Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018

6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 2008: ΑΛΕΞΗ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!!! ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΙΑΝΟΥ


Σαν σήμερα δολοφονείται ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος μέσα στο κέντρο της Αθήνας, στην περιοχή των Εξαρχείων. Δολοφονήθηκε από την αστυνομία και το παρακράτος της πολιτικής εξουσίας. Κορκονένας και Σαραλιώτης παραμένουν αμετανόητοι και δηλώνουν πως θα έπρατταν και πάλι το ίδιο αν μια ομάδα «αναρχοκομμουνιστών τραμπούκων» τους «ενοχλούσε».

Την ίδια άποψη έχουν ακόμη και τα Μ.Μ.Ε, οι κάθε λογής ακροδεξιοί, φασίστες, παππάδες, χρυσαυγίτες, και καραβανάδες που ασελγούν πάνω στα πτώματα της νέας γενιάς που μαστίζεται από τα αντιλαϊκά μέτρα. Τότε ήταν αυτοί που μιλούσαν για αναρχικό αριστεριστή που προκάλεσε επεισόδια, για ένα παιδί μιας ξένης πλούσιας που το έσυρε στην αλητεία. Κατηγορήθηκε από τους ακροδεξιούς και το συντηρητικό κράτος, για παιδί χωρισμένων γονιών για αντιεξουσιαστική δράση, αλλά και αναρχικές αντιλήψεις. Κανάλια, πολιτικοί ήταν αυτοί που στήριξαν «το δυστυχή οικογενειάρχη» αστυνομικό, που έλεγαν «τι να έκανε και αυτός άμα τον τσίτωσαν οι νεαροί», «άνθρωπος είναι νεύρα έχει», που μιλούσαν για καμένα  χριστουγεννιάτικα δέντρα σπασμένες τζαμαρίες, και ανθρώπους που «σταλινοποιούν» και καταστρέφουν την Ελλάδα. Μάλιστα δελτία ειδήσεων παραποίησαν το βίντεο με ήχους από ταραχές, για να δικαιολογήσουν την στάση της αστυνομίας.

Η νεανική οργή βρήκε μπροστά της το σκληρό πρόσωπο της εξουσίας, καθώς συντάραξε τη σύγχρονη, αλλά και συντηρητική στη νοοτροπία Ελλάδα. Μεγάλη μερίδα των πολιτών, όμως τέθηκαν με τη μεριά της εξουσίας, κάτι που δυνάμωσε το νεανικό κίνημα του Δεκέμβρη του 2008 και το έκανε να εκφράσει, όχι μόνο την απέχθεια για τη αδικαιολόγητη δολοφονία ενός παιδιού δεκαπέντε ετών από έναν αστυνομικό, αλλά και για την συντηρητική και δεξιόστροφη νοοτροπία ενός κράτους, μιας εξουσίας που βύθιζε τους ανθρώπους στη φτώχεια, την ανεργία και την κοινωνική καταπίεση, ενώ πρόσφερε απλόχερα ευνοϊκές ρυθμίσεις σε λίγους και εκλεκτούς.

Ο νέος κόσμος άρχιζε να βλέπει το μέλλον που τους έφτιαξαν οι παλαιότερες γενιές να φαίνεται δυσοίωνο και αβέβαιο, καθώς οι πολιτικές νοοτροπίες που ισχύουν εν καιρώ λεηλασίας διατηρούνται. Μπροστά στον αστυνομικό και στο όπλο τέθηκε στον αντίποδα το σύμβολο αυτού που προσβάλλει τη δημοκρατία. Και αυτό το γεγονός ήταν άλλη μια απόδειξη του βαθύ ελλείμματος που έχει η δημοκρατία στην Ελλάδα. Όπως και σε κάθε απεργιακή κινητοποίηση, διαδήλωση το επίκεντρο δεν είναι τα αιτήματα των πολιτών, αλλά τα σπασμένα πεζοδρόμια, και οι τζαμαρίες των πολυκαταστημάτων και των τραπεζών. Το πρόβλημα όμως δεν είναι, ότι έσπασαν οι τζαμαρίες και κάηκαν οι κάδοι των απορριμμάτων, αλλά ότι έσπασε και διερράγη το τζάμι της δημοκρατίας. Όχι τώρα, αλλά από την ίδρυση του νεοσύστατου ελληνικού κράτος. Μια Ελλάδα μέσα στο γύψο του εθνοπατριωτισμού και του εθνικισμού που είχε ως αποτέλεσμα να εμποδίζεται και να λογοκρίνεται συνεχώς ή προσπάθεια ανάδυσης μια καινούριας οπτικής των πραγμάτων.

Η Ελλάδα ταγμένη στο άρμα του συντηρητισμού παραμέλησε των πολιτισμό, τη λογοτεχνία, την πραγματική μουσική, τον υγιή αθλητισμό, και τα αντικατέστησε με τα μπουζούκια, τους φουσκωτούς, με βιομηχανίες, κανάλια, ομάδες ποδοσφαίρου, αλλά και με την βλαπτική τηλεόραση. Ας μην ξεχνάμε πως το 2013 η Ελλάδα έστειλε στη Eurovision, τραγούδι που υμνεί την αλόγιστη κατανάλωση αλκοόλ κατά την οδήγηση με τον τίτλο Alcohol is free. Αυτό αποδεικνύει, το πόσο οπισθοδρομικοί είμαστε, παρά τους τόσους αγώνες που έχουν γίνει. 

Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, ο Μιχάλης Καλτεζάς, ο Αυγουστίνος Δημητρίου θα είναι τα παραδείγματα της αυταρχικής επιβολής της εξουσίας επάνω στην ανθρώπινη φύση. Μιας εξουσίας που καταργεί το δημοκρατικό πολίτευμα και σκοτώνει σε βαθμό γενοκτονίας τους νέους ανθρώπους, μέσω της φτώχειας, της ανεργίας, της έλλειψης προστασίας από πολίτες και πολιτικούς, για την θυσία των νέων στους δρόμους, με την στέρηση της δυνατότητας έκφρασης και την εμπορευματοποίηση των πάντων.

Όταν το σχολείο παραμένει αδιάφορο, σε μεγάλο βαθμό ιδιωτικό που υποθάλπει και ενισχύει με την αδράνεια, αλλά και με τον τρόπο διδασκαλίας την διείσδυση των ακροδεξιών κύκλων που επευφημούσαν την δολοφονία Γρηγορόπουλου και προσπαθούν να στρέψουν τους νέους από τα σημαντικά προβλήματα στην υιοθέτηση φασιστικών και εθνικιστικών αντιλήψεων. Η διαρκής προσπάθεια για άρση των κοινωνικών ανισοτήτων, για την εκδημοκρατικοποιήση της εκπαίδευσης και της ζωής στην Ελλάδα με την ελεύθερη έκφραση, μέσω  της τέχνης και των γραμμάτων.

Αυτά είναι τα παραδείγματα που θα θυμίζουν στον άνθρωπο την ανάγκη να ξεκινήσει πρώτα μια επανάσταση από τον ίδιο του τον εαυτό και μετά θα τη μεταφέρει σε πολιτικό επίπεδο και θα την εκφράσει με διάφορους τρόπους, στους δρόμους, στην τέχνη, στον πολιτισμό. Έτσι θα μπορέσει η κοινωνία να εκδημοκρατικοποιήθει την κοινωνία που ζει και θα δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για να ευημερήσει αυτός και οι επόμενες γενιές. Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος θα παραμένει διαχρονικά ένα από τα ορόσημα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας που θα δείχνει το δρόμο αντίστασης σε έναν κόσμο ανισοτήτων, φτώχειας και καταπίεσης της έκφρασης. Θα είναι μια αφετηρία, για να αρχίσει και να συνεχιστεί η διαρκής προσπάθεια για να ευδαιμονίσουμε.



Σχολιάστε Ελεύθερα!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...