές» και τις«πράσινες» αξίες σε νέες αγορές.
Η αειφόρος ανάπτυξη πρότεινε ότι οι αρνητικές κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις ήταν απλώς «εξωτερικές» του καπιταλιστικού συστήματος κι έτσι τα περιβαλλοντικά προβλήματα διαμορφώθηκαν ως ζήτημα αναποτελεσματικότητας που θα μπορούσε να επιλυθεί από την τεχνολογία και την καλύτερη διαχείριση των πόρων, πράγμα που ουσιαστικά εξουδετέρωσε τον πολιτικά προσανατολισμένο περιβαλλοντισμό της δεκαετίας του 1960 και του 1970.
Μέρος της ρητορικής και των πρακτικών του σημερινού απολιτικού περιβαλλοντισμού επικεντρώνεται στην ιδέα της αποϋλοποίησης της οικονομικής ανάπτυξης μέσω αποτελεσματικότερων τρόπων ζωής και τεχνολογιών. Παρόλο που αυτές οι καινοτομίες θα πρέπει να επικροτηθούν, δεν αποτελούν τη λύση στα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τέτοιες «γρήγορες διορθώσεις» απλά μετατοπίζουν το πρόβλημα από τη μία περιοχή στην άλλη.
Την ίδια στιγμή όσο μεγενθύνεται η ανάπτυξη, τόσο φθηνότερη γίνεται η κατανάλωση, τόσο περισσότερο καταναλώνουμε και ακόμη περισσότερο σπαταλάμε. Κάπως έτσι το περιβάλλον θα είναι πάντα αυτό που θα μένει εκτός αυτού του φαύλου κύκλου.
Μια βιώσιμη πράσινη ανάπτυξη
Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε; Σίγουρα όχι να γίνουμε πολέμιοι της ανάπτυξης, αλλά αντιθέτως να πολεμήσουμε για να αναπτύξουμε μια βιώσιμη και πραγματικά πράσινη ανάπτυξη. Μια ανάπτυξη που βασικός της άξονας δεν θα είναι ο πολλαπλασιασμός του κέρδους αλλά η συγκρότηση των κοινοτήτων σε μία βάση οικονομιών αλληλεγγύης και υπευθυνότητας απέναντι στις γενιές που θα ακολουθήσουν.
Μια βιώσιμη πράσινη ανάπτυξη είναι εφικτή με όρους δικαιοσύνης και προοπτικής. Είναι ένα μοντέλο που μεγενθύνει την οικονομία, ενισχύει το κοινωνικό κράτος και προστατεύει το περιβάλλον. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο στοίχημα για τον 21ο αιώνα. 
Διαβάστε Περισσότερα »

Το έγκλημα ΣΥΡΙΖΑ κατά ΔΕΗ και η επερχόμενη Νεοδημοκρατική χαριστική βολή


Η ΔΕΗ βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο για την ίδια την επιβίωσή της, ενώ θα μπορούσε με την ανασυγκρότησή της  και την αποτροπή των θανατηφόρων  για τον ενεργειακό γίγαντα της χώρας μέτρων του τρίτου μνημονίου, πράγματα που πρότεινε και σχεδίαζε ο Παν. Λαφαζάνης, τότε υπουργός Ενέργειας, η ΔΕΗ να είχε αποφύγει  την επιδείνωση της θέσης της , που την έχει οδηγήσει σήμερα σε οριακό σημείο.
Την ώρα που άνοιξη και ιδίως καλοκαίρι του 2015 και ενώ ο Παν. Λαφαζάνης ως υπουργός Ενέργειας απέρριπτε κάθε διαπραγμάτευση με την Τρόικα, πάνω στα δολοφονικά για τη ΔΕΗ σχέδια της και αρνείτο κάθε επαφή μαζί της, θεωρώντας ότι η Ελλάδα θα πρέπει να σταματήσει κάθε μνημονιακή πορεία και πολύ περισσότερο να μην αποδεχθεί τρίτο μνημόνιο, εκείνες τις ώρες, λοιπόν,  το Μαξίμου είχε ορίσει διαπραγματευτές με την Τρόικα για τα ζητήματα της ΔΕΗ και της ενέργειας, εν αγνοία του Παν. Λαφαζάνη, αρμόδιου υπουργού, οι οποίοι διαπραγματεύοντο ερήμην του.
Το καταστροφικό σχέδιο που ενεκρίθη τότε για τη ΔΕΗ στο παρασκήνιο και θεσμοθετήθηκε με το τρίτο μνημόνιο προέβλεπε κάτι πρωτοφανές: Την εκχώρηση (!!!) του 40% των πελατών της ΔΕΗ στους ανταγωνιστές της, ώστε το ποσοστό της ΔΕΗ να πέσει από 90% της κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος στο 50% (!!!), μέχρι το 2020 και μάλιστα χωρίς κανένα αντάλλαγμα για την ΔΕΗ. Προέβλεπε επίσης, την πώληση 4 βιώσιμων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ σε Μεγαλόπολη και Φλώρινα, για να αποκτήσουν, τάχα, πρόσβαση και οι ιδιώτες σε “φθηνό” καύσιμο.
Προέβλεπε ακόμα την πώληση  με το λεγόμενο σχέδιο ΝΟΜΕ ικανών ποσοτήτων ηλεκτρικής ενέργειας κάτω του κόστους (!!!) από την ΔΕΗ στους ιδιώτες παρόχους και την επιδότηση μέσω  (ΑΔΙ) αργούντων μονάδων φυσικού αερίου.
Πέραν αυτών η ΔΕΗ επωμίζετο αποκλειστικά και όχι οι ιδιώτες, όλους τους πελάτες  που φτωχοποιήθηκαν επί μνημονίων και επομένως συσσώρευε χρέη, ενώ την ίδια ώρα επωμίζετο σε σημαντικό βαθμό και το βάρος του κοινωνικού τιμολογίου.
Όλα τούτα μαζί, στα οποία αν προστεθούν τα αρνητικά της κυβερνητικοκομματικήςδιαχείρισης, έφεραν την ΔΕΗ στο σημερινό χείλος της καταστροφής.
ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΝΔ: ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΚΤΥΠΗΜΑ ΤΗΣ ΔΕΗ
Η Ν.Δ όχι μόνο δεν είχε φέρει την παραμικρή αντίρρηση στις καταστροφικές για τη ΔΕΗ αποφάσεις του τρίτου μνημονίου αλλά και τις είχε ψηφίσει με χέρια και πόδια. Συνυπεύθυνη, λοιπόν, η Ν.Δ της κατάρρευσης της ΔΕΗ, επιχειρεί σήμερα να της δώσει την χαριστική βολήκαι να την καταστήσει μία “ασήμαντη” εταιρεία του κλάδου, ενώ ο ελληνικός λαός θα πληρώσει βαρύτατο τίμημα για την ύπαρξη της “μικρής ΔΕΗ” και την παράδοση του στρατηγικού κλάδου της ηλεκτρικής ενέργειας σε ιδιωτικά συμφέροντα.
Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ, δια του αρμόδιου υπουργού Κωστή Χατζηδάκη, προωθεί το εξής σχέδιο:
Πρώτον: Την πώληση σε πακέτο μαζί με τις λιγνιτικές  και υδροηλεκτρικών μονάδων της ΔΕΗ , ενός φυσικού και ενεργειακού πλούτου ανεκτίμητης άξιας, ο οποίος δεν μπορεί να αποτιμηθεί ούτε μπορεί ούτε πρέπει να πωληθεί.
Δεύτερον: Την δραστική αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, πράγμα που θα αποτελέσει βαρύτατο πλήγμα για τα νοικοκυριά, την ελληνική οικονομία και κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια.
Τρίτον: Την τιτλοποίηση των χρεών προς τη ΔΕΗ , πράγμα που θα φέρει αντιμέτωπους τους πελάτες της όχι με ένα λογικό σχέδιο ρυθμίσεων στη βάση των δυνατοτήτων τους, έως και διαγραφής, με κρατική επιχορήγηση, μέρους ή όλων  των οφειλών όσων δεν μπορούν να ανταποκριθούν , αλλά με τις άγριες και εκβιαστικές διαθέσεις των funds.
Τέταρτον: Είναι πολύ αμφίβολο αν θα καταργηθούν οι δεσμεύσεις της ΔΕΗ για εκχώρηση πελατών που πληρώνουν κανονικά τα τιμολόγια, όπως πολύ αμφίβολη είναι η κατάργηση των εγκληματικά επιζήμιων για τη ΔΕΗ, ΝΟΜΕ.
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Επιχείρηση μαζικών συλλήψεων και απελάσεων μεταναστών στις ΗΠΑ


Μεγάλη επιχείρηση για τη σύλληψη και την απέλαση παράτυπων μεταναστών σε 10 πόλεις σε όλη τη χώρα, επιβεβαίωσε ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ.
Το σχέδιο αυτό είχε ανακοινωθεί αρχικά από τον ίδιο τον πρόεδρο για τις 21 Ιουνίου, όμως αναβλήθηκε η εφαρμογή του ώστε να δοθεί χρόνος στο Κογκρέσο για να βρεθεί μια συμβιβαστική λύση σε ό,τι αφορά τα μέτρα ασφαλείας στα σύνορα με το Μεξικό.
Η εφημερίδα New York Times ανέφερε την Πέμπτη ότι επιδρομές αναμένεται να γίνουν σε 10 πόλεις σε όλη τη χώρα και ότι η επιχείρηση αυτή σε πρώτη φάση βάζει στο στόχαστρο περίπου 2.000 οικογένειες.
Την ίδια στιγμή, οικογένειες που μένουν στη Νέα Υόρκη αλλά δεν έχουν χαρτιά και έχουν ήδη απελαθεί μία φορά φοβούνται πλέον για τη ζωή τους.
Ο Ντόναλντ Τραμπ αναμένεται να δεχθεί στον Λευκό Οίκο τον πρόεδρο της Γουατεμάλας, απ’ όπου, μαζί με το Ελ Σαλβαδόρ και την Ονδούρα, έρχεται το μεγαλύτερο κύμα των μεταναστών.
iskra.gr

Διαβάστε Περισσότερα »

Το Αδιέξοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Του Κώστα Παπουλή


Οι καθοριστικές αυτές (πολλαπλές) εκλογές, που διεξήχθησαν μετά από δέκα χρόνια βαθιάς κρίσης οδήγησαν  (δυστυχώς όπως είχαμε προβλέψει)* σε συντριπτική ήττα των πολιτικών δυνάμεων  του αντιμνημονιακού χώρου και ανέδειξαν πανηγυρικά κυβέρνηση Ν.Δ.  O χώρος αυτός αυτοκτόνησε, αφού για μια άλλη φορά δεν εκφράστηκε σε ένα συμμαχικό εκλογικό σχήμα…
Όμως στην Ελλάδα, τίποτε δεν άλλαξε, αντίθετα, το αδιέξοδο βαθαίνει:
Α) Παραμένει η δεύτερη χώρα παγκοσμίως μετά την Ιαπωνία σε δημόσιο  χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Η διαφορά είναι, ότι η Ιαπωνία χρωστάει σε δικό της νόμισμα και στο εσωτερικό, ενώ η Ελλάδα σε ένα ξένο νόμισμα που δεν ελέγχει, το ευρώ, και το χρέος της είναι κατά κύρια λόγο εξωτερικό.
Β) Συνέπεια της ΟΝΕ και του Α, είναι ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε δότρια χώρα στην Ε.Ε., για πρώτη φορά – μετά την ένταξή της το 1981- στην διαδικασία ευρωπαϊκής ενοποίησης. Μεταφέρει μέσω των πρωτογενών πλεονασμάτων, 3,5% του ΑΕΠ στην αλλοδαπή,  κύρια στην Ε.Ε.,   ενώ εισπράττει καθαρά από την Ε.Ε.,  λίγο παραπάνω από 1,5%.  Είναι εκπληκτικό ότι η πιο αδύναμη οικονομικά χώρα (αυτή την στιγμή) στην Ε.Ε. πληρώνει αδρά για την συμμετοχή της. Αντίθετα γνωρίζουμε -από τα στοιχειώδη οικονομικά-,  ότι για να έχει κάποιες πιθανότητες  επιβίωσης μια αδύναμη οικονομία, σε μια τελωνειακή ένωση, περισσότερο σε μια κοινή αγορά και πολύ περισσότερο σε νομισματική ένωση, πρέπει να δέχεται μεγάλες μεταβιβαστικές πληρωμές από τις ισχυρές οικονομίες.   Και όμως απέναντι σε αυτό το θανατηφόρο -για την πατρίδα μας- παράδοξο, το σύνολο των κομμάτων που βρέθηκαν στο ελληνικό κοινοβούλιο στις 7 Ιουλίου, τηρούν ανάλογα,  «παράδοξο» σιωπητήριο.
Γ) Η Ελλάδα εντός ΟΝΕ και Ε.Ε. στερείται όλων των οικονομικών εργαλείων για να ξεπεράσει την ύφεση και την κρίση (δημοσιονομική, νομισματική, συναλλαγματική, εμπορική, βιομηχανική, αγροτική κλπ πολιτική).  Η μόνη πολιτική που της μένει είναι η εισοδηματική, όπου στις παρούσες και εντός-ευρώ συνθήκες, δεν μπορεί παρά να μην κατευθύνεται  στην συνεχή μείωση μισθών για να ανακτηθεί μια κάποια ανταγωνιστικότητα,  που, δεν μπορεί να ανακτηθεί αλλιώς, (βραχυχρόνια με εξωτερική υποτίμηση και μεσοχρόνια με επενδύσεις).
Δ) Γνωρίζουμε από την οικονομική θεωρία, τον  οικονομικό νόμο του Okun, της απαιτούμενης άυξησης ΑΕΠ –αύξησης απασχόλησης ό,τι   χρειάζεται ετήσια μεγέθυνση 3% για να βελτιωθεί η ανεργία. Ακόμη και αν -με άλλους υπολογισμούς- δεχτούμε, ότι ο νόμος πέφτει στο 2-2,5% στην Ελλάδα, καταλαβαίνουμε το μέγεθος του προβλήματος και γιατί οδηγoύμαστε στην σημερινή ζούγκλα της αγοράς εργασίας και στην μαζική μετανάστευση.
Ε) Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται στο οικονομικό επίπεδο της Ρουμανίας που σύντομα θα την ξεπεράσει, ενώ μεσοχρόνια θα την περάσει και η Βουλγαρία. Τείνει να γίνει η πιο φτωχή χώρα της Ε.Ε., ενώ σε επίπεδο πραγματικού εισοδήματος βρίσκεται περίπου  –εκεί όταν εισήλθε στην ΕΟΚ-  στο 1981. Μόνο που από τότε, υπάρχει εκπληκτική αποδιάρθρωση της γεωργίας, της βιομηχανίας και των επενδύσεων, ενώ για την ιστορία να θυμίσουμε ότι πριν την ένταξη, η ανεργία ήταν γύρω στο 1,5%……
ΣΤ) Η Ελλάδα έχει υπογράψει το δημοσιονομικό σύμφωνο της Ε.Ε., το οποίο είναι πιο αυστηρό από το ισχύοντα  αιώνιο  μνημόνιο των διαρκών πρωτογενών πλεονασμάτων του 2% και πλέον έως το 2060. Υπενθυμίζουμε, ότι προβλέπει μείωση κατά 1/20 ετησίως του δημόσιου χρέους στις χώρες που βρίσκεται πάνω από το 60% του ΑΕΠ, της συνθήκης του Μάαστριχτ. Δηλαδή η  Ελλάδα θα έπρεπε να μειώνει περί το 6% του ποσοστού του χρέους ως προς το ΑΕΠ της,  τα επόμενα χρόνια.. ……
Έρχεται λοιπόν ο Μητσοτάκης και κατά τις δηλώσεις του βάζει τον πήχη της ανάπτυξης έως  το 4% (ορθά,  γιατί αλλιώς δεν θα υπάρξει βελτίωση στην αγορά εργασίας-και μάλιστα ο ρυθμός αυτός πρέπει να είναι αρκετά μεγαλύτερος στις συνθήκες της ελληνικής οικονομίας-). Πως θα τον επιτύχει; Με δύο τρόπους ισχυρίζεται, με την παραμυθία των Ξένων Αμέσων Επενδύσεων  που δεν είναι ανάγκη να μακρηγορήσει κανείς για να δικαιολογήσει τα περί παραμυθίας και με την μείωση της φορολογίας και την αύξηση των δημόσιων επενδύσεων, που προϋποθέτει όμως αλλαγή δημοσιονομικής πολιτικής.
Έρχεται λοιπόν η νέα κυβέρνηση και λέει:  θα μειώσω τους φόρους και θα αυξήσω το πρόγραμμα δημοσιών επενδύσεων. Πολύ σωστά ως πρόθεση.  Άλλωστε για κάθε τέτοια πολιτική της τάξης του 1 δις, το ΑΕΠ με τους ανάλογους πολλαπλασιαστές, θα αυξάνει (ας δεχτούμε χάριν παραδείγματος κατά 1,5 δις). Αν βέβαια κόψει ισόποσες δημόσιες δαπάνες, από αλλού, τότε δεν κάνει και τίποτε -γιατί η αναδιανομή των δημόσιων δαπανών, εκτός αν είναι ιδιαίτερα στοχευόμενη- ισοσκελίζει το αποτέλεσμα στο ΑΕΠ.
Έχουμε λοιπόν για κάθε 1 δις (μείωση των φόρων+αύξηση δημόσιων επενδύσεων),  αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,5 δις και νέα  έσοδα (αν δεχτούμε ότι 40% περίπου θα γυρίσει στο κράτος) 600 εκ. Άρα για κάθε 1 δις που θα κοστίζει η «νέα» πολιτική Μητσοτάκη,  θα   έχουμε μια τρύπα 400 εκ. Για αυτό λέει ο Μητσοτάκης, ότι θα του μειώσουν το  πρωτογενές πλεόνασμα…… Και γιατί να χαλαρώσει  η πολιτική της Ε.Ε. έναντι της Ελλάδας; Είναι απορίας άξιο, γιατί θα χαριστούν στον Κούλη, όταν Βρυξέλες και Βερολίνο έστειλαν σπίτι του τον Σαμαρά. Προβλέπουμε, ότι και αυτός στην πρώτη συνάντηση με τους ξένους θα βγάλει έρπη και μάλιστα από την πρώτη ώρα,  δεν θα χρειαστεί  καν 17 ώρες όπως ο Τσίπρας. Το πιθανότερο όμως είναι ότι τα περί μειώσεως των πλεονασμάτων είναι προεκλογικά πυροτεχνήματα του Κούλη, δεν τα πιστεύει, ούτε ο Τάκης ο Θεωρικάκος…
Φέτος -με τις υπάρχουσες εκτιμήσεις- το πρωτογενές πλεόνασμα θα κινηθεί κάτω  από το 3%, δηλαδή θα υπολείπεται κοντά 1 δις από τον στόχο. Θα γελάσουμε  -πικρά βέβαια-  αν ο Κούλης  βρεθεί μπροστά στον δημοσιονομικό κόφτη και θα πρέπει να πάρει «ισοδύναμα» μέτρα, αντί της μείωσης των πρωτογενών  πλεονασμάτων που υποσχέθηκε.
Για να είμαστε δίκαιοι, αν δεχόταν η Ε.Ε. το  φετινό 3% πρωτογενές πλεόνασμα, να το μειώσει στο 2% τότε δυνητικά θα μπορούσε η κυβέρνηση να πετύχει μια επιπλέον αύξηση του ΑΕΠ από αυτή που θα υπάρξει, της τάξης του 4%, όμως όχι για κάθε χρόνο, αλλά για όλη της την θητεία -αν κρατήσει βέβαια τέσσερα χρόνια αυτή η κυβέρνηση….-  Πάλι και έτσι όμως,   τα νούμερα δεν βγαίνουν.   Και λέμε δυνητικά, γιατί είναι απίθανο μια οικονομία να δημιουργεί συνεχώς πρωτογενή πλεονάσματα, διοχετεύοντάς τα μάλιστα στο εξωτερικό, αιμορραγώντας συνεχώς. Διότι κάποια στιγμή το αίμα του ασθενούς  τελειώνει εκτός αν στο κλινικά νεκρό γίνει αιμοκάθαρση, με νέα μνημόνια και «βοήθειες».
Είναι περισσότερο πιθανό και κοντά στην ελληνική πραγματικότητα, η νέα κυβέρνηση να βρεθεί μπροστά στο τέλμα της εξάντλησης της φοροδοτικής ικανότητας των ελλήνων και στην αδυναμία δημιουργίας των απαραίτητων πρωτογενών πλεονασμάτων, να βρεθεί μπροστά, σε μια πολιτική, τελείως   αντίστροφη,  από αυτή που διακηρύσσει. Οπότε δεν αποκλείεται ο χρόνος της να είναι περιορισμένος και να η μοίρα της προδιαγεγραμμένη. Εντός Ευρώ και των συνεπακόλουθων μνημονίων, το πεπρωμένον  φυγείν αδύνατον……
Τέλος καθώς η χώρα συνεχίζει να βουλιάζει και κάθε άλλο, και από τα παραπάνω συνάγεται, ότι ο δρόμος της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, η ουσιαστική πολιτική και κοινωνική συγκρότηση του κόσμου που επιδιώκει  την Ανεξαρτησία, την Λαϊκή Κυριαρχία, ενάντια στην (ευρω)- παγκοσμιοποίηση παραμένει το ζητούμενο.
*Ανάμεσα σε άλλα, προ λίγων μηνών, λέγαμε: Σε αυτή την χώρα σε λίγους μήνες θα έχουμε πολλαπλές εκλογές. Η κυβέρνηση μάλιστα μιλάει για έξοδο από την κρίση! Το παράλογο είναι ότι σε αυτή την χώρα, σε αυτές τις συνθήκες, δεν υπάρχει ένα κύριο ευρωσκεπτικιστικό πολιτικό ρεύμα….
Αντίθετα, μια δεξιά-νεοφιλελεύθερη και βαθιά ευρωπαϊστική αντιπολίτευση θα πρωτεύσει στις εθνικές εκλογές, ενώ μια «αριστερή» επίσης πολλαπλά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, που θυσίασε το λαό της για την σωτηρία του ευρώ, θα περάσει με τη σειρά της στην αντιπολίτευση. Δύο «όμοια» κόμματα στην κεντρική επιλογή τους, υπέρ της άκρατης παγκοσμιοποίησης, της Ε.Ε. και του ευρώ, του ΝΑΤΟ και των αμερικανών, Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να κυριαρχούν στην πολιτική ζωή. Μάλιστα είναι πολύ πιθανό ο αστερισμός των αντιμνημονιακών, ριζοσπαστικών οργανώσεων,  κινήσεων και προσώπων να μείνει εκτός Βουλής….
Αν τα πράγματα οδηγηθούν εκεί, η απογοήτευση και η αποστράτευση θα ενταθεί, ενώ ο μόνος παίκτης που θα απομείνει  -και δικαίως- θα είναι  το ΚΚΕ, που (προς το παρόν, ας ελπίζουμε….) δεν προβάλλει κάποιο πρόγραμμα άμεσης εξόδου από την  θανατηφόρα κρίση που βιώνουμε. Σε αυτή λοιπόν την χώρα το πολιτικό αυτό παράδοξο πρέπει να σπάσει.
Η λύση και η απάντηση είναι πια μία. Εκλογική συνεργασία και όχι προγραμματική συμφωνία, όλων των ριζοσπαστικών, αντιμνημονιακών, πατριωτικών, αντιιμπεριαλιστικών, δημοκρατικών, αντικαπιταλιστικών δυνάμεων, αλλά και προσωπικοτήτων, επιστημόνων, καλλιτεχνών, που παλεύουν ώστε η Ελλάδα να γίνει κυρίαρχη και να απελευθερωθεί από το έκτακτο καθεστώς της χρεοκρατίας. Αν δεν γίνει κάτι τέτοιο και ο καθένας κατεβεί στις εκλογές με το μαγαζάκι του, τότε το αποτέλεσμα θα είναι μια στρατηγική ήττα. Γιατί αν μετά από δέκα σχεδόν χρόνια μνημονίων δεν έχει εμφανιστεί η μαγιά μιας νέας πολιτικής πλειοψηφίας, τότε καλό ταξίδι, και  ο καθένας στο δικό του μοναστήρι, στο δικό του Θιβέτ….


Διαβάστε Περισσότερα »

"Κουνά μαντήλι" και επίσημα ο Τσίπρας στην αριστερά. «Στρατηγική απόφαση» του ΣΥΡΙΖΑ το άνοιγμα στη Σοσιαλδημοκρατία


Σύμφωνα με πληροφορίες του left.gr ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε στο  Συντονιστικό της Προοδευτικής Συμμαχίας, τη Δευτέρα πως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ανοιχτεί στον χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας, καθώς έχει ήδη θέσει τις βάσεις για την κυριαρχία στον χώρο λόγω του 31,53% που συγκέντρωσε στις εθνικέ εκλογές.

«Είναι στρατηγική απόφαση και εκπεφρασμένη η βούληση του ΣΥΡΙΖΑ να προχωρήσουμε μαζί σε μια θαρραλέα διαδικασία ανασυγκρότησης, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα μαζικό, λαϊκό κόμμα όλων των προοδευτικών και δημοκρατικών πολιτών και να παύσει η κομματική αναντιστοιχία με την ευρεία κοινωνική βάση.

Το 31,53% θέτει τις βάσεις για τη δημιουργία ενός πλατιού μετώπου για μαχητική προγραμματική και κοινωνική αντιπολίτευση απέναντι στις προωθούμενες νεοφιλελεύθερες και συντηρητικές πολιτικές της ΝΔ σε βάρος των συμφερόντων της ευρείας κοινωνικής πλειοψηφίας.

Διαπιστώθηκαν η συναντίληψη και ο κοινός στόχος για να δημιουργηθεί ένα μαζικό, λαϊκό, προοδευτικό κόμμα ως μια σύγχρονη πληθυντική Αριστερά. Δεν πρέπει να χαθεί το μομέντουμ καθώς δημιουργείται η δυναμική για συμμετοχή των προοδευτικών και δημοκρατικών πολιτών στην διαδικασία ανασυγκρότησης».

Στο πλαίσιο αυτό, αποφασίστηκε το Συντονιστικό της Προοδευτικής Συμμαχίας να λειτουργήσει το επόμενο διάστημα ως Γραμματεία της Προοδευτικής Συμμαχίας με τακτικές συνεδριάσεις, προκειμένου το φθινόπωρο, μαζί με τις αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, να προχωρήσει σε μια ενιαία Οργανωτική Επιτροπή Ανασυγκρότησης που θα οδηγήσει στο Συνέδριο.


Διαβάστε Περισσότερα »

Έλα να Δεις…

Kώστας Λουλουδάκης (Ιουλιανός)


Στον ελληνικό πολιτικό ορίζοντα παγιώθηκε ένας νέος, ακίνδυνος για την καπιταλιστική αναδιάρθρωση, δικομματισμός ο οποίος συμβάλει στην συντήρηση της διαδικασίας της κεφαλαιακής συσσώρευσης και στο περαιτέρω άνοιγμα στο ιδιωτικό κεφάλαιο των δημόσιων αγαθών για να βελτιώνονται οι δείκτες της οικονομίας.

Όμως, για να μην θεωρήσει κάποιος καλοπροαίρετος πως προβαίνω σε αυθαίρετες εκτιμήσεις για την σημερινή ελληνική πραγματικότητα, επιτρέψτε μου να καταφύγω σε έναν άνθρωπο που η σκέψη, ο λόγος και η δράση του μαρτυρούν άνθρωπο μηδαμινό αλλά πονηρότατα δικτυωμένο. Μιλώ βέβαια για τον Υπουργό Ανάπτυξης Σπύρο (Άδωνις) Γεωργιάδη, ο οποίος είναι δεμένος με το πλέγμα που περιλαμβάνει ιδιωτικά, διεθνή και εγχώρια συμφέροντα:


Ο τηλεβιβλιοπώλης ακροδεξιών βιβλίων με το κιλό και τηλεπωλητής θεραπευτικών νανογιλέκων Σπύρος Γεωργιάδης αποτελεί πρότυπο φιλελεύθερου υπουργού, καθώς οι αποφάσεις του αποβλέπουν στην ενσωμάτωση της συνάρθρωσης των ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων στις διαδικασίες διαμόρφωσης των δημοσίων αποφάσεων.

Εκτός όμως από την απαραίτητη θεσμοθέτηση της ανακατανομής του δημόσιου πλούτου υπέρ του κεφαλαίου, επιβάλλεται, σύμφωνα με τον πρόεδρο του νεοφιλελεύθερου μορφώματος «Δράση», ιδιοκτήτη εταιρειών επικοινωνίας και διαχείρισης κρίσεων, επιχειρηματίας αγρότης και υφυπουργός δημοσιονομικής πολιτικής, Θεόδωρο Σκυλακάκη: «πολιτική χαμηλής φορολογίας την οποία θα εγγυάται η χώρα με δεσμεύσεις κεφαλαίων της στο εξωτερικό και η δραστική βελτίωση της απονομής της δικαιοσύνης, έτσι ώστε όσοι αγοράζουν να έχουν εξασφαλίσει την προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων που αποκτούν». (Θεόδωρος Σκυλακάκης: Οι «μάγοι» της αποκρατικοποίησης και η εναλλακτική athensvoice.gr 29-7-2014)

Σήμερα, η όποια επιρροή και παρεμβολή των κυβερνήσεων στη γένεση μορφών συλλογικού πράττειν, προσανατολισμένων στην επιδίωξη της κοινωνικής ανακατανομής του δημόσιου πλούτου έχει χαθεί. Αυτοί λοιπόν που θα «επενδύσουν» τα λεφτά τους (κατά κανόνα σε αγαθά που δεν έχει ο πολίτης την δυνατότητα να μην τα χρησιμοποιήσει: υγεία, ύδρευση ενέργεια, ασφάλιση, στέγαση, μεταφορές) που προέρχονται από επιδοτήσεις, δανεισμό, και εντάξεις σε διάφορα επιχειρηματικά προγράμματα, «φυσικό» είναι να έχουν και φωνή και απαίτηση, μα κύρια μέριμνα από την κυβέρνηση ώστε να συνεχίσουν να παίζουν τον κυρίαρχο ρόλο τους. Τι ποιο φυσιολογικό λοιπόν από την απαίτηση του επενδυτή, πέρα από τους νόμους που κατοχυρώνουν τα κεφάλαιά τους, «την προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων που αποκτούν», που λέει ο επιχειρηματίας αγρότης και υφυπουργός Σκυλακάκης, να συμμετάσχουν και στην διοίκηση του δημοσίου για να μπορούν να ελέγχουν τον κόπο και την περιουσία τους βρε αδελφέ;

Αυτό είναι χαρακτηριστικό στοιχείο της κυβέρνησης του Κυριάκου «Κούλη» Μητσοτάκη, ότι δηλαδή στελεχώνεται από πρώην στελέχη (Partners) επιχειρήσεων, πρώην στελέχη της Ε.Ε, ακόμη και του ΣΕΒ. (Ημεροδρόμος – Γερασιμος Λιβιτσάνος: Μία …Α.Ε μέσα στη νέα κυβέρνηση).

Στο σημείο αυτό Συβαρίτες και Κλαζομένιοι χειροκροτούν!

Στην υγειά των κοροΐδων!

Γιατί: «Υπάρχει μια πασιφανής αλήθεια στον τομέα των φορολογικών εισφορών, ότι δηλαδή οφείλουν να είναι ανάλογες, όχι με την περιουσία των πολιτών αλλά με το πλεόνασμα τους. Ποτέ δε θα υπάρξει ούτε δικαιοσύνη ούτε υποψία ισότητας επί της γης όσο ο ένας θα χρειάζεται να δώσει το ένα τέταρτο του επιούσιου άρτου του για να πληρώσει τους φόρους του ενώ ο άλλος θα τους εξοφλεί απλώς μένοντας με έναν υπηρέτη λιγότερο». (Denis Guedi: Το Δωρεάν δεν αξίζει πλέον τίποτα. Εκδόσεις Κέδρος σελ 85)

Όμως σε αυτό το νεοφιλελεύθερο νομικό, πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί, η όποια ρυθμική τάξη προκύπτει από τον καταναγκασμό που επιβάλουν οι μη ελεγχόμενες μορφές εξουσίας που πηγάζουν από τις ιδιωτικές δυνάμεις της αγοράς και εκφράζουν τις άνισες κοινωνικοοικονομικές σχέσεις όπου το δίκαιο του ισχυρότερου ονοματίζεται «ελευθερία κίνησης κεφαλαίων»!

Το χειρότερο είναι πως την καπιταλιστική αναδιάρθρωση, δηλαδή τις νέες μορφές ιδιωτικής δικαιοδοτικής εξουσίας που αντιμάχεται την ύπαρξη μιας αλληλέγγυας κοινωνίας συνεργαζόμενων πολιτών, μαγικοποιητικά την συνδέουν με την δημοκρατία!

Η αγορά, στο πλαίσιο της νεοαυστριακής θεωρίας, θέλει να δημιουργήσει μια κοινωνία όπου οι σχέσεις ανάμεσα στους πολίτες θα διαμεσολαβούνται αποκλειστικά μέσω των ιδιωτικών θεσμών των πολυεθνικών, πρακτική που σιγά-σιγά θα οδηγήσει στην απόρριψη συλλογικών υποκειμένων, (κόμματα, πολιτικά προγράμματα, οικονομικά συστήματα, εργατικά σωματεία κτλπ), με στόχο να εξαφανίσουν ή να δυσχεράνουν την έκφραση οποιασδήποτε συλλογικής τοποθέτησης των πολιτών.

Η αγορά, επομένως, με τον υποβιβασμό της συλλογικής συμμετοχής στα κοινά, αντιμετωπίζει την δημοκρατία ως μια τεχνική, το μέσo δηλαδή που θα της επιτρέψει να ελέγξει την εκλογή των διαχειριστών της κρατικής εξουσίας. Ο σκοπός είναι ο περιορισμός της πολιτικής, δηλαδή, η δυνατότητα των πολιτών να συμμετέχουν στην διαχείριση των κοινών, που ισοδυναμεί με την φασιστική απαίτηση των αγορών ώστε οι δημόσιοι πόροι να χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση της αναπαραγωγής του κεφαλαίου. Καταλήγουμε, λοιπόν, στο συμπέρασμα ότι η λέξη δημοκρατία έχει ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιεχόμενο εξαρτημένο από το οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον στο οποίο χρησιμοποιείται.

Με άλλα λόγια, οι έχοντες την εξουσία είναι αυτόματα και υποκείμενα της ιδιωτικής οικονομίας. Της οικονομίας, δηλαδή, που τον κάθε πόρο, την κάθε παροχή, από την παροχή νερού και ενέργειας ως την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, και από την παιδεία ως την δικαιοσύνη, τα μετατρέπει σε ιδιοκτησία με τέλη χρήσης στα οποία δικαίωμα πρόσβασης θα έχει όποιος είναι ικανός να πληρώσει.

Όλα αυτά εν μέσω πλήρους αφασίας της πλειονότητας των πολιτών οι οποίοι, όντας μεμονωμένοι δρώντες, για να εξασφαλίσουν ατομικό όφελος, συμβιβάζονται και συμβάλουν στην συντήρηση και την αναπαραγωγή του πλέγματος που προωθεί την ιδιοποίηση των δημόσιων προσόδων.

Σε αυτήν την κοινωνική αφασία συνέτελεσε το οπλοστάσιο των σύγχρονων μέσων επικοινωνίας, τα οποία για λογαριασμό της αγοράς και των επενδυτών επιλέγουν, εντυπώνουν, λογοκρίνουν, επηρεάζουν και αναισθητοποιούν την κοινωνία.

Το απόσπασμα από το κανάλι SKAI του εφοπλιστή και χορηγού της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, Γιάννη Αλαφούζου:


Σίγουρα ο συγκεκριμένος τηλεοπτικός σταθμός κατέχει το βραβείο στην κινδυνολογία, την παραπληροφόρηση, στα ψεύδη και στην αποβλάκωση με εκπομπές του πιο θλιβερού κιτς, οι οποίες παράγουν πλήθος νεκρών τω πνεύματι. Όμως, ας θυμηθούμε πως τις τηλεοπτικές άδειες τις κατέχουν μια χούφτα ανθρώπων που ελέγχουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος του έντυπου τύπου, ραδιοσυχνότητες, ασφαλιστικές, εφοπλιστικές και κατασκευαστικές εταιρείες, εταιρείες φυσικού αερίου και πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας, ποδοσφαιρικές ομάδες, τα δικαιώματα για αναμεταδόσεις αθλητικών αγώνων και μέσω διασταυρωμένων συμμαχιών, τράπεζες, χρηματιστηριακές και κατασκευαστικές εταιρείες, γενικά, σχεδόν όλους τους τομείς της οικονομικής ζωής. Συνακόλουθα, με όπλο αυτήν την συγκέντρωση ιδιοκτησίας έχουν την δυνατότητα πηδαλιούχησης της «κοινής γνώμης».

Αναφορικά με τον ρόλο των ΜΜΕ και γενικά το επικοινωνιακό σύστημα, αυτό που το χαρακτηρίζει είναι η συγκέντρωση ιδιοκτησίας και η ολιγοπωλιακή συγκεντροποίηση της αγοράς που επιτρέπει ακόμα και την ιδιοκτησιακή διασταύρωση δυο διαφορετικών μέσων όπως του STAR και του ALPHA τα οποία είναι κάτω από την στέγη του Βαρδινογιάννη.

Ποιος διαμορφώνει λοιπόν την «πραγματικότητα»; Ποιος διαμορφώνει την αντίληψη που έχει σχεδόν το σύνολο μιας κοινωνίας για τον ευρύτερο κόσμο; Ποιος καθορίζει τι σκέφτονται οι άνθρωποι; Γιατί ο δημόσιος διάλογος κυριαρχείται ολοένα και περισσότερο μόνο από τις πληροφορίες που διακινούνται από τα media των επιχειρηματικών συμφερόντων; Γιατί υπάρχει μια συστηματική αποσιώπηση του λόγου των κοινωνικά μη ευνοούμενων;

Και κυρίως γιατί επιτρέψαμε να υπάρξει αυτή η θεσμική μονοσημία;

Η επικοινωνιακή αγορά λειτουργεί με τις υπάρχουσες διαπλοκές και χρησιμοποιείται ως μέσο αυτό-νομιμοποίησης των ιδιοκτητών της απέναντι στη δημόσια σφαίρα.

Η κεφαλαιώδης δραστικότητα της πληροφορίας και της τηλεόρασης ως μοντέλα χειραγώγησης που στοχεύουν σε μια ταύτιση της κοινής γνώμης με την προκατασκευασμένη «αλήθεια», φαίνεται και στην πρώτη απόφαση του Πρωθυπουργού Κυριάκου (Κούλη) Μητσοτάκη να θέσει εαυτόν επικεφαλής της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης, δηλαδή της ΕΡΤ και του Αθηναϊκού – Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων.

Επομένως, το μέλος του κρατικοδίαιτου «Οργανισμού Μητσοτάκη» και Πρωθυπουργός θα ελέγχει γύρω από ποια θέματα ανάλογα και με το πώς θα παρουσιάζονται , θα σκέπτονται οι άνθρωποι ώστε να έχουμε μια σωστή ανάλυση καλλιεργούμενων επιδράσεων;

Υπό την επίβλεψη του Μητσοτάκη τέθηκαν και οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας δηλαδή η γνωστή μας ΕΥΠ. Όμως όπως γράφουν οι εφημερίδες η ΕΥΠ θα διοικηθεί από τον Παναγιώτης Κοντολέων γενικός διευθυντής στην Ελλάδα της βρετανική πολυεθνικής εταιρείας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας G4S. «Στις βασικές υπηρεσίες της G4S περιλαμβάνονται «υπηρεσίες ασφαλείας», «συστήματα ασφαλείας» και «υπηρεσίες παρακολούθησης και αντίδρασης» με τηλεματική τεχνολογία και περιπολικά ασφαλείας. Η ηλεκτρονική σήμανση και παρακολούθηση κρατουμένων στο σπίτι τους με βραχιολάκια, η υποστήριξη των αστυνομικών δυνάμεων και η διαχείριση κέντρων κράτησης ή συνοδεία των κρατουμένων είναι μερικές από τις υπηρεσίες της». (Ποια είναι η επιχείρηση που πουλάει ασφάλεια σε 125 χώρες του κόσμου)

Να υπενθυμίσω πως η G4S έχει αναλάβει από την κυβέρνηση Σαμαρά τη φύλαξη των κέντρων «φιλοξενίας» μεταναστών στο Παρανέστι Δράμας, στην Κόρινθο και στην Ορεστιάδα. Επίσης, ανάμεσα σε άλλα, έχει υπογράψει συμβόλαια για τη διαχείριση της ασφάλειας σε Αφγανιστάν και Ιράκ και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία των κέντρων κράτησης μεταναστών σε όλη την Ευρώπη.

Στο σημείο αυτό είναι απαραίτητο να θυμηθούμε με ποια λόγια ο βουλευτής της ΝΔ Θάνος Πλεύρης επαναφέρει την ατζέντα «νόμου και τάξης»:


Τέλος «η εταιρεία παρέχει επίσης εξοπλισμό στη φυλακή Οφέρ, που βρίσκεται στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη , καθώς και στα κέντρα κράτησης Kishon και Moskobiyyeh, τα οποία έχουν επανειλημμένα καταγγείλει οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων για βασανιστήρια και κακομεταχείριση των Παλαιστινίων κρατουμένων, συμπεριλαμβανομένων φυλακισμένων παιδιών. Η G4S παρέχει υπηρεσίες «ασφαλείας» σε διάφορα επίπεδα , σε φυλακές στις οποίες Παλαιστίνιοι κρατούμενοι υποβάλλονται τακτικά σε βασανιστήρια και κακομεταχείριση . Στη φυλακή Al Jalame , κρατούνται Παλαιστίνια παιδιά κλειδωμένα στην απομόνωση για μέρες ή ακόμα και εβδομάδες».(Τheguardian: Israeli prison contracts take centre stage at G4S shareholder meeting και: Ποιά είναι η ιδιωτική εταιρεία G4S που πρόκειται να αναλάβει τη φύλαξη των κέντρων κράτησης)

Καθώς όμως το άρθρο οδεύει προς το τέλος του και έχοντας επίγνωση πως επικοινωνία είναι ανάμεσα σε άλλα και η ροή πληροφορίας ανάμεσα σε άτομα, επιθυμώ να μοιραστώ μαζί σας τους προβληματισμούς του υφυπουργού δημοσιονομικής πολιτικής, Θεόδωρου Σκυλακάκη σχετικά με τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ των δανείων του κόμματος που τώρα υπηρετεί έχοντας υπό την εποπτεία του το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

Γράφει σε άρθρο του στην athensvoice.gr με τίτλο: Όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά…: «Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, αφού ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έλαβαν δεκάδες εκατομμύρια δάνεια στη διάρκεια της κρίσης, κατά τον κ. Αλμούνια σταμάτησαν να εξυπηρετούν κανονικά τα δάνειά τους (270 εκ. στις αρχές του 2013) και αμνήστευσαν με ειδικό νόμο όσους παρανόμως τους έδωσαν δανεικά κι αγύριστα,[…] τι συμβαίνει με τα δάνεια που πήραν Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ (;) Το τεράστιο θέμα νομιμοποιημένης λεηλασίας του φορολογούμενου που προανέφερα, το οποίο τα περισσότερα συστημικά ΜΜΕ συνεχίζουν και αποκρύπτουν. Θα τιμωρηθεί κανείς για το γεγονός ότι λεηλάτησαν τον φορολογούμενο λαμβάνοντας νέα δάνεια από τις κρατικές τράπεζες το 2012, παρά το γεγονός ότι και οι τραπεζίτες και τα κόμματα ήξεραν ότι δεν επρόκειτο να τα αποπληρώσουν; Λαμβάνουν άραγε και νέα δάνεια καλυπτόμενοι από την τροπολογία η οποία ψηφίστηκε με «εντολή Σαμαρά», με την οποία πλέον η απιστία των τραπεζιτών που τους δίνουν νέα δανεικά κι αγύριστα δεν είναι αδίκημα;

Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα όπου προχωρούν δεκάδες χιλιάδες κατασχέσεις μισθών και καταθέσεων για χρέη στο δημόσιο, έχει διακοπεί η ασφαλιστική περίθαλψη λόγω ανεξόφλητων οφειλών 370 χιλιάδων ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ και των οικογενειών τους, χιλιάδες επιχειρηματίες συλλαμβάνονται και οδηγούνται με χειροπέδες στα κρατητήρια για χρέη προς το δημόσιο, οι άνθρωποι ψάχνουν και δεν βρίσκουν να πουλήσουν τα σπίτια τους για να πληρώσουν τους υπέρογκους φόρους κ.λπ. «Μερικά όμως είναι πιο ίσα από τα υπόλοιπα…», τουλάχιστον μέχρι τις επόμενες εκλογές.».

Ο Θεόδωρος Σκυλακάκης πίσω από τον άψογο κόμπο της γραβάτας του ως υφυπουργός οικονομικών, αρμόδιος για τη δημοσιονομική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο προέβη στην «νομιμοποιημένη λεηλασία του φορολογούμενου», θα χειριστεί τα θέματα του προϋπολογισμού και θα εργασθεί για την «ταχύτερη υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θεωρούνται κομβικές για του θεσμούς»…

Ο σοβαροφανής Σκυλακάκης με το κατοχυρωμένο επιστημονικό κύρος από δω και πέρα, είμαι σίγουρος, πως θα μας αποδείξει και τις ικανότητές του στην υποκριτική τέχνη καθώς θα υπηρετεί τον κομματικό φορέα που με «εντολή Σαμαρά λάμβανε δανεικά κι αγύριστα, λεηλατώντας τον φορολογούμενο».

Όμως για του νοικοκυραίους πέρα βρέχει…

Χωρίς προσδοκίες ζουν την ψευδαίσθηση της σταθερότητας κάτω από τον προστατευτικό ουρανό της αστυνομικής ασφάλειας, καθώς ο κρατικοδίαιτος «Οργανισμός Μητσοτάκη» υποσχέθηκε κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και του «άβατου» των Εξαρχείων.


Άλλωστε δυστυχία φόβος και καταστολή πάντα πήγαιναν μαζί…

Συνεχίζεται…

Μια τετραετία θα έχουμε μπροστά μας.

Ή μήπως όχι;

Πηγή: imerodromos.gr



Kώστας Λουλουδάκης (Ιουλιανός): Σχετικά με τον Συντάκτη




Διαβάστε Περισσότερα »

Αρχειοθήκη ιστολογίου